Charlotte Grossetete - "Pragnienie Boga. Opowieść o Matce Teresie"

źródło

TYTUŁ: Pragnienie Boga. Opowieść o Matce Teresie
AUTOR: Ch. Grossetete
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 272

Nie ważne jakiego jesteś wyznania, czy poglądów ale tę kobietę zna chyba każdy - Matka Teresa z Kalkuty, od października 2003 roku błogosławiona. Urodziła się w Skopje w Macedonii, po śmierci ojca matka wychowywała ją w wierze katolickiej, sama Agnes już od dwunastego roku życia chciała swe życie poświęcić Bogu i  bliźnim zostając misjonarką. W wieku osiemnastu lat opuściła rodzinny dom i wstąpiła do Instytutu Błogosławionej Maryi Dziewicy. W roku 1929 udała się do Indii, by rozpocząć nowicjat u podnóża Himalajów, swoja posługę zaczęła od nauczania w szkołach dla dziewcząt, 24 maja 1937 roku złożyła śluby wieczyste, od samego początku swojej pracy pomagała ubogim, chorym i potrzebującym, przemierzała ulice Kalkuty, oddawała zużyte zakonne rzeczy - we wrześniu 1946 roku podczas podróży na rekolekcje usłyszała "powołanie w powołaniu" - by opuściła swój klasztor i założyła nowe zgromadzenie, które będzie miało na celu pomoc najbiedniejszym. W sierpniu 1948 roku zaczęła swoją pracę na ulicach Kalkuty wśród ubogich i chorych, swój klasztorny habit zamieniła na białe sari z niebieską obwódką, jednocześnie wtedy przyjęła obywatelstwo indyjskie. Początki jej posługi były trudne, ale z roku na rok jej działalność była coraz bardziej zauważana, było coraz więcej chętnych osób prywatnych i instytucji do dawania datków na jej działalność. W październiku 1950 roku z Watykanu dostała oficjalne pozwolenie na założenie zgromadzenia diecezjalnego - nazwanego Misjonarkami Miłości, które na początku swej działalności liczyło zaledwie trzynastu członków, a w 1996 roku działało już 517 misji w ponad stu krajach, a w 2007 roku zgromadzenie liczyło około 450 braci i około 5000 zakonnic, pracujących na całym świecie. Matka Teresa podczas swojej posługi ubogim, niosła swoje słowo, uśmiech, życzliwość, potrzebującym na całym świecie, odwiedziła wiele krajów, spotykała się z głowami państw, otrzymywała nagrody i wyróżnienia min:  dostała Pokojową Nagrodę Nobla za rok 1979.

Matka Teresa z Kalkuty (źródło)

Krótka notka biograficzna błogosławionej Matki Teresy, którą tak naprawdę możecie przeczytać wszędzie i pewnie tego spodziewacie się po tej książce. Nic bardziej mylnego - świetna książka, która wciągnęła mnie w historię od pierwszych kartek, nie mogłam się od niej oderwać. Dlaczego? Autorka językiem lekkim i prostym przedstawiła nam biografię błogosławionej Matki Teresy, od chwili jej przybycia do Indii, do śmierci. Czytamy o jej pragnieniu poświęcenia się biednym i chorym, o powołaniu i rozmowie z Bogiem, o tym jak przemierzała slamsy Kalkuty, tuliła do piersi umierających dodając im w ostatnich chwilach ich życia otuchy i dawała miłość, przemierzała świat zakładając nowe zgromadzenia, szpitale, przytułki - dawała światu siebie, swoją miłość, wiarę i rozsławiając Jego imię. Całość czyta się jak powieść obyczajową z elementami powieści podróżniczej bo razem z Matką Teresa przemierzamy świat i humoru, bo Matka Teresa miała poczucie humoru, była uśmiechniętą, pełną życia i wiary w Boga kobietą, która swoje życie poświęciła Bogu i bliźnim.
Wspaniała książka, opisująca wspaniałą osobę, małą niepozorna kobietę, ale wielką duchem i wiarą - błogosławioną Matkę Teresę z Kalkuty, mam nadzieję że już niedługo świętą.

Teraz pewnie niektórzy z Was pomyślą - to nie dla mnie, ta książka mnie nie interesuje, a ja powiem  - dajcie jej szansę. To nie jest książka o  zwykłej kobiecie, i nie jest napisana trudnym językiem z specjalistycznymi słowami, jest prosta, lekka i daje siłę która bije od Matki Teresy, jej wiara, siła i poczucie humoru. Ja jestem książką zachwycona i gorąco też ją Wam polecam.

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Henri Caffarel - "Sto listów o modlitwie"

źródło

TYTUŁ: Sto listów o modlitwie
AUTOR: H. Caffarel
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 480

Modlitwa - rozmowa, cicho płynąca z naszych ust, westchnienie i myśli, do: Boga, Matki Przenajświętszej, świętych. Nasze prośby i dziękczynienia, nasze przeprosiny - płynące prosto z serca, w radości i smutku, z uśmiechem i łzami. Modlitwa - miłość, ukojenie, potrzeba bliskości, spotkanie, wyciszenie - nasze i Boga.

"Chciałbym, (...), abyś, zaczynając modlitwę, miał zawsze to głębokie przekonanie, że jesteś oczekiwany: oczekiwany przez Ojca, przez Syna i przez Ducha Świętego; oczekiwany w rodzinie, jaką jest Trójca Święta. Miejsce dla ciebie już tam przygotowano." [1]

Autor - Henri Caffarel - francuski ksiądz, rekolekcjonista, człowiek modlitwy i wielkiego skupienia, był założycielem ruchu małżeńskiej duchowości, tworzył czasopisma - "Złota obrączka" i "Zeszyt modlitwy". Zmarł w 1996 roku w wieku 93 lat, mając opinię świętego, jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2006 roku.

"(...) modlitwa nasza jest dziełem samego Ducha Świętego w nas, 

i to właśnie czyni ją wszechmocną wobec Wszechmogącego Boga." [2]

"Sto listów o modlitwie" to książka ukazująca nam drogę i istotę modlitwy. Autor w formie listów odpowiada na listy i pytania, przedstawia przypowieści, radzi - jak się modlić i czego szukać w modlitwie. Książka nie jest podręcznikiem jak się modlić, ona ma nam pomóc, by nasze spotkania z Bogiem były pełniejsze, by czuć z Nim bliskość i Jego ciepło, by nasza modlitwa była rozmową a nie cichym monologiem, by nie bać się modlitwy i swoich uczuć.

