Daria Doncowa - "Poker z rekinem"

źródło

TYTUŁ: Poker z rekinem
AUTOR: D. Doncowa
WYDAWNICTWO: VIDEOGRAF II
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 304

To moje pierwsze spotkanie z autorką, ale powiem Wam że jestem bardzo ciekawa jej książek. Dlaczego? Naczytałam się dużo pozytywnych opinii na temat książek pisarki. W moje ręce trafił drugi tom cyklu powieści kryminalnych o detektyw - amator Eulampi, mam nadzieje że to nie będzie miało znaczenia i lektura okaże się trafioną :)

Eulampia Romanowa zwana przez domowników: Lampą, Lampecją, Lampikiem, w "poprzednim życiu" bogata paniusia, zawód wyuczony - harfistka, teraz prowadzi dom Kati (która ma liczną rodzinę - wliczając w to również domowych pupili), detektyw-amator. 

Pewnego razu Eilampie nad ranem zbudził telefon z prośbą o pomoc, rzecz jasna była to pomyłka którą Lampia wyjaśniła dzwoniącej kobiecie, jednak ponownie to właśnie do niej dodzwoniła się nieznajoma kobieta twierdząc że ktoś ją zabił. Lampia dowiedziawszy się od tej kobiety że to blok obok, postanowiła do niej pójść i wyjaśnić sprawę, niestety na miejscu Lampia zastała umierającą kobietę, która zdążyła jej powiedzieć że ten kto ja zabił czegoś szukał - ma podróby, ale nie znalazł. O co chodziło tej kobiecie? Lampia nie miała czasu żeby się zastanawiać.
Katia znalazła pracę Lampi i to nie byle jaką, zgodnie z jej profesją - detektywa :) Oleg Jakowlewicz  - "Król nafty" potrzebował pilnie kogoś kto odkryje czy jego żona go zdradza, bo ostatnio dziwnie się zachowywała. Podawała mu środek nasenny a sama wymykała się z domu wracając nad ranem, przy czym sama wyglądała na niezbyt szczęśliwą. Po kilku dniach obserwacji Lampia nic nie miała na zdradę żony, ale Oleg wezwał ją i pokazał list od żony, opuściła go - a on chciał wiedzieć kim on jest. Lampia podjęła się zadania, nawet nie wiedziała w jakie to wciągnie ją kłopoty.
Ale jak tu oprzeć się kiedy pieniądze same pchają się Lampi w ręce, przyjmuje drugie zlecenie - ma pomóc Antonowi, synowi bogatego producenta muzycznego. Lampia ma udowodnić że nie jest mordercą, dziwnym trafem kobieta przez niego rzekomo zamordowana mieszka w bloku obok. Wszystko to dziwne jest, Lampia ma dziwne telefony. Czyżby ktoś nastawał na jej życie? Przyjmując obie sprawy Lampia nawet nie zdaje sobie sprawy jak będzie blisko niebezpieczeństwa? i jak bardzo sprawy są ze sobą powiązane.

Moje pierwsze spotkanie z autorką uważam za bardzo udane - kryminał z humorem to jest to co lubię :) Akcja szybka i wartka, brak zbędnych opisów, język prosty i lekko się czyta. Autorka wprowadza nas w świat moskiewskiego życia i pokazuje różnice jakie są między wsią a wielkomiejskim życiem. Pełna humoru, zwrotów akcji, zakończenie - może i w pewnym momencie zaczyna być przewidywalne, ale jak najbardziej świetna książka na lekki i rozluźniający wieczór. Na pewno sięgnę po inne książki autorki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik"

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały"

Agata Christie - "Tajemnica Sittaford"

źródło

TYTUŁ: Tajemnica Sittaford
AUTOR: A. Christie
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 1999
STRON: 256

Rezydencja Sittaford została zbudowana przez kapitana Trevelyana, bardzo zamożnego kapitana Marynarki Królewskiej. To tu w małej wiosce Sittaford postanowił spędzić swój czas na emeryturze w towarzystwie swojego przyjaciela majora Burnaby. By zwiększyć swoje dochody wybudował koło rezydencji sześć małych domków, które sprzedał ludziom pragnącym tak jak on odludnego miejsca. Pomimo wielkiej miłości kapitana do swojej rezydencji nie mógł oprzeć się pokusie zarobienia dodatkowych pieniędzy i to niemałych, wynajmując na okres zimowy swojej rezydencji pani Willet, która powróciła z Południowej Afryki i pragnęła razem z córką spędzić zimę na odludziu. Kapitan wynajął swój dom, a sam zamieszkał w niedalekim Exhampton wynajmując mały domek. 

Pani Willet wraz z córka zapraszały często gości na popołudniowe herbatki, tak było i tego wieczoru, kiedy śnieg tak sypnął iż odciął wioskę Sittaford od reszty świata, zaproszeni gości z okolicznych sześciu domków  - był wśród nich również major Burnaby, chcąc rozerwać się postanowili zrobić seans spirytystyczny. Przecież to tylko zabawa, ale jak się okazało nie zawsze - duch przywołany przekazał przez stolik że kapitan Trevelyan zostanie zamordowany, wszyscy uczestnicy seansu byli wstrząśnięci mimo że brali to za zabawę, nawet major Burnaby, który mimo śnieżycy niezwłocznie postanowił wyruszyć do Exhampton do kapitana. Po dotarciu na miejsce stwierdził że kapitan nie żyje, po oględzinach lekarza okazało się iż przypuszczalna godzina śmierci pokrywa się z seansem spirytystycznym.
Kto zabił kapitana i jaki miał powód? Spadkobiercy? Pani Willet z córką wynajęły domek na zimę na odludziu - dziwne. Komu zależało na śmierci kapitana?

Cóż mogę napisać, jak to w przypadku kryminałów Agaty Christie można rzec jedno - kawał dobrego kryminału w starym stylu. Mamy tu: morderstwo, grono podejrzanych, tropy, ciekawych bohaterów, wątek nadprzyrodzony, zaskakujące zakończenie - cóż więcej trzeba by spędzić mile wieczór.  Fanów pani Agaty nie trzeba namawiać do sięgnięcia po tę książkę, niezdecydowanym jak najbardziej polecam.  

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" 

"Czytamy kryminały"

Fannie Flagg - "Smażone zielone pomidory"

źródło

TYTUŁ: Smażone zielone pomidory
AUTOR: F. Flagg
WYDAWNICTWO: Zysk i S-ka
DATA WYDANIA: 2004
STRON: 384

Do książki podchodziłam dwa razy, nie udało mi się jej przeczytać. Teraz na nowo podjęłam próbę jej przeczytania, a skoro pisze o niej parę słów to już wiecie że ją przeczytałam - bardzo mi się podobała i stwierdzam że chyba musiałam do niej dojrzeć, by czytając zrozumieć ją i przeżyć.

Rok 1986 - Dom Spokojnej Starości ROSE TERRACE w Birmingham, to tu poznajemy pewną starszą panią, która zabiera nas w podroż do Whistle Stop od lat trzydziestych XX wieku do sobie współczesnych. Clewa (Ninny) Threadgoode - tak nazywa się ta starsza pani, zabiera nas do świata swojego dzieciństwa, młodości i poznajemy jej starość, historie które opowiada, miejsca które opisuje, osoby które dzięki niej poznajemy są tak barwne że mamy wrażenie że je znamy od zawsze, że są naszymi znajomymi, a miejsca są nam dobrze znane. 

Whistle Stop małe miasteczko niedaleko Birmingham, tu w 1929 roku zostaje otwarta kawiarnia Whistle Stop Cafe którymi właścicielkami są Idgie Threadgoode i Ruth Jamison. Wokół kawiarni toczy się całe życie tego małego miasteczka i jego mieszkańców, serwuje się tu wyśmienite jedzenie a atmosfera jest niemalże domowa, to wszystko dzięki temu że mieszkańcy znają się bardzo dobrze. Znają swoje troski i kłopoty, wspólnie pomagają sobie, razem świętują i traktują swoich "czarnych" na równi z białymi. 

Clewa Threadgoode opowiada tę niesamowitą historię Evelyn Couch, kobiecie w sile wieku, która się zagubiła w swoim życiu, przestało ją cieszyć życie, ludzie i świat. Czy opowieść tej starszej pani zmieni życie Evelyn? Czy Evelyn odnajdzie siebie?

