Joanna Marat - "Monogram"

źródło

TYTUŁ: Monogram
AUTOR: J. Marat
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 328

Nadkomisarz Marek Kłos, zwany "Koszmarkiem" - ciągle jest na fazie alkoholowej, nosi "mundurek" dżinsowy kupiony chyba z dwadzieścia lat temu, wygląda na rzadko prany, bujna nie strzyżona fryzura, przerwa między zębami, rozwiedziony, mieszka w bloku w mieszkaniu wspólnie z byłą żoną, arogancki, klnie, stara gwardia w policji. Jedyne co mu wychodzi to prowadzenie śledztwa, ale tylko wtedy gdy jest na ban. 

Komisarz Ernest Malinowski, zwany Maliniakiem - elegancik, markowe ubrania i buty, lubi dobra kawę a najlepiej w markowej filiżance, wysoki, szpakowaty, nie pije alkoholu, mieszka sam, nie zaprasza kolegów ani nie utrzymuje z nimi żadnych bliższych kontaktów, rozwiedziony, ma córkę która z matką mieszka w Niemczech.

Dwóch policjantów, różniących się od siebie pod każdym względem, choć nie - mają jeden wspólny punkt, za oboma ciągną się czasy PRL-u, bolesne wspomnienia, pochodzenie, złe czasy. Jednak jako partnerzy w pracy idealnie się uzupełniają i dogadują.

Nasz para policjantów ma nową sprawę - w parku zostają odnalezione zwłoki dziewczyny bez głowy, po oględzinach dokumenty znalezione przy denatce wskazują że to córka byłego PRL-owskiego dygnitarza. Po kilku dniach znajdują zastrzelonego jej ojca. Samobójstwo? Morderstwo? Czy sprawy są ze sobą powiązane? Policjanci krążą, szukają, wyławiają nowe fakty, powiązania. Czy znajdą mordercę? a może morderców?

Tak naprawdę nie wiem kto kogo bardziej wymęczył - książka mnie, czy ja książkę. Czytanie kompletnie mi nie szło, czułam zamęt i chaos, a bohaterowie wcale mi się nie spodobali. Obaj chamscy, niesympatyczni, odnoszący się do wszystkich w koło z pogardą i wyższością. No bo co można myśleć o kimś kto na koleżanki z pracy mówi - suki i uważa je po prostu za głupie - a tak sądzą obaj panowie, choć Koszmarek lubi gapić się na piersi pani patolog, zresztą nie tylko on. A co myśli w ogóle nasz elegancik o większości ludzi - "Bardzo nie lubi nawiązywać rozmów ze współpasażerami. Z obcymi. Z tym głupim, niewykształconym motłochem, ciemna masą, nieczytatą, niepisatą." [1]. A do tego wszystko okraszone wulgaryzmami, przekleństwami i sprośnymi żartami przez całą książkę, nie wiem czy w ten sposób autorka chciała czytelnika zainteresować powieścią, ale chyba nie tędy droga. Co do fabuły, pomysł niezły z wykonaniem gorzej, jak dla mnie sprawa i całe PRL-owskie tło nie było wykorzystane, muśnięte, nie do końca odkryłam powiązania, a zakończenie nijakie. 

Na okładce mamy pytanie - Bardziej kryminał czy komedia? Ja nie wiem co to było - komedii tu nie widziałam, raczej było nad czym zapłakać, kryminał - był trup, ale prowadzone śledztwo przypominało miotanie się między ludźmi, być może autorka chciała stworzyć jakąś parodię: policjantów, starych czasów, a ja nie wyczułam jej zamiarów.  Dla mnie książka słabiutka, nawet miałam przerwać jej czytanie, jednak dotrwałam do końca. Nie zniechęcam Was, jeśli tylko czujecie że to coś dla Was to czytajcie, chętnie poznam Wasze opinie.

