Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Grunt to okładka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Grunt to okładka. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 listopada 2014

Aleksandra Tyl - "Szczęście pachnie bzem"

źródło
TYTUŁ: Szczęście pachnie bzem
AUTOR: A. Tyl
WYDAWNICTWO: Prozami
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 344


Niedawno miałam pierwsze spotkanie z autorką, a to za sprawą książki "Aleja Bzów" (opinia TUTAJ), książka była lekka i dostarczyła mi chwil wytchnienia i relaksu - podobał mi się. Gdy dowiedziałam się że jest  jej kontynuacja, rozpoczęłam jej poszukiwania, ciekawa dalszych losów bohaterów. Książkę mam, czy również spodoba mi się jak poprzednia? Zobaczymy.

Izabela Wieniawska uważa że szczęście w końcu się do niej uśmiechnęło, ma przy boku ukochanego mężczyznę - Wiktora, życie rodziców po rozwodzie się ułożyło, babcia jest zadowolona po przeprowadzce, zaczyna już niedługo pracę w nowej gazecie jako jej naczelna, jej nowe mieszkanko się buduje - no, szczęście i zadowolenie z życia.

Jednak pewnego dnia, jedna wiadomość zmienia wszystko...

Iza wraz z Wiktorem odwożą na samolot Monikę z córeczką Oliwką, Oliwka ma mieć operację serduszka w Stanach Zjednoczonych. Monika mocno przeżywa cały ten wylot, boi się, czuje że coś będzie nie tak. Cała ta nerwowa atmosfera udzieliła się również Izie, dopiero po sms-e od Moniki że wszystko jest w porządku i że operacja Oliwki się udała - Iza uspokoiła się i obiecała czekać na ich powrót. Nie mając znowu kontaktu z Moniką, Iza chce się dowiedzieć w Fundacji która pomagała w wylocie Moniki o datę jej powrotu, niespodziewanie zostaje zaproszona na rozmowę do pani dyrektor która nie miała dobrych wiadomości - operacja Oliwki udała się ale Monika nie żyje, serce nie wytrzymało napięcia.

Oliwką ma zając się jej tato, który zostawił ją i Monikę gdy dowiedział się że mała jest chora, Iza nie ufa mu i jego rodzinie, czuje że nie jest tak jak powinno. W pracy zaczynają się kłopoty, Z Włoch wróciła Joanna - współlokatora Izy, którą zdradził narzeczony, a i w jej związku z Wiktorem coś poszło nie tak, do tego wiadomość że Oliwka jest w domu dziecka.

Czy Iza odnajdzie swoje szczęście? Czy uda się jej odszukać Oliwkę? Co z pracą? Co z miłością? Czy Iza podoła natłokom spraw i zmartwieniom które na nią spadną?

Kontynuacja "Alei bzów" podobnie jak pierwsza część przypadła mi do gustu. Poznajemy dalsze losy bohaterów oraz nowe wątki dzięki którym historia nabiera smaczku i ciekawości. Książka o miłości, przyjaźni, zaufaniu, szczęściu którego tak szukamy i pragniemy, trudnych decyzjach i wyborach. Oczywiście są momenty że wieje banałem, a niektóre sytuacje wydają nam się mocno przerysowane, ale to nic, czyta się świetnie i mocno kibicuje bohaterom. Język lekki i prosty co sprawia że książkę czyta się szybko. "Szczęście pachnie bzem" to takie lekkie czytadło które umili nam wieczór :) a które sprawi że poczujemy się lepiej, przecież wierzymy w szczęśliwe zakończenia :)

Moja ocena: 5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



niedziela, 9 listopada 2014

Eben Alexander, Ptolemy Tompkins - "Mapa nieba"

źródło
TYTUŁ: Mapa nieba
AUTOR: E. Alexander, P. Tompkins
WYDAWNICTWO: ZNAK litera nova
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 232

Eben Alexander, amerykański neurochirurg to autor bestselerowej książki "Dowód" gdzie przedstawił nam wizję zaświatów. Sceptycznie podchodził do wszelkich zagadnień dotyczących wiary, gdy zachorował na zapalenie opon mózgowych i przebywała w śpiączce przez siedem dni a lekarze dawali mu znikome szanse na przeżycie, on odkrywał Niebo. Swoje przeżycia przekazał nam w książce "Dowód", a teraz wraz z Ptolemy Tompkinsem przedstawia nam nowe dowody na istnienie nieba w książce "Mapa nieba".