Opowiadanie fabuły kiedy, co i jak się wydarzyło nie ma tu znaczenia, najważniejsi w tej książce są ludzie - bohaterowie których losy poznajemy, tak cudownie opowiedziane przez autorkę. Każdy z bohaterów ma swój wyrazisty charakter, każdy jest bardzo obrazowo opisany, autorka przedstawia nam losy miasteczka i jego mieszkańców, także przez pryzmat wydarzeń ogólnokrajowych: wojna, wielki kryzys. W książce pokazany jest także na przykładzie tego miasteczka ówczesny stosunek do ludzi o kolorze skóry czarnym, ich świat.

Bardzo cieszę się że wcześniej nie udało mi się przeczytać tej książki, teraz dopiero poczułam jej urok i czar, czytając ją: śmiałam się i płakałam. Cudowna opowieść, która dała mi siłę :) Jeżeli jeszcze nie byliście w kawiarni Whistle Stop Cafe i nie odwiedziliście tego miasteczka to gorąco Was tam zapraszam.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Trójka E-Pik"

"Pod hasłem"

Melanie Benjamin - "Żona lotnika. Kobieta, która podbiła niebo."

źródło

TYTUŁ: Żona lotnika. Kobieta, która podbiła niebo.
AUTOR: M. Benjamin
WYDAWNICTWO: MUZA SA
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 400

Bardzo rzadko sięgam po tego typu literaturę, ale są książki którym nie mogę się oprzeć i tak było z tą książką. Po raz pierwszy przeczytałam o niej u Karoliny na blogu zwiedzam wszechświat, stwierdziłam wtedy że to książka którą chcę przeczytać, która przyciągała mnie swoją okładką. Gdy przyszła propozycja przeczytania tej książki, ucieszyłam się jak małe dziecko, a przeczytanie jej dostarczyło mi prawdziwej uczty czytelniczej.

Charles Lindbergh - kto o nim nie słyszał? Tak to on, 20 maja 1927 roku jako pierwszy samotnie pokonał trasę z Garden City (stan Nowy York) do Paryża w 33,5 godziny. Z dnia na dzień stał się bohaterem całego świata, bohaterem którego świat uwielbiał, a prasa śledziła każdy jego ruch. Charles w tym swoim bohaterstwie i zmaganiu się ze światem nie chciał być sam, szukał pokrewnej duszy i taką znalazł podczas swojej podróży do Meksyku - Anne Morrow, córkę ambasadora.

Anne Morrow, młoda, pełna życia i pasji literackiej dziewczyna, która jak większość ówczesnych jej młodych dziewczyn zadurzona w nim, w bohaterze - w Charlesie Lindberghu. Stojąca w cieniu własnego rodzeństwa, spokojna, zrównoważona. To właśnie ją wybrał Charles na towarzyszkę swojego życia. To właśnie Anne prowadzi nas przez historie swojego życia u boku bohatera. Opowiada nam swoje życie, swoje radości i smutki.

"Po raz pierwszy zrozumiałam, że było to dokładnie to - role." [1]

Niedowierzanie i szczęście to uczucia które towarzyszyły Annie od chwili oświadczyn, to właśnie ją wybrał Charles na towarzyszkę swojego życia. Przygotowania do tej wielkiej uroczystości, wszystkie te uczucia które towarzyszą przyszłej pannie młodej, ale Anne musiała wszystko robić w ukryciu, przymierzanie sukienki, cichy i skromny ślub, wszystko by ukryć się przed reporterami, którzy czyhali wszędzie. Anne nauczyła się pilotować samolot, został drugim pilotem męża, latała z nim i wytyczała nowe szlaki, stała zawsze u jego boku w cieniu, by nie przyćmić wielkiego bohatera, którego tak kochała i w którego wierzyła. Chociaż coraz bardziej odczuwała jego brak, coraz bardziej czuła że robi wszystko dla męża, a gdzie jej życie. Jeszcze większą pustkę poczuła gdy porwano jej dziecko, jej pierworodnego, gdy go straciła, żal że nie mogła opłakiwać własnego dziecka, okazać swojego bólu i  łez,  dla Charlesa było to oznaką słabości, a tego nie mogła pokazać światu. 

"To straszne, kiedy nie można zobaczyć swojego zmarłego dziecka. 

Kiedy nie można go dotknąć, pobawić się jego włosami, kiedy nie można 

włożyć w raczki śpiącego maleństwa ulubionej zabawki ani wyszeptać pożegnania." [2]

Historia Anne to nie tylko loty u boku męża, to również dzieci, szóstka dzieci którym poświęciła swoje życie, dla ich uśmiechów, pierwszych miłości, kłótni i sprzeczek. Dzieci przy których pozostała, zrezygnowała z lotów z mężem by być z nimi, a do męża miała żal, rzadko bywał w domu, wytyczał zadania, listy, wszystko miało chodzić jak w zegarku. Serce ściskało się jej gdy musztrował dzieci, ale nie sprzeciwiła mu się, zawsze stała po jego stronie. Zawsze podzielała jego zdanie, nawet wtedy gdy uważała że nie ma on racji, gdy miała swoje zdanie - nie wypowiadała go. 

"Usłuchałam go jak zawsze. Mój samotny sprzeciw wobec jego autorytetu 

był skazą na naszym małżeństwie, ale była to skaza, którą, jak sądzę,

widziałam tylko ja. I bardzo mi zależało na tym, żeby tak pozostało." [3]

Historia o kobiecie która odwiedziła wiele wspaniałych krajów, poznała interesujących ludzi, kobiecie która pragnęła własnego, ciepłego domu. Domu do którego wszyscy zawsze by wracali, domu którego długo nie znalazła pomimo licznych przeprowadzek i zmiany mieszkań.

Historia o kobiecie którą mąż chciał chronić, chronić przed światem, ukrywając ją w dziwnych, odległych miejscach, odległych domach, wyspach, ale czy ona chciała być chroniona, odsunięta od świata, od ludzi i normalnego życia. 

Historia o kobiecie która na to wszystko się zgodziło, która postanowiła stać w cieniu męża, która postanowiła zachować o nim tylko dobre wspomnienia, wspomnienia o Charlesie Lindberghu, o jego bohaterstwie - dla historii, dla dzieci które będą się uczyć o jego bohaterskim wyczynie. Kobiecie która kochała swojego męża i do końca widziała w nim bohatera. Kim była Anne Morrow Lindbergh?

"Kim była ta kobieta przede mną, na której twarzy wyryte były oczekiwania innych?

Byłam Mamą. Byłam Żoną. Byłam Tragedią. Byłam Pilotką. One wszystkie były mną, a ja nimi." [4]

"Żona lotnika. Kobieta, która podbiła niebo" to książka o kobiecie: silnej, odważnej, inteligentnej, stojącej w cieniu męża bohatera, a przecież ona była również niezwykłą kobietą swoich czasów - pierwszą pilotką. Autorka zabiera nas w podróż przez życie dwojga wspaniałych ludzi, dwóch wielkich osobistości XX wieku. Oczywiście należy tu nadmienić że w książce fikcja miesza się z prawdą. Autorka postawiła nie na przeżycia podniebnej pary i ich liczne podróże, nie znajdziemy tu ich opisów, autorka przedstawiła nam ich prywatne życie, uczucia, żale, trudności z jakimi się borykali. Książkę czyta się wspaniale, w rozdziale o porwaniu dziecka Lindberghów czułam rozpacz Anne jej żal i tęsknotę, rozpacz która targała nią do końca. Książkę czyta się jak wciągającą powieść, ale wiemy że to o ludziach którzy żyli, którzy są prawdziwi, którzy są ... bohaterami.

Fanów tego typu literatury, oraz samych Lindberghów nie trzeba namawiać do lektury tej książki, ale jeżeli nie bardzo odnajdujecie się w tego typu literaturze (biografie/wspomnienia) to dajcie szanse tej książce, porwie was od pierwszej kartki, a po jej zakończeniu będziecie czuć niedosyt, będziecie czuć potrzebę dowiedzenia się więcej o tej bohaterskiej parze.

