Remigiusz Mróz - "Ekspozycja"

źródło

TYTUŁ: Ekspozycja
AUTOR: R. Mróz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 480

Wiktor Forst - komisarz w wydziale dochodzeniowym, mógłby być już zastępcą komendanta ale ma niewyparzony język, lubi chodzić swoimi ścieżkami, nie do końca podporządkowuje się szefom - niesubordynacja to jego drugie imię. Do tego lubi kobiety - oczarowuje je swoją gadką i aparycją, miał romans z córką szefa. Jego "garnitur" to stare znoszone jeansy i koszula w kratę, wygląda jak Marlboro Men lub drwal, sam rzucił palenie i teraz nałogowo żuje cynamonowe gumy.

Zakopane - na Giewoncie na krzyżu wiszą nagie zwłoki mężczyzny, komisarz Forst przygląda się martwemu ciału i próbuje znaleźć podpis mordercy. Nie jest to łatwe, wygląda jakby nieboszczyk sam wszedł na szczyt i się powiesił, żadnych zadrapań, siniaków - nic, jednak Frost wie że to morderstwo, musi tylko znaleźć klucz. Podczas oględzin ciała po ściągnięciu z krzyża z ust denata wyciągnięto monetę, starą z dziwnymi napisami. Czy to podpis mordercy? Co to oznacza? Sprawa nie będzie łatwa, ale o tym Frost ma się już nie dowiedzieć, podczas schodzenia w dół dostaje wiadomość że został zawieszony w obowiązkach. Dlaczego? Czy komuś na tym zależało by go odsunąć od sprawy? 

Jest rozgoryczony, swoje kroki kieruje do dziennikarki Olgi Szrebskiej i podsuwa jej temat - odnalezienie mordercy. Ona zgadza się na współpracę, a mając swoje dojścia wykorzystuje je by dowiedzieć się więcej o monecie i o tym że podobnie morderstwo miało już miejsce, dość dawno i na Białorusi. Czy to dobry trop? Czy to ten sam morderca? Jeżeli tak, to jest to seryjny morderca, i wszystko na to wskazuje - są następne zwłoki, młoda dziewczyna z monetą w poderżniętym gardle. Forst nie stawia się na wezwanie do komendy, dalej prowadzi swoje śledztwo, ale ktoś chce go uciszyć - Forst i Szrebska stają się niebezpiecznymi zbiegami, są poszukiwani. Mimo to dalej prowadzą śledztwo, muszą udać się na Białoruś, a tym samym przekroczyć nielegalnie granicę. Czy tam znajdą odpowiedzi? Czy odkryją kto jest mordercą? Czy monety mają znaczenie i są dobrym tropem? A może to pułapka?

"Ekspozycja" to moje drugie spotkanie z autorem, pierwsze miałam przyjemność czytając powieść "Kasacja" (kilka słów o książce TUTAJ) i muszę powiedzieć że "Ekspozycja" to książka która mnie nie zawiodła, akcja dostarczyła mi adrenaliny, a to jest to co lubię. Już od pierwszych kartek wiemy że nie będzie łatwo, sprawa się komplikuje a bohaterowie wpadają w niemałe kłopoty, narażając własne życie i nie raz zagląda im śmierć w oczy, do tego z Forsta wychodzi bezwzględna bestia, ale ma powód musi żyć i uratować innych. Akcja pędzi i wciąga, nieoczekiwane jej zwroty nie pozwalają czytelnikowi się nudzić, mamy tu też trochę historii i tej światowej jak nawiązanie do zwojów znad Morza Martwego, czy też z rodzimego podwórka jak Rzeź wołyńska. Świetnie napisana, w lekkim stylu, akcja, adrenalina, emocje, zakończenie zaskakujące i zapowiadające że to nie koniec to dopiero początek potyczek, do tego książka zachęci nas do zapoznania się z pewnymi wątkami bliżej. Ja jestem z lektury w pełni zadowolona i czekam na następną część. Gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 5/6

Wiktor Forst

Ekspozycja / Przewieszenie / Trawers

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Polacy nie gęsi IV"
"Pod hasłem"
"Klucznik"

Alex Kava - "Dotyk zła"

źródło

TYTUŁ: Dotyk zła
AUTOR: A. Kava
WYDAWNICTWO: HarperCollins
DATA WYDANIA: 2016
STRON: 512

W Platte City w stanie Nebraska, miejscowy szeryf  Nick Morrelli zostaje wezwany na miejsce morderstwa. Ciało leży blisko rzeki, nagie i okaleczone, bestialsko zamordowany dziesięcioletni chłopiec, który zaginął kilka dni wcześniej. Nick wraz ze swoją ekipą bierze się do pracy chcą znaleźć mordercę, jednak nie będzie to takie łatwe. Pierwsze wskazówki wskazują na mordercę który został złapany i stracony. Czy to może być naśladowca? Ginie następny chłopiec, do Platte City zostaje wezwana Maggie  O'Dell, agentka FBI która określa profil psychologiczny przestępcy, jest w tym bardzo dobra. Sama w tej chwili jest po przejściach i potrzebuje udowodnić sobie i innym że jest ok, choć cierpi na koszmary i bezsenność. Maggie odkrywa że stracony został morderca jednego chłopca a nie trzech, w dwa być może został wrobiony, a prawdziwy morderca powrócił. Muszą się śpieszyć, bo on jest sprytny, zaciera ślady i rzuca podejrzenia na innych. Zaginął następny chłopiec - siostrzeniec szeryfa.

Czy uda im się znaleźć mordercę? Czy i tym razem się im wymknie? Czy uratują Timmiego? Czy Maggie odzyska spokój?

Alex Kava ma lekką rękę do pisania i raczy nas dobrymi kryminałami, to już moje kolejne spotkanie z agentką Maggie O'Dell i jestem jak najbardziej zadowolona z lektury. Co prawda to jest pierwsza część z serii, ale czytałam różnie i tak naprawdę nie ma to znaczenia w jakiej kolejności czytamy, w sprawach prywatnych spokojnie można nadążyć i się połapać. 

Akcja już od pierwszych kartek wciągająca i szybka, niektóre wydarzenia mrożą nam krew w żyłach, inne są niespodziewane, czujemy dreszcz przebiegający po plecach, bardzo dobrze się czyta, połykamy książkę, zakończenie - świetne. Pokuszę się o stwierdzenie że chyba najlepsza z tych dotychczasowych książek autorki które przeczytałam.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Pod hasłem"

"Klucznik"

Richard Paul Evans - "List"

źródło

TYTUŁ: List
AUTOR: Richard Paul Evans
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 318

Po śmierci córeczki Andrei, David i MaryAnne oddalają się od siebie, niby są, razem jedzą obiad, śpią, rozmawiają, ale każde z nich jest samotne. David zbudował wokół siebie mur, jego serce wciąż kocha MaryAnne, ale nie umie tego okazać, zamknął się w sobie, a Mary czuje się samotna. MaryAnne jest codziennie na cmentarzu od śmierci córki, a to już dwadzieścia lat, pewnego dnia dowiaduje się że na grobie była starsza kobieta, pozostawiła tam różę i list, przypuszcza że to matka Davida, która opuściła go w wieku sześciu lat. Jednak Mary nie mówi Davidowi o liście, teraz wyjeżdża do Anglii na ślub brata, nikomu nic nie mówi, ale w dniu wyjazdu zostawi Catherine  - gospodyni i jednocześnie bliskiej przyjaciółce obojga małżonków, list dla Davida. Po powrocie do domu David czyta list, z niego dowiaduje się MaryAnne bardzo go kocha, ale opuszcza go i już nie wróci, czuje się samotna, a on jest nieobecny w jej życiu, wpada w rozpacz. Catherine informuje go także o odwiedzinach na grobie, że to prawdopodobnie jego matka tam była i zostawiła list. David szalej, rzuca się w wir pracy, jednocześnie boleje i rozpacza po stracie żony. Za namową Catheriny wyjeżdża do Chicago by odszukać matkę i rozliczyć się z przeszłością, by dać swojemu życiu jeszcze szansę.

Czy David odnajdzie matkę i upora się z demonami przeszłości? Czy zrozumie swój błąd? Czy MaryAnne i David odnajdą swoje drogi? i czy one będą prowadziły w tym samym kierunku? Czy będą jeszcze mieli szansę na szczęśliwe dni?

Ale się popłakałam, wiem znowu :( ale zwłaszcza ostatnie kartki były dla mnie bardzo emocjonujące, być może dlatego że bardzo osobiście je odebrałam, strasznie się popłakałam. 