Moja ocena: 2/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Anna Kleiber - "Kobieta z pazurem"

źródło

TYTUŁ: Kobieta z pazurem
AUTOR: A. Kleiber
WYDAWNICTWO: bis
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 320

Justyna Kowalczyk - przez przyjaciółki zwana Józką, trzydziestotrzyletnia panna, ukończyła kulturoznawstwo oraz kurs  kosmetyczek. Właśnie straciła pracę w salonie kosmetycznym, a jej tata wyprowadził się do pani Jadzi z warzywniaka, do tego nie ma dla niej czasu, ani ona nie zostaje do nich zaproszona, czytelniczka wszelkiej maści romansów. Przyjaciółki mają już swoich mężów, a ona ciągle myśli o swoim ideale którego wymyśliła, poniekąd w ten sposób ucieka od trwalszych związków bo została zraniona wcześniej. Justyna walczy z codziennością i szuka pracy, w końcu udaje się :) w Biurze Matrymonialnym w bloku obok, a jej szefem jest kolega z podstawówki - Mietek Półmetek. Wszystko się pomału układa, ale jest jeszcze jeden gość "Klawiatura" - rozwodnik który na Justynę zagiął parol, prostak i brutal, ale Justyna musi go znosić na spotkaniach z przyjaciółkami i ich mężami, bo "Klawiatura" to kuzyn jednego z nich. On jest wobec niej coraz bardziej natarczywy, zazdrosny, Justyna zaczyna unikać przyjaciółek i wspólnych wypadów, aż nagle spotyka swój ideał - Robert - piękne imię :) ale okazało się że jej ideała jest ... księdzem. No klops, gdzie jest sprawiedliwość, Robert jest na urlopie zdrowotnym u wujka, razem od czasu do czasu spotykają się, w końcu są sąsiadami. Niespodziewanie podczas spotkania z Robertem Justyna wylewa przed nim wszystkie swoje bolączki, łącznie z "Klawiaturą", na co Robert nieoczekiwanie proponuje że będzie udawał jej ... chłopka. 

Co z tego może wyniknąć? Ksiądz udający chłopaka - czy dobrze mu pójdzie?  Co z pracą - czy biuro będzie miało szansę istnieć? A może to tylko przykrywka?  Co z "Klawiaturą"?

Wokół Justyny kręci się jeszcze sąsiadka pani Eugenia, do której Justyna ma wielki sentyment, oraz sąsiad - wuj Roberta pan Zenobiusz, któremu zamordowano kolegę - pana Kazimierza, którego śmierć była nieoczekiwana a i nastąpiła dość brutalnie. 

Okładka letnia, zapraszająca do lektury lekkiej, a zapowiedź z okładki "Dowcipny romans z wątkiem kryminalnym" skutecznie zachęcił mnie do sięgnięcia po tę książkę. Niestety aby nie urazić autorki ale humoru tutaj jak na lekarstwo, a i wątek kryminalny jakoś umknął mi, bo czekałam i czekałam a tu nic, dopiero na samym końcu całe wyjaśnienie dotyczące wątku kryminalnego. Oczywiście nie szarżujmy też z tym romansem, bo czy czytanie romansów i kilka wypadów na miasto z ideałem to już romans, nawet jeżeli się o nim myśli. A tytułowa "Kobieta z pazurem" to gdzie? bo chyba nie główna bohaterka Józka, już jej przyjaciółki miały więcej werwy i pazura, a ona co?  - bojaźliwa, ustępliwa, no takie kluchy. Jedynym atutem książki jest prosty język, czyta się szybko choć sama fabuła nie pozostaje w pamięci, i nie ma w niej nic interesującego, doczytałam bo miałam tylko tę książkę ze sobą, ale uważam że szkoda na nią czasu.