[1] M. Benjamin "Żona lotnika. Kobieta, która podbiła niebo", Muza SA, 2013, str. 204
[2] tamże str. 230
[3] tamże str. 240
[4] tamże str. 336

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu MUZA SA

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: "Trójka E-Pik"

Robert Crais - "Pierwsza zasada"

źródło

TYTUŁ: Pierwsza zasada
AUTOR: R. Crais
WYDAWNICTWO: Świat Książki
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 288

Książka "Pierwsza zasada" trafiła na moją półkę około lutego tego roku, za sprawą wyprzedaży w Weltbild. Co prawda nie znałam autora, ale spodobał mi się opis książki, czy to był udany zakup - zobaczymy.

Robert Crais to autor powieści sensacyjnych i kryminalnych. Pisał scenariusze do seriali i filmów telewizyjnych min: "Policjanci z Miami" i "Strefa mroku". Od 1980 roku Crais porzucił pisanie scenariuszy i zajął się pisaniem powieści. W 2005 roku na podstawie jego powieści "Osaczony" został nakręcony film z Brucem Willisem, pod tym samym tytułem.

"Złodziej musi wyrzec się matki, ojca, braci i sióstr.

Nie może mieć rodziny, ani żony, ani dzieci.

To my jesteśmy jego rodziną"

Pierwsza zasada kodeksu gangów złodziei.

Złamanie jej grozi śmiercią. [1]

Frank Meyer - były najemnik, porzucił wojaczkę dla żony i dzieci - dla rodziny, teraz jest biznesmenem. Pewnego dnia wraz z żoną i dwójką swoich dzieci, gdy  po kolacji sprzątali - do domu wpadło czterech uzbrojonych bandytów - czegoś szukali, zabili Franka oraz całą jego rodzinę, nawet nianię dzieci, wyglądało to jak egzekucja. Czego szukali? Dlaczego cała rodzina została zamordowana?

Joe Pike były dowódca Franka dowiaduje się o jego śmierci od policjantów, wypytują o niego, rzucają podejrzenia że Frank z rodziną zginą bo wplątał się w nielegalne interesy - sugerują się tym że był to kolejny napad przez tą samą bandę a wszyscy poprzedni zamordowani robili różne nieczyste interesy. Joe nie wierzy, uważa że Frank był czysty. Z masakry przeżyła niania, ale jej stan jest ciężki - Joe chce od niej się coś dowiedzieć - niestety niania umiera, Joe poznaje jej siostrę Rinę - Serbkę. Okazuje się że u Franka w domu niania miała dziecko swojej siostry Riny, ale dziecka nie odnaleziono. Gdzie jest dziecko? Wraz z przyjacielem Elvisem Colem podejmuje własne dochodzenie by odnaleźć zabójców Franka i udowodnić że był on czysty, dołączają do niego byli współpracownicy, a śledztwo prowadzi ich wprost do serbskiej mafii, do której to łączniczką zostaje Rina - matka dziecka i żona szefa mafii. Co z tym wszystkim ma wspólnego niania? Czy Frank był czysty? Co stało się z dzieckiem? Czy na pewno Rina jest matką dziecka i żoną, przecież serbska mafia ma swoje zasady. Czy Joe pomści śmierć przyjaciela?

Mogę potwierdzić że zakup w ciemno był udany i moje pierwsze spotkanie z autorem uważam również za udane. Książka swoją szybką akcją wciągnęła mnie już od pierwszych kartek, napięcie przez cały czas nie spadało, niespodziewane zwroty akcji, samo zakończenie trochę mnie zaskoczyło. Język prosty dzięki czemu szybko się czytało, bohaterowie maja swoje zasady i się ich trzymają, może i zbyt pewni siebie, ale w końcu idą na wojnę z mafią musza być dobrzy. Polecam książkę wszystkim miłośnikom kryminałów, warto po nią sięgnąć, mam nadzieję że nie było to moje ostatnie spotkanie z autorem.

[1] Robert Crais "Pierwsza zasada", Świat Książki, wyd. 2011 - okładka książki

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (książka z liczbą w tytule)

"Czytamy kryminały"

Joanna Chmielewska - "Klin"

źródło

TYTUŁ: Klin
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Polski Dom Wydawniczy
DATA WYDANIA: 1994
STRON: 216

Kolejna książka Joanny Chmielewskiej z mojej półki, tym razem debiutancka. "Klin" został wydany w 1964 roku, a w 1966 roku został nakręcony na podstawie książki film "Lekarstwo na miłość" którego reżyserem był Jan Batory, a scenariusz do niego stworzyli Jan Batory i ... Joanna Chmielewska.

Joanna to kobieta która uwielbia tajemnice, a do tego ma nieprzeciętny dar pakowana się w przeróżne dziwne sytuacje i zdarzenia, potrafi je również stwarzać. Właśnie podczas jednej z takich dziwnych sytuacji, kiedy to Joanna usilnie namawiała przez telefon przyjaciółkę by ta anonimowo zadzwoniła do hotelu do pana w pokoju 336 i sprawdziła czy on jest (bo był w mieście a nie zadzwonił do Joanny, a jej serce mocno bije dla tego pana - ale on o tym jeszcze nie wie), przyjaciółka miała pewne opory i do tej dziwnej rozmowy telefonicznej włączył się trzeci głos - jakiegoś pana, który zaproponował że on zadzwoni i sprawdzi tego pana. Tak to zaczęła się dziwna znajomość Joanny z tajemniczym panem z telefonu, tajemniczym bo nie podał jej swojego imienia, nazwiska, nic o sobie, a wręcz nakierował Joannę na osobnika do siebie bardzo podobnego. Co na to Joanna - postanowiła jednak odszukać tajemniczego znajomego i tym samym wplątała się w dziwne sytuacje, a jakie wywołała zamieszanie, tak to mogła zrobić tylko Joanna. Za sprawą swojej dziwnej telefonicznej znajomości została wplątana w akcję "Szkorbut", oczywiście mogła się wyplatać mówiąc że to pomyłka, ale nie Joanna :) Co to za akcja "Szkorbut"? Kim jest tajemniczy pan z telefonu?  Jak Joanna zapanuje nad całą tą dziwna sytuacją?

Debiut literacki pani Joanny uważam za bardzo udany, być może nie ma jeszcze w książce tego jej znanego humoru, ale widać już jego zaczątki. W tej książce również zarysowała się nam Joanna, taka którą poznajemy w późniejszych książkach, kobieta zwariowana ze skłonnością do pakowania się w dziwne sytuacje i  jej cięty język. Język książki - prosty, dzięki czemu książę czyta się szybko. Wiem że nie wszystkim może przypaść do gustu pierwsza książka autorki, ale pamiętajmy że to był jej debiut - ja uważam że udany :) Oczywiście jak najbardziej polecam :)

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Polacy nie gęsi II"

"Trójka E-Pik" (Literackie Zaduszki)

"Czytamy kryminały" (świąteczna abolicja - I-II kryminał polski)

"Czytamy polskie kryminały"

Hans Christian Andersen - "Królowa Śniegu"

źródło

TYTUŁ: Królowa Śniegu
AUTOR: H.Ch. Andersen
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo M
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 34

Hans Christian Andersen wymyślił Królową Śniegu w 1844 roku, a opublikowana została po raz pierwszy w 1845 roku. Dokładnie 168 lat temu, ludzie poznali Królową Śniegu, przeczytali o niej i zakochali się w tej baśni, tak jak i następne pokolenia czytające tą wspaniałą baśń, i dzieci i dorośli. A czy Was też oczarowała jak i mnie gdy byłam mała? choć tak naprawdę całą magię tej baśni poczuła wiele lat później.

fot. Melania K.

Gerda i Kaj - to dwoje przyjaciół, którzy nie odstępowali się na krok, byli ze sobą zawsze i wszędzie, kochali się jak rodzeństwo.  Aż do pewnego wiosennego dnia, kiedy coś ukuło Kaja w serce i coś wpadło mu do oka - to był odłamek z rozbitego czarodziejskiego lustra. Kaj stał się złośliwym chłopcem, który dokuczał Gerdzie. Pewnego dnia Kaj ją spotkał, patrzył na nią i ją podziwiał, pojechał z nią - z Królową Śniegu. Gerda rusza na poszukiwania przyjaciela, by go odnaleźć - musi przejść długą drogę, odwiedzić dziwne miejsca, stawić czoła niebezpieczeństwom. Czy Gerda odnajdzie Kaja? Czy wrócą do domu? Czy mała dziewczynka, pokona czar wielkiej Królowej? Przecież wiem że znacie odpowiedzi na te pytania, ze znacie tą Królową, że co jakiś czas rzuca na Was swój czar i czytacie tę baśń.

fot. Melania K.

