Pokazywanie postów oznaczonych etykietą AMBER. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą AMBER. Pokaż wszystkie posty

środa, 5 sierpnia 2015

Jessica Brockmole - "Listy z wyspy zwanej Niebem"

źródło
TYTUŁ: Listy z wyspy zwanej Niebem
AUTOR: J. Brockmole
WYDAWNICTWO: AMBER
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 336

Brak mi słów by opisać tę książkę, czułam jak otula mnie swoją historią, jak słowa okrywają mnie niczym mgła na szkockiej wyspie, a serce moje drgało i biło raz wolniej raz szybciej, jak fale oceanu obijające się o brzegi lądu. Dlaczego? 
Wspaniała historia miłości którą autorka przekazała nam w formie listów, pisanych przez dwójkę młodych ludzi, których dzielił ocean, tysiące kilometrów, wód i lądów. Miłość wyznawana zwykłymi słowami, każdy gest, czułe słowo, tajemnice i opowieści dnia codziennego przybliżało do siebie dwoje ludzi, którzy z czasem odkryli że to już coś więcej niż tylko korespondencyjna miłość. Ale czy taka miłość ma szansę zaistnieć w świecie rzeczywistym? Już nie tylko odległość ich dzieli, ale również I wojna światowa, oraz ich życie osobiste, jej na wyspie i jego w Ameryce.

Ona - Elspeth Dunn, poetka mieszkająca na szkockiej wyspie Skye, młoda mężatka, żona rybaka, boi się wody mimo że jest mieszkanką wyspy, nigdy nie opuściła swojej wyspy, marzycielka i romantyczka.
On - David Graham - mieszka w Ameryce w Chicago, z milionem pomysłów na minutę, szalony psotnik, student college - nauk przyrodniczych - gdy się poznali, miłośnik poezji, nie ma planów na przyszłość, a wszystko co zacznie sknoci - praca, zaręczyny, zaciągnął się do wojska i ruszył do Francji jako kierowca karetki.

On leżąc w szpitalu przypadkowo natrafił na jej tomik wierszy który go poruszył, napisał do niej pierwszy niewinny list, ona czytała go w towarzystwie wielu ludzi na poczcie, w końcu to pierwszy list od jej "fana" :) Ona i on, listy, obietnice, powierzane marzenia i tajemnice, a życie w koło toczyło się swoim rytmem, ona na wyspie, on w mieście w którym tętni życie. Ona mężatka, on zaręczony, lecz co mogą począć, miłość nie wybiera, serce nie sługa, ich listy coraz śmielsze, coraz mocniejsze to miłość która spadła na nich, to słowa bez których nie potrafią już żyć, to listy bez których dni wydają się stracone. Ona czeka, on zaciąga się do wojska, ona przezwycięża swój strach by być z nim, opuszcza wyspę by spotkać się z nim, nic nie mówią, patrzą, kochają się każdym kawałkiem ciała, każdą namiastką duszy, są sobą nawzajem, wypełniają się całymi sobą. Czy dane im będzie być razem? Czy świat na to pozwoli? Czy przetrwają I wojnę światową?

II wojna budzi demony, tęsknoty, porusza serca, młoda kobieta Margaret zakochana w pilocie RAF-u, matka próbuje wybić jej z głowy tą miłość, każe wstrzymać się uczuciom, czekać, lecz sama pewnego dnia znika, szuka, próbuje odnaleźć swoje duchy, wspomnienia, miłość. Margaret musi rozwiązać tajemnicę z przeszłości, poznać swoją matkę i jej przeszłość, a także dowiedzieć się kim ona sama jest i czy na pewno kocha tego jedynego. Musi wyjechać na wyspę Skye.

Opowieść - piękna, wzruszająca, chwytająca za serce, pełna emocji, humoru, łez. Miłość - pokonująca tysiące kilometrów, nie widzieli się ale wiedzieli że to te połówki, że to miłość która poruszy niebo i ziemię, że są dla siebie stworzeni.  Nie mogłam się od książki oderwać, tak naprawdę można ją przeczytać w jeden dzień - wieczór, ale ja czytałam ją przez dwa wieczory, odkładając ją co jakiś czas, myśląc, czując ich miłość, ich pragnienia, gładząc książkę i czytając następne kartki by poznać dalszą cześć historii. Wspaniała, listy pisane językiem prostym i lekkim, opowiedziały nam historie pewnej miłości na tle I i II wojny światowej. Gorąco polecam Wam tę książkę, warto ją przeczytać.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Pod hasłem"

piątek, 31 lipca 2015

Christopher Hyde - "Plan Maxwella"