Myślę że każdy z nas jest ciekawy co nas czeka tam po drugiej stronie, gdy nasze życie zakończy się tu, a zacznie tam - w niebie (jeśli oczywiście tam trafimy). "Niesamowite historie ludzi, którzy dotknęli tajemnicy życia po życiu" [1] to cytat z okładki książki który od razu mnie zaintrygował, oczywiście nie raz słyszeliśmy historie ludzi którzy widzieli tunel i światełko na jego końcu, ale przyznam się Wam że nie czytałam o tym w książce która przedstawiał by to w naukowy sposób, bo tego właśnie spodziewam się po tej książce. Czy tak będzie? - zobaczymy, tym bardziej że nie czytałam poprzedniej powieści autora tylko liczne opinie, które były różne - ale myślę że to zależy od tego czego spodziewamy się po książce. Czy ta spełni moje oczekiwania?
"Gdy w tej książce używam słowa "niebo" i wspominam o świecie znajdującym się "powyżej" nas, nie odwołuję się do kojarzonego z nim niegdyś wiecznie skąpanego w słońcu miejsca pośród chmur. Mam na myśli nieogarnione sfery ducha rozciągające się poza naszą ziemią, w porównaniu z którymi wszystkie dające się zaobserwować wymiary materialne można porównać do ziarnka piasku na plaży. " [2]
"Mapa nieba" nie jest zwykłą książką, autor prowadzi nas przez siedem darów: wiedzy, znaczenia, wizji, mocy, przynależności, radości i nadziei. W każdym rozdziale autor przybliża nam ich znaczenie dla nas oraz przedstawia dowody na istnienie nieba, tej innej szczęśliwej krainy. Konfrontuje ze sobą naukę i wiarę, tak dwa różne światy, a tak mające ze sobą dużo wspólnego. Autor przybliża nam niebo i świadomość jego istnienia i wiary w niego już od starożytności do współczesności, poznajemy poglądy i ich znaczenia dla ludzi i świata takich uczonych i myślicieli jak: Sokrates, Platon, Arystoteles, Newton, Hardy, Goethe, oraz innych, a także świętych.
"Bo szczęśliwie żyć na ziemi można tylko w świetle nieba." [3]
Przez całą książkę przewijają się listy do autora, które nadsyłali ludzie z całego świata po przeczytaniu jego książki "Dowód". Dzielili się swoimi przeżyciami i odczuciami jakich doświadczyli na pograniczu życia i śmierci i jak to wpłynęło na ich dalsze życie. Liczne przykłady różnych zjawisk i dowody ich przeżywania autor wykorzystał do przybliżenia i wyjaśnienia w sposób przystępny dla nas wszelakich filozoficznych i egzystencjalnych problemów tych wszystkich przeżyć. Chce nam powiedzieć że Bóg tam jest, czeka na nas i nas kocha, że nie powinniśmy się bać śmierci. Platon twierdził że "(...) po śmierci czeka na nas prawdziwy świat, a całe życie spędzone na ziemi stanowi tylko przygotowanie do niego." [4] A niebo na nas czeka,  mocne silne światło chce nas wziąć w swoje ramiona i otulić, ukoić, dać siłę i spokój oraz miłość Najwyższego.
"Dzieciństwo to czas, kiedy niebo i ziemia są zasadniczo z sobą zjednoczone. Później, w miarę jak przybywa nam lat, oddalają się one od siebie. Czasami dzieli je niewiele, a kiedy indziej wyrasta między nimi przepaść. Jednak bez względu na odległość od nieba otrzymujemy wskazówki i sugestie - a niekiedy coś więcej - że tak naprawdę ciągle znajduje się ono bardzo blisko." [5]
 Książka jak najbardziej spełniła moje oczekiwania - co prawda początek był trudny językowo, ale z czasem te trudności minęły, a język stał się prosty, ciekawy i obrazowy. Tą pozycję można potraktować jako uzupełnienie do poprzedniej książki autora "Dowód" - tutaj poznajemy relacje innych ludzi oraz ich przeżycia, poglądy naukowe i doświadczenia od starożytności do współczesności, a to wszystko po to by uświadomić i przybliżyć  nam istnienie - Nieba. Na pewno książka budzi emocje, te wszystkie listy i opisy doświadczeń dają dużo do myślenia. I niech nie zwiedzie Was tematyka, nie jest to książka tylko dla osób wierzących, każdy znajdzie tu coś dla siebie, jedni pogłębią swoją wiedzę, inni zastanowią się nad istnieniem nieba. Komu polecam tę książkę, wszystkim i tym zainteresowanym życiem po śmierci, niebem, jak i tym którzy dopiero chcą się coś dowiedzieć - książka godna polecenia. Choć nie oczekujcie po niej że odpowie na Wasze wszystkie pytania które mogą Was nurtować w kwestii nieba i życia po śmierci - nie - ta książka tylko ma nam przybliżyć i uświadomić istnienie nieba.
"Jedna zasada, o której nie wolno nam zapomnieć, brzmi: w końcu trafimy tam, gdzie powinniśmy, zależnie od tego, jak wiele miłości nosimy w sobie, bo miłość jest istotą nieba. To z niej zostało utkane niebo. To waluta obowiązująca w tej krainie." [6]
Moja ocena: 5/6

[1] E. Alexander, P. Tompkins "Mapa nieba" wyd. Znak litera nova, rok 2014, okładka książki
[2] tamże str. 18-19
[3] tamże str. 99
[4] tamże str. 59
[5] tamże str. 145
[6] tamże str. 111



Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Justynie z Wydawnictwa ZNAK litera nova



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


niedziela, 31 sierpnia 2014

Katarzyna Zyskowska-Ignaciak - "Upalne lato Marianny"

źródło
TYTUŁ: Upalne lato Marianny
AUTOR: K. Zyskowska-Ignaciak
WYDAWNICTWO: MG
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 258

Lato 1939 roku, ludzie mówią o wojnie, o nastrojach panujących w Polsce i za granicą, ale Marianny te rozmowy nie obchodzą, ona chce zacząć żyć...

Marianna Borucka właśnie zdała maturę i dostała się na studia - prawo na Uniwersytecie Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Nie musiała iść na studia, mogła wyjść za mąż i być czyjąś żoną, ale ona chciała więcej, chce być rewolucjonistką. Razem z Marianną na studia w Warszawie dostaje się jej najlepsza przyjaciółka Krystyna - na medycynę. Już podczas pierwszego wyjazdu do Warszawy gdy dowiedziały się że będą studentkami postanowiły to uczcić wyjściem w miasto, na kawę i ciastko do Bliklego. Niespodziewanie Mariannę w wejściu do kawiarni dotyka czyjaś dłoń, to on - "(...) bardzo szczupły i wysoki. Ale nie chudy. Ma wysportowana sylwetkę, ciepłą oliwkową karnację i kruczoczarne włosy, które wydają się tym ciemniejsze, że kontrastują z niemal przezroczystym błękitem zmrużonych oczu." [1] oddaje Mariannie zgubiony sweter, Krystyna zauważa że on też studiuje prawo (jak się później okazuje on tam wykłada). Marianna nic nie słyszy, nie może się skupić, widzi tylko jego.

Lato w Kamieńczyku płynie sielsko i monotonnie, Marianna żyje już chęcią wyjazdu do Warszawy - gdzie niestety będzie musiała mieszkać u ciotki, a nie w wynajętym pokoju. Jednak wszystko się zmienia gdy przyjeżdża on - Zygmunt Jasielski - to on, to chłopak z kawiarni, on o którym ciągle myśli, o jego oczach. Ta wiadomość wywołuje u niej dreszcze, ale ona już wie że "to będzie niezwykłe lato..." [2]