Wiem że na pewno znacie tę baśń, a i w domu pewnie posiadacie jej egzemplarze, ale w przypadku tej książki chciałam zwrócić waszą uwagę na jej wydanie. Wymiary 23,5 cm x 30,5 cm, twarda okładka, kartki w środku z papieru credowego, myślicie - tak teraz wydają bajki i baśnie, pięknie. Tak, zgadzam się, ale wielkim atutem tej publikacji są ilustracje autorstwa Vladyslava Yerko.

Vladysław Yarko urodził się w 1962 roku w Kijowie, gdzie studiował na Ukraińskiej Akademii Poligraficznej. Zdobywcai wielu nagród na prestiżowych targach sztuki i książki min: Grand Prize Ukraińskiej Książki Roku 2000 za ilustracje do Królowej Śniegu. W 2002 roku otrzymał tytuł najlepszego artysty przyznawany przez Moscow Review of Books. Laureat amerykańskiej nagrody Anderson House Foundation za najpiękniejszą książkę dziecięcą roku 2006. [1]

Jak widzicie ilustracje do tej baśni są po prostu piękne, zdjęcia które Wam prezentują nie oddają ich piękna. Wspaniała książka którą warto mieć w swojej kolekcji, a i będzie doskonałym i wyjątkowym prezentem mikołajkowym i nie tylko.

fot. Melania K.

fot. Melania K.

[1] Hans Christian Andersen "Królowa Śniegu" Wydawnictwo M, wyd. 2012 - okładka książki

Za możliwość przeczytania i posiadania tej pięknej książki dziękuje pani Dorocie 

z Wydawnictwa M

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (książka z motywem królewskim)

Olga Rudnicka - "Martwe jezioro"

źródło

TYTUŁ: Martwe jezioro
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 232

Przeczytałam prawie wszystkie książki pani Olgi Rudnickiej, do całości brakowało mi "Martwego jeziora" i "Lilith". Podczas wypadu do biblioteki znalazłam na półce "Martwe jezioro", od razu zabrałam się do czytania. Ciekawe czy debiutancka powieść pani Olgi jest tak samo porywająca jak pozostałe jej książki?

Beata Rostowska mieszka w wynajętym mieszkaniu wraz ze swoja najlepszą przyjaciółką Ulą, jest doradcą podatkowym, ma dobra pracę, ukończyła studia - gdzie musiała sama na nie zapracować, mimo że jej rodzice to majętni ludzie. Odcięli się od niej i Beata sama musiał sobie radzić w życiu, całe swoje życie miała wrażenie że nie jest za dobra, że nie spełnia oczekiwań rodziców, przez to stała się zamknięta na ludzi, przygarnęła ją rodzina przyjaciółki, traktując jak córkę.

Pewnego dnia Beata kojarzy pewne fakty, po przeczytanym artykule o grupach kwi, wynika z niego jasno, na pewno jej ojciec nim nie jest - więc kto? czyżby mama miała romans, była niechcianym dzieckiem i dlatego takie odtrącenie? Beata postanowiła odkryć prawdę, wynajęła agencję detektywistyczną która ma jej pomóc w poznaniu prawdy. Beata nawet nie zdaje sobie sprawy jak bardzo będzie to skomplikowana sprawa? Do tego wszystkiego: jej przyjaciółka Ula usilnie stara się ją wyswatać z bratem Jackiem, oraz przychodzi zaproszenie na ślub jej siostry. Całkowite zdziwienie - co oni chcą po dwóch latach? Ula jedzie na  ślub siostry z Jackiem, czy tam dowie się prawdy o sobie? Po co ją ściągnęli na  ślub? A co z Jackiem?

Debiutancka powieść Olgi Rudnickiej wypadła bardzo dobrze, mamy tu kryminał z humorem, do tego kroi się romans - to cechy które zapewniają nas że książka będzie ciekawa, i tak było. Przeczytałam książkę z zainteresowaniem i uśmiechem na twarzy, dialogi z humorem i ciekawe sytuacje, no i ten mężczyzna :) język lekki, dzięki czemu książkę czyta się szybko i lekko.  Naprawdę fajna, lekka, rozluźniająca książka, można powiedzieć że takie lekkie czytadełko, ale takie książki są bardzo potrzebne, bardzo, mają nam dać wytchnienie :)

Dodam jeszcze że znając późniejsze książki pani Olgi, muszę powiedzieć że warsztat pisarski z książki na książkę coraz bardziej się rozwija, gratuluje pani Olgo :) Czekam na następne pani książki, a Was gorąco zachęcam do zapoznania się z twórczością autorki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienna chandrę)

"Czytamy polskie kryminały"

Joanna Chmielewska - "Złota mucha"

źródło

TYTUŁ: Złota mucha
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Vers
DATA WYDANIA: 1998
STRON: 352

Kolejna książka Joanny Chmielewskiej z mojej kolekcji, mimo że czytane, zawsze do nich chętnie powracam. Książkę "Złota mucha" czytałam tylko raz, teraz ponownie udaję się nad morze wyławiać bursztyn :) a co z tego wyjdzie ...

Joanna to kobieta nietuzinkowa, nie lubi gotować, nie przeszkadza jej bałagan, gdyż sama nie należy do osób sprzątających (sterty różnych papierów zalegają w jej mieszkaniu), namiętnie kocha bursztyn - tak, powiecie przecież kobiety kochają piękne ozdoby z bursztynu, a i owszem. Jednak Joanna postanowiła sama wyłowić ten bursztyn z morza, oszlifować go i zrobić sobie z niego naszyjnik, lub jakieś wisiory. W tym celu udała się nad morze, gdzie w pocie czoła wyławiał ten bursztyn, zbierała, w domu różnymi sposobami szlifowała ... osiemnaście lat jak z bicza strzeliło, a z naszyjnika - nici. Nawet nie zdawała sobie sprawy że gdy te osiemnaście lat temu wyjechała nad morze wyławiać ten bursztyn, z ówczesnym swoim drugim mężem wdepnęła w sam środek afery - a muszę Wam powiedzieć że afery wprost przepadają za Joanną, i tak wtedy Joanna uczestniczyła w niecodziennym połowie bursztynu - młoda kobieta nie mogąc wyciągnąć śmieci z bursztynami, rozebrała się do bikini (nadmienię że panowało zimno) i wskoczyła do lodowatego morza by wyciągać te śmieci - warto było, piękne okazy, niespotykane, bursztyn w środku ze złotą muchą, z chmurką i z kijanką wylegająca się z jajka - istne cuda. W noc po połowie kobieta wraz z mężem zniknęli, a wraz z nimi bursztyny - po latach odnaleziono ich ciała. Co stało się z bursztynami? Kto ich zamordował?  Za Joanną przez te osiemnaście lat ciągnęły się te bursztyny, a ona jako patriotka nie chciała by bursztyny były wywiezione, wplątana w aferę postanowiła rozwikłać zagadkę, wraz z przyjaciółką i nowym adoratorem :)  nawet nie zdawała sobie sprawy jak bardzo była wplatana w całą aferę.

Gdy pierwszy raz przeczytałam tę książkę zakupiłam naszyjnik z bursztynu, oczywiście była to mierna imitacja, jednak dumnie nosiłam go jakiś czas :) Cóż mogę Wam powiedzieć, kolejna świetna książka pani Joanny, niecodzienne sytuacje, dialogi pełne humoru, barwne postacie, a przez to wszytko przewija się czar PRL-u :) Kryminał z humorem - czego więcej trzeba dla relaksu. Jak najbardziej zachęcam do spotkania z panią Joanną, książka lekka i z humorem, spędzicie z nią miły czas :)

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Polacy nie gęsi II"

"Trójka E-Pik" (książka z motywem morza/oceanu)

"Czytamy kryminały"

"Czytamy polskie kryminały"

Michael Hesemann - "Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy"

źródło

TYTUŁ: Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy.
AUTOR: M. Hesemann
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo M
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 344

Pytanie - co skłoniło mnie do sięgnięcia po tę książkę? Odpowiem - po prostu zwykła ludzka ciekawość. Zapewne i wasze wyobraźnia jak i moja została ożywiona za sprawą książek i filmów, które poruszają wątki religijne, przywołują różne legendy i mity, tworząc z nich niesamowite historie. Oczywiście jest to czysta fikcja literacka, czy też filmowa, ale ogromne zainteresowanie takimi tematami pokazuje jak może być to dochodowy interes. A my i nasza wiara? Czy jest to dla nas czysta fikcja czy zasiewa w nas ziarno niepewności?