Moja ocena: 2/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"
"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Martin Langfield - "Sekretna szkatuła"

źródło

TYTUŁ: Sekretna szkatuła
AUTOR: M. Langfield
WYDAWNICTWO: Sonia Draga
STRON: 507
DATA WYDANIA: 2007

Kiedy Robert Reckliss otrzymuje coś co wygląda na miedzianą szkatułkę, nie wie, że ten mały przedmiot zupełnie zmieni jego życie. Gdy ginie brat jego bliskiego przyjaciela, a nadawca przesyłki okazuje się ostatnią osobą widzianą przy ofierze, Robert wciąż próbuje racjonalnie podchodzić do całej sytuacji. Powoli jednak zaczyna rozumieć, że to, co się wokół dzieje, przekracza ludzki umysł - za sprawą tajnego stowarzyszenia uruchomiony został Ma'rifat, potężna broń, która jest w stanie zmieść z powierzchni ziemi całą cywilizację. Wybuch ma nastąpić za siedem dni. Zapobiec może mu tylko siedem kluczy, które można zdobyć po przejściu siedmiu ciężkich prób. W wypełnieniu misji pomaga Robertowi Terri - tajemnicze i ponętne medium - ale inne potężne siły za wszelką cenę starają się uniemożliwić wykonanie zadania. "Sekretna szkatuła" to wyjątkowy thriller, zwłaszcza dla wielbicieli łamigłówek. (źródło opisu - okładka książki)

Thriller, zagadki, ratowanie świata, tajne stowarzyszenie, czas który goni ... jednym słowem zapowiada się ciekawa przygoda ... przynajmniej tak zapewnia nas opis na okładce książki  ... a jak udała się ta moja przygoda ...

Roberta Recklissa poznajemy na studiach, gdy na zaproszenie przyjaciela uczestniczył w pewnej grze, dziwne spotkanie, wskazówki, szukanie tropu, to wszystko dało początek założeniu Towarzystwa Jednorożca Uniwersytetu Cambridge ... ten wieczór połączył też w specyficzny sposób Roberta, Adama i Katherine ... Robert uratował z pożaru Adama  i Katherine, ale to nie był zwykły pożar. Przez następne lata od czasu do czasu Adam zapraszał przyjaciół na takie gry ... Katherina została żoną Roberta ... i wszystko toczyło się spokojnie do dnia kiedy to Robert otrzymał dziwne pudełeczko od Adama ...  jego życie zaczęło się toczyć z zawrotna szybkością, zginął brat przyjaciela, Adam nieuchwytny ... Robert zostaje wciągnięty w grę o życie tysięcy ludzi, żeby pomóc ludziom i uwolnić Adama musi przy pomocy Terri i Stróża odnaleźć siedem kluczy i przejść siedem prób, musi działać szybko, nie dać się złu, które na niego czyha i chce odebrać mu klucze ... Czy Robertowi uda się? ... Czy wszyscy są tymi za kogo się podają? ... Jakie tajemnice skrywa Katherina? ... Co z Adamem? ... Co z Robertem?

Moja przygoda okazała się zupełnym niewypałem, notka na książce obiecywała zupełnie co innego niż zawierała książka ... przygoda i łamigłówki - nie  w tej książce, facet biegający po Manhattanie z Quad-em, na który przychodzą mu wskazówki, gdzie ma szukać kluczy, a on hyc w uliczkę tu patrzy widzi to, tam co innego już kojarzy fakty, już wie, jest znalazł  ... przechodzi próbę i czeka na dalsze wskazówki, a w tym czasie dokonują się przemiany w nim, walka dobra ze złem ... ciemność i jasność ... do tego strasznie ciężko mi się czytało, zbyt wiele różnych nazw i opisów, o ile początek był wciągający i ciekawy, to z czasem robiło się nudno i nieciekawie. 