źródło
TYTUŁ: Plan Maxwella
AUTOR: Ch. Hyde
WYDAWNICTWO: AMBER
DATA WYDANIA: 1991
STRON: 256

Harry Maxwell trzydziestopięcioletni kawaler, który pracuje jako sprzątacz wagonów kolejowych. Uważał że przegrał swoje życie, nie miał dobrej pracy, ani widoków na nią, wcześniej razem z przyjacielem Danielem szmuglowali kokainę, zrezygnowali - zbyt wysokie ryzyko. Harry czuł że upada całkowicie i nie ma szansy na podniesienie się z tego upadku.
Pewnego dnia sprzątając wagony zauważa obok inny wagon, małe okienka, troje drzwi, wchodzi - co to jest? Szef przyłapuje go na myszkowaniu, ale Harry obłaskawia go że nie wiedział co to jest, szef mu powiedział że to wagon specjalny - raz w tygodniu przewożone są nim pieniądze do Banku Rezerw Federalnych. W głowie Harrego zrodził się plan - zdobyć te pieniądze. Do napadu na pociąg namawia swojego przyjaciela Daniela i jeszcze dwóch innych znajomych, opracowują szczegółowy plan, wszystko wydaje się grać, albo się uda, albo nie - mają jedną szansę, zdobyć kasę i nie dać się złapać. 
Jednak nie wszystko idzie z planem, pociąg opanowują terroryści, kierując go do Kanady na pustkowia, gdzie tam dołączają inny porwany pociąg, razem prawie sześciuset zakładników. Czego chcą porywacze? Pieniędzy?
Harry wraz z innymi współtowarzyszami podróży podejmują działania by uwolnić pociąg z rąk terrorystów. Musza się śpieszyć, istniej podejrzenie że wszyscy mogą zginąć. A co z pieniędzmi? Kto je zdobędzie? Czy Harry w obliczu niebezpieczeństwa odpuści?

Książka miała pierwsze wydanie w 1984 roku, to kawał czasu dla terroryzmu, wtedy jeszcze nie tak rozprzestrzeniającego się jak w dzisiejszych czasach. Autor pokazał biurokratyczną maszynę działającą w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, brak skoordynowanych działań i jakiejkolwiek współpracy, przez co terroryści byli górą. Przez te trzydzieści lat wiele się zmieniło, w dzisiejszych czasach wszystkie państwa i ich służby  ściśle ze sobą współpracują, wspólnie przeciwdziałając terroryzmowi na całym świecie.

Jak już wspomniałam książka wydana ponad trzydzieści lat temu, mimo to bardzo dobrze mi się ją czytało, szybkie tempo akcji, ciekawa fabuła, choć jest trochę opisów, które tak naprawdę nie wnoszą nic do fabuły (jak np: opis modelu karabinu), ale całe szczęście jest ich niewiele. Świetnie skonstruowana historia, napad na pociąg, duża kasa, złodzieje i terroryści, do tego zwykli pasażerowie, ich strach i chęć działania - książka wciągająca od pierwszej do ostatniej kartki, polecam.

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"


piątek, 6 lutego 2015

Lawrence Thornton - "Sny Carlosa Ruedy"

źródło
TYTUŁ: Sny Carlosa Ruedy
AUTOR: L. Thornton
WYDAWNICTWO: AMBER
DATA WYDANIA: 2005
STRON: 160