"Jeśli nie napiszesz czegoś negatywnego o Watykanie, nigdy tego nie sprzedasz! (...) Jeżeli chcesz zarobić, David, musisz napisać jakąś historię o Watykanie, o zabójstwie i pieniądzach, to zawsze jest trafione!" [1]

Dan Brown to pisarz którego to książka "Kod Leonarda da Vinci" ostatnimi czasy wywołała największe poruszenie, czy też książka "Święty Graal, Święta Krew" której to autorzy odkrywają przed nami tajemnicę Świętego Graala strzeżoną przez Zakon Syjonu, papieżyca Joanna - kobieta która była papieżem, ostatnimi czasy również wzbudzająca zainteresowanie, inkwizycja, polowanie na czarownice, morderstwa w Watykanie, templariusze i ich skarby, krwawe wyprawy krzyżowe, Ewangelia Judasza, zwoje z Qumran ... wszystkie te zdarzenia poruszają nie tylko naszą wyobraźnię ale również licznych autorów, którzy wykorzystują liczne postacie i wydarzenia związane z Kościołem i mocno je ubarwiają, do tego twierdząc że są to same fakty historyczne poparte dokumentami a nie ich wyobraźnia,  zniekształcają fakty by ich historie były bardziej kontrowersyjne. Wiele publikacji mieni się jako literatura faktu, popularnonaukowa lub naukowa - a jak czytelnik ma rozróżnić czy autor przedstawia nam fakty czy też fikcję. W dobie wszechobecnego Internetu  mamy ułatwione zadanie, a i wiele publikacji może ułatwić nam poznanie faktów. "Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy" jest właśnie taką publikacją, w której to autor zabiera nas w podróż od początków chrześcijaństwa do pontyfikatu Jana Pawła II.

Autor w bardzo przystępny sposób przedstawia nam liczne mity, kłamstwa i legendy związane z chrześcijaństwem i Kościołem.  Podróż swoją rozpoczyna już od pierwszych chrześcijan i apostołów, pusty grób, Judasz - zdrajca i jego Ewangelia, Maria Magdalena - kim była?, zwoje z Qumaran - czy ich historia może zmienić poglądy o chrześcijaństwie, papieżyca Joanna - kim była i kiedy żyła?, wyprawy krzyżowe, templariusze, polowanie na czarownice, inkwizycja, papież Hitlera ... wszystkie te wydarzenia i postacie związane z Kościołem liczni autorzy wykorzystali do swoich publikacji tworząc wiele teorii spiskowych w których to Kościół jest instytucją   ukrywającą przed wiernymi wiele faktów, wprowadza ich w błąd. Autor przedstawia nam te mity, kłamstwa i legendy, a potem zderza je z faktami historycznymi, popartymi licznymi źródłami i naukowymi rozprawami. Poznajemy fakty, które ukazują wydarzenia i ciemne postacie w zupełnie innym świetle, poznajemy prawdę historyczną.

Mimo że to literatura popularnonaukowa, ale autor jak już wspomniałam w bardzo przystępny sposób, łatwym językiem zapoznaje nas z historią, prowadzi nas przez te wszystkie wydarzenia i zapoznaje z postaciami. Jedynym brakiem, małym minusem dla tej publikacji jest brak zdjęć, myślę że dzięki zdjęciom książka zyskała by pełniejszą formę przekazu. 

Możecie pomyśleć że to książka typowo religijna, nic podobnego, każdy w niej znajdzie coś dla siebie, skonfrontuje swoją wiedzę na dany temat z faktami. Ja gorąco polecam tę publikację, warto po nią sięgnąć.

[1] Michael Hesemann "Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy", Wydawnictwo M, 2013 str. 330

Moja ocena: 5,5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Dorocie z Wydawnictwa M

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Pod hasłem"

"Trójka E-Pik" (sierpień - literatura popularnonaukowa/naukowa)

Suzanne Collins - "Kosogłos"

źródło

TYTUŁ: Kosogłos
AUTOR: S. Collins
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 376

Po bestsellerowej pierwszej części "Igrzyska śmierci" (kilka słów o niej TUTAJ) i drugiej części sławnej trylogii "W pierścieniu ognia" (kilka słów o niej TUTAJ)- przyszła kolej na trzecią część "Kosogłos". Czy ostatnia część wciągnie mnie równie mocno jak poprzednie - zobaczymy.

Igrzyska Ćwierćwiecza zostają brutalnie przerwane na arenie, Katniss zostaje z areny uprowadzona przez rebeliantów, przeżywa. Trafia do Trzynastego Dystryktu, który miał nie istnieć, ale istnieje, życie w nim toczy się pod powierzchnią ziemi. To tam Katniss odnajduje swoją rodzinę - mamę i Prim oraz Gala, Dwunastki już nie ma, niewielu udało się przeżyć. Katniss dochodzi pomału do siebie, goją się rany na ciele, ale co z umysłem, ciągłe koszmary, niepokój o Peeta - który został pojmany przez Kapitol. To tu Katniss dowiaduje się że trwa rebelia, Dystrykty walczą z Kapitolem o niepodległość, a Katniss ma zostać ich symbolem rebelii. Czy podoła tej funkcji? Czy będzie umiała się odnaleźć w nowej sytuacji? Kogo tak naprawdę Katniss kocha, kogo potrzebuje? Czy rebelia zwycięży?

Trzecia część sławnej trylogii Igrzyska śmierci niestety nie porwała mnie. Odniosłam wrażenie że Katniss to pionek w całej grze, robi to co jej karzą, no może poza paroma wyjątkami - dzięki którym to w książce coś się dzieje. Nagrywa reklamówki, wciska się w strój kosogłosa, odwiedza Dystrykty, ale przez większą część książki czytamy o jej rozterkach: kogo zabić, kogo wybrać, tęsknota, brak chęci do życia, obwinianie się o śmierć wszystkich ludzi, chęć ucieczki, często odpływała w majakach morfaliny - gdzie ta Katniss waleczna i nieustępliwa? Miejscami książka mnie nużyła, plusem dla książki jest język - lekki i łatwy, dzięki czemu czytało się szybko. Jak dla mnie brakło akcji i werwy, niestety trzecia część przeciętna - najsłabsza z całej trylogii. 

Moja ocena: 3,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (luty 2013 - powieść z wątkiem niewolnictwa)

Anna Gras - "Misiek i świąteczne obżarstwo"

źródło

TYTUŁ: Misiek i świąteczne obżarstwo
AUTOR: A. Gras
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Grodkowskie
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 80

Miśka czyli Michała poznałam już jakiś czas temu, podbił moje serce gdy chcąc ratować swój honor smakosza wykrył fałszerzy czekolady, a działo się to wszystko w książce "Misiek i fałszerze czekolady" - gdzie patrząc na okładkę miało się już ochotę na coś słodkiego - TUTAJ możecie oglądnąć okładkę i poczytać opinię. Gdy w moje ręce trafiła druga książka o przygodach Miśka zabrałam się z przyjemnością do jej czytania :) 

Tym razem Misiek musi sprostać nie lada wyzwaniu, wyzwaniu które postawiła przed nim mama - obwieszczając swoją decyzję jako dyktaturę w domu. Wyzwanie - spędzenie świąt w rodzinnym gronie u wujka Milka, oj będzie to niełatwe zadanie. Babcia, która go zawsze strofuje, wujek Milek - który potajemnie wyjada smakołyki z zapasowej lodówki, nielubiane kuzynostwo i ciocia Basia - która szykuje im niezwykłą Wigilię, gdyż jej fascynacją jest gotowanie (nie zawsze zgodnie z przepisami, raczej przepisy gdzieś zasłyszane, widziane), z mamą która go wspiera ale ... bez taty, który musiał zostać na kontrakcie w Ameryce. Misiek czuje się zagubiony i źle, jest głodny - bo to co serwuje ciocia nie nadaje się do jedzenia, zostaje oskarżony o zjedzenie czekoladek z choinki, co napawa go goryczą i ucieka ... poznaje przemiłą sąsiadkę Kasię która spędza święta sama, bo rodzice pracują. Jednak święta jeszcze się nie skończyły, gdzie ich magia :) O tak, święta potrafią być magiczne :) Czy Misiek zakosztuje prawdziwej świątecznej kolacji? Czy odkryje kto wyjadł czekoladki z choinki? Czy spełnią się jego najskrytsze marzenia?