Czy lato Marianny było niezwykłe? Tego lata czuła że jest kobietą, już nie dziewczyną - ale kobietą. Przez jej ciało przechodzi fala pożądania, pierwsze pocałunki i pierwsze bliskie obcowanie z mężczyzną - ale nie z tym z którym by chciała, ON - nie chce się z nią związać. Marianna poznaje tajemnice bliskich, oraz stronę życia o której wcześniej nie wiedziała, przed którą była chroniona (niechciana ciąża, aborcja, bierność kobiet, bezkarność mężczyzn),  a śmierć wkrada się w spokojne i ciche jej domostwo. Marianna czuje że między nią a jej przyjaciółką Krystyną wyrasta cichy mur, już nie mają o czym rozmawiać, ona chce żyć, chce zmieniać świat, a Krystyna chce pozostać w objęciach starych konwenansów. Czy ten pęd Marianny do feminizmu i bycia dorosłą przyniesie jej to czego oczekuje? Czy jednak będzie musiała zapłacić za swoją naiwność?
"Świat należał do mężczyzn, więc jej serce należy tylko do Aleksandra i Michała. Szczególnie do wnuka. To on zaniesie jej nazwisko dalej. Cóż może dziewczynka? Cóż one, kobiety, znaczą? Marianna też nie znaczy wiele, choć na razie próbuje z tym walczyć. Dla prawdziwej Polki istnieje tylko Bóg, Rodzina i Ojczyzna. Dla kobiety nie ma ucieczki, nie ma alternatywy. Im wcześniej wnuczka to pojmie, tym mniej zaboli ją rozczarowanie." [3]
Rok 1939 - widmo zbliżającej się wojny,  poza dużymi aglomeracjami miejskimi tu na wsi życie ciągle toczy się rytmem starych obyczajów, kobieta ma wyjść za mąż, urodzić dzieci i trwać w ciszy przy mężu, po co jej wykształcenie. Nie skarżyć się, nie odzywać, nie mówić o swojej co miesięcznej przypadłości - to temat tabu, jak mąż ją bije nie może o tym mówić, bo to wstyd. Ciąża i to do tego panieńska, wstyd na całą rodzinę, ale z tym też kobieta sama musi sobie poradzić.

Muszę Wam powiedzieć że książka mnie zaskoczyła, spodziewałam się lektury lekkiej, gdzie młoda kobieta przeżywa swoje pierwsze miłości. Miłość była owszem, ale ogólnie książka zaskoczyła mnie pozytywnie, pomimo początku trochę leniwego i nudnego, akcja nabrała tempa. Autorka poruszyła bardzo różne tematy tak charakterystyczne dla tamtego okresu, na małej wsi tak wiele się działo, młoda wchodząca w dorosłe życie kobieta i jej chęć poznania świata, życia i dorosłości. Obawiałam się języka, że być może będzie zawiły i trudny do czytania, ale nic podobnego, książkę czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Wiecie co, lektura tej książki może nam przypomnieć jak było kiedyś, jak kobieta miała niewiele do powiedzenia, świat mężczyzn był tym doskonałym, ale przecież wiemy że wojna która wybuchła tak wiele zmieniła, młodzi ludzie musieli szybko dorosnąć i zmienić swoje zapatrzenia na świat, nawet na wsi. Jeżeli będziecie mieli możliwość zapoznania się z tą książką - nie wahajcie się, warto.

Moja ocena: 5/6


[1] Katarzyna Zyskowska-Ignaciak "Upalne lato Marianny", Wydawnictwo MG, 2012, str. 14
[2] str. 32
[3] str. 56



Upalne lato

Upalne lato Marianny / Upalne lato Kaliny / Upalne lato Gabrieli


Za możliwość przeczytania książki dziękuje Pani Dorocie z Wydawnictwa MG



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



czwartek, 14 sierpnia 2014

Wiesława Bancarzewska - "Powrót do Nałęczowa"

źródło
TYTUŁ: Powrót do Nałęczowa
AUTOR: W. Bancarzewska
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 480

Anna, czterdziestodwuletnia panna, praktycznie sama na tym świecie - rodzice i cała rodzina (babcia, wujki, ciocie) już dawno pomarli, został brat, ale on wyemigrował i nie ma w planach powrotu. No, może nie całkiem sama - ma Bartka, poznali się na cmentarzu w Święto Zmarłych i są razem już od siedmiu lat - razem, a jakby osobno. Mieszkają w swoich mieszkaniach, spotykają się od czasu do czasu, wspólne wypady, noce, ale czy to miłość? czy tylko przyzwyczajenie? 

Ania bardzo tęskni za rodziną, często ogląda stare fotografie, wspomina - gdy pewnego dnia ponownie oddaje się wspomnieniom oglądając stare zdjęcia łza zakręciła się w jej oku, pobiegła do łazienki pełna złości - że chce być tam na zdjęciu u swojej babci w Nałęczowie, zamknęła oczy a gdy je otworzyła wokół niej były drzewa. Czy to możliwe? ma halucynacje? wariuje? Sama Ania się przestraszyła i powróciła do swojej łazienki, a wraz z nią listek dębu. Była tam, w Nałęczowie, u babci w 1932 roku. Długo się nie zastanawiał, wróciła do Nałęczowa, wynajęła u babci pokój jako letniczka i została na cały miesiąc w 1932 roku. Odkryła że w 2011 czas stoi w miejscu. Powoli odkrywała tamten świat, wspominała babcię, ciocie i mamę, była teraz tu z nimi - i tylko to się liczyło. Jednak był jeszcze ktoś kto zauroczył się obcą letniczką, a i Ania przy nim czuła fale gorąca. Co przyniesie Ani ten miesiąc w Nałęczowie? Czy pozna bardziej swoją rodzinę? Czy powróci do czasów współczesnych?  Czy spełni swoje marzenia? Czy zdecyduje się na zatrzymanie czasu?

Świetna pomysł na fabułę, książka nie pozwoliła mi się nudzić, autorka zabrała mnie w wspaniałą podróż w czasie. Rok 1932/33 kontra 2011 - zagubiona kobieta która poszukuje swojego: miejsca, miłości, domu, taka nie dzisiejsza, tęskniąca za tym co minęło. Wspaniale czułam się w atmosferze tamtych lat, autorka bardzo obrazowo je przedstawiła, poczułam sympatie do Ani i jak na kobietę nie z tych czasów świetnie sobie radziła. Język książki prosty, czyta się lekko i... nie można się oderwać. Już nie mogę się doczekać kiedy będę mogła przeczytać "Zapiski z Annopola" - jestem bardzo ciekawa jak potoczą się dalsze losy naszych bohaterów. Czy książkę polecam - zdecydowanie TAK :)

Moja ocena: 5,5/6


Anna Duszkowska


Powrót do Nałęczowa / Zapiski z Annopola / Noc nad Samborzewem


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Europa da się lubić"


środa, 30 lipca 2014

Maggie Moon - "Posiadłość"