Carlos Rueda dyrektor Teatru Dziecięcego, pewnego dnia gdy wraca do domu nie zastaje w nim żony - Cecilii, nie wzbudza to w nim na początku niepokoju, przecież mogła gdzieś wyjść. Jednak po dłuższym czasie zaczyna coraz bardziej o niej myśleć a w jego myśli wkrada się strach, przeszukuje dom - w sypialni na podłodze znajduje okulary - już wie - zniknęła jak tysiące innych ludzi w Argentynie. Cecilia jest dziennikarką, mocno krytykowała generałów, domagała się w artykułach wyjaśnień co z zaginionymi, jej ostatni artykuł o dzieciach z autobusu szkolnego mocno się nie spodobał, sama została zabrana siłą z domu, pozostały po niej okulary i talerz obranych warzyw. 
Carlos i ich córka Teresa mocno to przeżywają, chcą się czegoś dowiedzieć, podjąć jakieś kroki, wszystko pozostaje bez echa. Pewnego dnia podczas pracy w teatrze Carlos ma "wizję" - ni to sen, ni jawa, widzi i słyszy rzeczy o których nie wiedział, a ich bohaterem jest zabrany ojciec jednego z chłopców z którymi miał próbę. Sam nie wie co się z nim dzieje, próbuje w tych wizjach odszukać Cecilię, ale ją gubi. O jego darze "widzenia" dowiaduje się coraz więcej osób, przychodzą do niego, w jego ogródku odbywają się posiedzenia, a on słucha i mówi - opowiada los zabranych osób, jednym daje nadzieję, że bliscy wrócą, że żyją, innym ją odbiera. Jego "dar" nie pozostał niezauważony przez władze, zainteresowali się nim, inwigilują. 
Jakie mają wobec niego zamiary? Czy Carlos obroni siebie i córkę? Czy odnajdzie żonę?

Autor zabiera nas do Argentyny końca lat 70-tych, gdzie władzę sprawują generałowie, tłumiący wszelkie przejawy własnego zdania, nadziei, ludzie nie maja nic do powiedzenia, musza milczeć i być posłusznymi. Tysiąc ludzi znika bez śladu, a bliscy nic o nich nie wiedzą, nie mają szansy na ich odnalezienie. Mocna książka, gdzie przeczytamy nie tylko liczne opisy tortur, porwań i morderstw które "widzi" Carlos, mamy również wątek obozów koncentracyjnych i ludzi tam zabijanych. Pięknymi słowami opisana nadzieja i pamięć o tych co odeszli, ale jeżeli o nich pamiętamy to tak jakby ciągle żyli - w nas, w naszej pamięci, we wspomnieniach.
160 stron - tak niewiele, a jednocześnie tak wiele, książka z mocną wymową, gdzie znajdziemy: politykę, magię, miłość, okrucieństwo, walkę, godność i nadzieję, książka utrzymana jest w najlepszej tradycji południowoamerykańskiego realizmu magicznego [1]. Nie powiem że książkę czytało się lekko i łatwo, była miejscami zawiła, trzeba się skupić a dopiero wtedy będziemy w pełni delektować się tą książką. Jeżeli macie ochotę na trochę inną lekturę, mocną ale z nadzieją oraz z realizmem magicznym to zapraszam Was do jej lektury.

Książka "Sny Carlosa Ruedy" została wydana w 1987 roku, pewnie pozostały by u nas bez echa, gdyby nie film na podstawie książki, z 2003 roku w reżyserii Christophera Hamptona - "Mroczna Argentyna" gdzie główne role zagrali Antonio Banderas i Emma Thompson, w Polsce I wydanie miało miejsce w 2003, II 2005. Śmiem przypuszczać że gdyby nie film książka nie miałaby dwóch wydań, a i o pierwszym pewnie nie było by głośno, a szkoda, mi osobiście książka się podobała, a na film może kiedyś się skuszę.

[1] Lawrence Thorton "Sny Carlosa Ruedy" wyd. Amber, 2005, okładka książki

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"



niedziela, 24 sierpnia 2014

Marita Conlon-McKenna - "Sklep z kapeluszami"

źródło
TYTUŁ: Sklep z kapeluszami
AUTOR: M. Conlon-McKenna
WYDAWNICTWO: AMBER
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 288

Dublin - Ellie przeżyła trudne chwile - zmarła jej matka, która była dla niej kimś wyjątkowym, przyjaciółką i powierniczką. Trudno się Ellie z tym pogodzić, została sama - ma jeszcze ciotkę (siostra mamy) ale ona mieszka w Paryżu. W dniu kiedy przyszła do sklepu mamy - Sklep z kapeluszami- by go posprzątać, wszystko bardzo jej ją przypominało, sama nie wiedział co zrobić z tym sklepem. Niespodziewanie w sklepie zjawił się mężczyzna który okazał się prawnikiem - Neil - poinformował ją że matka chciała sprzedać sklep (dostała dobrą propozycję, jak i inni właściciele małych sklepików na tej ulicy, obok będą budować dużą galerię z mnóstwem sklepów, kawiarni, restauracji) - co Ellie wydało się dziwne, to było jej mamy życie. Jak dowiedział się od prawnika mamy, ta rzeczywiście chciała sprzedać sklep, a pieniądze tak ulokować by były zabezpieczeniem na przyszłość dla Ellie. Drugą nie planowana wizytę tego dnia złożyła Ellie kobieta która zamówiła tu kapelusz na ślub córki, niestety mama nie zdążyła go zrobić, jedynie szkice. Ellie która również jest modystką (choć nie pracuje w tym zawodzie) postanawia zrealizować to zamówienie. Odkrywa przy tym że teraz już wie co zrobi ze sklepem, nie sprzeda go, zainwestuje i na nowo otworzy - będzie robić kapelusze. Ta praca daje jej ogromna satysfakcje, a napływ klientów utwierdza że podjęła dobrą decyzję.

