Kimberley Freeman - "Zatoka Latarni"

źródło

TYTUŁ: Zatoka Latarni
AUTOR: K. Freeman
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 496

Rok 1901 -  Isabella - młoda kobieta, żona Artura Winterbourna znanego jubilera, nieszczęśliwa w małżeństwie, nie kochana, tłamszona i przywoływana do porządku. Jest związana z wpływową rodziną, nie może swoim zachowaniem odbiegać od panujących konwenansów, nie akceptowana przez rodzinę męża, a i on sam nie okazuje jej uczuć. Opłakuje swojego zmarłego synka, który żył zaledwie piętnaście dni, nie pozwolono jej na: okazywanie żalu i smutku, opłakiwanie swojego dziecka, uczestniczenie w pogrzebie, nie pożegnała się z nim i od trzech lat ciągle tkwi w swojej cichej rozpaczy.

Isabella uczestniczy razem z mężem w podróży statkiem z Anglii do Australii, wiozą cenny podarunek od brytyjskiej królowej dla władz australijskich - wykonaną przez firmę Artura Winterboirna - złotą buławę z drogocennymi kamieniami. Podczas sztormu statek tonie, a wraz z nim wszyscy jego pasażerowie, taka informacja obiega świat. Ale czy na pewno wszyscy? Isabelli udaje się przeżyć, ale nie ujawnia się, chce zniknąć dla rodziny męża, chce uciec do swojej siostry Viktorii. Czy to się jej uda? Teraz musi przeżyć - a na jej drodze staje latarnia morska, a w niej Matthew. Czy odnajdzie swoje szczęście? Czy będzie umiała pożegnać swojego synka? i otrząśnie się ze smutku.

Rok 2011 - Libby - trzydziestoparoletnia mieszkanka Paryża, tu pracuje, robi katalogi z biżuterią  dla Marka Winterbourne. Często się spotykają, ale nie tylko służbowo, Libby jest jego kochanką od dwunastu lat.  Teraz całą ją: duszę, mózg i ciało ogarnia bezmiar rozpaczy, odczuwa ból każdym fragmentem swojego ciała, ból straty - Mark zmarł, pozostawiając ją samą. Libby rezygnuje z pracy i wraca do swojego rodzinnego miasteczka w Australii, ma tam dom, który zakupił dla niej Mark, pragnął by z nim tam pojechała i pomogła mu rozwiązać jego rodzinną tajemnicę. Dom stoi nad morzem, obok latarni, a jej terenem zainteresowana jest firma, która chce tam wybudować spa. Powrót Libby do domu nie będzie przyjemny, miała nigdy tu nie wracać, ale wróciła i musi stawić czoła przeszłości i siostrze, z którą nie miała kontaktu od dwudziestu lat. Czy Libby pokona demony przeszłości? Czy ukoi swój ból? Co z ziemią? Może lepiej wszystko zostawić i uciec?

Dwie kobiety, ponad sto lat które je dzieli, a jednak coś łączy - miłość, zazdrość, zdrada, ból, tajemnica i ... Zatoka Latarni. Czy obie odnajdą to czego szukają? Czy znajdą swoje szczęście i ukojenie? 

Czytając tę książkę czułam powiew wiatru i szum morza, który bezlitośnie wdzierał się w moje myśli, autorka bardzo obrazowo i pięknie opisuje plaże, morze, szum, bezkres wody i najważniejsze... uczucia. Uczucia i emocje bohaterów bez których ta książka byłaby kolejnym romansem, a tak posiada całą gamę barwnych postaci które są odzwierciedleniem nas samych, naszych uczuć, łez, bólu, pragnienia szczęścia i miłości. Dwie historie, różne lata, a jednak tak wiele ich łączy. 

To było moje drugie spotkanie z autorką i jak najbardziej zaliczam je do udanych. Jak już wspomniałam język pięknie opisujący: przyrodę, uczucia i emocje, prosty i lekki. Fabuła wciąga nas już od pierwszych kartek i tak do ostatniej, wartka i szybka akcja która biegnie dwutorowi i mi osobiście historia z 1901 roku bardziej się podobała, współczesna była ciekawa ale nie porywająca.

Pierwsze spotkanie z autorką miało miejsce ponad rok temu, była to książka "Wzgórze Dzikich Kwiatów" (o książce TUTAJ) i tak naprawdę do dziś pozostaje w mojej pamięci, rewelacyjna i cudowna, na pewno przeczytam ją kiedyś jeszcze raz, najlepsza książka tamtego roku, a powiem że w tym roku mimo kilku świetnych lektur żadna nie utkwiła mi w pamięci jak "Wzgórze ..". Niestety ale uważam, że "Zatka Latarni" nie dorównuje swoją fabułą i emocjami poprzedniej książce autorki, ale jak najbardziej ją polecam, świetna lektura, która na pewno dostarczy Wam wspaniałej uczty czytelniczej. Mi się podobała, dobra książka której coś brakło do bardzo dobrej, a może dla mnie  po prostu pozostaje w cieniu innej.