Książka wymagająca skupienia przy czytaniu, by wyłapać te rady które daje nam autor, by poczuć co chciał nam powiedzieć i wynieść z tej lektury dla siebie jak najwięcej. Sto  listów, sto rad - najlepiej czytać jeden list na dzień, skupić się na nim i czerpać z niego jak najwięcej, a nawet ten sam list czytać kilka razy na dzień, a najważniejsze - to czytać je z otwartym sercem.
Wspaniała, barwnie napisana - gorąco polecam wszystkim modlącym się, jak i tym próbującym czy stawiającym pierwsze kroki w modlitwie, ta lektura wskaże drogę, poradzi i pomoże - by spotkanie z Bogiem było ekscytujące, pełne wiary i modlitwy.

"Gdy dusza rozpoczyna modlitwę, choćby nawet miała zamiar zająć się jakimś szczególnym tematem, staje się nagle, nie wiedząc jak, złączona wewnętrznie ze słodkim poczuciem obecności Pana. To prawda, że w tym uczuciu nie ma nic wyraźnego, lecz słodycz, która mu towarzyszy, przekonuje duszę, że Ten, którego kocha, jest blisko i przychodzi sam, aby dać świadectwo miłości Boga, co więcej, przekonuje ją, że nie powinna wówczas o niczym myśleć, lecz kosztować szczęście, jakie jej zostało dane." [3]

[1] Henri Caffarel "Sto listów o modlitwie" wyd. PROMIC, 2014 str. 17
[2] tamże str. 67
[3] tamże str. 460-461

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Christine Watkins - "Historie cudownych uzdrowień i nawróceń"

źródło

TYTUŁ: Historie cudownych uzdrowień i nawróceń

AUTOR: Ch. Watkins
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 296

Medjugorie mała miejscowość w południowej części Hercegowiny, rzadko odwiedzana i spokojna, ale wszystko się zmieniło - 24 czerwca 1981 roku, kiedy to grupie nastolatków ukazała się Maryja, Matka Boga, co spowodowało zryw religijny, na co ówczesne władze komunistycznie nie chciały przystać. Pielgrzymi licznie przybywają do Medjugorie (od 1981 roku Medjugorie odwiedziło ponad 45 milionów pielgrzymów z całego świata), choć brak jest oficjalnego miejsca kultu, najczęściej odwiedzane jest wzgórze Crnica (gdzie miały miejsce pierwsze objawienia) oraz Kościół św. Jakuba. Było to sześć osób zwanych widzącymi i zgodnie z ich relacjami mają objawienia  do dziś. Niektórzy codzienne, inni kilka razy w roku, a jeszcze inni raz w roku. Matka Boża podczas objawień przekazuje im orędzia które kierowane są do całego świata i ludzkości dotyczą min: nawrócenia, modlitwy, postu, pokuty, zachęty do czytania Pisma Świętego, spowiedzi, wartości rodziny, dziękczynienie Bogu i otwierania się na jego miłość i Matki Bożej oraz modlitwy o pokój oraz codziennego odmawiania Różańca. Jest wiele argumentów zarówno za prawdziwością jak i negujących wiarygodność i prawdziwość objawień. Objawienia są cały czas badane przez Kościół, który na dzień dzisiejszy ich ani nie odrzuca ani nie potwierdza.

"Historie cudownych uzdrowień i nawróceń" to książka przedstawiająca nam sześć osób oraz ich historie życia - moment nawrócenia i uzdrowienia, zawierzenia Maryi. Goran - bezdomny narkoman, wyrzucony z domu staczał się w otchłań, czekał na śmierć, pewnej nocy zawołał o pomoc do Maryi - został wysłuchany, John - samotny mężczyzna, szukający akceptacji i miłości, Papa Jaime - nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla, schodzi do kanałów pod Bogotą i odszukuje bezdomne dzieci którym pomaga, Angela - striptizerka, pewnego dnia usłyszała słowa Boga jak ją woła, z nerwowej zbuntowanej dziewczyny stała się dziewczyną walczącą za pomocą modlitwy, Michael - uzależniony od kokainy, pociągał za sobą całą rodzinę, kradł, kłamał byle tylko mieć na działkę, Christine - zagubiona ateistka, szukała swojego miejsca, jej wnętrze było puste, aż pewnego dnia została uzdrowiona zarówno fizycznie jak i psychicznie, pustka została zapełniona. Każdy z nich w swoim życiu doświadczył załamania, odsuwał się od Boga, szukali Go lub byli przy Nim, ale tak jakby Go w ogóle nie znali, zamykali swoje serca, byli na skraju wyczerpania psychicznego i fizycznego, pustka od środka ich zabijała, szukali i prosili. Każdy z nich musiał przejść własną drogę do Boga i Maryi, musieli ich na nowo odnaleźć - doświadczyli tych samych łask: wszyscy znaleźli nadzieję i uzdrowienie w kochającym Bogu, a w trakcie swojej wędrówki ku nawróceniu otrzymali pomoc w postaci obecności Najświętszej Maryi Panny i Jej objawień w Medjugorie. [1]
Ich drogi w końcu skierowały się do Medjugorie, tam odkryli siebie, zapełnili pustkę, poczuli się jak w niebie w objęciach Matki, ich i Jezusa Chrystusa, Ona wstawia się na nami u Syna swego, szczęśliwi, uporządkowali myśli i wrócili do domów z ogromnymi pokładami miłości i wiary, spokoju, nadziei i szczęścia.

"Jeżeli oddacie mi się, nawet nie zorientujecie się, jak przekraczacie granicę między życiem a życiem po śmierci. 

Zaczniecie żyć na ziemi tak, jakbyście żyli w niebie"

Orędzie Maryi z 1986 r. [2]

Prosili i zostali wysłuchani, świadectwo że Pan nas słucha i działa, także za pośrednictwem Maryi, a Ona matkuje nam, kocha nas miłością bezgraniczną, nawet gdy grzech nami zawładną Ona wstawia się za nami u swojego Syna.
Autorka przedstawia nam historie tych sześciu osób w narracji pierwszoosobowej, chciała by ich rozmowy z nią miały prosty przekaz dla czytelnika, byśmy poczuli ich emocje, szczęście, szczerość w opowieściach o ich drodze do Boga i Jego Matki Maryi. Dodam że jedna z historii jest opowieścią samej autorki Christine, oraz jej męża. Język jest prosty i zrozumiały, na końcu każdej historii mamy jedno z orędzi Maryi z Medjugorie, tematy do rozważań modlitewnych oraz ćwiczenia umacniające w wierze. Na końcu książki mamy krótką historię objawień w Medjugorie. Książka warta polecenia i przeczytania, czy to lektura dla każdego? myślę że tak - i dla wierzących i dla tych co się wahają, jak i dla niedowiarków. Książka która skłania do refleksji nad własnym życiem, zadumy i modlitwy.

