 |
| źródło |
AUTOR: L. Jackoson Braun
WYDAWNICTWO: elipsa
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 176
Książka na półce gościła parę lat, była bezpłatnym dodatkiem do gazety, ale przyznam się że nie pamiętam jak trafiła do mnie na półkę, tym niemniej odszukałam ją i stwierdziłam że podpasuje mi do paru wyzwań, a i opis na okładce był zachęcający i jeszcze ten krzykliwy napis "Największy hit od czasów Agaty Christie", to trzeba przeczytać i sprawdzić.
Jim Qwilleran, dziennikarz który zajmował się sprawami kryminalnymi, ostatnimi latami mało parał się pracą w swoim zawodzie, przyjechał do prowincjonalnego miasteczka by tu zatrudnić się w miejscowej gazecie "Daily Fluxion", zacząć wszystko jeszcze raz. Tu w gazecie spotyka swojego kolegę dziennikarza i przyjmuje pracę, zostaje felietonistą od sztuki, mimo że się na niej nie zna. Zaczyna poznawać miejscowych artystów, chodzić na wystawy, do muzeum, zaczyna wyrabiać sobie własne zdanie o sztuce, atmosfera wśród miejscowych artystów nie jest sielankowa, nie wszyscy darzą się sympatią, a na pewno większość nie lubi krytyka Georga Bonifelda Mountclemensa, który ma ostry język i potrafi zmieszać z błotem. Jim poznaje sławnego krytyka, którego nawet zaczyna lubić, a nawet korzysta z okazji i podnajmuje od niego małe mieszkanko w kamienicy. Podczas kolacji u krytyka Jim poznaje jego współlokatora - syjamskiego kota Kao K'o-Kung (Koko), który umie czytać wspak nagłówki w gazetach, jest bardzo bystrym kotem, posiada szósty zmysł. Jim bliżej poznaje się z Koko kiedy się nim zajmuje, gdy jego pan wyjeżdża w interesach. W środowisku artystów dochodzi do morderstwa, ginie właściciel galerii tak chełbionej przez krytyka Mountclemensa, a jak się okazuje miał on wielu wrogów, potem wypadek na happeningu - ginie artysta, Jim znajduje zwłoki krytyka na patio w jego domu. Dziennikarz podąża tropami, wiąże ze sobą fakty ... tu z pomocą przychodzi mu kot Koko, dzięki któremu Jim wpada na powiązania między morderstwami i rozwiązuje zagadkę.
Mimo że książeczka ma 176 stron, czytanie jej szło mi strasznie opornie, nie była dla mnie wciągająca, bohaterowie nieciekawi, a nawet sam tytułowy kot Koko - mało co występował na kartach książki, mało kota w kocie. Mam nadzieję że pisząc iż znaleziono mordercę nie zdradzam za dużo, bo wiadomo jak jest kryminał to i w zakończeniu mamy motywy i mordercę. Sama zagadka prosta, zakończenie banalne, chwyt reklamowy że to największy hit od czasów pani Christie mocno naciągany i przesadzony.
Moja ocena: 3/6
Baza recenzji Syndykatu ZwB
Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (powieść, której jednym z głównych bohaterów jest zwierzę)
"Czytamy kryminały" ( abolicyjnie V-VI - kryminał z akcją w małym miasteczku)