Ellie odwiedzają klienci a ona tworząc dla nich kapelusze żyje tą chwilą, zaangażowała się również w ratowanie ulicy przy której stoi jej sklepik, by koncern nie wykupił małych sklepików, a ich właściciele mogli dalej tu pracować. Ma oddane grono przyjaciół, którzy nie zostawią jej w potrzebie, a co z miłością? Pojawia się menadżer grupy rockowej, który w czarnej podkoszulce wygląda... szałowo, Ellie jest zakochana. Jednak czy zakochana jest we właściwym mężczyźnie? Ten Neil... :) to tu się pojawi, to tam, tu poda pomocne ramie, tam podwiezie... :)

"Sklep z kapeluszami" to opowieść o kobiecie która swoim podejściem i kapeluszami potrafiła zmieniać ludzi. Pokazać im co może być dobre, wpłynąć na ich samopoczucie, sprawić że czuli się lepiej, ciepła i uczynna, choć sama borykała się z problemami. Oprócz głównej bohaterki poznajemy również historię jej klientów, ludzi którzy przychodzą kupić kapelusz i jak ten zakup na nich wpływa. Są to bardzo ciekawe historie z wyraźnymi postaciami, które miały swoją charyzmę - niestety w całokształcie takiej charyzmy brakło Ellie. Mimo to książkę czyta się bardzo dobrze, a historie klientów dodają całości kolorytu - przeczytamy tu o: miłości, samotności, szczęściu, o rodzinie która jest najważniejsza. Niektórzy z Was mogą pomyśleć że zbyt dużo się tu dzieje, że jest zbyt wiele wątków - nic podobnego, wszystko bardzo fajnie jest ze sobą połączone i współgra. Idealna książka na lato, lekka i przyjemna - ciepła i wzruszająca, napełniająca optymizmem i nadzieją - może za dużo słodka, ale ja ostatnio gustuję w takich książkach :) Gorąco Wam ją polecam :)

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



sobota, 2 sierpnia 2014

Janine Boissard - "Winnice szepczą "Cicho sza" "

źródło
TYTUŁ: Winnice szepczą "Cicho sza"
AUTOR: J. Boissard
WYDAWNICTWO: AMBER
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 320

"(...) nikt już nie musiał nam mówić "cicho sza". Zrozumiałyśmy w końcu, że chodzi po prostu o rodzinne tajemnice, które nie powinny się wydostać poza mury zamku." [1]
Jak to jest z tymi rodzinnymi tajemnicami? Ciążą, powodują niedomówienia, ściskają za serce, nie można łzy uronić ani z nikim porozmawiać - "cicho sza".

Taką tajemnicą w rodzinie Edmunda de Saint Junien, właściciela winnic, króla koniaku jest Roselyne, córka która uciekła ze swoją wielka miłością, zrobiła to wbrew rodzicom. Nikt o niej nie mówi, nikt o niej nie wspomina - ani jej brat, ani siostry. Część jej zamku stoi zamknięta a kurz pokrywa podłogi - ale Edmund nie pozwala nikomu go zająć. Pewnego dnia Edmund wyjeżdża do Amsterdamu - przywozi  Nilsa - syna Roselyne, która umarła. Część rodziny wita go serdecznie inni są ostrożni, w końcu co o nim wiedzą. Jednak dziadkowie Nilsa (Edmund i Delphine) są szczęśliwi że odzyskali choć namiastkę córki, teraz mają wnuka który jest do niej tak podobny. Pozwalają mu spełnić swoje dziecięce marzenie - chatkę na skraju lasu. Nawet nie spodziewają się że ta chatka nie przyniesie nic dobrego, to tam nakryto Nilsa we krwi a na jego rękach martwe ciało czteroletniej Marii. Czy Nils zabił Marii? On twierdzi że nie - część rodziny stoi po jego stronie, ale nie wszyscy. Kto zabił Marii? Nikt obcy nie wchodził na teren posiadłości - czy to ktoś z rodziny? A może ktoś chce wrobić Nilsa? Kto zabił? ... "cicho sza" ... Czy znajdzie się miejsce dla miłości? tej młodzieńczej, tej pierwszej, tej prawdziwej.