Autorka ponownie uraczyła mnie wspaniałą historią o Miśku, chłopcu bardzo inteligentnym, lubiącym psikusy, mającym cięty język - taki miły chłopiec z nadwagą z której to sam potrafi stroić żarty. Czas w książce - to święta, Wigilia i tu autorka pod koniec książki wprowadziła prawdziwą świąteczną, ciepłą atmosferę i trochę magii :) Wspaniała książeczka która pokazuje nam że cuda się zdarzają :) i nieważne gdzie spędzasz święta, ważne jest to by być z kimś bliskim i kochającym.
Mam nadzieje że powstanie następna książeczka o Miśku, a Was gorąco zachęcam do sięgnięcia po książki o Miśku, to lektura nie tylko dla dzieci :)

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania tej wspaniałej książeczki dziękuję pani Agacie 

z Wydawnictwa Grodkowskiego

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Pod hasłem"
"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienną chandrę"

Marta Obuch - "Łopatą do serca"

źródło

TYTUŁ: Łopatą do serca
AUTOR: M. Obuch
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 328

O Marcie Obuch i jej książkach słyszałam wiele dobrego, ale sama nie miałam jeszcze przyjemności zapoznania się z jej twórczością, ale do czasu :) Podczas mojej ostatniej wizyty w bibliotece zobaczyłam wśród nowości książkę Marty Obuch "Łopatą do serca", nawet się nie zastanawiałam, od razu sięgnęłam po nią i zabrałam ją do domu, by wieczorem oddać się lekturze.

Michalina Skoczylas zwana Misią, żona  Henryka - biznesmena, skąpca, z którym przed ślubem podpisała intercyzę. Wraz ze swoja przyjaciółką Zuzą założyły własny salon kosmetyczny, bez wkładu męża skąpca, lubiły swoja pracę i zaczęły właśnie wychodzić w swoim biznesie na prostą. Pewnego dnia świat Misi przewraca się do góry nogami: dowiaduje się że jej mąż to nikt inny jak szef śląskiej mafii - Hardy, ma kochankę, do jej mieszkania wprowadza się Igła - wysoki, dobrze gotujący i lubiący dobre wino szef ochrony Henryka (ale iskrzy), pląta się jej też policjant - Piotr Marchewka, który robi maślane oczy do Zuzy, a do tego wszystkiego wszyscy czegoś szukają - czego ... Misia i Zuza prowadzą własne dochodzenie, chcą nawracać przestępców ... oj dzieje się dzieje :) Do tego dochodzi jeszcze pytanie - kim jest Jarosław Maziarz?

Tak dzieje się wiele i o to chodzi, ta książka idealnie trafiła w mój gust. Pełna humoru, zadziwiających sytuacji, śmiesznych dialogów, po prostu idealna na lekki, rozluźniający wieczór, by spędzić mile czas. Nie zrażajmy się opiniami: że bohaterowie mało wyraziści, że język prosty, że może zbyt wiele wątków, a zakończenia można się domyśleć, nie nie i jeszcze raz nie. Wątki mimo że było ich kila świetnie ze sobą współgrały, bohaterowie może i mało wyraziści i język prosty, ale ta książka to kryminalna komedia - jest idealna, świetnie się przy niej bawiłam i o to chodzi - gorąco Wam ją polecam. Mam nadzieję że inne książki pani Marty trafią w moje ręce, z przyjemnością oddam się ich lekturze.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Pod hasłem"

"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienną chandrę)

"Czytamy polskie kryminały"

Lilian Jackson Braun - "Kot który czytał wspak"

źródło

TYTUŁ: Kot który czytał wspak
AUTOR: L. Jackoson Braun
WYDAWNICTWO: elipsa
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 176

Książka na półce gościła parę lat, była bezpłatnym dodatkiem do gazety, ale przyznam się że nie pamiętam jak trafiła do mnie na półkę, tym niemniej odszukałam ją i stwierdziłam że podpasuje mi do paru wyzwań, a i opis na okładce był zachęcający i jeszcze ten krzykliwy napis "Największy hit od czasów Agaty Christie", to trzeba przeczytać i sprawdzić.

Jim Qwilleran, dziennikarz który zajmował się sprawami kryminalnymi, ostatnimi latami mało parał się pracą w swoim zawodzie, przyjechał do prowincjonalnego miasteczka by tu zatrudnić się w miejscowej gazecie "Daily Fluxion", zacząć wszystko jeszcze raz. Tu w gazecie spotyka swojego kolegę dziennikarza i przyjmuje pracę, zostaje felietonistą od sztuki, mimo że się na niej nie zna. Zaczyna poznawać miejscowych artystów, chodzić na wystawy, do muzeum, zaczyna wyrabiać sobie własne zdanie o sztuce, atmosfera wśród miejscowych artystów nie jest sielankowa, nie wszyscy darzą się sympatią, a na pewno większość nie lubi krytyka Georga Bonifelda Mountclemensa, który ma ostry język i potrafi zmieszać z błotem. Jim poznaje sławnego krytyka, którego nawet zaczyna lubić, a nawet korzysta z okazji i podnajmuje od niego małe mieszkanko w kamienicy. Podczas kolacji u krytyka Jim poznaje jego współlokatora - syjamskiego kota Kao K'o-Kung (Koko), który umie czytać wspak nagłówki w gazetach, jest bardzo bystrym kotem, posiada szósty zmysł. Jim bliżej poznaje się z Koko kiedy się nim zajmuje, gdy jego pan wyjeżdża w interesach. W środowisku artystów dochodzi do morderstwa, ginie właściciel galerii tak chełbionej przez krytyka Mountclemensa, a jak się okazuje miał on wielu wrogów, potem wypadek na happeningu - ginie artysta, Jim znajduje zwłoki krytyka na patio w jego domu. Dziennikarz podąża tropami, wiąże ze sobą fakty ... tu z pomocą przychodzi mu kot Koko, dzięki któremu Jim wpada na powiązania między morderstwami i rozwiązuje zagadkę.

Mimo że książeczka ma 176 stron, czytanie jej szło mi strasznie opornie, nie była dla mnie wciągająca, bohaterowie nieciekawi, a nawet sam tytułowy kot Koko - mało co występował na kartach książki, mało kota w kocie. Mam nadzieję że pisząc iż znaleziono mordercę nie zdradzam za dużo, bo wiadomo jak jest kryminał to i w zakończeniu mamy motywy i mordercę. Sama zagadka prosta, zakończenie banalne, chwyt reklamowy że to największy hit od czasów pani Christie mocno naciągany i przesadzony. 

Moja ocena: 3/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Trójka E-Pik" (powieść, której jednym z głównych bohaterów jest zwierzę)

"Czytamy kryminały" ( abolicyjnie V-VI - kryminał z akcją w małym miasteczku)

Alex Kava - "Płomienie śmierci"

źródło

TYTUŁ: Płomienie śmierci
AUTOR: A. Kava
WYDAWNICTWO: MIRA
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 408

Moje pierwsze spotkanie z agentką FBI Margaret "Maggie" O'Dell miało miejsce jakieś dwa lata temu, było tak udane że sięgnęłam po następne książki Alex Kavy. Jak do tej pory przeczytałam pięć książek z serii o agentce (jest ich 10), mimo że nie czytałam ich w kolejności spokojnie można połapać się w fabule, "Płomienie śmierci" to szósta książka z serii którą będę czytać, mam nadzieję że równie udana jak poprzednie - zobaczymy.