"List" jest zwieńczeniem trylogii i powiem że jak dla mnie jak najbardziej prawidłowo chronologicznie, bo słyszałam różne opinie co do kolejności. Książka opowiada o miłości dwojga ludzi, głównych bohaterów Davida i MaryAnne których poznajemy już we wcześniejszych częściach, o tym jak po śmierci córki musieli wieść swoje życie, o tym jak oddalali się od siebie by w końcu znów siebie szukać, a ich miłość uchroniła ich od rozstania. Akcja toczy się w latach trzydziestych XX wieku, kiedy to w Ameryce panował kryzys, brak pracy, nędza, upadki wielkich fortun i rasizm. Książka podobała mi się i na pewno jeszcze sięgnę i po inne powieści autora.

Zapewne niektórzy z Was chcą zadać pytanie  - czy trzeba książki czytać po kolei? Powiem że tak naprawdę to nie trzeba, każda to historia która nie łączy się z poprzednią, ale są sytuacje, wątki, powiązania, bohaterowie którzy pojawiają się we wcześniejszych częściach i dobrze byłoby wiedzieć skąd się co wzięło. Ale spokojnie - można czytać odrębnie.

Moja ocena: 5/6

Christmas Box Trilogy

Najcenniejszy dar / Zegarek z różowego złota / List


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Klucznik"

Barbara Freethy - "Bez pamięci"

źródło

TYTUŁ: Bez pamięci
AUTOR: B. Freethy
WYDAWNICTWO: BIS
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 380

Padał deszcz, uciekała, jechała coraz szybciej, ciągle zerkając w lusterko, czy nikt nie jedzie, nie goni jej - bała się, włosy jeżyły się jej na karku i czuła oddech pogoni na plecach. Nagle zobaczyła światła, dogonił ją, musi przyśpieszyć, musi uciec, by chronić siebie i najbliższych, tych których kocha. Skręca w mało uczęszczana drogę, deszcz pada coraz bardziej, ona ucieka, naciska pedał gazu by uciec, nagle ... zobaczyła tylko ciemność, samochód na zakręcie wyskoczył z drogi i wpadł w przepaść. Czy to już koniec?

Sen, straszny sen, wypadek, budzi się, ale jednak to nie sen, jest w szpitalu, teraz będzie dobrze, ale nie jest, nic nie pamięta - jak ma na imię, skąd jest, dokąd jechała, czy była sama - nic nie pamięta - ma amnezję. Jednak instynkt jej podpowiada że musi uważać, chować się i uciekać, nie ufać ludziom a zwłaszcza mężczyznom. Ale kim jest? Zdjęcia z jej podobizną zostało pokazane w telewizji, zjawił się mężczyzna - Jake, który wie kim jest - ma na imię Sarah i ma córeczkę, byli ze sobą przez dwa lata, a ona z dnia na dzień wyjechała zabierając z mieszkania wszystkie swoje rzeczy i zapadły się pod ziemię. Ale czy córeczka była z nią w samochodzie? Gdzie ona jest? Teraz ma jeden cel - odnaleźć córkę i ją ochronić, ruszają na poszukiwania i nie tylko córki, ale także jej pamięci. Dlaczego ucieka? i przed kim? Kto chce ją zabić? Ona coś wie, tylko musi sobie przypomnieć, jej przeszłość jest kluczem do rozwiązania zagadki. Teraz w niebezpieczeństwie są także jej bliscy.
Czy Sarah odzyska pamięć? Czy odnajdą córkę? Czy Jake wybaczy Sarah? Czy mają jeszcze szansę na stworzenie rodziny?

Kolejna powieść autorki którą miałam przyjemność przeczytać, znana przede wszystkim z serii o Zatoce Aniołów o której możecie poczytać TUTAJ i książka którą czytałam ostatnio to "Nie mów nic" - kilka słów o niej TUTAJ. Wiedziałam czego można się spodziewać po autorce i nie zawiodłam się - obyczajówka połączona z wątkiem kryminalnym. W powieści przeczytamy o: miłości, zazdrości, macierzyństwie, marzeniach, łzach, szukaniu szczęścia, stracie bliskich i próbach odnalezienia się w systemie, tajemnicy, strachu, a do tego jeszcze malutki wątek z mocami potrafiącymi widzieć przyszłość, kobieta która musi walczyć ze swoimi demonami z przeszłości.
Lektura którą pochłonęłam bardzo szybko i z przyjemnością, akcja szybka, jestem z niej bardzo zadowolona, polecam Wam tę książkę jak i inne powieści autorki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Klucznik"

Katarzyna Puzyńska - "Utopce"

źródło

TYTUŁ: Utopce
AUTOR: K. Puzyńska
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDAWNICTWO: 2015
STRON: 600

Utopce, wieś położona na małej polanie w środku lasu, gęstego i ciemnego, gdzie konary drzew wdzierają się w obejścia. Nocą ciemności przenikają każdą cząstkę człowieka, a odgłosy powodują cierpnięcie skóry. Mieszkańców jest zaledwie około stu osób, ale na ich cmentarzu wiele grobów, mieszkańców po wojnie przerzedziła zaraza. Ci co tu żyją kochają to miejsce, czują się tu dobrze, ale to nie jest zwykłe miejsce, czuć tu i magię i grozę, dziwne miejsce, straszne, czas może biec tu inaczej. 

Jednak wśród mieszkańców jest osoba która nienawidzi tego miejsca, była aktorka - Gloria, teraz żona Tadeusza i matka Wojtka i Olafa. Tak samo nienawidziła swojego życia jak i Utopców i jego mieszkańców, chciała uciekać i taki miała plan. 

Tadeusz na czterdzieste urodziny Glorii zlecił budowę altany, podczas wykopów natrafiono na ludzkie szczątki, które zostały okrzyknięte wampirem. Miejscowa znawczyni stwierdziła że to pochówek wampira, żeby go nie ruszali bo zginą, a na wieś przyjdzie nieszczęście. Szczątki zostały wyciągnięte i złożone za komórką na cmentarzu. 

26 sierpnia 1984 roku, mieszkańcy Utopców zauważyli na niedzielnej mszy brak Tadeusza i Wojtka Czajkowskich. Niby nic, ale nigdy nie opuszczali mszy - gdzie byli? Po kilku godzinach rozległ się krzyk, Gloria zapomniała paszportu przed wyjazdem na wakacje i wróciła do domu, w którym nie zastała nikogo, tylko grobową ciszę, ale za domem na schodach altany leżały poukładane, podarte, całe we krwi ubrania Tadeusza i Wojtka, ciał nie było i nigdy ich nie odnaleziono, a obok w deskach odciśnięta dwa kły - wampira?

Olaf Czajkowski - szef policji w Brodnicy, zleca nieoficjalne śledztwo Danielowi Podgórskiemu i Klementynie Kopp, by rozwiązali sprawę sprzed trzydziestu lat, by dowiedzieli się kto zabił jego ojca i brata. Do grupy dołącza Emilia Strzałkowska i razem zabierają się sprawę, która nie będzie łatwa. Kto chciał zabić Tadeusza i Wojtka? Co stało się z ciałami? Wieś jest dziwna, skrywa swoje tajemnice, policjanci czują się tu dziwnie, a i wampir wciąż jest pamiętany. Czy uda im się rozwiązać sprawę? Czy uratują komisariat w Lipowie? 

Kolejna powieść autorki o policjantach z Lipowa i kolejna zbrodnia do rozwiązania. Podobnie jak i w poprzednich częściach, od początku zostałam wciągnięta w wir wydarzeń od których nie mogłam się oderwać do samego końca. Ciekawa fabuła, opisy, mroczna wieś i jej mieszkańcy, którzy nie są tacy niewinni, i nie jeden miał wobec zabitych pretensje i żale, zakończenie - jak zawsze zaskakujące. Mimo że książka nie jest cienka, te 600 stron czyta się bardzo szybko, językiem prostym i lekkim autorka raczy nas trochę mroczną i zaskakującą historią. Jednak jest jedno ale, czyta się dobrze i ciekawie, tylko brakło mi policjantów z Lipowa, wiem że mieli sprawę w innej wsi i to w okrojonym składzie, ale miło byłoby się dowiedzieć co dzieje się u innych, jak toczą się ich sprawy prywatne, jak dla mnie byłoby to większe przywiązanie czytelnika do Lipowa i jego policjantów. Do tego nie chcę krakać, ale Daniel zaczyna wychodzić na lekkiego ciamajdę, policjant ok, ale prywatnie żeby nie postawił się przyszłej teściowej w sprawie ślubu, w końcu też ma mamę która chętnie by pomogła, a on co - no takie ciepłe kluchy. Zobaczymy jak potoczy się akcja w następnym tomie na który czekam z niecierpliwością :)

Moja ocena: 5/6

Lipowo

Motylek / Więcej czerwieni / Trzydziesta pierwsza
 Z jednym wyjątkiem / Utopce / Łaskun


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Polacy nie gęsi IV"
"Pod hasłem"
"Klucznik"

Sabina Waszut - "W obcym domu"

źródło

TYTUŁ: W obcym domu
AUTOR: S. Waszut
WYDAWNICTWO: Muza SA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 320

Zofia razem z rodzicami i rodzeństwem mieszka w starym mieszkaniu, teraz po wojnie wiedzie im się jeszcze gorzej niż przed i w czasie wojny. Czekają na papiery że są Polakami, nie mają pracy bo Niemcom nikt jej nie chce dać, boją się że ich wyrzucą z mieszkania. A Zosia czeka na Władka, czeka, ale już nie ma siły - jednak w końcu zaświecił promyk słońca - Władek wrócił, teraz w Zosię wstępują nowe siły, będzie dobrze, będą razem na to czekała. Szara codzienna rzeczywistość szybko sprowadza ją na ziemię, brak pracy, pieniędzy, głód, trudności z dostaniem czegokolwiek,  przeprowadzka do innego domu - miejsca, którego nie można było nazwać domem. Zagrzybiona, mokra, zatęchła suterena składająca się z jednej izby - jednak starają się walczyć z szarą codziennością, kochają się i są razem, to tu na świat przychodzi ich małe szczęście - Gosia, poznają przyjaciół, śmieją się, ale też poznają smutek i łzy. Mogli by mieć lepiej, nowe mieszkanie z własną kuchnią, wodą i wc, lepszą pracę - wystarczy by Władek podpisał lojalkę wobec władz, ale on nie chce się sprzedać, wierzy w co innego, w końcu walczył w wolną Polskę.