Wciągająca historia, wspaniała książka, która dostarczyła mi niesamowitej uczty czytelniczej. Czytając ją towarzyszyła mi całe gama emocji które mną targały: złość, niedowierzanie, współczucie, łzy, na końcu ciepło które na mnie spłynęło. Czytelnicy którzy będą oczekiwać opisów winnic i Francji mogą być zawiedzenie - może i są, ale jest tego bardzo mało, autorka skupia się na relacjach rodzinnych: głowa rodziny i jej zdanie, rodzeństwo, kuzynostwo, wspólne narady, rodzinne tajemnice, poświęcenie, honor, miłość. Poruszone są także inne tematy, być może w małym stopniu i nie odzwierciedlają całości problemu, ale są zaprezentowane - niepełnosprawność - niewidomy chłopiec (który jest najlepszy w swojej klasie ) oraz autyzm (ludzie którzy żyją w swoim bezpiecznym świecie i nie odróżniają dobra od zła). Całość świetnie ze sobą współgra, język prosty i lekki, dzięki czemu książkę czyta się jednym tchem. To było moje pierwsze spotkanie  z autorką i jestem z niego bardzo zadowolona, jeżeli będziecie mieli okazję przeczytać tę książkę - nie wahajcie się - warto. 

[1] Janine Boissard "Winnice szepczą "cicho sza" " , Wydawnictwo Amber, 2013, str. 10-11

Moja ocena: 5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Pod hasłem"



środa, 17 października 2012

Ninni Schulman - "Dziewczyna ze śniegiem we włosach"

źródło
TYTUŁ: Dziewczyna ze śniegiem we włosach
AUTOR: N. Schulman
WYDAWNICTWO: AMBER
STRON: 399
DATA WYDANIA: 2012  

Värmland, najbardziej malowniczy zakątek Szwecji. Sylwestrowe popołudnie, Minus dwadzieścia sześć stopni. Dziennikarka Magdalena Hansson wraca po spokój do rodzinnego miasteczka…Szesnastoletnia Hedda wychodzi na zabawę sylwestrową... Nikt jej już więcej nie zobaczy…
Czas mija bez żadnej wiadomości. A potem zostaje znalezione ciało nagiej dziewczyny. Czy to Hedda?

Magdalena Hansson wróciła do Hagfors z adoptowanym synkiem, wyczerpana i załamana po trudnym rozwodzie. Ma nadzieję, że spokój rodzinnego miasteczka przywróci jej radość życia i poczucie bezpieczeństwa. A pisanie artykułów dla lokalnej gazety nie będzie tak stresujące jak praca w sztokholmskim dzienniku. Nie wie, jak bardzo się myli…
Przypadkiem angażuje się emocjonalnie w sprawę zaginięcia Heddy. Zaczyna prowadzić samodzielne, niezależne od policji śledztwo. Narażając życie, dociera do mrocznej prawdy ukrytej za fasadą jej rodzinnego miasteczka…

Szwedzka dziennikarka Ninni Schulman to wschodząca gwiazda szwedzkiego kryminału, która zyskała już międzynarodową sławę. Zadebiutowała jako pisarka w 2010 roku Dziewczyną ze śniegiem we włosach. Powieść została uznana przez krytykę za przykład najlepszej tradycji skandynawskiego kryminału. Realistyczna sensacyjna intryga rozwija się w zamkniętej społeczności, w skutym mrozem miasteczku, wśród bardzo prawdziwych, niejednoznacznych bohaterów – zwykłych ludzi, z których każdy ma swój sekret.
Wydawcy w siedmiu krajach kupili prawa do publikacji kryminału. Autorka napisała już kolejną powieść z Magdaleną Hansson. (źródło opisu - okładka książki)