Maggie po ostatnim swojej przygodzie, gdzie o mało co nie straciła życia i widziała okropności (mimo że ogląda je na co dzień) odczuwa bóle głowy i pulsacje w skroniach - jest rozbita, a obecny jej szef spycha ją w robotę której nie powinna robić. Mggie tworzy portrety psychologiczne przestępców i ich łapie. Teraz została przydzielona do serii podpaleń, jest to dla niej tym bardziej nieprzyjemna sprawa że jej ojciec był strażakiem i zginał, przyrodni brat również jest strażakiem, do tego ciągle czuje zapach palonego ciała, jej ciał - po postrzale w głowę. W mieście grasuje podpalacz, podpala puste budynki, Magiie wraz z Tully musi stworzyć portret podpalacza, by go złapać. W środku nocy zostaje wezwana do następnego pożaru, tym razem jest inaczej - są ofiary, choć wszystko wskazuje że na to że to odrębne sprawy - podpalenia i ciała, muszą działać i złapać podpalacza i zabójcę. Maggie go czuje, on się jej przygląda, chce czuć jej krzyk. Następne podpalenia - inne działanie, biały dzień, mogły być ofiary, w następnym były ofiary, podpalacz rozkręca się, działa z premedytacją, chce by ogień zabił. Jednocześnie on ją osacza, obserwuje, widzi w niej bratnią duszę. Czy podpalacz i zabójca to jedna i ta sama osoba? Czy ktoś go zdemaskuje?

Bardzo dobra książka, dzięki lekkiemu pióru autorki książkę czyta się lekko i z zainteresowaniem, już od pierwszych kartek książka mnie wciągnęła i tak do ostatniej, akcja pędzi, intryga wciąga, zakończenie zaskakujące - spodziewam się dalszego ciągu. Pewnie można by znaleźć parę minusów, ale nie o to chodzi, najważniejsze jest to że książkę czyta się z zainteresowaniem i to jest najważniejsze. Na pewno sięgnę po inne książki autorki których jeszcze nie miałam sposobności przeczytać   i Was do tego zachęcam.

Moja ocena: 5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (lipiec - książka z rozbudowanym wątkiem  żywiołu)

"Czytamy kryminały" (kryminał amerykański)

Magnus Zaar - "Nagi ambasador"

źródło

TYTUŁ: Nagi ambasador
AUTOR: M. Zaar
WYDAWNICTWO: Czarna Owca
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 392

Moje doświadczenia z literaturą skandynawską można powiedzieć że są skromne, poznałam tylko dwie autorki: C. Lackberg i jej wszystkie książki - a saga o Fjallback bardzo przypadła mi do gustu, oraz  N. Schulman i jej książkę "Dziewczyna ze śniegiem we włosach" która również mi się podobała. Tym razem sięgnęłam po debiut Szwedzkiego pisarza Magnusa Zaar, który fabułę swojej książki umiejscowił nie w Skandynawii, a w Afryce.  Czy spodoba mi się gorący afrykański kontynent ... zobaczymy.

Clara Fabre, pracownica MSZ Szwecji, zna cztery języki obce, wysportowana, zna sztuki walki, inteligentna, dociekliwa, ma dwuletnią córeczkę Biankę. Swoją karierę w MSZ zaczynała od placówki w Moskwie i mogła piąć się wyżej, ale zrezygnowała z prestiżowych placówek, wybrała Afrykę, chciała pomagać i walczyć o demokrację. Jej pierwsza placówka w Afryce to Kongo Wschodnie, kochała swoją pracę, chciała walczyć z wszechobecną korupcją. Jeden nierozważny krok, jedna nieprzemyślana decyzja - została odwołana z placówki, i wróciła do kraju do papierkowej roboty. Koszary tamtych decyzji śnią się jej po nocy - czuje się winna. Jeszcze nie wie że czeka ją powrót do Kongo.

Ambasador Ekberg zaginą w Kongo, taka wiadomość dotarła do MSZ - u, znikał nie raz, ale tym razem nie ma go już długo, sprawa jet poważna. Do Konga zostaje wysłana Clara - zabiera ze sobą córkę - Biankę, ma za zadanie odnaleźć ambasadora - zaraz po przyjeździe dostaje wiadomość - odnaleziono ambasadora, nie żyje - popełnił samobójstwo. MSZ nie chce tego rozgłaszać, podają do wiadomości że ambasador zmarł na zawał, Clara ma wyciszyć sprawę. Już była w drodze na lotnisko, gdy jej intuicja, podpowiedziała że coś jest nie tak, nie odleciała. Zaczęła badać sprawę, łączyć wątki, zbierać dowody, wplątała się w sprawę która coraz bardziej zagrażała jej i córce. Sekcja ambasadora wykazała że został - zamordowany. Czy Clara odkryje kto stoi za morderstwem? Czy ochroni siebie i córkę? Czy przyjaciel okaże się przyjacielem, czy zdrajcą? Korupcja i defraudacja - kto jest w to zamieszany?

Stwierdzam jedno - kontynent afrykański mi nie służy. Pomimo że język prosty i łatwo się czytało, to niestety wiało nudą, trochę opisów, ucieczki, zbieranie dowodów, korupcja, defraudacja. Nie mówię że książki mają być realne, w końcu chodzi o to żeby zainteresować czytelnika, ale młoda, biała kobieta biegająca po mieście w Kongo gdzie działa prywatna armia zbirów która chce ją uciszyć i jej mała niespełna dwuletnia córeczka pozostawiana pod opieką różnych osób - trochę to jednak przedobrzone.  Może i w Szwecji był to najlepszy debiut 2011 roku, niestety mnie nie porwał.

Moja ocena: 3,5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (książka z kontynentu afrykańskiego - akcja)

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały" (abolicyjnie - I-II kryminał skandynawski)

Olga Rudnicka - "Drugi przekręt Natalii"

źródło

TYTUŁ: Drugi przekręt Natalii
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 496

Uwielbiam książki pani Olgi Rudnickiej, udało mi się przeczytać prawie wszystkie jej książki i bardzo przypadły mi do gustu, a po przeczytaniu książki "Natalii 5" pokochałam siostry Sucharskie. Jak tylko dowiedziałam się że jest druga część o przygodach Natalii wiedziałam - na pewno ją przeczytam i jest, zgarnęłam ją z biblioteki, odrzuciłam inne książki i zabrał się do czytania ...

Siostry Sucharskie - poznały się dwa lata wcześniej, kiedy to zmarł ich ojciec - Janusz Sucharski pojawiły się na odczytaniu testamenty szanownego tatusia, który okazało się być bigamistą i miał pięć córek, dziewczyny o sobie nie wiedziały, a żeby mu się nie myliło wszystkie miały na imię Natalia. Zamieszkały wspólnie w posiadłości ojca w Mechlinie. Jakie są siostry Sucharskie, no cóż różne opinie o nich krążą - apodyktyczne, zaborcze,  kłótliwe, lepiej im się nie sprzeciwiać, lubiące mieć kontrolę nad wszystkim, stojące murem za sobą.

Janusz Zawada - starszy miły pan, były wspólnik ojca sióstr Sucharskich, którego to teraz po śmierci ojca siostry odwiedzają i spędzają z nim wspólnie święta, pan Janusz został przyszywanym dziadkiem. Ale czy w rzeczywistości to naprawdę starszy, miły pan?

Pewnego dnia dziewczyny zdają sobie sprawę z tego że nie miały żadnej wiadomości pd pana Janusza ani nie odbiera telefonu, zaniepokojone tym stanem postanowiły do niego pojechać (pojechały trzy Natalie) - a tam, pod domem policja, pogotowie, w mieszkaniu pana Janusza znajduje się trup bez ... głowy, ale pana Janusza nie ma. Policja wszczyna śledztwo oraz poszukiwania pana Janusza, niestety odnajdują jego ciało. Zrozpaczone siostry nie dają wiary tym doniesieniom, uważają że pan Janusz żyje, a maja ku temu kilka powodów. Niestety policja potwierdza że pan Janusz nie żyje, siostry dziedziczą wszystko po panu Januszu, w tym zabytkową szkatułkę której w żaden sposób nie można otworzyć.  Kto nie może ten nie może, dzieci Natalii - Anielka i Przemek dali sobie radę, o czym w odpowiednim czasie poinformowały mamę i ciocie, a tam ... brylanty, pięćdziesiąt sztuk. Siostry Sucharskie postanowiły dowiedzieć się co to za brylanty, skontaktowały się z Krzysztofem Borowiakiem - antykwariuszem który ich nie cierpi, ale czego nie robi się dla pieniędzy. Jak się okazuje o brylantach ktoś wie, chce je przejąc, siostry są w niebezpieczeństwie, giną następni ludzie. Kto chce zdobyć brylanty? Czy osobista ochrona sióstr z policjantów (bardzo osobista :)) im pomoże? Ciąża - kto? 