Śląsk - Katowice - pierwsza lata po wojnie, czekanie na tych co wywieźli do Rosji, obóz na Zgodzie, nowe w Polsce władze komunistyczne. Szara codzienność, zwłaszcza tych co nie chcą się podporządkować nowej władzy i tym co mają narodowość niemiecką, mimo przejścia pomyślnie rehabilitacji byli traktowani gorzej.

"W obcym domu" to dalsze dzieje Zofii i Władka, bohaterów "Rozdroży". Tym razem autorka przenosi nas do lat powojennych, pokazując szarą rzeczywistość, i opowiada o rzeczach jak choćby obóz na Zgodzie, o których jeszcze niedawno się nie mówiło. Ale to nie smutna opowieść, znajdziemy tu przyjaźń, miłość, śmiech i nadzieję że będzie lepiej, że to jeszcze nie koniec. Język prosty i lekki, przeplatany wstawkami z gwary śląskiej, czyta się szybko i z przyjemnością, wciąga i jesteśmy ciekawi co dalej. Mam nadzieję że to jeszcze nie koniec, że poznamy dalsze dzieje Zofii i Władka, w końcu zaczęli nową drogę. Gorąco polecam tę książkę podobnie jak pierwszą część.

Moja ocena: 5/6

Sophie - Zofia

Rozdroża / W obcym domu

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Polacy nie gęsi IV"
"Pod hasłem"

Sabina Waszut - "Rozdroża"

źródło

TYTUŁ: Rozdroża
AUTOR: S. Waszut
WYDAWNICTWO: Muza SA
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 320

Katowice, rok 2001 Zofia Zaleska podjeżdża z córką pod starą kamienicę, mieszka dwie ulice dalej, ale tutaj, na tej ulicy, koło tego domu, nie była od pięćdziesięciu lat. Dlaczego? Przecież kiedyś tu mieszkała, a teraz chce odzyskać swoje dziedzictwo, swoją ojcowiznę, choć tego nie chce ale musi, dla Agnes - siostry która ją o to poprosiła gdy umierała. Zofia zastanawia się dlaczego Agnes tak na tym zależało, czy miała inne wspomnienia z tym miejscem niż ona. Zofia wysiada z samochodu, córka odjeżdża a ona patrzy i czuje - zapach biedy, głodu, wilgoci, strachu, ciężkiej pracy, wojny - wspomnienia napływają na nią, już nie może się cofnąć.

Jest rok 1934, Sophie Trauter razem z rodzicami i młodszym rodzeństwem przeprowadza się do kamienicy, stary familok gdzie mieszkają Polacy, oni są Niemcami, to teraz będzie ich - miał być domek z ogródkiem, a mają starą kamienicę z lokatorami którzy nie zawsze płacą, a dom wymaga ciągłych napraw. Jest ciężko, Sophie musi pracować i w domu i nająć się do pracy poza domem by pomóc rodzicom związać koniec z końcem, często nie dojadają,  nie wie co to ładne ciuchy czy wyjście do miasta, ale wie co to ciężka praca i bieda. Ale to tu też spotkają ją przyjemności - ukończenie szkoły podstawowej i on - Władek, ich spotkania i miłość, jego głos, dotyk i wymawiane jej imię - Zosieńka. Wspólna przyszłość w małżeństwie której nie będzie im dane zakosztować długo - wybucha wojna, on idzie walczyć, a ona Niemka żona Polaka musi radzić sobie sama na Śląsku okupowanym prze Niemców. Czeka, tęskni, kocha - pracuje jako stenotypistka w urzędzie, jest Niemką więc musi uśmiechać się i wierzyć w zwycięstwo Niemiec. Nikogo nie interesuje co ona myśli.

"Ile zawodów można przeżyć w ciągu jednego dnia?

 Ile utraconych nadziei, choćby trwały zaledwie kilka chwil, można wytrzymać?" [1]

Jak oboje sobie poradzą? Czy ich miłość przetrwa wojenną zawieruchę? Czy spotkają się po wojnie? Jak ona i jej rodzina Niemcy odnajdą się w Katowicach po wojnie? Czy dadzą sobie radę?

Zapewne nie jedną książkę przeczytaliście z wojną w tle, ja również, ale tym razem autorka przedstawia nam odczucia, strach i życie od strony Niemców mieszkających w Polsce, a dokładniej na Śląsku. I choć twierdzą że nie są ani Niemcami ani Polakami są Ślązakami jak inni mieszkańcy, traktowani są inaczej, zwłaszcza po wojnie. Czytamy o bezkresie wojny, biedy i głodu, oraz sztuczności, uśmiechu który musisz mieć przyklejony do twarzy jeśli chcesz żyć, spuszczać głowę, nie słyszeć krzyków, nie patrzeć, ale także o nadziei i miłości. Patrzymy na ten czas przez oczy naszej głównej bohaterki Sophie - Zofii i jej rodziny.
Książkę czyta się bardzo szybko i lekko, prosty język z wplecionymi słowami po śląsku, oczywiście z wyjaśnieniem i dzięki temu poznajemy parę słów z gwary śląskiej i ich znaczenie. Jedyne co mogę zarzucić książce to, że akcja działa się za szybko, duże przeskoki czasu, ale to nie ujmuje nic powieści. Jak najbardziej zachęcam do przeczytania tej książki, ja już zabieram się za drugą częścią, by poznać dalsze losy Władka i Zofii.

Moja ocena: 5/6

Sophie - Zofia

Rozdroża / W obcym domu

[1] Sabina Waszut "Rozdroża" wyd. Muza SA, 2014 str. 130

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi IV"

Renata Kosin - "Tajemnice Luizy Bein"

źródło

TYTUŁ: Tajemnice Luizy Bein
AUTOR: R. Kosin
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 528

Na rynku w miasteczku Wartembork odkopano cmentarz, na którym zostali pochowani mnisi z tutejszego klasztoru a te tereny kiedyś należały do klasztoru, ale nie to było dziwne, wśród nich pochowana była kobieta z dzieckiem. Jak głosi tutejsza legenda kobieta to Luiza Bein, która pomagała w klasztorze chorym i sama umarła, ale skąd dziecko? Kim ono było? - badania wskazują na ich pokrewieństwo. Ale jak wiadomo syn Luizy po jej śmierci wyjechał z ojcem do Szwajcarii - trzeba dokładniej zbadać tę sprawę, nie tylko dziecka, ale i życie samej Luizy, o której potomkowie nie chcą wspominać. Co takiego zrobiła? Czego się dopuściła by o niej nie wspominano? Kim naprawdę była?

Klara Figiel wyjeżdża do Szwajcarii do Alexa Beina, praprawnuka Luizy Bein, chce by pomógł  jej rozwiązać tajemnice Luizy Bein i jej dziecka. Wiadomość o dziecku wstrząsa Alexem, sam nie wie kim ono może być, ale ma mały zasób wiadomości o swojej rodzinie, musi prosić o pomoc mamę i swoją przyrodnią siostrę która ma wszystkie zapiski i dokumenty ojca który zmarł. Jego ojciec i dziadek (syn Luizy) starannie dbali o przeszłość rodziny i rodzinne pamiątki, a wśród nich stare wydanie Biblii - nawet Alex nie wie jak jest ona cenna i co zawiera. Zgadza się pomóc Klarze, sam też chce poznać przeszłość rodziny - nawet nie wiedzą jakie niebezpieczeństwa ich czekają - pościgi, włamania, napady, kradzieże, morderstwa - a to wszystko by poznać przeszłość i zdobyć skarb.