[1] Christine Watkins "Historie cudownych uzdrowień i nawróceń" wyd. PROMIC, 2014,  str. 15

[2] tamże str. 90

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Klucznik"

Ewa Skarżyńska - "Sen świętego Antoniego"

źródło

TYTUŁ: Sen świętego Antoniego
AUTOR: E. Skarżyńska
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 36

Zginęło Wam coś kiedyś? np: klucze, okulary, dokumenty, zegarek, książka, miś, klocek, samochód - i co? Nigdzie nie można ich znaleźć - do kogo wtedy można się zwrócić o pomoc w poszukiwaniach? Tak - do św. Antoniego, on na pewno pomoże :)

Święty Antoni - patron rzeczy zagubionych i zaginionych ludzi, także: dzieci, górników, ubogich, położnic, podróżnych, małżeństw i narzeczonych, a także wielu miast oraz franciszkanów i antoninek.

fot. Melania K.

Święty Antoni całe dnie i noce jest zapracowany, dzieci gubią zabawki i różne inne rzeczy, płaczą, szukają i proszą go o pomoc w ich odnalezieniu. A on biedny zmęczony, zalatany już nie nadąża za tymi telefonami. Pewnej nocy św. Antoni przysnął i śniło mu się że sam się ... zagubił, w niebie oglądając jego cuda. I co teraz?

fot. Melania K.

Szukają wszyscy święci w niebie Antoniego, bo dzieci proszą ich by go odnaleźli, bo bez niego ani rusz, on niezbędny jest by rzeczy  i ludzi odnaleźć. Gdzie jest święty Antoni? Czy się odnajdzie? Kto pomoże?

fot. Melania K.

Rewelacyjna książeczka dla dzieci, ukazująca postać świętego Antoniego, kim był, czyim jest patronem i w jakich sprawach możemy się do niego zwracać. Krótka, wesoła opowieść, rymowanymi zdaniami, zachęcająca maluchy do  poznania bliżej tego świętego. Duże litery umożliwiają nawet początkującym czytelnikom na łatwe czytanie, proste zdania i język. 

fot. Melania K.

Całości dopełniają kolorowe, bardzo ładne ilustracje Moniki Kruszewskiej. Pięknie wydana, z przodu kartka z miejscem na dedykację a dokładniej "Z życzeniami ekspresowego wsparcia św. Antoniego dla ...." - więc jak widzicie idealna na prezent. Gorąco polecam.

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Polacy nie gęsi III"
"Klucznik"

Nello Castello, Attilio Negrisolo - "Ojciec Pio. Cud Eucharystii"

źródło

TYTUŁ: Ojciec Pio. Cud Eucharystii
AUTOR: N. Castello, A. Negrisolo
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 184

Święty Ojciec Pio ur. 25 maja 1887 roku w Pietrelcinie, zm. 23 września 1968 roku w San Giovanni Rotondo. Już od najmłodszych lat ukierunkował swoją życiową drogę, od piątego roku życia miał widzenia Jezusa i Maryi, a ukończywszy trzecią klasy szkoły podstawowej rozpoznał swoje powołanie za sprawą młodego kapucyna który przybył do jego wioski by zbierać datki. Chcąc wstąpić do zakonu młody Ojciec Pio musiał uzupełnić wykształcenie, do tego potrzebne były pieniądze, w tym celu jego ojciec udał się do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu pracy. Po zdobyciu wymaganego wykształcenia 6 stycznia 1903 roku, w wieku piętnastu lat zostaje przyjęty do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów gdzie rozpoczął nowicjat. W dniu 22 stycznia złożył śluby zakonne i przyjął imię brata Pio, w 1907 roku złożył uroczyste śluby zakonne, a w 1910 roku został wyświęcony na kapłana. Od 4 września 1916 roku został przeniesiony do klasztoru kapucynów Matki Bożej Łaskawej w San Giovanni Rotondo, w międzyczasie był w parafii Matki Boskiej Anielskiej w Pietrelcinie gdzie stawał się coraz bardziej popularny za sprawą cudów których miał dokonywać, jego przełożeni przenieśli go ponownie do San Giovanni Rotondo. Tam Ojciec Pio został przewodnikiem duchowym wielu ludzi, a w 1940 roku rozpoczął budowę szpitala o nazwie "Dom Ulgi w Cierpieniu" który została otwarty w 1956 roku. W międzyczasie był odsunięty od sprawowania Mszy Świętej, nie mógł spowiadać,  nałożona była na niego kara kanoniczna, podejrzany był o: defraudacje pieniędzy przeznaczonych na budowę szpitala, samookaleczenia, chorobę psychiczną, niektórzy uważali go za oszusta, w latach sześćdziesiątych papież Paweł VI oddalił wszystkie oskarżenia przeciwko Ojcu Pio.
20 września 1918 roku na jego ciele ukazały się widoczne stygmaty, pięć krwawych ran w miejscach ran Jezusa Chrystusa. Według Fundacji Ojca Pio jego stygmaty zniknęły w dniu jego śmierci, nie pozostawiając śladów, a lekarze którzy go badali po śmierci stwierdzili że było ono całkowicie pozbawione krwi.
2 maja 1999 roku papież Jan Paweł II ogłosił Ojca Pio błogosławionym, a 16 czerwca 2002 roku wyniósł go na ołtarze jako świętego. W mszy kanonizacyjnej wzięło udział 300 000 ludzi.

Tę krótką notatkę biograficzną zaprezentowałam Wam nie po to by przedstawić suche fakty, ale pokazać jak od najmłodszych lat Ojciec Pio żył Chrystusem i Maryją, w ciągu życia szykanowany i posądzany o oszustwa, nie ugiął się, wierzył, czuł i żył Chrystusem i swoją matką Maryją. Wiedział że jego życie jest ściśle związane z Najwyższym, że to Jemu poświęci się, będzie Go czuł - Jego cierpienie, ból i radość. Papież Jan Paweł II podczas uroczystości beatyfikacyjnych "ukazał nam postać Ojca Pio jako kapłana i zakonnika danego na wzór całemu Kościołowi" [1], oraz jak wielkim był miłośnikiem Eucharystii.