źródło
TYTUŁ: Posiadłość
AUTOR: M. Moon
WYDAWNICTWO: Novae Res
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 294

Posiadłość Debrettów, to tu od wieków odbywały się wspaniałe bale, właściciele tego pięknego majątku mają wspaniały dar natury - oczy, które potrafią zahipnotyzować. Z biegiem czasu posiadłość otworzyła swoje drzwi gościom udostępniając dwa piętra, gdzie za odpowiednią kwotę można było przenocować. Oczywiście ci goście byli selekcjonowani, nie każdy tam mógł spędzić noc. W całej posiadłości jakby czas się zatrzymał w XIX wieku, nawet nie ma elektryczności tylko używa się świec. Jej mury od wieków kryją mroczną tajemnicę, a właściciele są coraz bardziej pewni siebie. Czy ich skrywana tajemnica ujrzy światło dzienne?  Czy znajdzie się ktoś kto odkryje prawdę o posiadłości i jej właścicielach?

Zara Dormer, studentka malarstwa na prestiżowej Londyńskiej Akademii, nauka tam nie jest tania, studiują tam tylko zamożni. Ona jednak pochodzi z biednej rodziny, a na studia dostała się dzięki stypendium, co inni nie raz jej wypominają. Jest na roku obiektem kpin i złośliwości, jednak to ona wśród studentów zostaje wytypowana do wyjazdu na warsztaty malarskie do Charlottshire do posiadłości Debrettów - jest jedną z ośmiorga szczęśliwców na całej uczelni.  Jednak wyjazd Zary nie byłby możliwy bez jej przyjaciółki od której pożyczyła pieniądze. Zara jedzie tam nie tylko na warsztaty, chce wyjechać by ponownie ożyć, chce ponownie zacząć oddychać.  Od kilku lat czuje się winna i przytłoczona tym wszystkim co stało się z jej siostrą. Zara po przyjeździe do posiadłości jest nią oczarowana i razem ze swoim  nowym znajomym - Frankiem, chcą z warsztatów wynieść jak najwięcej wiedzy. Pomimo że Zara jest zachwycona posiadłością to czuje że właściciele jej nie do końca są tacy za jakich uchodzą. Jest bystrą dziewczyną, do tego jej oczy zauważają więcej niż innych (krew na dziedzińcu), to może bardzo jej zaszkodzić. Jest bliska poznania prawdy - ale kto ją pozna, umiera. 

Rewelacyjna książka, już od pierwszych stron wciągnęła mnie i nie pozwoliła pójść spać. Czytając czułam jak zalewa mnie fala grozy, a dreszcze przechodzą po plecach. Autorka bardzo wyraziście opisuje nam to co dzieje się w posiadłości współcześnie oraz w przeszłości, ale jednocześnie wszystko zawoalowane jest nutką tajemniczości dzięki czemu pozwala naszej wyobraźni pracować - co też tam się dzieje, kim oni są? Jedynie mogę mieć małe ale do samego zakończenia, według mnie brakło paru kartek które bardziej nakreśliły by nam kim byli właściciele posiadłości i np: dokąd się udawali opuszczając ją. Ale być może to specjalny wybieg autorki by pobudzać nas do myślenia. Dowiedziałam się że to debiut autorki i z mojej strony wielkie gratulacje - świetny debiut i czekam na następne książki autorki. Jeżeli jeszcze nie czytaliście, nie słyszeliście o autorce i o książce, lub jeśli się wahacie - nie zastanawiajcie się, książka rewelacyjna - thriller, który nie pozwoli wam zasnąć.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: 



środa, 16 lipca 2014

Andrea Maria Schenkel - "Dom na pustkowiu"

źródło
TYTUŁ: Dom na pustkowiu
AUTOR: A. M. Schenkel
WYDAWNICTWO: Sonia Draga
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 200

Minęło 10 lat od zakończenia II wojny światowej, mała niemiecka wieś gdzie wszyscy się znają. Na obrzeżach wioski stoi samotny dom Dannerów, ludzie uważają ich za dziwaków, sknerów i odludków. O rodzinie po wsi krążą różne plotki: że są bogaci, że dzieci córki starego Dannera to i jego, że najmuje w lecie do pracy włóczęgów i złodziei, że mąż córki niby wyjechał do Ameryki a tak naprawdę zniknął z dna na dzień, o popełnieniu samobójstwa przez Polkę która była przydzielona im do pracy w czasie wojny. Czy to plotki? - czy prawda? Ludzie mówią że strach tam iść, że czuć grozę i ciarki przechodzą po plecach, wszyscy mrukliwi a stary Danner kłótliwy. Pewnego dnia ludzie zauważają że w obejściu Dannerów nikt się nie kręci,  a przecież w domu są małe dzieci, w Kosciele ich nie było ani starszej dziewczynki w szkole -  postanawiają tam pójść i sprawdzić co się stało. Na miejscu znajdują zwłoki całej rodziny i dziewczyny która najęła się u nich do pomocy. Kto popełnił tak straszną zbrodnię? Jaki był motyw tego morderstwa? 

Zaczynając czytać książkę zastanawiałam czy na pewno jest to taki rewelacyjny kryminał jak zapowiadały napisy na okładce "Trzeci rok z rzędu na liście bestsellerów Spiegla. Prawie milion sprzedanych egzemplarzy!!". Początek taki nie był, ale czytając dalej, kartka po kartce odkrywałam jak wkrada się we mnie strach i groza. Autorka przedstawia nam historię pewnej rodziny na wsi i jej masakrę, opisuje to  tak prostym językiem, że czytając czujemy ucisk w żołądku i mrowienie na plecach. Napięcie jest stopniowane i pomału odkrywamy dramat który rozgrywał się przez lata w tej małej wsi, popełniane zbrodnie i niesprawiedliwość na które było ciche przyzwolenie mieszkańców. Cała książka przedstawiona jest jak reportaż - wywiad z mieszkańcami wioski, każdy opowiada tę historię z własnej perspektywy, jedynie części o rodzinie Dannerów opisywane są jak fabuła. Niech nie zwiedzie was ta mała ilość stron książki, na tych dwustu stronach autorka zmieściła całą atmosferę grozy i napięcia.
U naszych sąsiadów ta książka to bestseller, jak dowiedziałam się z okładki książki na podstawie tego kryminału powstały: programy i audycje radiowe oraz sztuki teatralne. Ja oceniam ją wysoko, świetna w swoim prostym przekazie.  Osobiście zachęcam was do sięgnięcia po tę książkę, inna - ale warto poświęcić jej swój czas.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)



piątek, 27 czerwca 2014

Diane Chamberlain - "Prawo matki"