Klara nie robi tego też bezinteresownie, poprosiła ją o to jej ciocia Józefina, która była związana z majątkiem po Luizie, mieszkała tam, i chce z dworu coś wydostać co zostało dawno temu schowane - ale sama nie wie co to jest, niestety Klarze się to nie udaje, zostaje napadnięta a zawiniątko skradzione. 

Klara i Alex będą grzebać w przeszłości, odkryją tajemnice nie tylko Luizy, ale także obu rodzin, gdzie niektórzy zapłacili za nie życiem.

Moje drugie spotkanie z Renatą Kosin, ale jakże inne od pierwszego. Pierwsze "Mimo wszystko Wiktoria" gdzie książka okazała się lekka, przyjemna i z humorem, natomiast "Tajemnice Luizy Bein" to książka trzymająca w napięciu, gdzie historia przeplata się z wątkiem kryminalnym i małymi rozterkami miłosnymi oraz rodzinne tajemnice które czekają na odkrycie. Akcja pędzi i mamy nieoczekiwane jej zwroty, dzięki czemu czytelnik się nie nudzi i chce czytać dalej by poznać wszystkie tajemnice. Ale czy je poznamy? Zakończenie pokazuje nam wprost przeciwnie, że tak naprawdę przygoda dopiero się zacznie, jestem bardzo ciekawa drugiej części którą na pewno przeczytam. Bohaterowie ciekawi i wyraziści, język prosty, czyta się szybko i z ciekawością, a odkrywanie tajemnic i podążanie tropami tylko zaostrza nasz apetyt na następną część, jestem bardzo zadowolona z lektury i gorąco Wam ją polecam.

Moja ocena: 5/6

Luiza Bein

Tajemnice Luizy Bein / Kołysanka dla Rosalie

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Iwona Grodzka-Górnik - "W niebie na agrafce"

źródło

TYTUŁ: W niebie na agrafce
AUTOR: I. Grodzka-Górnik
WYDAWNICTWO: Świat Książki
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 448

Zuzanna wraz ze swoim czteroletnim synkiem Łukaszem przeprowadziła się z Krakowa do małej wsi pod Warszawą. Uciekła przed wspomnieniami i bólem który towarzyszył jej po stracie miłości - jej narzeczony zginął w wypadku samochodowym. Pracuje w banku, ma nienormowany czas pracy, jest to jej na rękę, pracuje tyle ile potrzebuje i może samotnie zajmować się swoim synkiem. Dosłownie przez płot mieszka z nowymi przyjaciółmi - Olgą i Filipem, którzy pomagają jej w opiece nad Łukaszem i wspólnie się wspierają.

Niestety następny cios spada na jej barki, umiera Basia - o trzy lata starsza ciocia, która była dla niej najlepszą przyjaciółką od dzieciństwa. Na pogrzebie Basi do Zuzanny podchodzi nieznajomy mężczyzna, wspomina jej ojca, coś sugeruje, podpowiada, ale Zuzanna nie ma na to czasu, przecież jej tata zaraz tu będzie, może jego znajomy sam go pozdrowić - jednak nie. Zuzanna zaczyna coś kojarzyć, szukać i dopytywać - odkrywa tajemnicę - jej tata nie jest jej biologicznym ojcem. Dla niej to szok - chce go odnaleźć i poznać, był malarzem - tak jak ona z zamiłowania, może odziedziczyła to po nim. Jedyny trop jaki odkryła prowadzi ją do Włoch, wyjeżdża tam z przyjaciółmi by odnaleźć biologicznego ojca.

Sam wyjazd do Włoch umożliwił jej klient z banku, który ma wobec niej poważne zamiary, jednak on sam nie do końca jest wobec niej szczery. Do tego jeszcze drugi adorator, który nie chce odpuścić, jest przy Zuzannie - jednak ona boi się otworzyć, boi się uczuć, nie chce znowu cierpieć.  

Czy wyjazd Zuzannie przyniesie odpowiedzi na pytania? Czy odnajdzie ojca? Czy uniknie niebezpieczeństwa w które się wplątała? Czy pozwoli by jej uczucia znów ożyły? 

Tajemnica, miłość, romans, przyjaźń, malarstwo, fałszerze, poszukiwanie swoich korzeni - to elementy tej książki, które zapowiadają że będzie ciekawie - i było. Akcja wciąga od pierwszej kartki do ostatniej, jest dynamiczna, język prosty, czyta się szybko, zabawne dialogi, bohaterowie ciekawi i zwariowani. Zakończenie - happy end, jeżeli lubicie to jest to książka dla Was, mi bardzo się podobała, a zważywszy  że to debiut autorki to brawa dla niej za pomysł który świetnie dopracowała. Książka lekka i przyjemna, obyczajówka połączona z romansem i kryminałem, idealna do odprężenia - polecam.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Pod hasłem"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"
"Klucznik"

Ifi Ude - "Zebra"

źródło

TYTUŁ: Zebra
AUTOR: Ifi Ude
WYDAWNICTWO: Poławiacze Pereł
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 26

Na mazurach pośród lasów i łąk pasą się konie, a wśród nich piękny czarny ogier  ze swoją żoną, klaczą o sierści białej jak śnieg. Patrzą na siebie, skubią trawę i widać w nich miłość którą się darzą, początkiem kwietnia na świat przychodzi owoc ich miłości - córeczka, zebra. 

fot. Melania K.

Przyszedł czas i zebra poszła do przedszkola, tam na wspólnych zabawach z innymi konikami minął jej wesoło czas, nikt nie zwracał uwago że jest inna. Jednak gdy poszła do szkoły inne konie zaczęły zauważać że jest inna, nie chciały się z nią bawić i jej dokuczały. Mała zebra bardzo się tym martwiła, tata opowiedział jej o Afryce i o rodzinie którą tam mają, a mama uświadomiła jej jak ważna jest zebra w świecie ludzi np: pasy na drodze.

fot. Melania K.

Pewnego dnia wszystko się zmieniło - w szkole było sprawdzanie zębów, niektóre koniki nie chciały iść do dentysty i uciekły, zebra pobiegła za nimi. Pognały za szkołą przez potok i zagajnik, i wypadły na ruchliwą ulicę pełną pędzących samochodów, zebra rzuciła się na pomoc konikom, wpadła na ulicę - bo przecież "zebra" na ulicy oznacza - stój, przejście. Samochody się zatrzymały, a koniki uciekły, dziękowały zebrze że była taka odważna i je uratowała, wychwalały jej mądrość.

fot. Melania K.

Potem na polanie zrobili zawody - kto znajdzie u innych najwięcej cech które wyróżniają ja od innych ten wygra belę przepysznego siana. Wieść o zabawie rozniosła się i do zawodów przystąpiły inne koniki. Zabawa trwała do późnej nocy, potem zmęczone zabawą koniki i zebra zasnęły wtulone w siebie, niezależnie od ich cech i różnic. 

fot. Melania K.

Książeczka dla dzieci, z niewielką ilością kartek, ale z wielkim przesłaniem. Uświadamiająca młodym czytelnikom że nie można traktować kogoś gorzej, tylko dlatego że jest inny. Każdy zasługuje na nasz szacunek i uwagę, traktowane go tak jakbyśmy sami chcieli być traktowani. Nie ważny jest kolor skóry, religia, czy ktoś ma krzywe zęby, różowe włosy, nie ma ręki, czy jest w inny sposób niepełnosprawny - każdy zasługuje na jednakowe traktowanie i zainteresowanie, bo każdy z nas jest inny i jest wartościowy.

"Zebra" ma wspaniałe ilustracje autorstwa Nezka Satova, w pełni oddają klimat książeczki. Sama książeczka jest wydana w serii ½ +½=∞ - to seria książeczek dla dzieci pisana przez osoby będące w połowie Polakami i Polkami, dzięki czemu poznajemy ciekawy i barwny świat innych kultur. 

źródło

Autorka "Zebry" - Ifi Ude a właściwie Diana Ifeome Ude, urodziła się w Enugu (Nigeria)  w plemieniu Ibo, gdzie jej imię oznacza "Coś dobrego". W wieku 3,5 lat przyjechała do Polski - kraju matki, gdzie mieszka do dziś. Wokalistka, producentka, autorka muzyki i tekstów w 2013 roku ukazała się je debiutancka płyta "IFI UDE", a książeczka "Zebra" jest jej debiutem literackim. 

Mimo że książeczka jest przeznaczona dla dzieci w wieku 4-8 lat, to uważam że nawet dorosły czytelnik może z niej wynieść dla siebie naukę o tolerancji. Krótka, treściwa książeczka, napisana prostym językiem, historyjka z morałem, takie książeczki zawsze polecam - zachęcam Was do przeczytania.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Klucznik"

Kasia Bulicz-Kasprzak - "Dom na skraju"

źródło

TYTUŁ: Dom na skraju 
SERIA: Po sąsiedzku
AUTOR: K. Bulicz-Kasprzak
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 416

Marta wraca do domu, do Rubinia, chce się wyciszyć i przemyśleć co dalej, właśnie się rozwiodła z miłością swojego życia. Olgierda - byłego już męża, znała od dziecka, mieszkali na tej samej ulicy - Różanej, wielka miłość która niestety wypaliła się, nie umieli już ze sobą rozmawiać, ciągłe kłótnie i pretensje. Rozwód to było najlepsze wyjście. Ale czy na pewno?

