Pokazywanie postów oznaczonych etykietą powieść społeczno-obyczajowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą powieść społeczno-obyczajowa. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 16 lipca 2013

Bożydar Grzybek - "A komu czasem nie odbija?"

źródło
TYTUŁ: A komu czasem nie odbija?
AUTOR: B. Grzybek
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Grodkowskie
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 184


Jurek, nieśmiały, wykształcony, świetny mówca - choć z reguły milczy, w czasach studenckich potrafił wstawić się za kolegami i załatwić im wszystko, tylko nic dla siebie, nie potrafi przystosować się do życia, wręcz można by powiedzieć że to ciamajda, którego wszyscy wykorzystują i się naśmiewają.
Nasz pan Jureczek pracuje w dewocjonaliach u pana Kuferka, niestety nie zagrzał tam długo miejsca i został wyrzucony z pracy, z odsieczą przychodzą mu znajomi (jedyni przez niego znani recydywiści) - Graf i Bibuła, którzy zabierają go na opłacony pogrzeb, tam przez przypadek Jurek wygłasza mowę pogrzebową, która to otwiera mu drogę do kariery w firmie  pogrzebowej pana Miecia "Święta Pamięć".  Sława jego jako mówcy roznosi się po mieście, Jurek ma coraz więcej pracy bo rodziny chcą mieć profesjonalną mowę na pogrzebie. Niby pełnia szczęścia, ale dla Jurka nie do końca, pensja marna, koledzy się z niego naśmiewają, a do tego nachodzą go myśli o grasującym mordercy Maniusiu - Brzytewce, w końcu Jurek wygłasza mowy pogrzebowe na pogrzebach jego ofiarach, może go pomylić z przyjaciółmi zmarłych i zasadzi się na niego. Jedyną rozrywką dla Jurka jest toczenie dysput filozoficznych z panem Mieciem i pięknym Stasiem - Kroczyński jest biznesmenem, jest znajomym ofiar, a jednocześnie ma nietypowe hobby - zbiera brzytwy. Jurek zaczyna podejrzewać Kroczyńskiego że to on jest Maniusiem - Brzytewką, sprawy się komplikują gdy ginie mąż młodej kobiety w której to Jurek się podkochuje - policja podejrzewa Jurka że to on jest Maniusiem Brzytewką.  Czy sprawa się wyjaśni? Czy Jurek odnajdzie swoją miłość? Kto jest mordercą z brzytwą?

Bardzo pozytywne jestem zaskoczona tą książką, na okładce mamy napisane "czytadło dla wymagających", zgadzam się w 100%. Czytadło - na pewno, fabuła nie skomplikowana, język prosty, mimo toczących się dysput filozoficznych, wiadomo o co chodzi i co bohaterowie mieli na myśli, dla wymagających - na pewno, świetnie przedstawieni bohaterowie, ich mentalność i życie w naszej polskiej rzeczywistości, słowne riposty, absurdalne sytuacje, a wszystko to w całości tworzy niebanalną całość, okraszoną humorem.

Dodam jeszcze że jak wiadomo książki nie ocenia się po okładce, niestety gdybym była w księgarni i wśród wielu książek z pięknymi okładkami, na tę książkę nie zwróciłabym uwagi, jedynie mocny czerwony kolor przyciąga uwagę do niej -  i tu straciłbym wyjątkową lekturę, do tego przyszli czytelnicy nie zrażajcie się napisem na okładce o  "... męczeniu kota ...", nic podobnego, wszyscy mogą spokojnie czytać, nic złego się nie dzieje - musiała to napisać by nikt nie myślał że tu zwierzątku dzieje się krzywda.

Jeżeli macie ochotę na przeczytanie ciekawej i nietuzinkowej książki, to jest idealna lektura dla Was - gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6


Za możliwość przeczytania książki dziękuje pani Agacie z 

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (lekkie, wakacyjne czytadło)

Opinia opublikowana na lubimyczytać.pl - TUTAJ

czwartek, 30 sierpnia 2012

Jane Austen - "Duma i uprzedzenie"

źródło
TYTUŁ: Duma i uprzedzenie
AUTOR: J. Austen
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
STRON: 396
DATA WYDANIA: 1999  

Na początku zeszłego stulecia niezbyt zamożny ojciec pięciu córek nader często musiał zadawać sobie pytanie: kiedyż to w sąsiedztwie pojawi się jakiś odpowiedni kawaler? A kiedy już się pojawił, następowały dalsze perypetie, które Jane Austen z upodobaniem opisywała. "Duma i uprzedzenie" uważana jest za arcydzieło w dorobku tej angielskiej pisarki, głównie dzięki zabawnym, zgoła dickensowskim opisom postaci głupich i niesympatycznych. Znajdujemy tu także melancholijną refleksję nad władzą pieniądza i znaczeniem pozycji społecznej, decydujących o życiu młodej panny; a przede wszystkim znakomity, powściągliwy styl, doskonale oddający harmonię opisywanego świata... (źródło opisu)

Tak, tak, wiem ... Duma i uprzedzenie to klasyka romansu historycznego, a jak może już zdołaliście się zorientować, to ja za bardzo nie przepadam za tym gatunkiem, po prostu nie czuje klimatu ... a tu taka klasyka :) Pierwszy raz zetknęłam się z książka gdy leżałam w łóżku i nie miałam możliwości zdobycia nic innego - więc zaczęłam czytać ... czytać ... i pochłonęłam książkę. Byłam nią oczarowana (i nadal jestem), pożyczyłam wtedy inne książki tego gatunku i niestety już nie przypadły mi do gustu, zniechęciłam się. Ale powiem Wam że ostatnio na blogach poczytałam kilka ciekawych recenzji romansów historycznych i coraz bardziej myślę o wypożyczeniu jakiegoś :)

Myślę że nie ma co rozpisywać się o całej fabule, powiem krótko, książka o miłości, takiej prawdziwej miłości ludzi z różnych sfer społecznych. Jednocześnie pokazuje nam że nawet w XIX wiecznej Anglii kobiety chciały czegoś więcej, chciały mieć własne zdanie i podejmować własne decyzje. A duma, tak duma mogła zniszczyć tę prawdziwą miłość. Cała powieść jest zabawna, pokazuje różnorodność postaci, autorka bardzo obrazowo przybliża nam świat wyższych sfer, zabawy, polowania, zwyczaje i tradycje. Język jest prosty i przystępny. Czy ją polecam - tak, to klasyka którą każdy powinien przeczytać.

Moja ocena: 6/6


******
Jeszcze taka moja mała dygresja, od kiedy oglądnęłam serial BBC z 1995 roku Duma i uprzedzenie (uwielbiam ten serial), gdzie uważam całą obsadę aktorską idealnie dobraną do swoich ról - po prostu majstersztyk gry aktorskiej, a rolę Pana Darcy zagrał Colin Firth, to ilekroć czytam książkę to w mojej wyobraźni jawią się aktorzy i ich twarze, gesty, uśmiechy :) A Pan Darcy ... :) 
Czy Wy tez tak czasami macie?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...