Ponowne spotkanie z siostrami Sucharskimi było oszałamiające, warto dla tej książki zerwać noc. Autorka raczy nas nie tylko wspaniałą intrygą kryminalną, ale również niesamowitymi siostrami, które potrafią zagmatwać każdą sytuację, do tego mają cięte języki i stoją za sobą murem. Lekki język, zabawne dialogi, zwariowani bohaterowie, akcja która pędzi nie daje nam się nudzić. Po prostu rewelacyjna książka, która obowiązkowo należy przeczytać. Liczę że pani Olga ponownie zabierze nas do Mechlina i uraczy nas następnymi przygodami sióstr Sucharskich. Książka obowiązkowo do przeczytania, nie tylko na letni czas.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Trójka E-Pik" (lekkie, wakacyjne czytadło)

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały" (abolicyjnie - I-II kryminał polski)

"Czytamy polskie kryminały"

Steve Berry - "Grobowiec cesarza"

źródło

TYTUŁ: Grobowiec cesarza
AUTOR: S. Berry
WYDAWNICTWO: Sonia Draga
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 512

To już szósta książka Steva Berrego z serii o Cottonie Malone, byłym agencie Departamentu Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych, który teraz prowadzi antykwariat w Kopenhadze. Mimo emerytury ciągle wyrusza na poszukiwania skarbów, odkrywa tajemnice i pomaga przyjaciołom wychodzić z różnych tarapatów. 

Cotton Malone pewnego dnia dostaje wiadomość i loguje się w internecie, tam widzi w relacji na żywo że ktoś porwał jego przyjaciółkę Cassiopeję Vitt i ją torturuje. Cassiopeia powiedziała porywaczom że dała coś Cottonowi na przechowanie, oni chcą by im to dostarczył, jednak Cotton nic nie dostał od Vitt, wie że przyjaciółka ściąga go na pomoc. Nim jednak do niej dotrze spotka się ze swoją byłą szefową z wywiadu i Rosjaninem który z nią współpracuje, nakreślają mu sytuację w jakiej znalazła się Cassiopeia - chce pomóc przyjacielowi odnaleźć porwanego syna, jej przyjacielem jest zbiegły z Rosji naukowiec który teraz mieszka w Chinach, Rosjanie chcą go uciszyć, Chińczycy dostać i wykorzystać, gra idzie o władzę nad  Chinami. Starożytna lampa w kształcie smoka zawiera coś co chce dostać wielu ludzi - dzięki temu będą mogli udowodnić pewną teorię, która może zmienić cały świat i układ sił. Cotton i Cassiopeia wyruszają do Chin, odwiedzają Muzeum Terakotowej Armii, grobowiec pierwszego cesarza Qin Shin, poznają starożytne bractwo Ba, są w samym środku walki o władzę w Chinach, do tego dawny znajomy który niby im pomaga a jednak krzyżuje nie raz plany. Co zawierała lampa? Czy odnajdą dziecko? Jaka droga czeka Chiny? 

Świetnie czytało mi się tę część przygód o Cottona Malone, po wcześniejszej części gdzie wiało trochę nudą ("Paryska wendeta" - TUTAJ kilka sów o niej), autor znów pokazał swój kunszt i zamiłowanie do przygody połączone z historią. Wartka akcja, brak zbędnych opisów, w ciekawy sposób przytoczone wątki historyczne, walka wywiadów, tajne bractwo, trochę wątku miłosnego - to dało w efekcie książkę którą czyta się jednym tchem, lekko i z zainteresowaniem.  Oczywiście jak zdajemy sobie sprawę książka to fikcja, w której autor wykorzystuje znane fakty historyczne czy też miejsca, dodatkowym atutem książki jest na końcu rozdział "Od Autora" w której to mamy opisane i oddzielone fakty od fikcji. Jeżeli macie ochotę na przygodę z historią, to zapraszam do sięgnięcia po tę książkę, jak i inne książki Steva Berrego. 

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: 

"Pod hasłem" 

"Trójka E-Pik" (książka której akcja dzieje się w Chinach)

Bożydar Grzybek - "A komu czasem nie odbija?"

źródło

TYTUŁ: A komu czasem nie odbija?
AUTOR: B. Grzybek
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Grodkowskie
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 184

Jurek, nieśmiały, wykształcony, świetny mówca - choć z reguły milczy, w czasach studenckich potrafił wstawić się za kolegami i załatwić im wszystko, tylko nic dla siebie, nie potrafi przystosować się do życia, wręcz można by powiedzieć że to ciamajda, którego wszyscy wykorzystują i się naśmiewają.

Nasz pan Jureczek pracuje w dewocjonaliach u pana Kuferka, niestety nie zagrzał tam długo miejsca i został wyrzucony z pracy, z odsieczą przychodzą mu znajomi (jedyni przez niego znani recydywiści) - Graf i Bibuła, którzy zabierają go na opłacony pogrzeb, tam przez przypadek Jurek wygłasza mowę pogrzebową, która to otwiera mu drogę do kariery w firmie  pogrzebowej pana Miecia "Święta Pamięć".  Sława jego jako mówcy roznosi się po mieście, Jurek ma coraz więcej pracy bo rodziny chcą mieć profesjonalną mowę na pogrzebie. Niby pełnia szczęścia, ale dla Jurka nie do końca, pensja marna, koledzy się z niego naśmiewają, a do tego nachodzą go myśli o grasującym mordercy Maniusiu - Brzytewce, w końcu Jurek wygłasza mowy pogrzebowe na pogrzebach jego ofiarach, może go pomylić z przyjaciółmi zmarłych i zasadzi się na niego. Jedyną rozrywką dla Jurka jest toczenie dysput filozoficznych z panem Mieciem i pięknym Stasiem - Kroczyński jest biznesmenem, jest znajomym ofiar, a jednocześnie ma nietypowe hobby - zbiera brzytwy. Jurek zaczyna podejrzewać Kroczyńskiego że to on jest Maniusiem - Brzytewką, sprawy się komplikują gdy ginie mąż młodej kobiety w której to Jurek się podkochuje - policja podejrzewa Jurka że to on jest Maniusiem Brzytewką.  Czy sprawa się wyjaśni? Czy Jurek odnajdzie swoją miłość? Kto jest mordercą z brzytwą?

Bardzo pozytywne jestem zaskoczona tą książką, na okładce mamy napisane "czytadło dla wymagających", zgadzam się w 100%. Czytadło - na pewno, fabuła nie skomplikowana, język prosty, mimo toczących się dysput filozoficznych, wiadomo o co chodzi i co bohaterowie mieli na myśli, dla wymagających - na pewno, świetnie przedstawieni bohaterowie, ich mentalność i życie w naszej polskiej rzeczywistości, słowne riposty, absurdalne sytuacje, a wszystko to w całości tworzy niebanalną całość, okraszoną humorem.

Dodam jeszcze że jak wiadomo książki nie ocenia się po okładce, niestety gdybym była w księgarni i wśród wielu książek z pięknymi okładkami, na tę książkę nie zwróciłabym uwagi, jedynie mocny czerwony kolor przyciąga uwagę do niej -  i tu straciłbym wyjątkową lekturę, do tego przyszli czytelnicy nie zrażajcie się napisem na okładce o  "... męczeniu kota ...", nic podobnego, wszyscy mogą spokojnie czytać, nic złego się nie dzieje - musiała to napisać by nikt nie myślał że tu zwierzątku dzieje się krzywda.

Jeżeli macie ochotę na przeczytanie ciekawej i nietuzinkowej książki, to jest idealna lektura dla Was - gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuje pani Agacie z 

WYDAWNICTWA GRODKOWSKIEGO

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

"Trójka E-Pik" (lekkie, wakacyjne czytadło)

Opinia opublikowana na lubimyczytać.pl - TUTAJ