Autorzy Nello Castello i Attilio Negrisolo to dwaj duchowi synowie Ojca Pio, przez wiele lat blisko z nim związani. Liczne spotkania i rozmowy pozwoliły autorom na dogłębne poznanie Ojca Pio i jego posługi kapłaństwa, z której to uczynił prawdziwe misterium. Przedstawiają nam poprzez analizę jego wypowiedzi  wszystko to co powiedział na temat Eucharystii. Dzięki temu że byli blisko z nim związani możemy dogłębniej poznać Ojca Pio, jego duszę, myśli i postawę wobec Jezusa Chrystusa, oraz jak był niezwykle żywym i pięknym świadkiem ofiary Chrystusa w Eucharystii na ołtarzu i Golgocie.

"Ojciec Pio Kapłan, Ojciec Pio Ofiara i Ojciec Pio Hostia, urzeczywistniał tajemnicę Ojca Pio Eucharystii." [2]

Dla Ojca Pio Msza Święta to było prawdziwe misterium, jego msze trwały nawet do czterech godzin, podczas których jednoczył i spajał się z Jezusem Chrystusem, był Jego żywym obrazem cierpienia. "Codziennie przez pięćdziesiąt lat podczas sprawowania Mszy świętej Ojciec Pio "przeżywał Kalwarię", nie tylko w obecności wiernych, ale - także w obecności nieba, aniołów, świętych i Maryi." [3] Podczas Mszy świętych Ojciec Pio nawiązywał także szczególne relacje z wiernymi, spotkania z nimi pozwoliły mu na nawiązywanie szczególnych przyjaźni i otwierać się przed nimi opowiadając o sobie i Chrystusie, wzywał by poszli w Jego ślady by byli Jego naśladowcami. Dzięki tym relacjom zaczął organizować grupy modlitewne, ponieważ odczuwał potrzebę przebywania i spotykania się w duchu jedności - tak powstały Grupy Modlitewne Ojca Pio.

"Jego Msza święta sprawowana razem z Jezusem za braci, była nieustannym Wielkim Piątkiem, oczyszczeniem z grzechu." [4]

"Ojciec Pio. Cud Eucharystii. Duchowość i życie eucharystyczne brata z Pietrelciny" to objętościowo niewielka książeczka, ale z wielką treścią. Ukazuje nam życie tego świętego, jego poświęcenie i jedność z Jezusem Chrystusem, oraz oddanie Maryi. Dowiadujemy się jakim przeżyciem była dla niego każda Msza święta, a spożywanie ciała Chrystusa traktował jak pokarm nie tylko dla duszy ale i ciała, jakim był kapłanem i jak ważne dla niego były spotkania z wiernymi.
Książeczkę czyta się bardzo dobrze, język prosty dzięki temu łatwiej jest nam poznawać i przeżywać życie Ojca Pio. W książce oprócz tego co chcieli nam przekazać i utrwalić autorzy, mamy również rozdział co mówił o Ojcu Pio Jan Paweł II, a na końcu książeczki mamy etapy życia Ojca Pio i wybranych kilka jego tekstów eucharystycznych.
Czy jest to książka dla każdego? - śmiem twierdzić że tak, dla tych co już poznali Ojca Pio będzie to dodatkowa gratka poznania go bliżej, dla tych co jeszcze nie - dzięki niej będą mogli go poznać. Dla mnie była to wspaniała lektura duchowa, którą czytałam powoli delektując się bliskością z Ojcem Pio i jego miłością do Jezusa w Eucharystii.

"Moje serce czuje się tak, jakby było przyciągane wyższą siłą, zanim zjednoczy się z Nim rano w Najświętszym Sakramencie. Mam taki głód i pragnienie, zanim Go przyjmę, że mało brakuje, abym nie umarł z niepokoju. (...) Co więcej, ten głód i pragnienie, zamiast zostać zaspokojone po otrzymaniu Najświętszego Sakramentu, ciągle coraz bardziej wzrasta. (...) Zapominam prawie, że jestem na świecie; dusza i serce nie pragną niczego więcej i zdarza się , że przez długi czas dobrowolnie nie pragnę niczego innego." [5]

Moja ocena: 5,5/6

[1] N. Castello, A. Negrisolo "Ojciec Pio. Cud Eucharystii" wyd. Promic, 2015, str. 5
[2] tamże str. 10
[3] tamże str. 33
[4] tamże str. 45
[5] tamże str. 167

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Paweł Zuchniewicz - "Prymas w Stoczku"

źródło

TYTUŁ: Prymas w Stoczku
AUTOR: P. Zuchniewicz
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 272

Stoczek Klasztorny - mała wieś na Warmii, jej początek sięga 1349 roku, gdzie pierwotnie przedmiotem kultu była figurka Matki Bożej. Biskup Mikołaj Szyszkowski jako wotum dziękczynne po zakończeniu wojny ze Szwecją wybudował w Stoczku Kościół pw. Nawiedzenia NMP. W 1666 roku obok Kościoła został wybudowany klasztor, który w 1826 roku wraz ze śmiercią ostatniego zakonnika został przejęty przez władze pruskie, gdzie z czasem powrócił w ręce diecezji warmińskiej.  Przez lata próbowano przywrócić świetność klasztorowi, ale po II wojnie światowej miejscowa ludność opuściła te tereny i Kult Matki Pokoju zamarł, a klasztor przejęły władze państwowe. 

W 1953 roku na to opuszczone, zaniedbane i zapomniane miejsce zwróciły uwagę ówczesne władze szukając miejsca odosobnienia dla Prymasa Polski Kardynała Stefana Wyszyńskiego.  Została tam przywieziony nocą 12 października 1953 roku, a opuścił Stoczek 6 października 1954 roku - to właśnie na tym roku skupił się autor, prezentując rok życia Prymasa w odosobnieniu. Aresztowany bez nakazu, odizolowany od społeczeństwa, od jakichkolwiek informacji, to tu 8 grudnia 1953 roku złożył Akt Oddania Matce Najświętszej, czuł że Ona jest przy nim, wszystkie ważne wydarzenia w jego życiu były z Nią, Ona stała z boku, wspierała go i słuchała. Przez cały czas przebywania w więzieniu pisał dzienniki, w których to obok spraw życia codziennego, pisał o Kościele, listy, notatki duchowe, swoje osobiste refleksje - z czasem dziennik wydany pod tytułem "Zapiski więzienne". Współwięźniami Prymasa Wyszyńskiego byli: ksiądz Stanisław Skorodecki i siostra Maria Leonia Graczyk. Jedno z nich to TW "Krystyna" - raporty pisane przez "Krystynę" okazały się cennym źródłem informacji o Kardynale, które posłużyły do procesu beatyfikacyjnego który trwa od 1989 roku. Kto był "Krystyną"?  - ksiądz czy siostra?