Marta zaczyna dostrzegać że, być może powrót do domu nie był dobrym pomysłem - mama nadopiekuńcza - szuka dla niej nowej pracy, tata zamknięty w pokoju brata na piętrze (siedzi tam od czasu wypadku, jeździ na wózku inwalidzkim), nie chce z Martą za bardzo rozmawiać, ona podejrzewa że tata popadł w depresję. A do tego, cała Różana ze swoimi mieszkańcami - którzy są sobie bliscy ale jednocześnie nienawidzą się, plotkuję, kochają, są szczęśliwi i gubią się w życiu.

"Ludzie się nie zmieniają, to życie ich zmienia. Radość, smutek czy cierpienie otwierają drzwi do tych 

miejsc w naszej naturze, których istnienia sami nie podejrzewaliśmy." [1]

Różana to taka elegancka ulica, z wielkimi domami i jeszcze większymi ogrodami, a każdy zadbany i piękny. Ich właściciele od wczesnej wiosny do późnej jesieni, dbają o nie, sadzą, pielą, a w każdym z nich róże i inne kwiaty, a wszystko dokładnie rozplanowane, współgra i pokazuje swoje piękno. Mieszkańcy ulicy Różanej? To przede wszystkim kobiety które wiodą tu prym.

Marysia - panna, mieszka z mamą - Leokadią która ciągle jej coś wypomina, uczy w szkole, w tajemnicy pisze wiersze do swojej wielkiej młodzieńczej miłości, najlepsza i wieloletnia przyjaciółka Janiny.

Karolina - najlepsza przyjaciółka Marty, ale w obecnej sytuacji chyba ich przyjaźń już się skończyła - Karolina jest żoną brata Olgierda, ma dwóch małych smyków, ale niestety nie radzi sobie ani z domem, ani dziećmi, do tego postanowiła że w tym roku w koło domu zrobi taki prawdziwy ogród - kwiaty, drzewka.

Agata - nowa na ulicy Różanej, druga żona - a wiadomo tą drugą być trudniej, zważywszy że na tej samej ulicy mieszka pierwsza żona męża z córką, ale Agata się nie poddaje próbuje nawiązywać przyjaźnie i zasymilować się z mieszkańcami ulicy.

Leokadia - seniorka na ulicy, zrzędliwa, dawno temu rzuciła na ulicę klątwę, musiała sama poradzić sobie z wychowaniem dwójki dzieci i utrzymać dom, mąż zmarł młodo - wpadek, a może nie, jej córka Maria myśli że ta jej nie kocha, ale sama Leokadia uważa że te wszystkie złe słowa które wypowiada do Marii chronią ją przed złem tego świata, bo ta jest taka krucha i łatwowierna.

Wanda - ta powraca po latach do domu  z którego uciekła, miała wszystko ale to już przeszłość, walczy z alkoholizmem, i chce naprawić to co zepsuła w przeszłości, zawiodła przyjaciółkę, teraz ma szansę by to naprawić.

Janina - mama Marty, nauczycielka w szkole, od lat najlepsza przyjaciółka Marysi,  rodzina jest dla niej najważniejsza, dla niej jest w stanie poświecić wszystko.

Każda inna, każda walczy o swoje szczęście i o szczęście swoich bliskich, kochają i nienawidzą. Ulica Różana ich dom, ale to nie tylko ogrody i rodzina, to także tajemnice które wypłyną na powierzchnię w pewien wieczór, jak woda w pobliskiej rzece - jak woda są brudne i mogą porwać ze swoim nurtem.

Gdy zaczęłam czytać książkę pomyślałam - ot, zwykła opowieść o ludziach na jednej ulicy, nic bardziej mylnego. Z każdą przewracaną kartką zagłębiałam się w pasjonującą opowieść o: miłości, zdradzie, pragnieniach, chciwości, cierpieniu, nadziei, o ludzkiej zawiłej naturze, a to wszystko oplecione pięknymi opisami ogrodów i  róż. Bardzo podobało mi się porównanie uprawiania i pielęgnowania własnego ogrodu, z pielęgnowaniem własnego życia by było udane i szczęśliwe. Całość ze sobą świetnie współgra, książka dopracowana i wciągająca, autorka lekkim językiem zabiera nas na ulicę Różaną, a tam kipi tajemnicami i emocjami, zakończenie - wow, dramatyczne, zapowiadające że dopiero teraz będzie się działo. Już rozglądam się za drugą częścią serii Po sąsiedzku - książkę "Dom na skraju" gorąco Wam polecam, świetna obyczajówka z niesamowitym klimatem ogrodów i ludzi.

[1] Kasia Bulicz-Kasprzak "Dom na skraju", Prószyński i S-ka, 2015, str. 84

Moja ocena: 5/6

Po sąsiedzku

Dom na skraju / Szlachetne pobudki

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Wiesława Bancarzewska - "Noc nad Samborzewem"

źródło

TYTUŁ: Noc nad Samborzewem
AUTOR: W. Bancarzewska
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 448

"Noc nad Samborzewem" to trzecia cześć przygód Anny Duszkowskiej, która odkryła sposób by przenieść się w czasie z możliwością powrotu :) tam znalazła to czego nie mogła znaleźć w współczesnym sobie świecie: miłość, zrozumienia, rodzinę.  Czuła że te czasy są dla niej odpowiednie, choć lubi korzystać z udogodnień współczesnych :) Swoją podróż zaczęła od roku 1932, teraz zbliża się wrzesień 1939 - czas kiedy świat bardzo się zmieni, a krew spłynie ulicami, Anna się boi, przecież bardzo dobrze wie co będzie się działo, ale zostaje ...

Wybuchła wojna, Olek poszedł walczyć, a Anna została w Annopolu, wraz z córką Walentyną, służącą i kucharką radziły sobie bardzo dobrze, choć wiedziały że trudny czas dopiero nadchodzi. Niedługo potem Anna została wysiedlona z domy, znalazła małe mieszkanko w niedalekim Samborzewie, w kamienicy gdzie ludzie pomagali sobie i żyli w zgodzie, to Annę bardzo cieszyło. Samotność byłaby nie do zniesienia, a tak codzienne ciężkie dni miały promyk słońca. Pracowała jako sekretarka i tłumaczka Niemca który zajął Annopol. Było ciężko, brak: jedzenia, węgla, ciepłej odzieży i butów na zimę - na te braki Anna miała swoje sposoby, modrzew bardzo jej w tym pomagał, a ona w zamian pomagała sąsiadom i znajomym. Niestety na: łapanki, gestapo, donosicieli, śmierć - Anna nie mogła nic poradzić, starała się pomagać. Tęskniła za mężem.
Pewnego razu podczas spaceru Anna zauważyła leżącego rannego sąsiada - Dominika, kawalera, przed wojną był naczelnikiem stacji PKP w Samborzewie, teraz pracuje jako zwrotniczy, podkochuje się w Annie. Jego stan jest ciężki, Anna podejmuje decyzję - przenosi Dominika do roku 2011 i ratuje mu życie. Teraz musi żyć podwójnie, w 2011 i 1942. W między czasie coraz bardziej zbliżają się do siebie z Dominikiem, a on patrzy w nią jak w obrazek - ale ona ma męża, którego kocha.

Czy uda się im przeżyć wojnę? Czy Anna doczeka się powrotu Olka? Czy Dominik pozna współczesny świat? Czy wróci do swojego roku, a może będzie chciał pozostać w przyszłości? Czy może jednak coś się wydarzy między Anną i Dominikiem? Czy Anna zdecyduje się opuścić rodzinę i powrócić do 2011 roku, by jej czas tu toczył się dalej?

Ostatni część, zwieńczająca przygodę Anny z przeszłością.  Piękna, nostalgiczna, tragiczna - pokazuje kawałek naszej historii, od strony zwykłych ludzi którzy na co dzień musieli sobie jakoś radzić z wojną, okupantem i brakiem wszystkiego. Ale na co dzień starali się uśmiechać, radzić sobie, nieść pomoc, szukać przyjemności i radości nawet w najdrobniejszych sprawach, kochali i tęsknili - to wszystko autorka zaprezentowała nam w książce, czyniąc ze swoich bohaterów wyraziste postacie. Dzięki temu wszystkiemu czytając czujemy jak gdybyśmy byli tam w Samborzewie, wciąga od pierwszej do ostatniej kartki, zakończenie - łezka mi poleciała.
Wspaniała książka, która bardzo mi się podobała i żałuję że to już koniec - oczywiście jak najbardziej polecam, a że to trzecia część, obowiązkowo zalecam zaczynać czytanie od pierwszej.