Moja ocena: 2/6

Ada Martynowska - "Karpie, łabędzie i Big Ben"

TYTUŁ: Karpie, łabędzie i Big Ben
AUTOR: A. Martynowska
WYDAWNICTWO: Sonia Draga
STRON: 336
DATA WYDANA: 2010

Beata Martynek ma dwadzieścia sześć lat, dyplom skończenia studiów w kieszeni i jak tysiące Polaków po otwarciu granic Wysp Brytyjskich w 2004 roku próbuje ułożyć sobie życie w Londynie. Mieszka w małym apartamencie, które wynajmuje z dwoma współlokatorkami, zwariowaną Niemką i obsesyjnie skąpą Dunką. Od kilku miesięcy pracuje w jednej z najlepszych brytyjskich firm public relations Berry & Spelling, którą zatrudnił znany, polski milioner, nękany przez politykę i prasę, desperacko potrzebujący polepszenia swojego medialnego wizerunku.
Praca w pełnej intryg firmie, gdzie Beata jest jedyną cudzoziemką z Europy Środkowej, okazuje się bardziej skomplikowana, niż początkowo się wydawało. Nawet romans z przystojnym Richardem, nowym nabytkiem firmy, nie na długo poprawia Beacie humor. No bo czy związki polsko-angielskie mają w ogóle szansę na sukces?
Karpie, łabędzie i Big Ben to doskonała książka o polskiej inwazji na Londyn dla miłośników sarkastycznego humoru i wartkiej akcji.

"Sercowe i zawodowe tarapaty przebojowej Polki w Londynie. Barwna opowieść, która tchnie świeżością i tryska humorem" - taki cytat na okładce książki dla zachęty do przeczytania ..... no i mnie zachęciła. Jednak tego humoru to jak na lekarstwo dosłownie ze dwa, trzy razy na mojej twarzy zagościł uśmiech (czytajcie uśmiech, nie śmiech).

Do tego tytułowa bohaterka Beata (zwana Bijatą) wywołała u mnie irytację, wszyscy w jej oczach są jacyś tacy to brzydcy, to za grubi, nie umiejący się ubrać, mają zły charakter, za niscy, nie te oczy itp... itd. Ale sama uważa że jest niczego sobie, choć nie ma czasu żeby tak zadbać o siebie, bo co rusz ma jakiś zakrapiany wieczór. A do tego to jej permanentne spóźnianie do pracy ..... no ludzie to już przesada i do tego jeszcze pretensje. Oczywiście Beata obraca się tylko wśród angielskich wyższych sfer.

 Nie wiem co autorka chciała przekazać pokazując Polaków jako ludzi co od rana lubią golnąć i jeszcze się spóźniają do pracy ..... nie znam realiów pracy za  granicą, mam nadzieję że to tak nie wygląda.

 Książka niestety mi się nie podobała.

Moja ocena: 2/6

Marlena de Blasi - Tysiąc dni w Wenecji

TYTUŁ: Tysiąc dni w Wenecji

AUTOR: M. de Blasi

WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literackie

STRON: 302

DATA WYDANIA: 2009  

Jeśli romans, to tylko w Wenecji. Wpadają na siebie przypadkiem na Piazza San Marco – amerykańska dziennikarka i włoski bankowiec. Ona, dojrzała kobieta, rozwódka, nie wierzy już w miłość. On zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia, bez pamięci. Ta miłość była im jednak pisana…
Ciepła, zabawna i inspirująca książka – dla marzycieli, podróżujących palcem po mapie i prawdziwych globtroterów, miłośników pogodnych lektur, a także smakoszy włoskiej kuchni. Romans, przewodnik turystyczny i kulinarny w jednym.

Jeżeli ktoś lubi czytać o tym jak zakochana para pije kawę, wino wieczorem nad morzem, je ciastka z piekarni koło domu, idzie na obiad do zaprzyjaźnionej restauracji, kawiarni, mebluje mieszkanie a on szuka sensu życia i tak przez trzy lata, aż postanawiają wyjechać i szukają nowego lokum - to jest dla Ciebie książka. No nie dla mnie bo nie mogłam przez nią przebrnąć - nic ciekawego, wynudziła mnie ...... a szkoda bo tak na nią czekałam w bibliotece i co ...... zawiedziona.

Moja ocena: 2/6