Autor w książce zastosował beletrystyczną formę narracji, dzięki temu mógł stawiać pewne tezy, min: że to ksiądz Skorodecki był TW "Krystyną". Sam ksiądz do swojej śmierci w 2002 roku zaprzeczył jako by to on był "Krystyną". Bardzo ciekawie, obrazowo przedstawiony rok z uwięzienia Prymasa Wyszyńskiego, językiem prostym napisana historia, ale również pokazanie jakie były ówczesne władze, jak działały. Na początku książka mamy krótkie wprowadzenie, a na końcu rys historyczny Stoczka Klasztornego. Lektura którą warto przeczytać, poznać ten rok i dowiedzieć się jaki miał on wpływ na Prymasa Kardynała Stanisława Wyszyńskiego.

W 2014 roku książka Pawła Zuchniewicza "Prymas w Stoczku" otrzymała nagrodę SWK FENIKS w kategorii "Literackiej". Nagrody przyznawane są przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich od 1999 roku i mają na celu promowanie i wyróżnienie wartościowych publikacji, które traktują o katolicyzmie lub przez swą wymowę pozytywnie ukazują wartości chrześcijańskie.[1]

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Klucznik"

Andrew M. Greeley - "Biskup i Trzej Królowie"

źródło

TYTUŁ: Biskup i Trzej Królowie
AUTOR: A.M. Greeley
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 384

"Cóż, musimy odzyskać Trzech Króli, żeby uratować święta Bożego Narodzenia!  

Dopilnuj tego, Blackwood!" [1]

John Blackwood Ryan - biskup pomocniczy Chicago, Irlandczyk, detektyw w sutannie, nie lubi podróży, ale jednak ciekawość i żyłka detektywistyczna zmuszają go do podróży i to do dalekich krajów, jeszcze kardynał Cronin jest osobą która wpływa na jego podróże :) - oczywiście wydaje mu służbowe polecenie. Blackwood jest cichy, spokojny, jego bronią jest myślenie - jak u Sherlocka Holmesa, który jest jego ulubionym bohaterem. Zawsze gdy Blackwood zasiada do spożywania czy to jedzenia czy picia koło niego materializuje się chochlik który zjada te przysmaki :) - tak mówiąc między nami u mnie chyba też jest taki chochlik :) 

Tym razem wraz ze swoim siostrzeńcem Peterem wyruszają do Kolonii by rozwiązać zagadkę kradzieży Relikwii Trzech Króli, ich sprzymierzeńcem i pomocnicą będzie była dziewczyna Petera - Cindasue. Czy tylko była, to się okaże, bo między młodymi strasznie iskrzy. Są sobą zachwyceni, ale Cindy skrywa pewną tajemnicę ze swojego życia. Czy wyjawienie jej może zniszczyć ich miłość? 

W tym samym czasie gdy młodzi prowadzą swoje miłosne podboje, Blackwood podąża śladem relikwii. Czy jego domysły są prawidłowe? Kto i dlaczego ukradł relikwię Trzech Króli? a może nie było żadnej kradzieży?

"(...) Jego Eminencja niczym purpurowy odrzutowiec włączył dopalacze i wybiegł z mojego mieszkania,

 zanosząc się - jak zwykle w takich okolicznościach - wariackim śmiechem" [2]

W książce prawdziwą gratką dla miłośników  nie tylko przygody i zagadki są ciekawe opisy wydarzeń historycznych i budowli, no i oczywiście relikwii. Jeżeli już ktoś się krzywi na opisy to śpieszę z wyjaśniam że są świetnie wplecione w całą fabułę, napisane lekko i czyta się je z zainteresowaniem, a nawet przypuszczam że bez nich nie mielibyśmy tak wyraźnej, klarownej i interesującej fabuły. Biskup Blackwood to ciekawa postać, która podąża śladem zagadek, ale kolorytu całej książce dodaje Cindasue, kobieta drobna, delikatna, ale z ikrą, do tego gadająca gwarą góralską. Całości dopełnia humor, ciekawe dialogi i prosty język, akcja biegnie miarowo nie da się nudzić, czyta się szybko i z ciekawością.
Z tego co się zorientowałam czytając tę książkę to że były poprzednie części, ale niestety nie czytałam ich i żałuję, mam nadzieję że jeszcze nadrobię zaległości, bo książka przypadła mi do gustu i chętnie poznam bliżej biskupa Rayana i jego ekipę :)
Jeżeli lubicie książki detektywistyczne z historią w tle, to jest to lektura dla Was, z którą spędzicie ciekawy i interesujący wieczór. Gorąco polecam.

[1] Andrew M. Greeley "Biskup i Trzej Królowie", wyd. PROMIC, 2015, str.20
[2] tamże str. 20

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Agnieszce z wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Historia z TRUPEM"

Ezio Del Favero - "Jest taki dzień..."

źródło

TYTUŁ: Jest taki dzień...
AUTOR: Ezio Del Favero
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 226

Czujecie ten nadchodzący dzień, ten jeden w roku wyjątkowy dzień na który czekamy. Czekamy na jego przyjście - małego dzieciątka,  które pobłogosławi nam, dzięki któremu poczujemy ciepło w sercu, poczujemy potrzebę bycia z rodziną, z bliskimi, poczujemy potrzebę niesienia pomocy, czynienia dobra. Czekamy na Boże Narodzenie.

"Wszędzie wokoło potrzeba pokoju, sprawiedliwości, umiejętności radosnego dzielenia się z innymi tym, co mamy... Pogoda ducha jest sprawdzaniem naszej dobroci, rekompensatą za dobro, które innym wyświadczyliśmy." [1]

Czekamy na ten wyjątkowy dzień i czynimy przygotowania na przyjęcie małego Jezusa, otwieramy nasze serca, szukamy ciszy i skupienia by nasza modlitwa była tą którą On usłyszy, czujemy zbliżające się szczęście i miłość.

"Król Królów mieszka wśród nas, jednak musi zmów przyjść, aby na ziemi nastały Pokój, Sprawiedliwość, Prawda i Miłość ...Przyjdzie zaś za sprawą modlitwy i miłości każdego człowieka." [2]

Oczywiście nasze przygotowania nie są tylko duchowe,  jesteśmy na co dzień zabiegani, zapracowani, ale znajdziemy czas na przygotowanie wspaniałej kolacji wigilijnej, na której spotkamy się z całą rodziną i podzielimy się opłatkiem, złożymy sobie życzenia. Obok stołu stanie piękna choinka, którą ubierzemy rano w Wigilię, przyozdobimy drzewko: bombkami, szyszkami, sopelkami, aniołkami, jabłkami, piernikami, anielskimi włosami, zaświecimy na niej lampki, a pod nią położymy prezenty dla najbliższych ... będzie nam towarzyszyć w przeżywaniu tych radosnych świąt.