Moja ocena: 5/6 

Anna Duszkowska

Powrót do Nałęczowa / Zapiski z Annopola / Noc nad Samborzewem

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Diane Chamberlain - "Kłamstwa"

źródło

TYTUŁ: Kłamstwa
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 352

Gdy zaczęłam czytać książkę nie mogłam się od niej oderwać, chciałam jak najszybciej ją skończyć i dowiedzieć się zakończenia. Czułam jak smaga mnie huragan który nawiedził Karolinę Północną, gdzie po jej przejściu lekarze i ochotnicy z MMOR ratowali ludziom życie w warunkach daleko od normalnych, bez prądu, leków, środków czystości, ale robili co mogli - ratowali, pomagali, walczyli z własnymi słabościami.

To tu w gąszczu tylu ludzkich tragedii i cierpień pracuje Rebecca ceniona lekarka oddana całym sercem swojej pracy, za jej namową jest także tutaj po raz pierwszy jej szwagier Adam. Mąż jej jedynej siostry Mayi która również jest lekarzem, pediatrą - Rebecca boi się o nią, matkowała jej od śmierci rodziców, miała osiemnaście lat i odłożyła swoje plany by móc zająć się czternastoletnia Mayą. Gdy Rebecca dowiaduje się że Maya przylatuje do nich by im pomóc wpada w popłoch, nie tak nie może być, Maya nie jest gotowa na to co tu zobaczy, jest krucha, boi się własnego cienia i nie pozbierała się po kolejnej stracie dziecka, jest "księżniczką" którą trzeba się opiekować. A może to nie o to chodzi, może to teren Rebeccki i nie chce by tu Maya była. Jednak po przylocie Maya świetnie sobie radzi, Adam jest z niej dumny, chcą po trudnych przeżyciach osobistych które przeszli znów do siebie się zbliżyć. Maya wyrusza z ciężko chorymi do najbliższego szpitala, następuje katastrofa, helikopter się rozbija. Dla Adama i Rebeccki czas się zatrzymał, poszukiwania, nadzieja, wspomnienia, wir pracy w który wpadli by ukoić ból, wsparcie, rozmowa, żal, dotyk, pragnienia. Czy Maya miała szansę by przeżyć katastrofę? Gdzie jest? Co z wizjami Rebeccki - ona, Adam i dziecko? Co się z nią dzieje? Co z niewyjaśnionymi sprawami, żalami, murami które wyrosły? Czy będzie szansa na rozmowę i wyjaśnienia? Czy tamta straszna noc miała większy wpływ na siostry niż im się wydawało? Tajemnice, kłamstwa, niedomówienia.

Po raz kolejny autorka mnie uwiodła, zabierając w obszar po katastrofie, gdzie ludzkie życie jest tak kruche. Książka pełna emocji ale jednocześnie dając wiarę w ludzi, że w takich trudnych chwilach zjednoczymy się, pomożemy sobie nawzajem. Pokazała jak ważna jest rozmowa, nie trzymanie tajemnic, kłamstwa które zatruwają życie, a gdy wyjdą na jaw mogą je zniszczyć. W tej książce jak i w każdej innej autorka porusza także trudne tematy, w tym wypadku była to chęć posiadania dziecka, poronienia i aborcja. D.Chamberlain ma dar do pisania książek które ściskają nas za serce, szybka akcja, język prosty, czyta się szybko, i te emocje które szarpią nami na wszystkie strony. Koniecznie musicie przeczytać, nie tylko tę, ale także gorąco zachęcam do innych książek autorki, dla mnie rewelacyjna, ona wie jak poruszyć nasze serca. Gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Richard Paul Evans - "Zegarek z różowego złota"

źródło

TYTUŁ: Zegarek z różowego złota
AUTOR: R. P. Evans
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 224

Salt Lake City - rok 1908 - David Parkin poszukiwał nowej sekretarki, i zjawiła się, ona - MaryAnne. Delikatna, o wydatnych policzkach, cera lekko różowa, piękny uśmiech, te oczy, David skupił się nie tylko na urodzie ale także na jej kwalifikacjach: punktualność, bystrość, znajomość maszyn i zawodu sekretarki były tylko atutami MaryAnne, została zatrudniona. David każdego dnia pracy z Mary utwierdzał się że się w niej zakochuje, że jego dotychczasowemu życiu coś brakowało, czuł że są dwiema pokrewnymi duszami. A co na to MaryAnne? Ona też to czuje, ale skrywa pewien sekret, który może zniszczyć ją i jej marzenia. Czy David poznawszy jej tajemnicę nie przestanie jej kochać? 

Książka o miłości i przyjaźni w małżeństwie, oboje biorący życie jak cudowny eliksir który daje im siłę. Ale ich życie to nie tylko same radości, także smutki i nieszczęścia które spadają na ich dom, a którym muszą stawić czoła, razem - bo tylko to może dać im siłę, ich miłość. W tle uprzedzenia rasowe, niesprawiedliwość społeczna, wielkie fortuny, znamienite rody oraz bogate samotne wdowy. Jedna z nich miała tytułowy zegarek z różowego złota, ani jej ani późniejszym właścicielom nie przyniósł szczęścia, a stał się przyczyną wielu nieszczęść. 

Historię miłości dwojga ludzi poznajemy dzięki dziennikom Davida Parkina, którą przedstawia nam Richard, a które stały się jego własnością niedługo po tym jak opuścili rezydencję Parkinów, w której mieszkała wraz z żona i córką Jenny. Poznali MaryAnne i towarzyszyli jej w ostatnich miesiącach jej życia, ona przekazała Richardowi prezent dla Jenny - który miał jej dać dzień przed zamążpójściem - zegarek z różowego złota. Ten dzień właśnie nadszedł.

Czy zegarek Jenny przyniesie szczęście? Czy podarunek od MaryAnne który czekał na nią tyle lat, będzie miał dla niej znaczenie? Czy Jenny pamięta MaryAnne?

Druga część z serii Christmas Box Trilogy, podobnie jak pierwsza wciągnęła mnie od pierwszej kartki, a autor przeniósł mnie do Stanów Zjednoczonych początku XX wieku. Czytamy o wielkiej, wspaniałej miłości, która może przenosić góry, o dwójce ludzi którzy odnaleźli się i byli dwoma połówkami jabłka, dzielnie stawiali czoło nieszczęściom które ich dotykały, oraz przeciwstawiali się ówczesnym panującym w społeczeństwie niesprawiedliwościom i stylowi życia.  Może i historia trochę naiwna ale za to piękna i czytało mi się bardzo dobrze, język prosty i lekki, do tego poetycki, kartki same się przewracają oferując nam niesamowitą historię dwojga ludzi. Zapewniam Was że nie będziecie się mogli od książki oderwać, gorąco Wam ją polecam. 

Jak wspomniałam to druga część trylogii, ale spokojnie można ją czytać bez znajomości pierwszej części, jednak ja lubię czytać po kolei, i Was też do tego zachęcam.

Moja ocena: 5/6

Christmas Box Trilogy

Najcenniejszy dar/ Zegarek z różowego złota/ List

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"
"Klucznik"

Chris Fabry - "W każdej chwili dnia"

źródło

TYTUŁ: W każdej chwili dnia
AUTOR: Ch. Fabry
WYDAWNICTWO: Święty Wojciech
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 398

Treha - niska, przy kości, zastygła twarz bez emocji, ma oczopląs - żeby świat jej nie wirował rusza cały czas głową, nie ma rodziny ani przyjaciół. Nie ma przeszłości, nic nie wie i nie pamięta ani z dzieciństwa, ani nie potrafi nic skojarzyć z późniejszego życia, wychowywała się w rodzinach zastępczych. Przywłaszcza sobie wspomnienia - opowieści innych jako swoje. Mieszka w obskurnej dzielnicy w małym wynajętym mieszkaniu, gdzie prawie nie ma nic, ma takie same uniformy w których chodzi na okrągło, oraz w rozwiązanych sznurówkach przy trampkach. Jeździ do pracy rowerem, pracuje w Domu Spokojnej Starości "Strumienie z Desert Gardens" jako sprzątaczka. Ta przewijająca się korytarzami dziewczyna, szara, mało zauważalna, jest dla pensjonariuszy jak oddech nowego życia. Przywraca im nie tylko nadzieję ale także budzi ich dosłownie do życia, zaczynają mówić, czytać, chodzić, śmieją się i czują że jeszcze mogą żyć. Co Treha im robi? Bierze za rękę, szepcze i czeka, czeka na ich przebudzenie, poświęca dla nich swój czas, chce być z nimi, dotyka ich, słucha, nic nie chce w zamian. Nie sprząta, tylko jest dla nich, dla pensjonariuszy którym daje tak wiele, pozwala jej na to pani dyrektor Miriam Howard. Niestety pewnego dnia wszystko się zmienia, świat Trehy się zawalił, Miriam odeszła na emeryturę a nowa pani dyrektor nie chce słyszeć o jej pomocy, zwalnia ją. Co teraz zrobi? Gdzie znajdzie pracę? Z pomocą przychodzi jej Miriam i dwóch filmowców, którzy kręcili dokument w Domu Spokojnej Starości, zauważyli ją i jej dar, chcą nakręcić o niej dokument i pomóc. Treha musi odnaleźć siebie i poznać swoją przeszłość. Do tego przebudzenia pchnął ją pewien list pensjonariusza, w którym pisze o niej, o Trehy. O czym on wiedział? Co ma z nią wspólnego? Kim naprawdę jest Treha? Czy pozna swoją przeszłość? Czy odnajdzie rodzinę i spokój? 