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"
"Klucznik"

Kimberley Freeman - "Wzgórze Dzikich Kwiatów"

źródło

TYTUŁ: Wzgórze Dzikich Kwiatów
AUTOR: K. Freeman
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 512

1929 - Glasgow - Beattie Blaxland dziewiętnastoletnia dziewczyna, która pracując pomaga rodzicom, nie wiedzie im się. Podczas pracy o której nic nie mówiła rodzicom bo to nie przystało pannie (podawał drinki panom przy grze w pokera) poznała Henrego MacConnella w którym się zakochała. On bogaty, żonaty, dziesięć lat starszy od niej, romans w który oboje się wplatali zakończył się ciążą. Beattie nie wiedziała co począć, matka wygnała ją z domu, a Henry obiecał pomóc ale się nie odzywał, z pomocą przyszła koleżanka, która załatwiła jej ciepły kąt i pozbycie się problemu - Beattie miała po urodzeniu oddać dziecko do adopcji. Pewnie by tak zrobiła, ale pojawił się Henry i wywiózł ją do Australii zapewniając o swojej miłości i miłości do dziecka. Nastały lata kryzysu Henry mimo że miał pracę przepijał pieniądze i przegrywał w karty, do tego zaczął podnosić na Bettie rękę. Wraz z córką Bettie uciekła od Henrego, udała się do małego miasteczku Lewinford, gdzie znalazła schronienie i imała się różnych prac by zapewnić córce dach nad głową. Tak trafiła jako służąca na farmę Wzgórze Dzikich Kwiatów, bardzo spodobała się właścicielowi, który czynił jej różne propozycje. W jej życiu ponownie pojawił się Henry ze swoją żoną Molly, zmienił się i chciał razem z żoną opiekować się córką na zmianę z Beattie, nie miała wyboru, jako kobieta z nieślubnym dzieckiem nie miała szans na walkę. Gdy straciła dach nad głową w miasteczku i bała się o przyszłość i o utratę córki poszła na układ z właścicielem farmy która bankrutowała - wygrała ją w pokera, stawką w grze było jej ciało. 

Czy Beattie uda się przywrócić świetność farmie? Czy odzyska córkę? A może całkiem inaczej los pokieruje jej życiem - nowa miłość? Sława?

2009 - Londyn - Emma Blaxland - Hunter, trzydziestoletnia kobieta, miłością jej życia jest balet, chce jak najdłużej tańczyć i nie wyobraża sobie bez tego życia. Nawet nie chce zmienić planów gdy jej narzeczony chce ją przedstawić swoim rodzicom, musieli by wyjechać na tydzień do Paryża, ale Emma nawet nie chciała o tym słyszeć - rozstali się. Emma bardzo to przeżyła, rzuciła się w wir pracy i dodatkowych ćwiczeń. Pewnego wieczoru gdy ćwiczyła zauważyła że nikt jej nie widział, zastała zamknięta, chcąc zejść na dół do szatni potknęła się i spadła ze schodów, doznała kontuzji kolana - jej kariera legła w gruzach, załamała się. Za namową mamy wróciła do Australii, jednak nie było ta takie bezinteresowne - okazał się że babcia Beattie zostawiła jej coś w spadku, warunkiem był powrót do Australii. Okazało się że dostała Wzgórze Dzikich Kwiatów. Emma wyjechała na Tasmanię by tam posprzątać dom i go sprzedać. Jednak porządkowanie papierów po babci naprowadziło ją na tajemnicę którą babcia skrywała. Czy Emma odkryje prawdę o babci? Czy pozna jej życie? Czy sama odkryje siebie na nowo? A może tu pozna nową miłość?

Cudowna książka, która zabrała mnie we wspaniałą podróż na Wzgórze Dzikich Kwiatów. Bohaterki zmagające się ze swoim życiem, smutkami i radościami, babcia i wnuczka - Beattie i Emma to one prowadzą nas przez lata swojego życia i opowiadają nam swoje historie, które wciągają nas już od pierwszej kartki. Autorka opowiedziała nam historie dwóch kobiet, ale takim cudownym językiem, prostym a jednocześnie malowniczym że karki książki same się nam przewracają by przekazać nam tę wspaniałą opowieść, nie wiecie kiedy jest już koniec książki. Niech nie zraża Was te 500 stron, nawet nie będziecie wiedzieć kiedy ją skończycie i będziecie chcieć więcej. Cudowna książka, nawet nie zachęcam Was do jej przeczytania, Wy po prostu musicie ją przeczytać :)

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Grunt to okładka"
"Wyzwanie Biblioteczne"
"Historia z trupem"