Małe drzewo

"Była raz mała choinka, która dowiedziawszy się o Bożym Narodzeniu od swojej mamy jodły i taty świerka, nie mogła się doczekać, kiedy ubierze się w kolorowe bombki, srebrne łańcuchy i świecące lampki. Co noc śniła o tym, jak już znajdzie się w eleganckim salonie (...) I wreszcie nadszedł ten długo wyczekiwany dzień. Właściwie przypadkiem została wybrana wśród wielu innych. (...) gdy znów zobaczyła światło znajdowała się w domu pewnej ubogiej rodziny. Nie było tu żadnych bombek ani łańcuchów. Tylko błyszczące, zielone igiełki cieszyły oczy dzieci (...) Choinka jednak była rozczarowana. Tak się przecież cieszyła, że będzie królować w salonie pełnym prezentów i eleganckich ozdób... Mijały dni i choinka przyzwyczaiła się do ubogiego domu. w którym mimo niedostatku wiele było miłości. Nikt nie śmiał jej tknąć, żeby nie zrobić jej krzywdy. Kiedy nadszedł wieczór wigilijny u jej stóp ułożono ledwie kilka drobiazgów. Dużo za to było radości i uśmiechów dzieci (...) Nadeszło wreszcie święto Trzech Króli, a potem chwila, kiedy trzeba się było pożegnać. Tym razem choinki nie zawinięto w szmatę. Wyjęto ją z doniczki, opłukano jej korzenie, po czym przez całą rodzinę została odprowadzona do lasu. 

Choinka była szczęśliwa, że wraca do domu. Na ulicy widziała wielu swoich przyjaciół, wciąż ubranych w kolorowe bombki i złote, i srebrne łańcuchy. Pozdrawiali ją, ale o dziwo, znajdowali się w pojemnikach na śmieci. Bogato ubrane drzewka teraz były nieszczęśliwe i płakały z rozpaczy żywicą. 

***

Dzisiaj mała choinka jest wysokim, potężnym drzewem. W swoim życiu widziała już wiele małych drzewek wyjeżdżających na wakacje na święta Bożego Narodzenia. Ledwie kilka z nich wróciło zdrowych (...) Jest teraz szczęśliwa, bo może być bożonarodzeniową choinką przez cały rok. Przecież święta mogą być każdego dnia i nie musimy być dla siebie życzliwi tylko raz na Boże Narodzenie ..." [3]

O czym jest ta książeczka: o oczekiwaniu na przyjście Jezusa, o dobru - jeżeli je czynisz powróci do ciebie, o szczęściu i miłości, o Bogu, o radości, o marzeniach, o szukaniu harmonii duszy i ciała, o szlachetności, o aniołach - posłannikach Boga, o czasie niespodzianek, o wyjątkowym prezencie który jest dla nas wszystkich - o Synu Bożym.
O tych wszystkich wspaniałych cudach dowiemy się z książeczki, gdzie autor przekazuje nam to w formie: opowiadań, bajek i legend. Wszystko opisane jest prostym językiem, z przesłaniem - i nie tylko dla dzieci, my dorośli również znajdziemy w książeczce dla siebie treści które: przywołają w nas wspomnienia z dzieciństwa, uśmiechniemy się i uronimy łezkę, zadumamy się. My odbieramy tę książeczkę inaczej niż dzieci, myślę że jest wspaniałą lekturą by spędzić razem czas, poczytać, porozmawiać, zwolnić w tym czasie i znaleźć chwilę dla rodziny, dla siebie, znaleźć chwilę na wspólną rozmowę i oczekiwanie.

Nadmienię jeszcze o samym wydaniu książeczki: piękna gruba okładka, która już zapowiada o czym będzie książeczka. Tekst: duże litery, ładnie rozmieszczone i z odstępami, a cudne ilustracje Renaty Krześniak dodają tekstowi uroku i czaru - na początku zdziwiłam się że ilustracje nie są kolorowe - przecież to książeczka dla dzieci z bajkami, dopiero po poznaniu tekstów poszczególnych bajek i legend zrozumiałam jak wymowne są te biało-czarne ilustracje, jak oddają cały ich urok. Idealna książeczka by spędzić wspólnie ten przedświąteczny czas i przygotować się na te wspaniałe święta :)

"Obecność Boga wśród nas sprawia bowiem, że ludzie czują się bliżej nieba... I dziś, i dawniej jak ponad dwa tysiące lat temu, pragniemy bowiem nieba i jego znaków pokoju." [4]

[1] Ezio Del Favero "Jest taki dzień..." Wydawnictwo PROMIC, 2013, str. 38

[2] tamże str. 143
[3] tamże str. 95-99
[4] tamże str. 8

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania tej książeczki dziękuję ani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: "Pod hasłem"

Josef Osterwalder - "Opowiedz mi o Panu Bogu"

Od małego prowadzimy nasze dzieci do kościoła, można powiedzieć że od niemowlęcia, zaczynając od przyjęcia dzieci do wspólnoty Kościoła - od Chrztu. Chcemy przekazać dzieciom naszą wiarę, wiarę w Boga, jego Syna, Maryję, we wszystko to co jest dla nas ważne, co daje nam nadzieję i siłę. Lecz nie jest to takie łatwe jak by się wydawało, czeka nas wiele pytań - zapytacie od kogo? od dzieci.

Gdy tylko dzieci naucza się mówić, zadają nam mnóstwo pytań, dziwnych pytań :) a my staramy się na nie odpowiadać, nawet na te najdziwniejsze i skomplikowane pytania :) Niektórymi pytaniami nas zadziwiają , innymi wprawiają w dobry humor, a jeszcze na inne nie do końca wiemy jak odpowiedzieć, szukamy w głowie, książkach - szukamy tej właściwej i dobrej odpowiedzi. 

Pytania na temat wiary, modlitwy, sakramentów to trudne pytania - pomyślimy: przecież wiem, odpowiem, ale jak odpowiedzieć dzieciom na te ważne pytania, by je zainteresować, by nasze odpowiedzi były dla nich zrozumiałe, by je nie zniechęciły. 

Chciałabym Wam przedstawić dwie książeczki, które mogą nam pomóc w odpowiedziach na te najważniejsze pytania. 

Bohaterem obu książeczek jest mały Marcin, który z codziennych sytuacji wyciąga różne wnioski i zadaje różne pytania swojemu tacie, który chętnie odpowiada na nie, ale żeby odpowiedzi były zrozumiałe robi to w formie opowieści, historyjek, pomaga w ten sposób synowi zrozumieć odpowiedź na jego pytanie, pomaga mu samemu wyciągać wnioski, by stały się dla niego zrozumiałe.