"W każdej chwili dnia" to druga książka z serii Smaki Życia jaką miałam przyjemność przeczytać. Pierwsza to "Pudełko na modlitwy" (o książce TUTAJ), czytałam ją jakiś czas temu i bardzo mi się podobała, dlatego po tę książkę z tej serii chętnie sięgnęłam i się nie zawiodłam. 

Zacznę od języka, bo on w książce jest bardzo ważny - jest lekki, prosty i piękny, słowa otulają nas emocjami jakimi kipi książka, wpadają do naszej głowy, zadając mnóstwo pytań, i opowiadają niesamowitą historię. Autor przedstawia nam historię młodej dziewczyny - Trehay, która ma dar pomagania innym ludziom, ale nie umie pomóc sobie, nie zna swojej przeszłości, nie ma wspomnień, ale pewnego dnia zaczyna budzić się do życia - chce poznać swoją przeszłość, odnaleźć siebie by móc dalej żyć, a my towarzyszymy jej w tej drodze, sami przyglądając się swojemu życiu i sobie. Na uwagę zasługują wstawki wspomnień pensjonariuszy z Domu Spokojnej Starości, wywiady przedstawione w formie scenariusza filmowego. Bohaterowie książki są wyraziści, a każdy z nich ma swój własny charakter, dzięki czemu czujemy że czytamy książkę o prawdziwych ludziach, zarówno tych pierwszoplanowych jak i drugoplanowych. Książka porusza ciekawe i trudne tematy min: traktowanie ludzi starszych i niepełnosprawnych. 

Seria Samki Życia to książki w których religia i Bóg odgrywają dużą rolę, ale już spieszę Wam powiedzieć że, cały aspekt religii jest wpleciony w książkę delikatnie, bez nachalności. Bóg jest w nich obecny, woła nas i pokazuje drogę, ale robi to subtelnie - myślę że każdy może przeczytać te książki odnajdując w nich coś dla siebie. 

"W każdej chwili dnia" to książka która daje nam do myślenia, zastanowimy się nad sobą i swoim życiem, nad tym jak odnosimy się do innych ludzi i co jest dla nas ważne, jak mijają nasze dni i czego oczekujemy od siebie. Po zakończeniu lektury nasze myśli będą wędrować do przyszłości - co nas czeka? ale także do przeszłości, będziemy wspominać i chłonąć te ulotne chwile co były. Książka - piękna, ciepła, cudowna, z nadzieją, ale też ze smutkiem, o przemijaniu i tęsknocie. Gorąco polecam Wam tę książkę jak i inne z tej serii.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Agnieszka Gadzińska - "Sklota i reszta świata"

źródło

TYTUŁ: Sklota i reszta świata
AUTOR: A. Gadzińska
WYDAWNICTWO: SKRZAT
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 74

Sklota to rezolutna, wesoła, z głową pełną pomysłów sześciolatka. Nosi dwa kucyki, ma roześmiane oczy, świetnie jeździ na rowerze, zna wszystkie kolory i jest dumną posiadaczką kota Kaktusa, który jest wyleniały i nie ma sierści na ogonie. Sklota ma młodszą siostrę Tysię i najlepszą przyjaciółkę Matyldę, razem właśnie poszły do pierwszej klasy. Dziewczynki są rezolutne, słuchają dorosłych - choć nie zawsze rozumieją o co im chodzi i niejednokrotnie wychodzą z tego skomplikowane sytuacje jak choćby testowanie uniwersalnej sukienki, gdzie okazało się że uniwersalna nie znaczy niezniszczalna.

fot. Melania K.

Innym razem dziewczynki chciały kupić kompleksy, czy też razem z dziećmi od nowo wprowadzonych sąsiadów pomalowali ich pokój - bo mama powiedział że trzeba to zrobić. Podpisały Tysię i braciszka sąsiadów Jeremiasza, żeby się nie zgubili, lub żeby ich nikt nie adoptował, Sklota również symulowała tak samo jak Kaktus i posądziła mamę o plagiat.

fot. Melania K.

Osiem historyjek z przygodami Skloty i jej przyjaciół, które dzieci na pewno chętnie przeczytają, a i my rodzice również z przyjemnością poznamy tą przemiłą sześciolatkę. Historyjki opowiadają nie tylko zabawne historie, ale także poszerzają wiedzę naszych milusińskich o różne słowa, hasła i ich znaczenie, również rodzicom przypomina jak ważne jest dokładne wypowiadanie, by nie narazić się na niezrozumienie ze strony dzieci i wytłumaczenie ich znaczenia. Oczywiście dzieci chcą być pomocne, jednak nie zawsze wychodzi to tak jak miało być - skąd my to znamy :)

Nadmienię jeszcze o samym wydaniu książeczki, jest wielkości A4, gruba okładka, w środku kredowy papier, cudne, kolorowe tytuły poszczególnych historyjek, a całości książeczki i treści dopełniają bardzo kolorowe i ciekawe ilustracje Artura Nowickiego.

fot. Melania K.

Książeczkę polecam Wam gorąco i dla dzieci i rodziców, a znajdziemy w niej: humor, pomoże poszerzyć wiedzę, oraz przeżyjemy niesamowite przygody. Polecamy :)

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Klucznik"

Richard Paul Evans - "Najcenniejszy dar"

źródło

TYTUŁ: Najcenniejszy dar
AUTOR: R. P. Evans
WYDAWNICTWO: ZNAK
ROK WYDANIA: 2012
STRON: 130

Wiktoriańska Rezydencja - piękna, dostojna, wielka, z czerwonej cegły, liczne zdobienia i bogate elementy zewnętrzne oraz ogród tworzą wokół niej niezwykłą aurę, pokazują dom z duszą. 

To właśnie tutaj przeprowadzają się Richard, Keri i Jeanna Evansowie, będą doglądać domu, utrzymywać w nim porządek, kosić trawnik i przygotowywać posiłki dla właścicielki - Mary Parkin, samotnej wdowy. Podczas przeprowadzki Richard na strychu rezydencji znajduje starą szkatułkę z wyrzeźbioną na jej wieku sceną narodzin Jezusa - to skrzynka bożonarodzeniowa, a w niej stare listy. Czyje to listy? Do kogo pisane? 

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, Richard ma coraz więcej pracy w swoje  firmie - jest zadowolony, firma się rozwija, ale jego córka Jeanny już nie, tata nie ma dla niej czasu, nie czyta jej bajek i nie tuli na dobranoc - Richard coraz mniej czasu spędza z rodziną, ale on tego nie zauważa. Mary bardzo zaprzyjaźniła się z rodziną Evansów i widzi co się dzieje, bardzo ją to niepokoi, chce zwrócić Richardowi uwagę, chce go zainteresować, zadaje pytania - ale czy zdąży? Keri odkrywa że Mary skrywa jakieś tajemnice, coś ją gnębi, a Richarda co noc w snach odwiedza anioł. 

Czy Richard odkryje co chciała przekazać mu Mary? Czy odkryją tajemnicę Mary? Co możemy najcenniejszego podarować naszej rodzinie, komuś kogo kochamy?