Powiem Wam że na temat tej książki na pewno czytałam parę recenzji, ale tak naprawdę to ich nie pamiętałam, nie wiedziałam czy była dobrze oceniana, czy też nie, ale pamiętałam okładkę książki. Rzuca się w oczy i pozostaje w pamięci, z lekkim wahaniem wzięłam ją z półki w bibliotece, ale jednak ciekawość zwyciężyła.
Do tej pory miałam możliwość porównania tylko dwóch skandynawskich autorów. S. Larssona, którego to książka "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" nie za bardzo przypadła do gustu, drugie spotkania to już obszerniejsze bo prawie cała saga C. Lackberg, gdzie w tym przypadku saga bardzo mi się podobała. Nie do końca wiedziałam jakie będzie spotkanie z debiutem pisarskim Ninni Schulman, czy udane czy też nie. 

Magdalena Hansson po rozwodzie, razem ze swoim przybranym synkiem Nilsem wraca do rodzinnego miasta. Musi się wziąć w garść, po rozwodzie trudno jej ciągle to przychodzi, ale może pomoże jej dawna miłość, która to zaczyna się koło niej kręcić. Magda jest dziennikarką i podejmuje pracę w miejscowej gazecie. W małym miasteczku gdzie wszyscy się znają, co może mieć do pisania dziennikarz, wystawy miejscowych malarzy, wycieczki szkolne, targi, włamania do sklepów ... nic bardziej mylnego. 

Zaraz po Nowym Roku małżeństwo zgłasza zaginięcie nastoletniej córki, zostają wszczęte poszukiwania, w tym samym czasie zostają znalezione zwłoki młodej dziewczyny.  Czy to zaginiona dziewczyna? ... a jeżeli nie ... to czy te dwie sprawy coś ze sobą łączy?

Magda będzie musiała podjąć prywatne śledztwo, gdyż policja nie do końca chce dzielić się z nią swoimi wynikami, a intuicja Magdy podpowiada jej że to nie będzie takie łatwe, że wszystko jest ze sobą powiązane, że nie wszyscy są tacy za jakich uchodzą. Czy Magda rozwikła zagadkę odnalezionej dziewczyny? ... Czy jej prywatne śledztwo może jeszcze komuś pomóc? ... chyba dobrze krąży, bo sama naraziła się na pogróżki ... czy wytrwa do końca?

Autorka w bardzo ciekawy sposób zabiera nas do małego, bardzo mroźnego miasteczka Hagfors. Gdzie cała fabuła misternie kręci się w miasteczku, poznajemy ciekawych mieszkańców miasteczka, policjantów z posterunku policji. Poznajemy i uczestniczymy w prywatnych sprawach bohaterów, dzięki temu bardziej wczuwamy się w klimat książki.
Jeżeli chodzi o mnie to stwierdzam, że osobiście na główna bohaterkę wolałabym policjantkę Petre z komisariatu, jakoś tak bardziej przypadła mi do gustu, jednak oczywiście nie umniejsza to nic Magdzie i z chęcią sięgnę po dalsze losy bohaterów.
Książkę czytało mi się bardzo dobrze, ciekawa fabuła i bohaterowie, akcja zwarta i szybka. Polecam

Moja ocena: 5/6


**********
Książkę oceniłam wysoko, bo książka podobała mi się i wciągnęła mnie, jednak po przeczytaniu sagi C. Lackberg widzę pewne podobieństwa. Mała miejscowość, wszyscy się znają, powrót głównej bohaterki po latach do domu, mały komisariat, policjanci, zbrodnie które wstrząsają małym miasteczkiem, gdzie wszyscy się znają ... nie czytałam innych autorów skandynawskich, może to taki styl kryminałów skandynawskich. Ale mi przypadły do gustu i z chęcią sięgnę po inne.