źródło

TYTUŁ: Opowiedz mi o Panu Bogu - Wiara
AUTOR: J. Osterwalder
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 86

W tej książeczce przyszło zmierzyć się tacie Marcina z takimi pytaniami jak:
Gdzie mieszka Bóg? Dlaczego Bóg jest niewidzialny? Czy ludzie ulepieni są z gliny? Dlaczego Bóg nie zniszczy złych ludzi? Dlaczego nie broni słabych? Czy Jezus jest czarodziejem? Dlaczego Bóg jest Duchem? Dlaczego Bóg jest trójkątem? Gdzie jest niebo? Dlaczego ludzie umierają? Bóg to imię, czy nazwisko?

A odpowiedzi to historie: o jaskółce nawiedzającą w snach chłopca, o wiosce gdzie ludzie zapomnieli o Bogu, o tym jak Bóg otrzymał imię, o trawiastym morzu, o tym że Jezus przyszedł na ziemię i oddał za nas życie, o Weronice i gąsienicach, o niewidzialnej mocy, przeczytacie o tym jak morze opowiada o Bogu i ostatni list do Mikołaja, o poszukiwaniu anioła.

źródło

TYTUŁ: Opowiedz mi o Panu Bogu - Modlitwa i przykazania
AUTOR: J. Osterwalder
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 98

W tej książeczce mamy podział tematyczny:
Kościół i sakramenty:
Czy wielkość kościoła jest ważna? Dlaczego nie wszyscy chodzą do jednego kościoła? Co to jest wiara? Dlaczego chodzimy do kościoła? Dlaczego chleb w kościele jest taki mały?

Przykazania:
W tej części dowiadujemy się jak ważna jest pomoc drugiemu człowiekowi, by nie myśleć tylko o sobie, by wyciągnąć pomocną dłoń do drugiego człowieka, o tym jak ważne są reguły - bez nich panuje chaos, jak ważne są radości i świętowanie, o tym że pierwsze praca - potem nagroda:)

Modlitwa:
Jak nauczyć się dobrze modlić? Co trzeba robić by dobrze się modlić? Jak się modlić, jakich używać słów? Czy modlitwa za innych coś daje, czy im pomaga?

Trudne pytania - prawda? Ale tata opowiada synowi piękne historie ma które Marcin znajduje odpowiedzi, znajdują je razem. Opowieści które nawet nas dorosłych wprawią w zadumę, opowieści o Bogu który jest w naszych sercach. Książeczki pokazują nam również jak ważna jest rozmowa z naszymi dziećmi, rozmowa o wszystkim, jak ważny jest dobór słów by nasze odpowiedzi były zrozumiałe. Książeczki pomogą nam w zrozumieniu dziecięcych pytań i pomogą nam przygotować się do odpowiedzi. Wspólne czytanie tych książeczek da nam wiele radości :) Gorąco polecam do zapoznania się z tymi książeczkami.

Na uwagę zasługuje wydanie tych książeczek, grube okładki, w środku gruby papier, duże litery, oraz przejrzysty i czytelny podział tematów, klimatyczne ilustracje odzwierciedlające treść książeczek. Piękne wydania które będą idealnym prezentem.

Za możliwość przeczytania tych książeczek dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Kolorowanki z Wydawnictwa PROMIC

Już od najmłodszych lat naszym małym pociechom kupujemy kredki i kolorowanki. Kolorowanki z księżniczkami, samochodami, zwierzątkami, czy też z ulubionych bajek dla dzieci, nieodzownie towarzyszą nam przez całe dzieciństwo naszych dzieci. Tym razem chcę Wam zaprezentować trochę inne kolorowanki, kolorowanki które pomogą nam w przybliżeniu dziecku świata biblijnego. A jak najlepiej małemu dziecku zacząć przekazywać pewne informacje istotne dla nas, by stały się i dla niego istotne, by przekazać mu to w sposób łatwy i interesujący dla niego - tylko przez zabawę :) Tak, i w tym celu możemy wykorzystać kolorowanki które poleca nam Wydawnictwo PROMIC. Wydawnictwo w swojej ofercie ma wiele różnych kolorowanek, a z dokładną oferta Wydawnictwa możecie zapoznać się TUTAJ.

Ja chciałabym wam przybliżyć trzy kolorowanki które wybrałam: 

źródło

"12 apostołów"  - jak już sama nazwa wskazuje kolorowanka która przybliża nam 12 apostołów Jezusa. Na każdej kartce mamy przedstawionego jednego apostoła i w krótkim opisie przedstawione kim był przed spotkaniem z Jezusem i co robił po spotkaniu. W środku znajduje się wkładka z kolorowymi naklejkami, jak pomalować dany obrazek. Książeczka i nam rodzicom pomoże odświeżyć pamięć - jak mieli na imię i kim byli apostołowie.

Fot. Melania K.

źródło

"Cuda Pana Jezusa" - następną kolorowanka, zapoznaje milusińskich z cudami Pana Jezusa, od przemienienia wody w wino w Kanie Galilejskiej, przez uzdrowienia, wskrzeszenia, cudowne rozmnożenia. Na każdej kartce mamy jeden cud z krótkim opisem co to za cud, w środku wkładka z naklejkami do obrazków. 

Fot. Melania K.

źródło

"Stworzenie świata" - tym razem zabieramy dziecko w podróż, dzień po dniu - jak Bóg stworzył świat: niebo i ziemie, rośliny, zwierzęta, ludzi. Obok każdego dnia stworzenia mamy krótki opis i oczywiście wkładka z naklejkami - jak kolorować obrazek - powiem Wam że ulubiona kolorowanka córki :)

Fot. Melania K. (już pokolorowany obrazek )

Każda kolorowanka przybliża dzieciom świat biblijny w bardzo ciekawy sposób, piękne rysunki do pokolorowania, dzięki którym przez zabawę zapoznajemy dziecko z wiarą już od najmłodszych lat, a i my w tej zabawie przypominamy sobie sceny, które uleciały nam z pamięci. Ja osobiście gorąco polecam do sięgnięcia po takie kolorowanki.