Mała, z niewielką ilością kartek książeczka, ale z wielkim przesłaniem. Czytając ją pomału przedzieramy się przez historię, pomału, ale każda kartka przynosi nam emocjonalne tornado, zastanawiamy się nad sobą, nad tym co dla nas w życiu jest najważniejsze. Książka o: miłości, stracie, poszukiwaniu, o tym co my możemy komuś bliskiemu (i nie tylko) podarować - coś bardzo cennego. Fabuła toczy się w zimie, święta Bożego Narodzenia, ale jest to książeczka którą można czytać nie tylko w okresie około świątecznym, język prosty i piękny, czyta się wspaniale. Mała, niewielka, ale dająca kopa - gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 5/6

Christmas Box Trilogy

Najcenniejszy dar / Zegarek z różowego złota / List

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Wyzwanie Biblioteczne"
"Historia z TRUPEM"
"Klucznik"

Małgorzata Rogala - "Kiedyś Cię odnajdę"

źródło

TYTUŁ: Kiedyś Cię odnajdę
AUTOR: M. Rogala
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 280

Weronika i Olga - dwie najlepsze przyjaciółki od czasów studiów, poznały się na egzaminach i tak zostało. Weronika musiała wyjść ze swojej skorupy w której tkwiła, a Olga cierpliwie opukiwała jej skorupkę. Weronika w wieku dziewiętnastu lat straciła mamę - została brutalnie zgwałcona i zamordowana, w tym czasie żal i rozpacz zawładnęły i nią i jej ojcem, odsunęli się od siebie. To właśnie wtedy Olga zaopiekowała się Weroniką, a potem wprowadziła się do niej, gdy ojciec się wyprowadził. Olga pracuje w szkole - jest pedagogiem szkolny, zgodnie z wykształceniem, Weronika podczas studiów zrobiła drugi kierunek - grafika komputerowego i teraz z tego żyje. Razem od lat pomagają sobie, opiekują, wspierają, śmieją i imprezują :)

Ostatni dzień szkoły, Olga ma wakacje, tego dnia zerwała ze swoim chłopakiem Kuba który miał plany wobec niej z którymi ona nie do końca się zgadzała, narzucał jej swoje zdanie i chciał ją sobie podporządkować. Wieczorem robią sobie z Weroniką babski wieczór, winko, filmy - następnego dnia Olga ma imprezę ze znajomymi ze szkoły, wychodzi i już nie wraca. Policja informuje Weronikę że Olga została zamordowana, podczas identyfikacji zwłok Weronika w Oldze widzi swoją mamę, tak samo zginęły a jej sprawa została umorzona i sprawcy nigdy nie odnaleziono. Weronika obiecuje sobie że tym razem nie odpuści, odnajdzie mordercę. W tym celu zatrudnia się w szkole na miejscu Olgi, by inwigilować szkolne towarzystwo i szukać mordercy przyjaciółki. Nawet nie zdaje sobie sprawy na jakie wystawia się niebezpieczeństwo.

Czy Weronika poradzi sobie ze śmiercią przyjaciółki?  Czy pomoże w znalezieniu mordercy? a może czas by otworzyła się na innych ludzi, by ich dopuściła do siebie. Czy w tym może pomóc jej policjant prowadzący śledztwo? Chyba coś iskrzy. Ale - kto zabija? kto jet tym bezwzględnym mordercą i gwałcicielem?

Książka mnie zaskoczyła, wiedziałam że to kryminał, ale jakoś nie spodziewałam się że tak powiem cudów, a jednak - pełne zaskoczenie. Akcja wciąga już od pierwszych kartek, jest szybka i wartka, wątki świetnie współgrają, ciekawie, tajemniczo, a zakończenie - powaliło mnie i w pełni zaskoczyło. Autorka stopniowo eliminuje naszych podejrzanych, już myślimy, tak - to on, nic bardziej mylnego, poznajemy nowe dowody i fakty, wszytko toczy się dalej, a my zostajemy wyprowadzeni w pole. Bohaterowie ciekawi i wyraziści, fabuła interesująca, zgrabny kryminał z wątkiem romansowym od którego nie mogłam się oderwać. Gorąco polecam, a sama chętnie sięgnę po inne książki autorki.

"Kiedyś Cię odnajdę" to kolejny przykład na to że polskie kryminały też są bardzo dobre, niczym nie ustępują książkom zagranicznych autorów, dopracowana i dobrze napisana. Gratulacje dla autorki, porwała mnie i dostarczyła dreszczyku emocji.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"
"Pod hasłem"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"
"Klucznik"

Christine Watkins - "Historie cudownych uzdrowień i nawróceń"

źródło

TYTUŁ: Historie cudownych uzdrowień i nawróceń

AUTOR: Ch. Watkins
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 296

Medjugorie mała miejscowość w południowej części Hercegowiny, rzadko odwiedzana i spokojna, ale wszystko się zmieniło - 24 czerwca 1981 roku, kiedy to grupie nastolatków ukazała się Maryja, Matka Boga, co spowodowało zryw religijny, na co ówczesne władze komunistycznie nie chciały przystać. Pielgrzymi licznie przybywają do Medjugorie (od 1981 roku Medjugorie odwiedziło ponad 45 milionów pielgrzymów z całego świata), choć brak jest oficjalnego miejsca kultu, najczęściej odwiedzane jest wzgórze Crnica (gdzie miały miejsce pierwsze objawienia) oraz Kościół św. Jakuba. Było to sześć osób zwanych widzącymi i zgodnie z ich relacjami mają objawienia  do dziś. Niektórzy codzienne, inni kilka razy w roku, a jeszcze inni raz w roku. Matka Boża podczas objawień przekazuje im orędzia które kierowane są do całego świata i ludzkości dotyczą min: nawrócenia, modlitwy, postu, pokuty, zachęty do czytania Pisma Świętego, spowiedzi, wartości rodziny, dziękczynienie Bogu i otwierania się na jego miłość i Matki Bożej oraz modlitwy o pokój oraz codziennego odmawiania Różańca. Jest wiele argumentów zarówno za prawdziwością jak i negujących wiarygodność i prawdziwość objawień. Objawienia są cały czas badane przez Kościół, który na dzień dzisiejszy ich ani nie odrzuca ani nie potwierdza.

"Historie cudownych uzdrowień i nawróceń" to książka przedstawiająca nam sześć osób oraz ich historie życia - moment nawrócenia i uzdrowienia, zawierzenia Maryi. Goran - bezdomny narkoman, wyrzucony z domu staczał się w otchłań, czekał na śmierć, pewnej nocy zawołał o pomoc do Maryi - został wysłuchany, John - samotny mężczyzna, szukający akceptacji i miłości, Papa Jaime - nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla, schodzi do kanałów pod Bogotą i odszukuje bezdomne dzieci którym pomaga, Angela - striptizerka, pewnego dnia usłyszała słowa Boga jak ją woła, z nerwowej zbuntowanej dziewczyny stała się dziewczyną walczącą za pomocą modlitwy, Michael - uzależniony od kokainy, pociągał za sobą całą rodzinę, kradł, kłamał byle tylko mieć na działkę, Christine - zagubiona ateistka, szukała swojego miejsca, jej wnętrze było puste, aż pewnego dnia została uzdrowiona zarówno fizycznie jak i psychicznie, pustka została zapełniona. Każdy z nich w swoim życiu doświadczył załamania, odsuwał się od Boga, szukali Go lub byli przy Nim, ale tak jakby Go w ogóle nie znali, zamykali swoje serca, byli na skraju wyczerpania psychicznego i fizycznego, pustka od środka ich zabijała, szukali i prosili. Każdy z nich musiał przejść własną drogę do Boga i Maryi, musieli ich na nowo odnaleźć - doświadczyli tych samych łask: wszyscy znaleźli nadzieję i uzdrowienie w kochającym Bogu, a w trakcie swojej wędrówki ku nawróceniu otrzymali pomoc w postaci obecności Najświętszej Maryi Panny i Jej objawień w Medjugorie. [1]
Ich drogi w końcu skierowały się do Medjugorie, tam odkryli siebie, zapełnili pustkę, poczuli się jak w niebie w objęciach Matki, ich i Jezusa Chrystusa, Ona wstawia się na nami u Syna swego, szczęśliwi, uporządkowali myśli i wrócili do domów z ogromnymi pokładami miłości i wiary, spokoju, nadziei i szczęścia.

"Jeżeli oddacie mi się, nawet nie zorientujecie się, jak przekraczacie granicę między życiem a życiem po śmierci. 

Zaczniecie żyć na ziemi tak, jakbyście żyli w niebie"

Orędzie Maryi z 1986 r. [2]

Prosili i zostali wysłuchani, świadectwo że Pan nas słucha i działa, także za pośrednictwem Maryi, a Ona matkuje nam, kocha nas miłością bezgraniczną, nawet gdy grzech nami zawładną Ona wstawia się za nami u swojego Syna.
Autorka przedstawia nam historie tych sześciu osób w narracji pierwszoosobowej, chciała by ich rozmowy z nią miały prosty przekaz dla czytelnika, byśmy poczuli ich emocje, szczęście, szczerość w opowieściach o ich drodze do Boga i Jego Matki Maryi. Dodam że jedna z historii jest opowieścią samej autorki Christine, oraz jej męża. Język jest prosty i zrozumiały, na końcu każdej historii mamy jedno z orędzi Maryi z Medjugorie, tematy do rozważań modlitewnych oraz ćwiczenia umacniające w wierze. Na końcu książki mamy krótką historię objawień w Medjugorie. Książka warta polecenia i przeczytania, czy to lektura dla każdego? myślę że tak - i dla wierzących i dla tych co się wahają, jak i dla niedowiarków. Książka która skłania do refleksji nad własnym życiem, zadumy i modlitwy.

[1] Christine Watkins "Historie cudownych uzdrowień i nawróceń" wyd. PROMIC, 2014,  str. 15

[2] tamże str. 90

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Klucznik"