Baza recenzji Syndykatu ZwB

poniedziałek, 23 lipca 2012

John Katzenbach - "Profesor"

źródło
TYTUŁ: Profesor
AUTOR: J. Katzenbach
WYDAWNICTWO: AMBER
STRON: 415
DATA WYDANIA: 2011


 Akademicką karierę poświęcił badaniom nad strachem. Teraz nieznany mu strach mobilizuje go do ostatniego nadludzkiego wysiłku…

Jak tylko drzwi się otworzyły, wiedział, że już po nim.
 Pozostały tylko dwa pytania: Jak długo to potrwa? I jak bardzo to będzie straszne? - Profesor psychologii Adrian Thomas dowiaduje się, że jego choroba nie da mu żadnej szansy...
Jak tylko drzwi się otworzyły, wiedziała, że już po niej.
 Pozostały tylko dwa pytania: Jak długo to potrwa? I jak bardzo to będzie straszne? - Jennifer często uciekała z domu.Jednak zawsze wracała albo była przyprowadzana przez policję. Ale tym razem policja nie odnajduje Jennifer. Tym razem szesnastolatka jest w miejscu, gdzie nie znajdzie jej nikt… choć będą ją widzieć tysiące ludzi...
Losy tych dwojga skazańców połączy przypadek, który każe profesorowi rozpocząć dramatyczne śledztwo. Akademicką karierę poświęcił badaniom nad strachem. Teraz strach mobilizuje go do ostatniego nadludzkiego wysiłku. Strach, że będzie za późno: dla niego i dla nieznanej mu dziewczyny… (źródło opisu - okładka książki)

Gdy sięgnęłam po tę książkę z bibliotecznej półki, przeczytałam notkę od wydawcy, która brzmiała zachęcająco, a i sam autor z którym do tej pory nie miałam styczności prezentowała się dobrze. John Katzenbach pracował jako reporter sądu karnego dla "Miami Herald" i "Miami News". Opuścił branżę reporterską, aby pisać thrillery psychologiczne. W swoich książkach wykorzystuje doświadczenie które zdobył na salach sądowych, gdzie spotykał wielu wyrafinowanych przestępców. Największą sławę przyniosła mu książka "W słusznej sprawie", która została nominowana do Edgar Award i została sfilmowana przez Arne Glimchera - główną rolę zagrał Sean Connery. Inną sfilmowaną powieścią jest "Wojna Harta" z Bruce Willisem w roli głównej. Jego powieści to min: "Analityk", "Człowiek cień", "Ofiara", "Opowieść szaleńca", książki wydawane są w prawie 20 krajach. W wieli z nich zdobyły miano bestsellerów. Więc i ja zabrałam się z zapałem do jej czytania ... czy autor spełnił moje oczekiwania?
Adrian Thomas emerytowany profesor psychologii, swoją pracę poświęcił badaniom nad strachem, poznajemy go w momencie gdy dowiaduje się że jest chory na rzadką chorobę znaną jako otępienie z ciałami Lewy'ego. Postanawia się zabić, jednak w drodze do domu wydarza się coś ... widzi pewne zdarzenie, choć nie do końca zdaje sobie sprawę co się dzieje ... gdy dociera do niego co widział, postanawia pomóc ... ale czy choroba mu na to pozwoli ... czy uda mu się na czas pomóc ... czy przezwycięży swoją chorobę. Tak naprawdę od niego zależy czy Jennifer przeżyje ... czy jej pomoże ... czy ją uratuje. Jego choroba go otępia, ale ma pomoc ... jego halucynacji ... odwiedzają go, dają mu wskazówki i pomagają ... nieżyjący - żona Cassie, brat Brian i syn Tommy. A Numer 4? ... Numer 4 - Jennifer? ... odcięta od świata, obdarta ze swojej godności ... czy da radę ... czy się złamie? ... czy przeżyje? czy pomoc nadejdzie?

Powiem szczerze, że początek książki strasznie mi się dłużył i nudził, tak naprawdę od połowy mamy jakąś akcję. Same podejście psychologiczne jest naprawdę dobre, bardzo poruszyła mnie historia Jennifer, młodej dziewczyny która jest postawiona w sytuacji powiedziałbym bez wyjścia. Autor świetnie nakreślił portrety psychologiczne bohaterów, pokazał strach ... co może zrobić z człowiekiem i jak człowiek jest w stanie się zachować czując strach, żądze które nami kierują i którym ulegamy.
Zakończenie, niby do przewidzenia a jednak nie do końca, w samym zakończeniu poruszyła mnie historia Terri Collins policjantki ... po przeczytaniu książki pomyślałam o jej dzieciach ... dzieciach.
Na pewno w niektórych momentach w trakcie czytania książki będzie Wam biło szybciej serce, sami poczujecie  ... strach.
Dobry thriller, ale zastanowię się gdy będę sięgała po następną pozycję tego autora, coś mi brakło w tej książce.

Moja ocena: 4,5/6
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...