Za możliwość zapoznania się z tymi kolorowankami dziękuję pani Agnieszce z 

Wydawnictwa PROMIC

Mariola Maassen-Zajączkowska - "Małe psoty wielkich świętych"

źródło

TYTUŁ: Małe psoty wielkich świętych
AUTOR: M. Maassen-Zajączkowska
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 86

Gdy myślimy o świętych to wyobrażamy sobie piękne i dostojne malowidła, obrazy, figury które oglądamy w kościele czy kaplicach, w książkach religijnych, małe obrazki z wizerunkami świętych które dostajemy od księdza czy też siostry zakonnej na lekcjach religii. Postacie zadumane, patrzące w niebo, patrzące na nas, a my wśród świętych szukam swoich powierników: radości i smutków.

Tak naprawdę to zapominany o jednym że święci też byli kiedyś ... dziećmi :) tak, tak to jakoś trudno nam sobie wyobrazić, a o tym właśnie jest ta książeczka.

"Małe psoty wielkich świętych" to cztery króciutkie opowiadania o dzieciach i ich dzieciństwie, jak łobuzowali, jacy byli, o ich poszukiwaniu Boga. Tak więc mamy tu opowiadanie o ...

św. Franciszku z Asyżu, który był niesfornym pędziwiatrem, zawsze uśmiechnięty, żartowniś i psotnik: a to wylał kubeł zimnej wody na wychodzącego z szynku mężczyznę, a to zamienił osły handlarzom na targu, oj trzymały się go psikusy, trzymały ... ale Franciszek miał tajemnicę - którą był jego dar, potrafił przemawiać do zwierząt, opiekował się nimi - tak zdobył przyjaciela Cezara.

św. Janie Marii Vianneyu, który to jako mały chłopiec wymykał się z domu by nie odmawiać wspólnie modlitwy z rodziną, chciał modlić się głośno, chodził na lekcje religii które odbywały się w ukryciu, pragną  zostać księdzem.

św. Cyrylu i Metodym, to dwaj bracia a jakże różni, Cyryl - zamyślony, zadumany, świetny łowczy i jeźdźca, Metody - żartowniś, dogadywacz. Obaj od najmłodszych lat rozumieli się bardzo dobrze, pomagali i wspierali. Aby jak najwięcej czasu przebywać ze sobą, bawić się, polować, wymyślać co będą kiedyś robić nie raz uciekali z lekcji, ale zawsze myśleli o innych, o niesieniu im pomocy, wiary ... kiedyś spełnią swoje dziecięce marzenia.

św. Antonii Padewski, nazywany przez wszystkich "bystrymi oczami" potrafił odnaleźć wszystko, nawet zaginionego, a wręcz porwanego kolegę, mimo że psotnik, zawsze miał na uwadze pomoc kolegom.

Pomimo dziecięcych zabaw, psot i uciech, wszyscy zawsze mieli w sobie pokorę, poszukiwali Boga i pragnęli pomagać bliźnim, dążyli do wyznaczonych celów. Jak mówi autorka "Każdy z nas nosi w sobie  taką iskierkę"[1], iskierkę świętości która jeśli będziemy ją pielęgnować rozbłyśnie, która będzie mogła rozgrzać nie tylko nasze serce i duszę, ale także innych. Piękna, wyciszająca, książeczka, opowiadania z morałem, czytanie jej sprawiło i mnie i córce dużo radości.

Do tego książeczka bardzo pięknie wydana, twarda okładka, w środku grube kartki i ciekawe obrazki oddające klimat książki. Zachęcam do sięgnięcia po tę książeczkę, święci to nie tylko poważne figury i obrazy w kościele,  byli także małymi łobuziakami jak nasze dzieciaki, co bardzo spodoba się Waszym dzieciom:)

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Kaftanik dla dzieciątka - legendy chrześcijańskie"

źródło

TYTUŁ: Kaftanik dla dzieciątka - legendy chrześcijańskie

AUTOR: prac. zbiorowa

WYDAWNICTWO: PROMIC

STRON: 74

DATA WYDANIA: 2011

Kto z nas nie słuchał legend, przyprószonych nieco siwizną odległych czasów, o rycerzach, bądź świętych ... I kto nie tęskni, choć rzadko się do tego przyznaje, nawet przed sobą, za ich światem poukładanym i prawym, odwołującym się do prawd prostych i ważnych? Czy znajdzie się ktoś taki? Można by wątpić. 

Oto sześć historii, które choć ukryte w dawnych wiekach mogą zdarzyć się zawsze. Także teraz. Co więcej, każda z nich odsłania jakieś tajemnice, otwierając szeroko oczy, a jeszcze szerzej - serce! (źródło opisu - okładka książki)

"Kaftanik dla dzieciątka - legendy chrześcijańskie" to zbiór sześciu legend:

1. Trzy złote monety na Boże Narodzenie - opowieść anonimowa
2. Ubogi pielgrzym - Renzo Pezzani
3. Jezus i łotr - legenda sycylijska
4. Kaftanik dla dzieciątka - Pierro Bargellini
5. Młyn Matki Bożej - legenda paryska
6. Mnich i wieczność - legenda sycylijska

Najchętniej przytoczyłabym Wam choć jedną z legend ... dlaczego? ... bo mnie zauroczyły, po ich przeczytaniu poczułam że serce bije mi szybciej, przy niektórych uśmiech się pojawił, a kiedy indziej zamyślenie i cicha łza. Fakt - książeczka dla dzieci, krótkie legendy, z morałem, pisana prostym słowem, a jednocześnie takim mocno przekazującym pewne wartości ... dobro i serce dla drugiego człowieka ... czerpanie przyjemności z pomagania ... miłość dla bliźnich ... wiara w Boga i Matkę Przenajświętszą ... miłości Boga do nas ... patrzenie na rzeczy i ludzi i dostrzeganie w nich tego najlepszego, być może tego czego nie dostrzegamy na pierwszy rzut oka ... ufności.

Czytanie sprawiło mi wiele przyjemności, zresztą nie tylko mnie, ale także mojej córce, która z ciekawością słuchała i zadawała pytania gdy czegoś nie rozumiała, a ja w miarę możliwości odpowiadałam jej na zadawane pytania. Może ktoś stwierdzić że to nie do końca książka dla dzieci ... że być może porusza trudne zagadnienia ... nie, nic podobnego, jak już wspomniałam słownictwo jest bardzo proste i zrozumiałe, moja córka ma siedem lat i dla niej pewne pojęcia, czy morały legend nie były do końca zrozumiałe, ale od czego się ma mamę :) ... dla starszych dzieci na pewno będzie to w pełni zrozumiałe.

Do tego dodam że książeczka jest bardzo ładnie wydana, twarda okładka, w środku karki z grubego papieru, kolorowe i nawiązujące do legend obrazki. Uważam że książeczka może być świetnym prezentem ...zapytacie - z jakiej okazji? ... odpowiem - z każdej :)

Za możliwość przeczytania książeczki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC