Diane Chamberlain - "Szansa na życie"

źródło

TYTUŁ: Szansa na życie
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 408

Sophie - ośmioletnia dziewczynka, cierpi na rzadką chorobę nerek, lekarze nie dają jej dużych szans na długie życie. Janine mama Sophie zapisuje ją na eksperymentalne leczenie ziołami, na co nie zgadzają się jej tata i dziadkowie, uważają że to strata czasu, a lekarze mówią ze choroba postępuje a całe to leczenie to plaster na jej chorobę. Ale mała Sophie czuje się naprawdę dobrze, nauczyła się jeździć  na rowerze i żyje chwilą, robi to co inne dzieci. Janine chce by jej córka miała szczęśliwe życie, radosne i pełne szczęścia jak każde dziecko, nawet z chorobą na plecach, nie chce by jej twarz wykrzywiał się w bólu i łzach przy następnych badaniach, wierzy że ta kuracja przyniesie efekty. Sophie należy do skautów i mimo sprzeciwu dziadków i taty, Janine zgadza się na jej wyjazd na biwak, niestety ale z tego biwaku nie powraca. Miała wracać z koleżanką i jedną z opiekunek, nie dojechały na wyznaczone miejsce, zaginęły po drodze. Policja wszczyna śledztwo, lecz rodzice Sophie uważają że policja nie działa sprawnie, sami przeczesują teren na trasie powrotu córki. Są po rozwodzi ale córka jest dla nich najważniejsza.

Zoe, podstarzała aktorka odchodząca w zapomnienie, owdowiała i nic już nie daje jej nadziei na życie, odszedł jej ukochany mąż. Marti - córka siedzi w więzieniu, jak uważa Zoe niesłusznie skazana za morderstwo - wyrzuca sobie teraz że miała dla niej mało czasu, zamiast niej córka miała nianie i szkoły z internatem. Teraz zostawia po sobie list z informacją ze chce popełnić samobójstwo w ustronnym miejscu, jednak prawda jest inna. Matka z córką utkały misterny plan, Zoe ma na odludziu znaleźć chatkę i tam poczekać na Marti, która ucieknie z więzienia, tam przeczekają jakoś czas i wyjadą za granicę. Nieoczekiwanie te plany zostają zburzone, a Zoe odkrywa że Marti potrzebuje pomocy - ale nie takiej jakiej sądziła.

Czy Sophie się odnajdzie? - martwa czy żywa? Czy uczucie między rozwiedzionymi rodzicami odżyje?, a może jedno jest już zajęte. Czy ta ziołowa kuracja miała szansę powodzenia?

Kolejne spotkanie z autorką i znowu pełne emocji. Dramat rodzinny - zaginiona córka, której poszukiwania nie koniecznie jednoczą rodzinę. Autorka na dar do pisania takich książek, pełnych emocji, dramatyzmu i wzruszeń. Kartka po kartce zagłębiałam się w tą niesamowitą historię poszukiwań małej Sophie, wiary i siły jej mamy Janine, oraz dramatów i relacji rodzinnych rozgrywających się w tle. Świetnie skonstruowana historia którą warto przeczytać, jak i inne książki autorki. Gorąco polecam.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Eben Alexander, Ptolemy Tompkins - "Mapa nieba"

źródło

TYTUŁ: Mapa nieba
AUTOR: E. Alexander, P. Tompkins
WYDAWNICTWO: ZNAK litera nova
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 232

Eben Alexander, amerykański neurochirurg to autor bestselerowej książki "Dowód" gdzie przedstawił nam wizję zaświatów. Sceptycznie podchodził do wszelkich zagadnień dotyczących wiary, gdy zachorował na zapalenie opon mózgowych i przebywała w śpiączce przez siedem dni a lekarze dawali mu znikome szanse na przeżycie, on odkrywał Niebo. Swoje przeżycia przekazał nam w książce "Dowód", a teraz wraz z Ptolemy Tompkinsem przedstawia nam nowe dowody na istnienie nieba w książce "Mapa nieba".

Myślę że każdy z nas jest ciekawy co nas czeka tam po drugiej stronie, gdy nasze życie zakończy się tu, a zacznie tam - w niebie (jeśli oczywiście tam trafimy). "Niesamowite historie ludzi, którzy dotknęli tajemnicy życia po życiu" [1] to cytat z okładki książki który od razu mnie zaintrygował, oczywiście nie raz słyszeliśmy historie ludzi którzy widzieli tunel i światełko na jego końcu, ale przyznam się Wam że nie czytałam o tym w książce która przedstawiał by to w naukowy sposób, bo tego właśnie spodziewam się po tej książce. Czy tak będzie? - zobaczymy, tym bardziej że nie czytałam poprzedniej powieści autora tylko liczne opinie, które były różne - ale myślę że to zależy od tego czego spodziewamy się po książce. Czy ta spełni moje oczekiwania?

"Gdy w tej książce używam słowa "niebo" i wspominam o świecie znajdującym się "powyżej" nas, nie odwołuję się do kojarzonego z nim niegdyś wiecznie skąpanego w słońcu miejsca pośród chmur. Mam na myśli nieogarnione sfery ducha rozciągające się poza naszą ziemią, w porównaniu z którymi wszystkie dające się zaobserwować wymiary materialne można porównać do ziarnka piasku na plaży. " [2]

"Mapa nieba" nie jest zwykłą książką, autor prowadzi nas przez siedem darów: wiedzy, znaczenia, wizji, mocy, przynależności, radości i nadziei. W każdym rozdziale autor przybliża nam ich znaczenie dla nas oraz przedstawia dowody na istnienie nieba, tej innej szczęśliwej krainy. Konfrontuje ze sobą naukę i wiarę, tak dwa różne światy, a tak mające ze sobą dużo wspólnego. Autor przybliża nam niebo i świadomość jego istnienia i wiary w niego już od starożytności do współczesności, poznajemy poglądy i ich znaczenia dla ludzi i świata takich uczonych i myślicieli jak: Sokrates, Platon, Arystoteles, Newton, Hardy, Goethe, oraz innych, a także świętych.

"Bo szczęśliwie żyć na ziemi można tylko w świetle nieba." [3]

Przez całą książkę przewijają się listy do autora, które nadsyłali ludzie z całego świata po przeczytaniu jego książki "Dowód". Dzielili się swoimi przeżyciami i odczuciami jakich doświadczyli na pograniczu życia i śmierci i jak to wpłynęło na ich dalsze życie. Liczne przykłady różnych zjawisk i dowody ich przeżywania autor wykorzystał do przybliżenia i wyjaśnienia w sposób przystępny dla nas wszelakich filozoficznych i egzystencjalnych problemów tych wszystkich przeżyć. Chce nam powiedzieć że Bóg tam jest, czeka na nas i nas kocha, że nie powinniśmy się bać śmierci. Platon twierdził że "(...) po śmierci czeka na nas prawdziwy świat, a całe życie spędzone na ziemi stanowi tylko przygotowanie do niego." [4] A niebo na nas czeka,  mocne silne światło chce nas wziąć w swoje ramiona i otulić, ukoić, dać siłę i spokój oraz miłość Najwyższego.

"Dzieciństwo to czas, kiedy niebo i ziemia są zasadniczo z sobą zjednoczone. Później, w miarę jak przybywa nam lat, oddalają się one od siebie. Czasami dzieli je niewiele, a kiedy indziej wyrasta między nimi przepaść. Jednak bez względu na odległość od nieba otrzymujemy wskazówki i sugestie - a niekiedy coś więcej - że tak naprawdę ciągle znajduje się ono bardzo blisko." [5]

 Książka jak najbardziej spełniła moje oczekiwania - co prawda początek był trudny językowo, ale z czasem te trudności minęły, a język stał się prosty, ciekawy i obrazowy. Tą pozycję można potraktować jako uzupełnienie do poprzedniej książki autora "Dowód" - tutaj poznajemy relacje innych ludzi oraz ich przeżycia, poglądy naukowe i doświadczenia od starożytności do współczesności, a to wszystko po to by uświadomić i przybliżyć  nam istnienie - Nieba. Na pewno książka budzi emocje, te wszystkie listy i opisy doświadczeń dają dużo do myślenia. I niech nie zwiedzie Was tematyka, nie jest to książka tylko dla osób wierzących, każdy znajdzie tu coś dla siebie, jedni pogłębią swoją wiedzę, inni zastanowią się nad istnieniem nieba. Komu polecam tę książkę, wszystkim i tym zainteresowanym życiem po śmierci, niebem, jak i tym którzy dopiero chcą się coś dowiedzieć - książka godna polecenia. Choć nie oczekujcie po niej że odpowie na Wasze wszystkie pytania które mogą Was nurtować w kwestii nieba i życia po śmierci - nie - ta książka tylko ma nam przybliżyć i uświadomić istnienie nieba.

"Jedna zasada, o której nie wolno nam zapomnieć, brzmi: w końcu trafimy tam, gdzie powinniśmy, zależnie od tego, jak wiele miłości nosimy w sobie, bo miłość jest istotą nieba. To z niej zostało utkane niebo. To waluta obowiązująca w tej krainie." [6]

Moja ocena: 5/6

[1] E. Alexander, P. Tompkins "Mapa nieba" wyd. Znak litera nova, rok 2014, okładka książki
[2] tamże str. 18-19
[3] tamże str. 99
[4] tamże str. 59
[5] tamże str. 145
[6] tamże str. 111

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Justynie z Wydawnictwa ZNAK litera nova

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Grunt to okładka"

Sarah Jio - "Dom na plaży"

źródło

TYTUŁ: Dom na plaży
AUTOR: S. Jio
WYDAWNICTWO: między słowami
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 304

Niedawno miałam pierwsze spotkanie z autorką. Książka "Marcowe fiołki" (kilka słów o książce TUTAJ) zauroczyła mnie i pochłonęła bez reszty, nie mogłam się od niej oderwać, od wspaniałej opowieści którą uraczyła mnie autorka. Teraz przede mną następna jej książka - "Dom na plaży", czytałam kilka opinii które zapewniły mnie że będzie to wyjątkowa lektura. Czy tak będzie? - zobaczymy :)

"Tak bardzo chciałam uwolnić te tajemnice, wypuścić je jak nietoperze z zakurzonego strychu" [1] 

Anne, siedemdziesięcioletnia kobieta która w życiu sporo przeszła, ale było ono dobre. Pewnego dnia dostaje list którego się nie spodziewała i pewnie by o nim zapomniała gdyby jej wnuczka  Jennifer nie zwróciła uwago na znaczek - był z Tahiti. Serce Anny zaczęło bić mocniej, rozerwała kopertę i zaczęła czytać, wiedziała - przeszłość ją woła, wyspa ją wzywa. Do tego zdjęcia które w tym dniu przywiozła jej wnuczka, z Bora-Bora, jej przyjaciółka i on. Jennifer widząc zaniepokojenie i wzruszenie babci skłania ją do wspomnień, do opowiedzenia swojej historii.

Anne zaczęła snuć swoją opowieść...

Rok 1942 - to czasy kiedy panienkom z dobrego domu (a z takiego właśnie pochodziła Anne) nie wypadało mówić pewnych rzeczy, trzeba było zachowywać się rozsądnie i właściwie do swojego statusu i pozycji. Miały wyjść dobrze za mąż i być idealnymi żonami, matkami i paniami domu. Taką przyszłość miała w planach Anne u boku swojego narzeczonego Gerarda, z którym znali się od dawna a ich małżeństwo było przez ich rodziców planowane i omawiane od ich nastoletniości. Anne wraz ze swoją przyjaciółką po skończonej nauce na Uniwersytecie ukończyły kurs pielęgniarski, co uznane zostało przez jej narzeczonego i rodzinę za fanaberię.

"Żartował, że koszt wynajęcia szofera, który będzie mnie zawoził do szpitala, przewyższy moje zarobki,

 ale obiecał, że jeśli zechcę założyć biały czepek i zajmować się chorymi, będzie mnie wspierał." [2]

Ale tak naprawdę Anne sama nie wiedziała czego chce, te wszystkie decyzje które musi podjąć przytłaczają ją, brakuje jej siły. Odkrywa że w związku z Gerardem też czegoś jej brak, namiętności, zadaje sobie pytanie - czy go kocha? Czy wychodząc za mąż za Gerarda podda się przygotowanej dla niej roli? Podczas przyjęcia zaręczynowego przyjaciółka Anne - Kitty, mówi jej wyjeżdża jako pielęgniarka na Bora-Bora, w końcu trwa wojna i ona chce pomagać, chce coś zmienić w swoim życiu. Anne w jednej chwili podejmuje decyzję - wyjeżdża z Kitty. Gerard zapewnia ją o swojej miłości i że będzie czekał, ich ślub zostaje odłożony na rok. Na początki Anne spuszcza oczy i jest nieśmiała, w końcu jest zaręczona, jednak coraz śmielej jej oczy podążają za żołnierzem Westrym, z czasem spotkają się w tajemniczym domku. Będą mieć nie jedną tajemnicę. Czy Anne na wyspie odnajdzie to czego szuka? Czy spotka swoją wielką miłość? Czy przetrwa przyjaźń z Kitty? Czy Gerard będzie czekał? Jak potoczy się życie Anne?

Bora-Bora (źródło)

Ponownie zatraciłam się w opowieści autorki, chłonąc kartka po kartce wspaniałą opowieść - wspomnienia Anne. Zakończenie - łezki pociekły mi, strasznie się wzruszyłam, już myślałam że wszystko zakończy się inaczej a tu dosłownie na ostatnich stronach takie wzruszenie. Autorka prostym językiem, ale jakże barwnym opowiada nam historię wojennego romansu i losów powojennych naszych bohaterów, postacie wyraziste i barwne. Gorąco polecam, nie zawiedziecie się tą lekturą, nie będziecie się mogli od niej oderwać, póki nie skończycie.

[1] Sarah Jio "dom na plaży", Wyd. między słowami, rok 2014 str. 15
[2] tamże str. 23

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"
"Historia z TRUPEM"
"Europa da się lubić"

"Klucznik"

Diane Chamberlain - "Dobry ojciec"

źródło

TYTUŁ: Dobry ojciec
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 392

Do sięgania po książki Diane Chamberlain nie trzeba mnie namawiać, za mną już cztery jej powieści i każda wciągnęła mnie w swoją niesamowitą historię. Za każdym razem była to historia poruszająca inne tematy, pokazująca różne spojrzenia ludzi, ich radości, smutki i dramaty. Tym razem w moje ręce wpadła najnowsza powieść autorki "Dobry ojciec", czytałam już kilka opinii na jej temat i jestem bardzo jej ciekawa. Czy i tym razem autorka mnie nie zawiedzie?

Travis - ma dwadzieścia dwa lata, nie ma pracy, mieszka w furgonetce - ale nie sam, ma córkę Bellę która ma cztery latka, jest jego oczkiem w głowie. Mieszkają w furgonetce bo ich dom się spalił, w pożarze zginęła matka Travisa, ratując Bellę. Teraz on musi zatroszczyć się o Bellę, dach nad głową i jedzenie, musi zapewnić im środki do życia. Właśnie trafia mu się ku temu okazja, kolega zabiera go na robotę. Travis zostawia (podrzuca) Bellę - Erin. Praca okazuje się nie taką jakiej się spodziewał, przyjmuje ją by zdobyć pieniądze na jedzenie. Nawet nie zdaje sobie sprawy jak potoczy się jego życie, jedna decyzja może zmienić tak wiele, może doprowadzić do utraty córki.

Erin - własnie wyprowadziła się od męża, szuka nowego miejsca po tragedii jaka spotkała ich rodzinę, śmierć dziecka. Erin nie może pogodzić się z tą stratą, nie może zrozumieć jak mąż może żyć normalnie, ona tego nie potrafi. Jednak po przeprowadzce dociera do niej prawda którą starała się ignorować, nie ważne gdzie się uda,  gdzie będzie mieszkać - nigdy nie ucieknie od wspomnień tamtej nocy. Gdy niespodziewanie zostaje jej powierzana Bella, będzie musiała się zmierzyć z obecnością czterolatki, nie doszukując się podobieństwa do własnej utraconej córki. Będzie musiała pokonać mur który wyrósł dookoła niej, stawić czoła swoim lękom i fobiom by zapobiec tragedii.

Robin - dwudziestojednoletnia narzeczona Dale'a Hendriksa, przyszłego burmistrza miasta Beaufort. Uczestniczy w porodzie małej córeczki, swojej przyszłej szwagierki, gdy bierze na ręce małą - czuje pustkę w swoim sercu. Robin w wieku piętnastu lat była bardzo chora - jej serce nie pozwalało na normalne życie, radości i przyjaźnie, wtedy to na jej drodze pojawia się Travis, który daje jej poczucie normalności. Robin jest po przeszczepie serca, wcześniej chciała tylko przeżyć, teraz chce żyć  i odzyskać to co utraciła - córkę.

Tak, tym razem również jestem usatysfakcjonowana lekturą, nie mogłam się oderwać od czytanej książki już od pierwszej kartki i tak było do końca. Poznajemy historię trzech osób: Travisa, Erin i Robin, a wszystko spaja mała Bella. Autorka porusza bardzo ważne życiowe tematy jak: rodzicielstwo - bycie rodzicem oraz skutki zrezygnowania z własnego dziecka, brak pracy, śmierć dziecka. Bohaterowie wyraziści, język prosty - i tu duże brawa dla autorki, ma dar do opisywania ciekawych i pełnych emocji historii prostym językiem, dzięki czemu czyta się lekko i z ciekawością. Co tu dużo mówić - nie zawiodłam się na książce, od początki do końca trzymałam mocno kciuki za bohaterów aby wszystko się im ułożyło. Gorąco polecam Wam tę książkę do przeczytania, jak i inne pozycje autorki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Sarah Jio - "Marcowe fiołki"

źródło

TYTUŁ: Marcowe fiołki
AUTOR: S. Jio
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 302

To niesamowita książka, czytając kartka po kartce zatracałam się w całej tej niesamowitej historii, mając czasami wrażenie że jest ona magiczna. Historia która przenosi nas na wyspę Bainbridge gdzie możemy odnaleźć siebie, poczuć wiatr wiejący od morza i razem z Emily odkryć tajemnicę rodzinną która była skrywana przez lata. Tajemnica, która zmieniła wszystkich którzy mieli z nią styczność, skrywana przez nich doprowadziła do odsunięcia się od siebie dawnych przyjaciół i rodziny, gdy ujrzy światło dzienne ulży wszystkim którzy o niej wiedzieli. A to wszystko za sprawą Emily i pamiętnika który trafił w jej ręce. Pamiętnik przeznaczony był dla niej, czekał na nią całe lata aż ona go przeczyta i dopisze zakończenie jego historii.

"Musisz jednak coś wiedzieć. Historia, którą czytasz, jest kluczem do rozwiązania wielu zagadek. Jeśli ci się uda, zmieni się nie tylko twoje życie, ale też życie twojej ciotki i innych."[1]

Emili dziesięć lat temu wydała swoją pierwszą książkę która stała się bestselerem, na jej podstawie nakręcono film, były spotkania i bankiety, była szczęśliwa. Na jednym z takich bankietów Emily poznała Joela, obiecującego młodego prawnika, wzięli ślub, tworzyli udane szczęśliwe małżeństwo, choć znajomi mówili Emily że gaśnie. Do tego brak weny, nie napisała kontynuacji swojej książki, wydawnictwo przestało się odzywać. Całe jej świat zawalił się podczas robienia jajecznicy na śniadanie, Joel oznajmił jej że odchodzi do innej kobiety. Emily czuła się jak w kiepskim filmie, otępiała, bez życia, podpisała papiery rozwodowe i za namową przyjaciółki chce wyjechać na wyspę Bainbridge, telefon od ciotki Bee zachęca ją do wyjazdu - wyspa czeka.

"To wszystko jest częścią większego planu. Pisane ci było się tu zjawić.Jesteś teraz bardzo potrzebna, kochanie. Bardzo potrzebna."[2]

Ciotka Bee chce porozmawiać na ważne tematy, Emily poznaje jej sąsiadów, z którymi ona nie za bardzo chce rozmawiać nie patrzą sobie w oczy. Bee ostrzega ją przed Jackiem, miejscowym malarzem. Ale ich prądy przyciągają ich do siebie. Czy Emily będzie chciała zaryzykować?, przecież przyjechała tu leczyć rany po rozwodzie. W swojej sypialni w szufladzie stolika znajduje Pamiętnik którego historia zaczyna się w 1943 roku, zaczyna czytać, i nie może się oderwać, rozpoznaje postacie i podąża ich śladem. Musi napisać zakończenie tej historii, poznać całą tajemnicę Pamiętnika i pomóc wszystkim którzy tego potrzebują. Czy Emily uda się napisać zakończenie? Czy odnajdzie siebie i spokój?

"(...) pamiętnik wpadł w moje ręce z jakiegoś powodu? Ale jakim cudem te wydarzenia mogą mieć jakikolwiek związek z teraźniejszością, z tym, co się dzieje tu i teraz? Dlaczego jakaś historia z lat czterdziestych napisana przez zupełnie obcą mi osobę miałaby wywrzeć na moje życie? W jaki sposób? Nie miało to najmniejszego sensu, a jednak w głębi serca czułam, że powoli zmieniam co do tego zdanie."[3]

Książka przy której płakałam, czułam powiew wiatru we włosach i zapach morza, książka przy czytaniu której emocje brały górę i nie mogłam się oderwać. Autorka stworzyła wspaniałą historię z nutką magiczną, z ciekawymi bohaterami i tajemnicą, zakończeniem które ścisnęło mnie za serce i chciałam żeby historia toczyła się dalej. Przecież jest jeszcze tyle spraw do wyjaśnienia i spotkań które trzeba odbyć. To moje pierwsze spotkanie z autorką i było rewelacyjne - koniecznie musicie przeczytać.

[1] Sarah Jio "Marcowe fiołki" Wydawnictwo: ZNAK, rok 2012, str. 109
[2] tamże str. 139
[3] tamże str. 197

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Susan May Warren - "Długo i szczęśliwie"

źródło

TYTUŁ: Długo i szczęśliwie
AUTOR: S.M. Warren
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 348

Mona Reynolds jest na drodze do spełnienia swoich marzeń - Księgarnia i Kawiarnia "Próg Nieba". Zakupiła stary wiktoriański dom z XIX wieku w miasteczku Deep Haven, nad morzem i tu chce aby jej marzenia się ziściły, marzyła o swoim własnym kącie właśnie tutaj w Deep Haven. Niestety dom wymaga wielu remontów, a czas leci, otwarcie ma nastąpić za sześć tygodni. Za namową przyjaciółki najmuje do pomocy złotą rączkę - Joego, który zna się na rzeczy i od razu zabiera się za robotę. 

Mona skrywa swoje wnętrze, nie lubi mówić o tym co było, skrywa swoje cierpienie i uważa że nie zasłużyła na uwagę Boga, boi się do swojego serca wpuścić miłość. Joe jako najęty robotnik bardzo angażuje się w realizację marzeń Mony, chce jej pomóc bo jego serce na jej widok trzepocze jak ptak uwięziony w klatce. Joe też ma swoje tajemnice, chce uchodzić za włóczęgę, ale tęskni za domem  i rodziną, on również boi się otworzyć przed Moną, boi się stabilizacji. Jednocześnie wie że to Bóg zesłał go Monie by pomógł jej w realizacji jej marzeń, i być może odnalazł siebie i swoje miejsce. Oboje zaczynają czuć że coś zaczyna się między nimi dziać, ich spojrzenia, dotyk, coś iskrzy. W ich wzajemne relacje wdziera się brak zaufania i podejrzenia, ktoś sabotuje marzenia Mony, dziwne wypadki mogą doprowadzić do zniweczenia marzeń Mony. 

Kto chce sabotować marzenia Mony? Czy Mona upora się z przeszłością? Czu Joe odnajdzie swoje miejsce? Czy Mona i Joe otworzą swoje serca? Czy marzenia się spełnią?

Wiecie, że lubię poczytać książki które są przewidywalne, miłość która się rodzi, mimo że wiemy co będzie się działo ale chcemy poczytać jak dochodzi do całego happy endu. I tak było w przypadku tej książki, już od początku przypuszczamy jakie będzie zakończenie i nie mam nic przeciwko temu, bo takie książki też są potrzebne, a ja lubię je czasami poczytać.  Ale... no właśnie ale, nasza bohaterka przeprowadza się do miasteczka Deep Haven, myślałam, że to takie miasteczko gdzie wszyscy się znają, panuje rodzinna i bliska atmosfera, można liczyć na pomoc, mieszkańcy ciekawi a i znajdzie się jakaś kolorowa postać - miasteczko gdzie chcemy wrócić i ponownie spotkać się z jego mieszkańcami i poczuć panująca tam atmosferę. Niestety, ale nie poznałam miasteczka, cała fabuła kręci się tylko wokół Kawiarni, Mony i Joea, nie poznajemy żadnych mieszkańców (no poza jednym który okazał się szują), nie mam ochoty na powrót do tego miasteczka. Natomiast uczucie rodzące się miedzy bohaterami, no fajnie - tajemnice, iskrzenie, zauroczenie - ale było nudnie, i nie sugeruję się tym że nie było scen miłosnych czy pocałunków, a oboje jako osoby wierzące dużo wspominali o Bogu (to akurat jak dla mnie plus książki że autorka otwarcie przedstawiła swoich bohaterów jako osoby wierzące ze swoimi wartościami). Przecież nie w jednej książce nie ma miłosnych scen czy pocałunków a jednak wiemy o co chodzi i czytamy z zapartym tchem, w tym przypadku tak nie było. Plusy książki, czyta się szybko, język prosty, okładka która bardzo mi się podobała i z przyjemnością siadłabym na takiej werandzie z filiżanką herbaty i książką. Myślałam że spotkam miasteczko gdzie chciałabym powrócić, niestety ale do Deep Haven nie powrócę. To czy ją będziecie chcieć przeczytać, to już będzie zależeć od Was.

Moja ocena: 3/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Nora Roberts - "Jedyna i wspaniała"

źródło

TYTUŁ: Jedyna i wspaniała
SERIA: Boonsboro t.3
AUTOR: N. Roberts
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 384

"Jedyna i wspaniała" to trzeci tom z serii o mieście Boonsboro i braciach Montgomory. Dwa poprzednie tomy "Teraz i na zawsze" (kilka słów o książce TUTAJ) i "Ostatni narzeczony" (kilka słów o książce TUTAJ) po prostu pochłonęłam, teraz przede mną ostatni tom z serii, mimo że po poprzednich częściach wiemy czego możemy się spodziewać, ale jest kilka wątków których nie można przewidzieć jak się będą rozwijać - jak choćby tajemnicza "postać" Lizzy i poszukiwania Billego :)

Jeden z pokoi w Hotelu Boonsboro
źródło

W dwóch poprzednich postach pokazałam Wam Hotel Boonsboro, bo jak się okazało takowy istnieje, a jego właścicielką jest nie kto inny jak sama Nora Roberts. Piękny hotel i pokoje których nazwy nawiązują do romantycznych par w literaturze możecie pooglądać TUTAJ - to oficjalna strona Hotelu. Jeżeli będziecie mieć niedosyt, to zachęcam do zaglądnięcia TUTAJ - tutaj znajdziecie zdjęcia Hotelu wykonane przez gości odwiedzających Hotel Boonsboro.


A teraz wracajmy do książki...

Trzech braci Montgomery, dwóch już zajętych, został ostatni - Ryder. Ale jak on sam twierdzi ktoś musi z barci zostać wolny by panny o nich nie zapomniały :) Opryskliwy, silny, wysportowany, małomówny, to on w firmie Braci M odwala ciężką fizyczną pracę, zresztą cała trójka to robi, ale Beckett zajmuje się jeszcze projektowaniem, a Owen całą papierkową robotą, a on Ryder wie jak co zburzyć i postawić.

Hope menadżerka Hotelu Boonsboro - przyjechała tu z Waszyngtonu, po tym jak jej chłopak okazał się zwykłą szują. Wykorzystał ją - ona prowadziła jego Hotel, umawiali się, planowali przyszłość gdy pewnego wieczoru powiedział jej że się żeni z inną. Hope poczuła się się upokorzona - wymówiła pracę i się wyprowadziła do... Boonsboro. Tu ma dwie najlepsze przyjaciółki, które są w związkach z dwoma braćmi M. Lecz były nie dał o sobie zapomnieć, pojawił się z dwuznaczna propozycją, a potem zawitała do Hope jeszcze jego żona z którą miał bardzo ostrą utarczkę słowną. Były łzy.

Ryder i Hope od początku swojej znajomości nie traktują się dobrze, ani jedno ani drugie nie potrafią ze sobą porozmawiać. Jednak pewnego dnia coś ich zaczyna do siebie przeciągać ( a w tym ma też swój udział Lizzy), zaczynają ze sobą rozmawiać -tak normalnie i postanawiają postawić na sex - żaden związek tylko sex. Z czasem odkrywają że zaczyna ich łączyć coraz więcej, oboje tego pragną ale się boją.

Czy Hope poradzi sobie z byłym chłopakiem i jego żoną? Co na to Ryder? Czy to co zaczyna łączyć Hope i Rydera to coś poważnego? Czy odważą się na poważne kroki? - przecież tak bardzo się różnią.

Wszyscy z klanu M. oraz trzy przyjaciółki poszukują Billego dla Lizzy, ona na niego wciąż czeka. To właśnie Ryder najbardziej pomoże - nawet jeżeli jest to wbrew jego woli - Billy wybrał jego. Czy oboje odnajdą się po latach?

Wspaniałe zwieńczenie całej trylogii o Boonsboro. Jak wspomniałam wcześniej można było przypuszczać co się będzie działo, jednak tu autorka postawiła na pokazanie wspaniałych relacji rodzinnych, przyjaźni i wspomnień. Do tego całe przekomarzanie się i dogadywanie, obrażanie i dąsanie między Hope i Ryderem było zabawne. Język prosty, dużo dialogów - i zabawnych i poważnych, szybka akcja, no i historia Lizzy - to idealne połączenie na rewelacyjną książkę. To nic że książka jest przewidywalna, skoro czyta się ją bardzo dobrze i o to chodzi :) Idealna książka, jak i cała seria na lato, wiecie tak po jej przeczytaniu, jak i dwóch poprzednich zrobiło mi się tak fajnie i miło :) Żałuję  że to już koniec historii o Hotelu, braciach M. i trzech przyjaciółkach. Jeżeli macie ochotę na banalną, ale jednocześnie wciągającą historie o miłości, rodzinie i .... (a nie powiem - chodzi o Lizzy) to jest to idealna seria dla Was - gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

Seria Boonsboro:

1. Teraz i na zawsze
2. Ostatni narzeczony
3. Jedyna i wspaniała

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Nora Roberts - "Ostatni narzeczony"

źródło

TYTUŁ: Ostatni narzeczony
SERIA: Boonsboro t.2
AUTOR: N. Roberts
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 400

Moje pierwsze spotkanie z Norą Roberts miało miejsce ponad rok temu, wtedy to po raz pierwszy sięgnęłam po jej książkę, a była to pierwsza część trylogii o mieście Boonsbore "Teraz i na zawsze" (kilka słów o książce TUTAJ). Książka mnie porwała i zachwyciła, co prawda była przewidywalna ale było to przyjemne. Po skoczeniu lektury wiedziałam że będę chciała przeczytać następne książki z tej serii i ... mam drugą :) czy ta też jak pierwsza będzie mi się podobać? - zobaczymy :)

Owen Montgomery - to on jest mózgiem planowania wszystkich przedsięwzięć braci. Według niego wszystko trzeba zaplanować w najdrobniejszych szczegółach, lubi mieć porządek i ład. Jednak w jego życie wkrada się coś nieplanowanego, nieprzemyślanego to ... Avery. Owen zaczyna na nią patrzeć inaczej niż tylko na przyjaciółkę którą zna od dzieciństwa.  W końcu ona oświadczyłąm mu się gdy miała pięć lat, był jej pierwszym narzeczonym, a on dał jej różowy pierścionek z automatu z gumami do żucia :) 

Avery - to dziewczyna której jest wszędzie pełno, w jej mieszkaniu ciągle piętrzą się nie rozpakowane pudła, choć już dawno się do niego przeprowadziła. Nie planuje jak Owen - idzie za głosem serca, działa pod wpływem impulsu, ale nie zawsze taka jest - prowadzi pizzerie i tam wszystko chodzi jak w zegarku, a w jej głowie rodzi się następny plan - elegancka restauracja z barem. Avery przytłoczona jest przeszłością - matka zostawiła ją z ojcem i odeszła z innym, nie umie do końca sobie z tym poradzić, w sobie szuka winy. Jednak przeszłość do niej zapuka, czy Avery będzie umiała sobie poradzić z wizytą matki?

Mimo że Owen i Avery znali się od dzieciństwa, teraz zaczynają swoją drogę wspólnie, czeka ich wiele wyzwań i kompromisów. Czy jednak Avery pokona swoją przeszłość? Czy nie będzie się bać, kiedy przyjdzie czas by powiedzieć "tak"? 

Hotel jest ukończony, będzie wielkie otwarcie, a w nim pierwszy ślub - Clare i Becketta, którzy po powrocie z podróży poślubnej razem z dziećmi wprowadzą się do nowego domu. Mama braci Montgomery - Justine już planuje nowe projekty w które zaangażuje rodzinę. A co z Lizzy? Ona pomogła uratować Clare i pchnęła Avery w objęcia Owena, dlaczego "mieszka" w hotelu? Czy na kogoś czeka? Kim jest Lizzy?

No i podobała mi się :) Podobnie jak w przypadku pierwszej części już od początku wiadomo mniej więcej jak potoczą się losy naszych głównych bohaterów. Ale ta wiedza w ogóle nie przeszkadza w zagłębieniu się w tą niesamowitą historię trzech braci i trzech przyjaciółek, bo obok klasycznego i słodkiego romansu, mamy pokazane wspaniałe więzi rodzinne i przyjaźń. Pikanterii książce dodaje "osoba" Lizzy - kim ona jest? a tego wam nie powiem - kto czytał wie, a kto nie to nie będę ujawniała tej tajemnicy :) Również po raz kolejny z przyjemnością czytałam wspaniałe opisy remontowanego hotelu, o jego wykańczaniu i dekorowania pokoi hotelowych których nazwy nawiązują do romantycznych par w literaturze. Wiem może i było przwidywalnie i sielankowo ale czytało się wspaniale :) już rozglądam się za ostatnią częścią. A was jak najbardziej zachęcam do sięgnięcia po tę serię Nory Roberts, jej fanów pewnie nie trzeba namawiać a dla tych co się wahają powiem krótko - to bardzo dobra seria by rozpocząć swoją przygodę  z Norą Roberts.

Moja ocena: 5/6

Nora Roberts na ganku Hotelu Boonsboro (źródło)

Jeszcze wspomnę że przy opinii o pierwszym tomie z serii o Boonsboro przedstawiłam wam pewną ciekawostkę -  że jest prawdziwy Hotel Boonsboro i księgarnia i pizzeria :) Właścicielką hotelu jest nikt inny jak sama Nora Roberts - stąd takie cudne opisy tego hotelu i miasteczka. Jeżeli chcielibyście obejrzeć hotel i te piękne pokoje, tak fantastycznie przez autorkę opisywane to zapraszam was na stronę hotelu - TUTAJ

Od lewej: księgarnia - hotel - pizzeria (źródło)

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Diane Chamberlain - "Prawo matki"

źródło

TYTUŁ: Prawo matki
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 424

Andy Lockwood, piętnastolatek (choć niewyrośnięty i wygląda na młodszego), chory na poalkoholowe uszkodzenie płodu, jego matka Laurel trzeźwa od piętnastu lat. Andy ma przyjaciółkę Emily, taką od zawsze, razem chodzą na specjalne lekcje.

Laurel za namową córki Maggie - siostry Andy'ego pozwala mu iść na zamkniętą zabawę do kościoła. Na zabawie dochodzi do bójki między Andym i innym chłopakiem który nazwał go niedorozwojem. Chwilę później wybuchł pożar, a uczestnicy zabawy nie mogli się wydostać z kościoła, gdyby nie Andy wszyscy mogli zginąć, wyprowadził większość przez okienko w męskiej toalecie - Andy został bohaterem. Jak się okazało kościół został podpalony. Czy zrobił ktoś to specjalnie? Dochodzenie które jest prowadzone w sprawie podpalenia i śmierci trzech osób, niebezpiecznie zaczyna krążyć wokół Andy'ego, widział go pod kościołem chłopak z którym pobił się Andy na zabawie oraz jest zgłoszenie od kobiety która widziała pod kościołem chłopca podobnego do Andy'ego. Laurel przy przeszukaniu jego pokoju znajduje przedmioty których nie powinien mieć, a jednak ma - skąd? dlaczego? ale Andy chce być taki jak inne dzieci, chce być fajny i lubiany. Pętla wokół Andy'ego niebezpiecznie się zacieśnia? Czy on był sprawcą podpalenia? by zostać bohaterem? ale przecież on nie umie nic zaplanować to nie mieści się w jego głowie. Więc kto?
Z czasem na światło dzienne zaczynają wychodzić różne skrywane tajemnice - te stare ukrywane latami i te nowe, wywołują w zainteresowanych szok i niedowierzanie. Czy one mogły być przyczyną nieszczęścia do jakiego doszło na zabawie? Kto podłożył ogień? Jakie miał motywy? - miłość? zdrada? nienawiść?

To już czwarta książka autorki jaką udało mi się przeczytać, i za każdym razem mnie zaskakuje - tak było i tym razem. Zacznę pd początku, książkę pochłonęłam od pierwszej do ostatniej kartki - gdyby nie to że muszę rano wcześnie wstawać to zerwałabym noc żeby ją przeczytać do końca. Podczas czytania towarzyszyła mi cała gama uczuć i emocji, zakończenie zaskakujące ale piękne. Autorka poruszyła kilka trudnych tematów jak: depresja poporodowa, problemy alkoholowe, choroba FASD (alkoholowy zespół płodowy), zauroczenie które może popchnąć w złym kierunku. Uwielbiam tę autorkę i jej książki, mam nadzieję że już niedługo natrafię na następną jej książkę. Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać nic tej autorki to gorąco was zachęcam, naprawdę warto.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Grunt to okładka"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Carola Dunn - "Śmierć w posiadłości Wentwaterów"

źródło

TYTUŁ: Śmierć w posiadłości Wentwaterów
SERIA: Kryminalne przypadki Daisy D. t.1
AUTOR: C. Dunn
WYDAWNICTWO: EDIPRESSE
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 288

Anglia - początek XX wieku. Daisy Dalrymple - dwudziestopięcioletnia panna, córka wicehrabiego, próbuje swoich sił w pisaniu do gazety "Town and Country"  gdzie ma napisać artykuł o zabytkowych posiadłościach - pomimo swojego urodzenia podjęła pracę zarobkową ponieważ  jej ojciec i brat nie żyją, powierniczka ludzkich opowieści, ma w sobie to coś - ludzie chcą się jej wygadać. 

Jej koneksje pozwoliły na to że dostała zlecenie na napisanie artykułu o zabytkowych posiadłościach, w ten sposób trafiła do rezydencji Wentwaterów, po rozmowie z lordem Wentwaterem dostała pozwolenie na robienie zdjęć, zwiedzanie rezydencji i wysłuchanie opowieści domowników. Jako że Daisy znała część domowników czuła się w rezydencji bardzo dobrze, wspominali i planowali przyszłość. Daisy zauważyła że nie wszyscy w rezydencji byli oczekiwanymi i mile widzianymi gośćmi, lord Stephen Astwick w sposób jawny i bezczelny narzucał się żonie lorda - Annabel, wzbudza to w domownikach mieszane uczucia, wściekłość, podejrzenia o romans, szantaż - całą atmosferę napędza jeszcze najstarszy syn lorda James, który próbuje swoją macochę w oczach innych oszkalować, co innym się nie podoba. Sama Annabel w tej całej sytuacji czuje się niezręcznie, ma niewiele więcej lat od dzieci lorda, do tego skrywa pewną tajemnicę. 

Pewnego ranka gdy Daisy z przyjaciółmi wybierają się na łyżwy odkrywają na jeziorze w przeręblu zwłoki lorda Stephena. Na miejsce przybywa detektyw ze  Scotland Yardu - Alec, Daisy zostaje jego stenotypistką oraz uszami i oczami w posiadłości - co bardzo się jej podoba. Razem dedukują w celu rozwiązania morderstwa na które to detektywa naprowadza Daisy.  Kto i dlaczego zamordował lorda Stephena? Czy Daisy rozwiąże zagadkę? A może coś zaiskrzy między detektywem Aleckem i Daisy? 

Jestem bardzo zadowolona że sięgnęłam po tę książkę, taki lekki kryminał z początku XX wieku, gdzie oprócz zagadki kryminalnej poznajemy również ówczesne  konwenanse i tradycje klasy wyższej, oraz nastawienie do pracujących kobiet, a zwłaszcza takich jak Daisy - z wyższych sfer.  Przystępując do czytania miałam obawy co do języka książki, ale całe szczęście moje obawy się nie sprawdziły, czytało się lekko i przyjemnie. Podsumowałam bym że to taki kryminał w stylu Agaty Christie, gdzie główna rolę nie gra krwawa jatka i lejąca się krew ale wyrafinowana intryga i dedukcja zmierzająca do wykrycia sprawcy. Z przyjemnością sięgnę po następna książkę z tej serii :)

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały"

"Historia z TRUPEM"

"Europa da się lubić"

"Klucznik"

Mariusz Zielke - "Easylog"

źródło

TYTUŁ: Easylog
AUTOR: M. Zielke
WYDAWNICTWO: AKURAT
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 352

Jakiś czas temu czytałam Mariusza Zielke  "Wyrok" (kilka słów o książce TUTAJ), książka podobała mi się i wciągnęła mnie, czytałam ją z zapartym tchem. Na półce czeka na swoją kolej "Formacja trójkąta", ale w bibliotece w moje ręce wpadła "Easylog", przecież nie mogłam obok niej przejść obojętnie, od razu przygarnęłam ją :) tym bardziej że na książkę od początku gdy o niej usłyszałam miałam ogromy apetyt, tyle pozytywnych opinii i same zachwyty nad książką. Czy książka spełni moje oczekiwania?

Przeczytałam, ale sama nie wiem co napisać o książce, na w/w pytanie odpowiem - nie. Dlaczego? Książkę wzięłam ze sobą w podróż, kompletnie czytanie mi nie szło, po prostu książka mnie usypiała - nic, pomyślałam może to zmęczenie wrócę na spokojnie w domu przeczytam, nic podobnego w domu to samo - książka mnie usypiała. W końcu przysiadłam i skończyłam czytanie, nie działo się nic ciekawego co wzbudziło by moją fascynację akcją, tak naprawdę główny bohater zamiast Ben Stiller (tak jak ten sławny komik) mógł się nazywać np: Al Pacino, czy Brat Pitt to wcale nie miało znaczenie, chyba ze dwa razy było porównanie do komika, a spodziewałam się jakiś sytuacji gdzie zbieżność nazwisk będzie wykorzystana. Ogólnie cała fabuła nie wciągnęła mnie, ale książkę przeczytałam do końca bo pomyślałam że być może książka ma jakieś spektakularne zakończenie które wbije mnie w fotel, może i było wymyślne ale nie wbiło mnie w fotel. Nie było spodziewanego napięcia, akcja owszem jest - a nawet powiedziałbym że dzieje się za dużo. Podsumowując - książka mnie nie zachwyciła i nie porwała, oczywiście nie mówię autorowi nie, z ciekawością sięgnę po "Formację trójkąta"

Moja ocena: 3,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Europa da się lubić"

"Klucznik"

Diane Chamberlain - "Zatoka o północy"

źródło

TYTUŁ: Zatoka o północy
AUTOR: Diane Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRONA: 520

"Sekretne życie CeeCee Wilkes"  (kilka słów o książce TUTAJ) to była pierwsza książka autorki jaką przeczytałam. Już pierwsze spotkanie spowodowało że chciałam więcej, autorka mnie zafascynowała, a książka wciągnęła od pierwszej kartki do ostatniej, napięcie i emocje towarzyszyły mi podczas całego czytania. "Tajemnica Noelle" (kilka słów o książce TUTAJ) to była druga książka pisarki którą udało mi się przeczytać, utwierdziła mnie tylko w przekonaniu że chcę więcej. Tak samo jak w przypadku pierwszej nie mogłam się oderwać od czytanej książki. Czy tak też będzie w przypadku następnej?

Lato 1962 roku, dwie rodziny spędzają wakacje nad zatoką, jak co roku, rodzice i dzieci - dwa miesiące wolnego i przygód. Mimo że dzieci się przyjaźniły, rodzice trzymali się na dystans, ich wzajemne relacje miały odzwierciedlenie w przeszłości. 

Trzy siostry Chapman:

Izzy - siedemnastolatka, piękna, znała swoją wartość, buntownicza, ciągle dochodziło między nią a mamą do kłótni, wymykała się nocami na randki, wykorzystywała to że ojciec ją ubóstwiał.

Julie - dwunastolatka, odważna, ciekawa świata, fanka książek detektywistycznych Nancy Drew, uwielbiała łowić ryby i kraby oraz pływać łódką. Tego lata przeżyła zauroczenie chłopakiem oraz połączyła ją z Izzy więź - tajemnica. Po lecie 1962 roku jej odwaga zniknęła.

Lucy - ośmiolatka, bała się wszystkiego nawet własnego cienia, ale tamto lato ją odmieniło - przeżyła coś najgorszego - to ją wzmocniło.

Tamtego lata dla rodziny Chapmanów coś się skończyło, Izzy została zamordowana, sprawca aresztowany ale coś się skończyło. Lucy obwinia się za śmierć siostry, wiedziała gdzie będzie tamtej nocy - czy mogła zapobiec tragedii ?

Po czterdziestu latach koszmar tamtego lata powraca, będą ponownie musieli zmierzyć się ze śmiercią Izzy. Julie ciągle obwinia się za jej śmierć, do tego stopnia że ciągle kontroluje swoją córkę i się o nią obawia. Jednak nie tylko ona ma obawy przed ponownym rozpoczęciem śledztwa, nie jedna tajemnica ujrzy światło dzienne.

Co tu dużo pisać - po prostu pochłonęłam książkę, kartka po kartce historia mnie wciągała, odkrywałam tajemnice i poznawałam bohaterów, ich radości i smutki, ich życie i pragnienia. Język prosty, prowadzi nas przez wspaniałą historię gdzie przeplatają się czasy współczesne i przeszłość. Cudowna powieść obyczajowa, którą wam gorąco polecam - ja już rozglądam się za innym książkami autorki.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Ransom Riggs - "Osobliwy dom pani Peregrine"

źródło

TYTUŁ: Osobliwy dom pani Peregrine
AUTOR: R. Rigga
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 402

Obok tej książki nie można przejść obojętnie, okładka przyciąga jak magnes obiecując coś niesamowitego. Co prawda nie zbyt często sięgam po fantastykę, ale po licznych pozytywnych opiniach skusiłam się na tę książkę, liczę na kawał dobrej książki.

Na pewnej walijskiej wyspie, znajduje się sierociniec, gdzie podczas wojny osobliwe dzieci znajdują swój dom. Jest tam chłopiec w którym mieszkają pszczoły, dziewczynka która lewituje, niewidzialny chłopiec, dziewczynka która potrafi rozpalić ogień w dłoniach oraz wiele innych dzieci które mają niesamowite zdolności. Tam zawsze świeci słońce i wszyscy są szczęśliwi, nie starzeją się. Czy to możliwe? Takie opowieści słyszy mały Yacob od swojego dziadka Abrahama Portmana. Im staje się starszy tym mniej wierzy w te opowieści, dziadek w czasie wojny musiał opuścić rodziców którzy zginęli w obozie, znalazł się na wyspie która dała mu schronienie, potem wyruszył do walki z potworami - Yacob uważał że te potwory to naziści. Czy rzeczywiście były to tylko bajki? Opowieści którymi raczył dziadek wnuka? Yacob czasami ma wrażenie że widzi potwory, że go obserwują. Czy na jego wyobraźnię działają opowieści dziadka? Ale wszystko do czasu - pewnego dnia dziadek umiera, zostaje zamordowany przez bestie, odnajduje go Yacob który go widział, widział bestię. Dziadek ostatkiem sił przekazał mu by ten odnalazł wyspę i sierociniec. Yacob sam już nie wie co jest tworem jego wyobraźni a co nie, zamyka sie w sobie,  śmierć dziadka bardzo nim wstrząsnęła.  Jednak podejmuje wyzwanie, wyrusza na wyspę by odnaleźć sierociniec i spotkać się być może z żyjącymi tam jeszcze ludźmi. Co odnajdzie na wyspie? Czy spotka dzieci z sierocińca? Czy powróci z wyspy? Potwory - czy widzi je naprawdę?

Autor zabrał nas na zwykłą wyspę, która ma swoje tajemnice: sierociniec, osobliwe dzieci, pętla czasu, potwory, walka dobra ze złem. Powieść młodzieżowa w bardzo dobrym wydaniu: historia, przygoda i niesamowite zdarzenia.. Język prosty, czyta się lekko i szybko, dorosły czytelnik tak samo jak młodzi zatopi się w tą niesamowitą opowieść, gdzie dodatkowego smaku historii dodają czarno-białe zdjęcia. W początkowej fazie czytania pomyślałam że te dzieci to tacy X-meni tylko nie w tych czasach, a potem ujawnił się "Dzień świstaka" - ..... . Niestety książka jak dla mnie ma trochę zbyt drastycznych i krwawych opisów, dreszcz przebiegał mi po plecach. Ogólnie oceniam książkę na bardzo dobrą i ciekawą, z chęcią przeczytam kontynuację. Jeżeli macie ochotę poznać panią Peregrine i jej sierociniec, zapraszam do lektury tej książki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Grunt to okładka"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Europa da się lubić"

"Klucznik"

PREMIERA 16.04.2014 r. Maria Duenas - "Olvido znaczy zapomnienie"

źródło

TYTUŁ: Olvido znaczy zapomnienie
AUTOR: M. Duenas
WYDAWNICTWO: MUZA SA
DATA WYDANIA: 16 kwietnia 2014
STRON: 432

Maria Duenas jest doktorem filologii angielskiej i na co dzień wykłada na uniwersytecie w Murcji, uczestniczyła w licznych projektach edukacyjnych, kulturalnych i wydawniczych. W 2009 roku wdarła się na listy bestsellerów opowieścią o krawcowej - kobiecie silnej i odważnej, powieścią o miłości, szpiegowaniu i modzie. "Krawcowa z Madrytu" to debiutancka powieść hiszpańskiej autorki, powieść została przetłumaczona na ponad 25 języków i stała się jedną z największych hitów książkowych ostatnich lat. W 2012 roku autorka wydała nową powieść "Olvido znaczy zapomnienie" , która została już sprzedana w ponad pół miliona egzemplarzach i otrzymała nagrodę literacką Kultury Miasta Madrytu. 16 kwietnia 2014 książka będzie miała swoją premierę w Polsce. Czy podbije następne rzesze fanów? 

"Czasem całe nasze życie w jednej chwili wywraca się do góry nogami 

tak gwałtownie,  jak wypadająca z szyn lokomotywa." [1]

Blanca Perea, jej obszar zainteresowań akademickich to: lingwistyka stosowana i dydaktyka języków obcych, matka dwóch dorosłych synów, szczęśliwa do dnia w którym dowiedział się że mąż ją zdradził. Chciała od tego wszystkiego uciec, wyjechać i przemyśleć wszystkie sprawy. Pomaga jej w tym przyjaciółka Rosalia wyszukuje dla niej wyjazdy na stypendium na  Litwę,  do Portugalii lub Stanów Zjednoczonych, Blanca wybiera Portugalię bo będzie miała blisko do domu. Jenak jej decyzja niespodziewanie się zmienia, jedna wiadomość  wywołuje u niej chęć ucieczki jeszcze dalej, jej były mąż będzie miał dziecko - Blanca wyjeżdża do Santa Cecilia w Kalifornii.

"Tego ranka dotarło do mnie z całą wyrazistością, że jeśli 

chcę pracować nadal nad zapiskami, które pozostawił po sobie profesor Fontana (...)

 Zrozumiałam, że moja praca ma na celu przywrócenie czyjejś pamięci. 

Pogrzebanej w piwnicy pamięci zapomnianego człowieka." [2]

Praca której podjęła się miała polegać na posegregowaniu i uporządkowaniu spuścizny po profesorze Andreasie Fontana, który pracował na uniwersytecie i był z nim bardzo związany, szanowany ale bez rodziny. Cała spuścizna po nim wylądowała w uniwersyteckiej piwnicy, gdzie Blanca będzie segregować jego papiery - praca monotonna i nudna, ale tego jej trzeba. Tak myślała do momentu gdy zobaczyła profesora na zdjęciach,  dotarło do niej że czeka ją praca która nie będzie nudna, dzięki niej pozna nietuzinkowego człowieka i ocali pamięć o nim. Nawet nie zdawała sobie sprawy gdzie to wszystko ją zaprowadzi.

"Nikt nigdy nie mówił, że przeszłość nie może mieć swoich mrocznych tajemnic" [3]

Blanca nie tylko musi się zmierzyć z przeszłością profesora, ale również swoją, poukładać swoje myśli i doprowadzić życie do porządku, ale nie tylko ona. Nie tylko ona skrywa swoją zadrę życiową, nie tylko profesor coś ukrywał, nie tylko ich trawiły tajemnice, skrywane przed światem, rozdrapywane w samotności. Każdy w końcu musi się zmierzyć ze swoimi demonami, lękami i przeszłością. Czy Blanca odnajdzie tu w Kalifornii swój spokój? a może odnajdzie jeszcze coś czego się nie spodziewała?

"Ta niewielka z pozoru zmiana miała zadecydować o całym jego dalszym życiu:

 zawirowania historii sprawiły, że już nigdy nie wrócił do kraju." [4]

Autorka zabiera nas w podróż do Hiszpanii, od początku XX wieku, poprzez wojnę domową i czasy rządów generała Franco, poznajemy hiszpańskie zwyczaje, jedzenie, podejście do życia, a z drugiej strony poznajemy swobodne, lekkie i pełne optymizmu podejście amerykanów. Jednocześnie autorka zapoznaje nas z historią Kalifornii, a dokładniej skupia się na szlaku dawnych misji franciszkańskich zwanych Królewskim Szlakiem ale w tę podróż do tych dwóch różnych światów nie zabiera nas profesor Fontana, ale jego protegowany student - Daniel Carter, poznajemy jego życie, pragnienia, tajemnice i cierpienia. Profesor Fontana i jego spuścizna była katalizatorem do podjęcia działań by ocalić od zapomnienia nie tylko jego ale również historię, oraz kroków w zmierzeniu się ze swoją przeszłością naszej dwójki bohaterów, Blanci i Daniela.

"(...) dziękuję życiu za wszystko, co pomaga nam na co dzień być szczęśliwymi.

 Za oczy, bo dzięki nim możemy patrzeć na gwiazdy, za abecadło, bo z niego

 możemy układać piękne słowa, za stopy pozwalające nam zwiedzać miasta

 i biegać po kałużach, i za wszystkie te drobne rzeczy, którymi nie wszyscy 

mogą się cieszyć, a my, dopóki je mamy, powinniśmy podziękować za nie życiu." [5]

Z przyjemnością sięgnęłam po najnowszą powieść autorki, choć jest to zupełnie inna książka od poprzedniej również dostarczyła mi chwil pełnych emocji, oczywiście nie możemy porównywać obu książek autorki, bo są inne - o innych kobietach i ich losach. Jednocześnie muszę wam powiedzieć że trochę się bałam przystępując do czytania, bałam się zbyt licznych opisów które mogłyby być nużące i miałam wrażenie że koło połowy książki zaczęło mnie nużyć, ale nagle dosłownie z kartki na kartkę tempo akcji wzrosło i już nie spadło do końca książki pędząc ku niespodziewanemu zakończeniu - choć pewne elementy na pewno wydedukujecie czytając książkę. Język bardzo malowniczy, opisy owszem są - ale ciekawe , poznajemy również trochę historii Hiszpanii i Kalifornii. Opowieść o miłości, cierpieniu, przyjaźni, samotności, o poszukiwaniu siebie i sensu życia, oraz o czerpaniu radości z każdego dnia który jest nam dany. Wielbicieli twórczości Mari Duenas nie trzeba namawiać do sięgnięcia po tę książkę, a tych co jeszcze nie mieli sposobności zapoznać się z autorka gorąco do tego zachęcam.

[1] Maria Duenas "Olvido znaczy zapomnienie" Wydawnictwo MUZA SA, 2014, str. 7
[2] tamże str. 35
[3] tamże str. 77
[4] tamże str. 52
[5] tamże str. 212-213

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję panu Aleksandrowi z Wydawnictwa MUZA SA

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Historia z TRUPEM"
"Europa da się lubić"
"Klucznik"

Barbara Freethy - "Ogród tajemnic"

źródło

TYTUŁ: Ogród tajemnic
AUTOR: B. Freethy
WYDAWNICTWO: Bis
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 324

Po przeczytaniu czwartej części serii o Zatoce Aniołów miałam czytać inną książkę, ale nie mogłam skoro na półce leżała piąta część, a ja miałam tyle pytań co do bohaterów, a zwłaszcza Chatlotte i jej dylematu - kogo wybrać? No i co byście zrobili?  No oczywiście przeczytałam piątą część serii "Ogród tajemnic".

Charlotte Adams lekarz - położnik, pomaga na świat przychodzić dzieciom , ale sama nie pali się do bycia mamą. Zatoka Aniołów to jej rodzinne miasto, ojciec był tutaj pastorem, a mama stała na straży domowego ogniska. Nie było jej łatwo, uważała że mama bardziej skupiała się na jej rodzeństwie, a ją uważała za córkę która nie chce mieć z nią nic wspólnego. Gdy Charlotte w liceum zaszła w ciąże przepaść między nią a mamą jeszcze bardziej się pogłębiła. Po liceum Charlotte wyjechała z miasta, poszła na studia. Powróciła po latach gdy zmarł jej ojciec by pomóc mamie, a rodzeństwo miało swoje życie - ona nie. Miała przyjechać na chwilę, jednak została - Zatoka Aniołów ją wciągnęła i przypomniała że jej życie związane jest z miasteczkiem - "a tu najważniejsze są rodzina, przyjaciele i sąsiedzi".  Charlotte zastanawia się czy już nie czas by się ustatkować. Ma nawet dwóch kandydatów, ale sam jeszcze nie wie czego chce.

Andrew w liceum był jej chłopakiem, zdradził ją i zostawił, bardzo to przeżyła. Teraz Andrew wrócił do miasteczka i zajął miejsce pastora po śmierci ojca Charlotte. Ponownie stara się zbliżyć do Charlotte by ta wybrała jego i założyła z nim rodzinę. Czy Andrew naprawdę kocha Charlotte? Czy tylko próbuje odkupić swoja zdradę i zachowanie?

Joe Silveira komendant w miasteczku, jest po rozwodzie i mocno wodzi wzrokiem za Charlotte, mają ze sobą dużo wspólnego, lubią przebywać w swoim towarzystwie, rozmawiać. 

Czy Charlotte zdecyduje się na któregoś z nich? Czy przebaczy Andrew i się z nim zwiąże, żyjąc jak własna matka? Czy skoczy na głęboka wodę i zaryzykuje swoje uczucia z Joe?

Podczas noworocznego balu w nowym domu burmistrza, dochodzi do napaści na jego żonę i kradzieży. Gospodyni widziała na piętrze Charlotte, która chciał uniknąć buziaków o północy, znalazła się w nieodpowiednim czasie i w nieodpowiednim miejscu. Burmistrz wstrząśnięty całą sytuacją rzuca podejrzenie na Charlotte, bo podobno miała mieć żal do jego żony i szwagierki. W mieście pojawia się siostra pani burmistrz - Pamela, czyli same kłopoty. Czy Joe znajdzie sprawcę napaści i kradzieży i ochroni Charlotte? Kim jest anioł który czuwał nad Charlotte gdy była mała?, teraz ponownie się pojawił - by jej pomóc.

Ponownie zagościłam w Zatoce Aniołów i związałam się jeszcze bardziej z jego mieszkańcami. Tym razem główną bohaterką jest Charlotte i jej dwóch konkurentów :) Powietrze momentami jest przesycone pożądaniem, uniesieniami miłości, prawdziwy wulkan namiętności wybucha między  ... no przecież wam nie powiem :) Szukałam słów które mogły by określić całą serię i nie mogłam ich wymyślić, te słowa podsunęła mi Ewa Książkówka pod postem książki "Ukryte Wodospady" - seria jest magiczna i klimatyczna :) Dziękuję Ewo :)  Nie wiem czy wam cykl przypadnie do gustu, ale mi bardzo się podobał, mam nadzieję że powstaną następne części. Gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 5/6

[1] Barbara Freethy "Ogród tajemnic" Wydawnictwo Bis, 2013, str. 31

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"
"Historia z TRUPEM"

Z cyklu o Zatoce Aniołów:

1. Lato w Zatoce Aniołów
2. Na Cienistej Plaży
3. Trzy twarze Ewy
4. Ukryte Wodospady
5. Ogród tajemnic

Barbara Freethy - "Ukryte Wodospady"

źródło

TYTUŁ: Ukryte Wodospady
AUTOR: B. Freethy
WYDAWNICTWO: Bis
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 352

Jakiś czas temu wpadła w moje ręce pierwsza książka z cyklu o Zatoce Aniołów "Lato w Zatoce Aniołów" - książka porwała mnie, a miasteczko zauroczyło. Poszukiwania w bibliotece przyniosły rezultaty i udało mi się przeczytać następne dwie części, teraz kolejna książka z cyklu do przeczytania i ponowny powrót do Zatoki Aniołów.

Zatoka Aniołów to niewielkie miasteczko które z jednej strony otaczają góry, a z drugiej ocean. Miasteczko gdzie wszyscy się znają, lubią, pomagają, gdy tu przyjedziesz to zaczynasz czuć że jesteś związany ze społecznością, nie chcesz wyjeżdżać, chcesz tu zostać. Zatoka Aniołów to miasteczko które ma swoją historię, zostało założone przez tych którzy ocaleli z katastrofy statku, który rozbił się u wybrzeży zatoki. Rozbitkowie na część tych którzy nie przeżyli stworzyli specjalna makatę - patchwork, gdzie każdy kwadrat opowiada historię jednej rodziny. Miasteczko z duszą, historią i aniołami które przybywają gdy ktoś ich potrzebuje.

Isabella Silveira najmłodsza siostra Joe - komendanta policji w Zatoce Aniołów. Joe odziedziczył w miasteczku domek po wujku i tu się zadomowił, przeszukując piwnice znalazł kufer a w nim piękny naszyjnik z turkusem i podarował go Isabelli mówiąc że ten turkus bardzo przypomina jej oczy. Isabella mimo że kobieta o korzeniach hiszpańsko-irlandzkich miała błękitne oczy, babcia twierdziła że kobiety w ich rodzinie z takimi oczami mają specjalny dar - miała go i Isabella, ale nie wierzyła w swoje siły, bała się go i nie wiedział jak sobie z tym wszystkim poradzić, przez niego nie miała przyjaciół i żyła dniem dzisiejszym, bez planów na przyszłość. Od kiedy dostała naszyjnik od Joego zaczęły nawiedzać ją dziwne sny o Zatoce Aniołów mimo że nigdy tam nie była, nie mogła tego tak zostawić przecież może chodzić o jej brata Joego. Postanowiła do niego pojechać, wieczorem tuż przed miasteczkiem na krętej drodze przy skarpie oślepia ją inny samochód ta nie zapanowała nad swoim autem i stacza się ze zbocza do oceanu, niespodziewanie przychodzi jej na pomoc nieznajomy mężczyzna który nadjechał tuż za nią - gdy Isabella ochłonęła zobaczyła że to mężczyzna z jej snów - Nick. Co spotka Nicka, że sny ściągnęły ją do Zatoki? A może to jego córka Megan będzie w niebezpieczeństwie? Dlaczego ten turkusowy naszyjnik wezwał ja do Zatoki? Jak się okaże losy Isabelli i Nicka są mocno ze sobą związane, tak jak ich przodków - czy to miłość?

Główna fabuła książki toczy się wokół Isabelli i Nicka, ale poznajemy także dalsze losy wcześniej poznany już bohaterów i ich plany na przyszłość, życie w miasteczku toczy się swoim rytmem. Wszystkie wątki są ze sobą świetnie powiązane, nie gubimy się w fabule, a mamy tu wiele: trochę kryminału, miłość, zdrada, humor, sprawy codzienne i niecodzienne, oraz trochę sił nadprzyrodzonych. Świetna seria którą jednak polecam czytać po kolei, da nam to pełny obraz sytuacji w miasteczku i życia bohaterów.
Prosty język i lekki styl autorki zabierze nas do wspaniałego miasteczka i jego mieszkańców, dostarczy nam wzruszeń i emocji, być może i fabuła może wydać się prosta i naiwna, ale jednocześnie daje nam zastrzyk pozytywnej energii - w końcu to tam anioły czuwają nad mieszkańcami. Gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po tę serię.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

Z cyklu o Zatoce Aniołów:

1. Lato w Zatoce Aniołów
2. Na Cienistej Plaży
3. Trzy twarze Ewy
4. Ukryte Wodospady
5. Ogród tajemnic