źródło
TYTUŁ: Prawo matki
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 424


Andy Lockwood, piętnastolatek (choć niewyrośnięty i wygląda na młodszego), chory na poalkoholowe uszkodzenie płodu, jego matka Laurel trzeźwa od piętnastu lat. Andy ma przyjaciółkę Emily, taką od zawsze, razem chodzą na specjalne lekcje.
Laurel za namową córki Maggie - siostry Andy'ego pozwala mu iść na zamkniętą zabawę do kościoła. Na zabawie dochodzi do bójki między Andym i innym chłopakiem który nazwał go niedorozwojem. Chwilę później wybuchł pożar, a uczestnicy zabawy nie mogli się wydostać z kościoła, gdyby nie Andy wszyscy mogli zginąć, wyprowadził większość przez okienko w męskiej toalecie - Andy został bohaterem. Jak się okazało kościół został podpalony. Czy zrobił ktoś to specjalnie? Dochodzenie które jest prowadzone w sprawie podpalenia i śmierci trzech osób, niebezpiecznie zaczyna krążyć wokół Andy'ego, widział go pod kościołem chłopak z którym pobił się Andy na zabawie oraz jest zgłoszenie od kobiety która widziała pod kościołem chłopca podobnego do Andy'ego. Laurel przy przeszukaniu jego pokoju znajduje przedmioty których nie powinien mieć, a jednak ma - skąd? dlaczego? ale Andy chce być taki jak inne dzieci, chce być fajny i lubiany. Pętla wokół Andy'ego niebezpiecznie się zacieśnia? Czy on był sprawcą podpalenia? by zostać bohaterem? ale przecież on nie umie nic zaplanować to nie mieści się w jego głowie. Więc kto?
Z czasem na światło dzienne zaczynają wychodzić różne skrywane tajemnice - te stare ukrywane latami i te nowe, wywołują w zainteresowanych szok i niedowierzanie. Czy one mogły być przyczyną nieszczęścia do jakiego doszło na zabawie? Kto podłożył ogień? Jakie miał motywy? - miłość? zdrada? nienawiść?

To już czwarta książka autorki jaką udało mi się przeczytać, i za każdym razem mnie zaskakuje - tak było i tym razem. Zacznę pd początku, książkę pochłonęłam od pierwszej do ostatniej kartki - gdyby nie to że muszę rano wcześnie wstawać to zerwałabym noc żeby ją przeczytać do końca. Podczas czytania towarzyszyła mi cała gama uczuć i emocji, zakończenie zaskakujące ale piękne. Autorka poruszyła kilka trudnych tematów jak: depresja poporodowa, problemy alkoholowe, choroba FASD (alkoholowy zespół płodowy), zauroczenie które może popchnąć w złym kierunku. Uwielbiam tę autorkę i jej książki, mam nadzieję że już niedługo natrafię na następną jej książkę. Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać nic tej autorki to gorąco was zachęcam, naprawdę warto.

Moja ocena: 5,5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań






sobota, 17 maja 2014

Małgorzata J. Kursa - "Teściową oddam od zaraz"

źródło
TYTUŁ: Teściową oddam od zaraz
AUTOR: M. J. Kursa
WYDAWNICTWO: Prozami
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 216


To już kolejna książka autorki która wpadła w moje ręce, no i dobrze bo pani Małgorzata jest jedną z moich ulubionych autorek. Pisze lekko i z humorem, wątek kryminalny i trochę miłości, tak to jest to co lubię w książkach, a pani Małgorzata idealnie trafiła tym w mój gust :)

Dwie przyjaciółki Izabela i Ama, teściowa Izabeli (której ta chce się pozbyć , nie żeby jej nie lubiła, po prostu ta z dobroci serca chce pomóc ale ta jej pomoc zawsze wychodzi na odwrót), oraz dwóch panów Piotr (mąż Izabeli) i przystojny pan prokurator (stanu wolnego) Krzysztof, mocno zacieśniają więzi w rozwiązaniu zagadki nafaszerowanego biżuterią stolika. A wszelkie tropy prowadzą do kuzynów Amy, co niechybnie cieszy pana prokuratora, którego to oczy iskrzą na widok Amy :)  Skąd biżuteria w stoliku ciotki Amy? Czy między Krzysztofem i Amą coś zaiskrzy? A co z teściową Izabeli?

Tym razem również nie zawiodłam się na książce pani Małgorzaty, lektura lekka i przyjemna. Znajdziemy tu humor, miłość i zagadkę kryminalną, język prosty i lekki dzięki czemu książkę czyta nam się z przyjemnością i szybko. Lubię takie odprężające książki :) chwile wytchnienia i śmiechu, jeżeli i wy takie lubicie to zachęcam do jej przeczytania.

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

wtorek, 22 kwietnia 2014

Ransom Riggs - "Osobliwy dom pani Peregrine"

źródło
TYTUŁ: Osobliwy dom pani Peregrine
AUTOR: R. Rigga
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 402

Obok tej książki nie można przejść obojętnie, okładka przyciąga jak magnes obiecując coś niesamowitego. Co prawda nie zbyt często sięgam po fantastykę, ale po licznych pozytywnych opiniach skusiłam się na tę książkę, liczę na kawał dobrej książki.

Na pewnej walijskiej wyspie, znajduje się sierociniec, gdzie podczas wojny osobliwe dzieci znajdują swój dom. Jest tam chłopiec w którym mieszkają pszczoły, dziewczynka która lewituje, niewidzialny chłopiec, dziewczynka która potrafi rozpalić ogień w dłoniach oraz wiele innych dzieci które mają niesamowite zdolności. Tam zawsze świeci słońce i wszyscy są szczęśliwi, nie starzeją się. Czy to możliwe? Takie opowieści słyszy mały Yacob od swojego dziadka Abrahama Portmana. Im staje się starszy tym mniej wierzy w te opowieści, dziadek w czasie wojny musiał opuścić rodziców którzy zginęli w obozie, znalazł się na wyspie która dała mu schronienie, potem wyruszył do walki z potworami - Yacob uważał że te potwory to naziści. Czy rzeczywiście były to tylko bajki? Opowieści którymi raczył dziadek wnuka? Yacob czasami ma wrażenie że widzi potwory, że go obserwują. Czy na jego wyobraźnię działają opowieści dziadka? Ale wszystko do czasu - pewnego dnia dziadek umiera, zostaje zamordowany przez bestie, odnajduje go Yacob który go widział, widział bestię. Dziadek ostatkiem sił przekazał mu by ten odnalazł wyspę i sierociniec. Yacob sam już nie wie co jest tworem jego wyobraźni a co nie, zamyka sie w sobie,  śmierć dziadka bardzo nim wstrząsnęła.  Jednak podejmuje wyzwanie, wyrusza na wyspę by odnaleźć sierociniec i spotkać się być może z żyjącymi tam jeszcze ludźmi. Co odnajdzie na wyspie? Czy spotka dzieci z sierocińca? Czy powróci z wyspy? Potwory - czy widzi je naprawdę?

Autor zabrał nas na zwykłą wyspę, która ma swoje tajemnice: sierociniec, osobliwe dzieci, pętla czasu, potwory, walka dobra ze złem. Powieść młodzieżowa w bardzo dobrym wydaniu: historia, przygoda i niesamowite zdarzenia.. Język prosty, czyta się lekko i szybko, dorosły czytelnik tak samo jak młodzi zatopi się w tą niesamowitą opowieść, gdzie dodatkowego smaku historii dodają czarno-białe zdjęcia. W początkowej fazie czytania pomyślałam że te dzieci to tacy X-meni tylko nie w tych czasach, a potem ujawnił się "Dzień świstaka" - ..... . Niestety książka jak dla mnie ma trochę zbyt drastycznych i krwawych opisów, dreszcz przebiegał mi po plecach. Ogólnie oceniam książkę na bardzo dobrą i ciekawą, z chęcią przeczytam kontynuację. Jeżeli macie ochotę poznać panią Peregrine i jej sierociniec, zapraszam do lektury tej książki.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:




poniedziałek, 7 kwietnia 2014

Karolina Pastuszak - "Ups... no to wpadłam!"

źródło
TYTUŁ: Ups... no to wpadłam!
AUTOR: K. Pastuszak
WYDAWNICTWO: Prozami
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 216

Książkę wypożyczyłam w bibliotece zupełnie przypadkowo, zainteresował mnie tytuł a w połączeniu z okładką stwierdziłam że to będzie coś dobrego, pokusiłam się także o przeczytanie krótkiej informacji o treści która była na okładce i stwierdziłam że tak to jest to - czy rzeczywiście tak będzie?  czy książka okaże się trafioną lekturą?

Marisa - dziennikarka, po odrobieniu stażu w tygodniku "La Gente" została tam zatrudniona, niestety nie jako dziennikarka w terenie, tylko pisała horoskopy i przepowiadała prognozę pogody, nie było to zajęcie które dawało jej satysfakcje, ale w końcu pracowała w gazecie i to się liczy, przecież jeszcze nadejdzie i dla niej szansa. I nadeszła - szefowa wezwała ją do siebie i dała materiał do zrobienia - Marisa miała pojechać do Montjuic i zrobić relację z balu dobroczynnego gdzie będą same znakomitości ze świata polityki, biznesu i mediów, a być może nawet ktoś z rodziny królewskiej. Marisa podczas balu poznaje przystojnego Agustina, którego ojciec Ramiero jest gospodarzem balu. Pragnienie uzyskania lepszego materiału zmusza Marisę do podjęcia gry słów z nowo poznanym mężczyzną, on oprowadza ją po domu i obiecuje że zapozna ją ze znakomitościami na balu. Podczas zwiedzania domu w pewnym momencie Marisa przez okno widzi scenę morderstwa, zabójcy zobaczyli ją, teraz następna będzie ona - niewygodny świadek, jednak z opresji ratuje ją Agustin, który postanowił ją uratować, tym samym sprzeciwia się swojemu ojcu Ramiero, co stawia go w niekorzystnej sytuacji. Uciekają do Rzymu gdzie tajemnicza kobieta pomaga im unikać pościgu, jedynym ich celem teraz jest przeżyć i znaleźć dowody przeciwko Ramiero. Czy uda się im uciec? Czy pomoc będzie wystarczająca? Czy zdobędą dowody i uratują własne życie? Czy między nimi zaiskrzy coś poważniejszego?

Czy książka okazała się trafioną lekturą? Powiem że tak, mimo swojej przewidywalności i fabuły którą już niejednokrotnie czytaliśmy w innych książkach (on, przystojny, bogaty, jest tym dobrym mimo że pochodzi z rodziny mafijnej, - ona, młoda, zadziorna, pakuje się w kłopoty - ona go zauroczyła, on jej pomaga - uciekają, miłość) to książkę czytało mi się bardzo dobrze i z zainteresowaniem, język prosty, dużo dialogów, humor i szybkie tempo akcji, ciągle się coś dzieje od pierwszej do ostatniej kartki. Te wszystkie elementy składają się na to że książkę czyta się bardzo dobrze. To taki kryminał z humorem i wątkiem miłosnym :) Jeżeli macie ochotę na chwilę wytchnienia z lekkim kryminałem ta książka będzie idealna.

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


poniedziałek, 31 marca 2014

Magdalena Kordel - "Malownicze. Wymarzony dom"

źródło
TYTUŁ: Wymarzony dom
SERIA: Malownicze
AUTOR: M. Kordel
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 400

Malownicze - to mała sudecka miejscowość, gdzie mieszkańcy są bardzo ze sobą zżyci, chętnie pomagają i doradzają, są i elementy bardzo ciekawskie - jak choćby pani Kraśniakowa która sprzedaje w sklepie mięsnym, ale nie myślcie sobie że wszyscy o wszystkich wszystko wiedzą - nie, dyskrecja przede wszystkim. Tu czas płynie inaczej, a ludzie są bardziej otwarci i życzliwi, powiedziałbym że panuje tu iście rodzinna atmosfera. 

Zastanawiacie się - skąd tyle wiem o tym małym miasteczku? Wiem - bo gościłam tam już cztery razy, czytając serie o Uroczysku i o kapliczce św. Antoniego. Miasteczko mnie zauroczyło a jego atmosfera i ludzie powodują, że czytanie o nich napawa mnie spokojem, daje wytchnienie i wywołuje uśmiech na twarzy.

Do Malowniczego przyjeżdża Madeleine zwana Magdą, do domu który kupiła od mamy swojej przyjaciółki - ta chciała się go jak najszybciej pozbyć by mąż nie dowiedział się że go kupiła i wydała ich oszczędności. Magda jest po rozstaniu ze swoim chłopakiem który był jej szefem, jednocześnie rzuciła pracę, miała teraz dużo czasu i postanowiła odwiedzić swoje włości. Już podczas pierwszego dnia spotyka pod swoim domem pana Miecia - który postanawia uderzyć do niej w konkury (mimo że ma żonę heterę), poznaje Majkę - właścicielkę Uroczyska i Florka który pomaga jej i znajduje fachowców od wody i elektryki. Potem Mania - córka Majki mebluje jej dom starociami które namiętnie zbiera, jednocześnie montuje ekipę która ma odnowić dom Magdzie. Gdzie ta cisza i spokój którego tu się Magda spodziewała? Oprócz remontu domu, u Magdy zamieszkują dopiero co poznani ludzie: Jazzman - kierownik robót remontowych, Julia - która przyjechała do sąsiadki ale jej nie było więc zamieszkała u Magdy (Julia przyjechała do Malowniczego wyjaśnić tajemnicę swojego ojca) a wraz z nią Tymek - chłopak z sąsiedztwa któremu Julia bardzo sie spodobała, przyjeżdża zbuntowana siostra - zakolczykowana i wytatuowana, zaproszona sąsiadka pani Basia, pojawia się także brat z kolegą i dwie małe dziewczynki Marcysia i Ania które mają bardzo trudną sytuację w domu - Magda bardzo przywiązuje się do Marcysi a ona do niej - pewnego dnia sytuacja w domu dziewczynek wymyka się spod kontroli - sprawa otrze się o policję. Magdę odwiedzają również rodzice przywożąc wiadomość o śmierci jej wujka we Francji i odkrywają przed nią tajemnicę jej imienia. 

Magda nie ma chwili wytchnienia, przez dom przewija się mnóstwo ludzi którym Magda pomaga, przytula, rozmawia - podaje pomocna dłoń, cisza której się tu spodziewała nastaje dopiero kiedy nadchodzi noc - i to nie zawsze.  Jej przyjazd do Malowniczego miał być tylko na chwilę, ale Magda już wie od pierwszej chwili gdy zobaczyła stary dom że on jej potrzebuje, woła ją i otula, a ona potrzebuje jego.  
Jak potoczą się losy Ani i Marcysi? Czy zbuntowana Kaśka zrozumie swoje postępowanie? - a może to był jej krzyk o zauważenie? Czy Julia pozna tajemnicę o swoim ojcu? Tajemnicę w którą jest zamieszanych kilka osób z Malowniczego, i która jest mocno związana z Tymkiem. Jak sobie z nią poradzą? Kim był wujek z Francji? Czy Magda zostanie w miasteczku?

Wspaniała książka z którą spędziłam miłe chwile. Ponownie zagościłam w spokojnym a jednocześnie pełnym życia miasteczku. Razem z główną bohaterka po przyjeździe do Malowniczego poznajemy nowych ludzi i ponownie spotykamy starych znajomych, bez których nie ma Malowniczego. Książka: pełna humoru, zwariowanych sytuacji, z tajemnicami, o samotności i z łzami - to sprawia że książkę czyta się bardzo dobrze i lekko, do tego prosty i lekki język. Wiem czytałam różne opinie o książce jedne było rewelacyjne, inne zarzucały książce zbytnią cukierkowatość - może i tak, może te sytuacje były i nie realne, ale pamiętajmy że książka ma nam dać przyjemność czytania, rozluźnienia się, uśmiechnięcia, odwiedzenia miejsca/c gdzie chce się wrócić i spotkać ponownie z bohaterami - dla mnie właśnie takim miejscem jest Malownicze. Tym razem książka towarzyszyła mi w ośmiogodzinnej podróży, umiliła mi ten czas i czekam na następne zaproszenie przez autorkę do Malowniczego, a was zachęcam do odwiedzenia tego miasteczka.

Moja ocena: 5,5/6

Malownicze



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


piątek, 28 marca 2014

Tomasz Sekielski - "Sejf"

źródło
TYTUŁ: Sejf
AUTOR: T. Sekielski
WYDAWNICTWO: REBIS
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 344


O debiucie Tomasza Sekielskiego jako autora książki sensacyjnej "Sejf" było w tamtym roku dosyć głośno, liczne pozytywne opinie przeczytane na jej temat skłoniły i mnie do sięgnięcia po nią. Gdy już książka trafiła w moje ręce jeszcze nabrałam na nią większej chęci, a to za sprawą napisu na okładce "Elektryzujący thriller! Złoto  Saddama i kulisy polskiej polityki" - czuje że będzie się działo.

Nocna zmiana w Sejfie (tajny bunkier Agencji Wywiadu), zasypia jeden z szyfrantów, Maciej Minkiewicz czeka na niego, gdy chce już wyjść nadchodzi wiadomość w której szyfrant zobaczył nadzieję dla swojego syna - zabiera wiadomość i wychodzi, od tej  pory wie że stał się zwierzyną, musi działać szybko. Co zawierała wiadomość?

Irak - zamach na polskiego ambasadora, ginie młody żołnierz który wysyła do swojej żony zaszyfrowaną wiadomość, ewakuacja ambasady, dziwny ładunek - skrzynie. Co było w skrzyniach? Czy ma to coś wspólnego z zamachem?

Artur Solski dziennikarz który został wysłany do Orli by zrobić materiał o szeptuchach, jedzie ze swoim operatorem. Jednak w drodze zatrzymuje ich patrol policji, który informuje  ich że niedaleko cerkwi zostały wyłowione zwłoki, okazuje się że zwłoki są bardzo okaleczone, nie wiadomo kto to jest. Na miejsce zbrodni przyjeżdżają służby specjalne które przejmują dochodzenie. Kim był topielec, że to służby specjalne przejmują dochodzenie? Artur Solski jednoczy siły z zawieszonym komendantem - Waldemarem Darskim by rozwikłać tajemniczą sprawę. Nawet nie zdają sobie sprawy na jaki wchodzą grząski i niebezpieczny grunt. Czy sprawa ujrzy światło dzienne?

Świetny debiut, książka wciągnęła mnie od pierwszej kartki do ostatniej. Tomasz Sekielski przedstawił nam: świat wielkiej polityki, służb specjalnych, dziennikarskie śledztwo, wojna w Iraku, zamach, zdrada - wszystko ze sobą świetnie powiązane, co stanowi dla czytelnika elektryzującą i wciągająca  historię. Czytając zastanawiamy się czy to mogło się wydarzyć naprawdę, przecież znamy tyle dziwnych nie rozwiązanych spraw, co może dziać się za zamkniętymi drzwiami tam na górze, przecież nie wszystkie informacje docierają do nas - zwykłych ludzi. Autor użył prostego języka, dosłownie prostego, ale uważam że to dało książce większego kopa, bo dzięki temu czyta się szybko i lekko.  Akcja która dzieje się szybko i adrenalina to duże plusy tej książki, a zakończenie - nie mogłam oderwać się od książki, musiałam poznać zakończenie. Chcecie poznać kulisy władzy i tajnych służb - to książka która was wciągnie.  Polecam.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



niedziela, 23 marca 2014

Joanna Miszczuk - "Córki swoich matek"

źródło
TYTUŁ: Córki swoich matek
AUTOR: J. Miszczuk
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 448


Mam za sobą dwie części o wspaniałych, silnych, niezależnych, poszukujących miłości kobietach, przodkiń Asi - która poznała ich losy i dzieje czytając ich pamiętniki. "Matki, żony, czarownice" i "Zalotnice i wiedźmy" - obie części bardzo mi się podobały, dlatego też gdy dowiedziałam się że wyszła następna książka o dalszych losach Asi i jej atenatek - wiedziałam, na pewno tę książkę przeczytam - i jest :) mam :)

Asia po wielu zawirowaniach w jej życiu i poznaniu w końcu tego jedynego - Kemala, podjęła kroki by już nie czekać ma swoją miłość i się mu oświadczyła. Miłość, miłością ale wzięcie ślubu gdy się mieszka w Berlinie a wybranek jest Marokańczykiem nie jest wcale takie łatwe - ale Asia jest zawzięta i dopnie swego. Nadal jest bezrobotna, choć wie że być może już niedługo, w końcu mają spisek z przyjaciółmi z byłej pracy, czekają aż Gisela skończy studia i przejmie firmę zmarłego ojca - Dietera, jednak jej były - pierwszy mąż Julek robi z firmą kanty, o czym powiadamiają Viktorię - zemsta Julka na Asi jest straszna, Kamila jest w niebezpieczeństwie. Czy uda się im uratować firmę? Czy Asia da sobie radę ze wszystkimi przeciwnościami losu? Co z Kamilą? Asia walczy z codziennością, ale nadal czyta i tłumaczy pamiętniki swoich prapra ... babek, poznaje ich losy i skrzętnie wszystko zbiera dla swojej córki Kamili, to ona przejmie po niej spadek i pierścień. Pewnego dnia Asia odkrywa jak wiele łączy Kamilę z jej przodkiniami. Co odkryła Asia? Jak potoczy się dalsze życie Kamili? 


Książka wciągnęła mnie bez reszty, kartka po kartce odkrywałam dalsze tajemnice kobiet, ich życie, miłość i łzy, kobiet które pozostawiały po sobie pamiętniki, a ich historie i osoby które przeplatały się przez ich życie utrzymywały w tajemnicy. Wielkie nazwiska pojawiające się od pokoleń powiązane z rodziną, których ujawnienie mogłoby zmienić nie jedno w historii, ale przecież wiemy że to sama fikcja którą czyta się rewelacyjnie. Historia zatoczyła koło, poznajemy losy już wszystkich kobiet a przed Asią i jej córką spokojne życie, ale czy na pewno. Jak już wspomniałam książkę czytało mi się bardzo dobrze, lekko i przyjemnie, język prosty, choć ta sielanka między "młodymi" była przesłodzona, książka pozwoli nam się zrelaksować. Uważam że ta część wspaniale zakończyła sagę, a samo zakończenie daje czytelnikowi możliwości snucia domysłów - co dalej? Gorąco polecam .

Moja ocena: 5,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań"

czwartek, 20 marca 2014

Arne Dahl - "Msza żałobna"

źródło
TYTUŁ: Msza żałobna
AUTOR: Arne Dahl
WYDAWNICTWO: Czarna Owca
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 408


Jeżeli jakieś książki są w serii to lubię je czytać po kolei, "Msza żałobna" to siódma część z cyklu o Drużynie A - więc dlaczego po nią sięgam? Z dwóch powodów: po pierwsze - jeżeli ta część mi się spodoba to będę poszukiwać całej serii, a po drugie magiczne słowo na okładce - Drużyna A - nie wiem czy pamiętacie (niektórzy z was na pewno nie) - ale w latach 90' na Polsacie leciał serial sensacyjno-komediowy pod tytułem "Drużyna A" który uwielbiałam i tak jakoś z sentymentu sięgnęłam po tę książkę. Oczywiście zdaję sobie sprawę że to nie ta Drużyna A, ale już samo to hasło mnie przyciągnęło - mam nadzieję że książka dostarczy mi chwil pełnych emocji.

Sztokholm, w eleganckiej dzielnicy dwóch zamaskowanych i uzbrojonych bandytów dokonuje napadu na bank (małą placówkę banku który dopiero co zaczął wychodzić do ludzi, do tej pory działali tylko w internecie), biorąc dziewięcioro zakładników wśród których jest była żona członka Drużyny A (jednostka specjalna policji do zwalczania przestępczości międzynarodowej). Policja tworzy sztab kryzysowy nawet nie zdając sobie sprawy że mają w banku swojego człowieka, Cilla to odważna kobieta - ukrywa komórkę, robi zdjęcia sytuacji i wysyła do byłego męża, dzięki temu sztab ma obraz całej sytuacji. Podczas szturmu policji na bank, gdy zostają odbici zakładnicy okazuje się że nie ma bandytów, ktoś przebrany za policjanta wyprowadził ich z banku. Wyprowadził czy porwał? Cały napad był dziwny, ktoś coś ukrywa, wkoło kręcą się agenci różnych wywiadów, tajemnica wojenna, stare biurko, rękopis, mapa, a w tle wojna w Iraku.

Niestety, książka mną nie wstrząsnęła, a Drużyna A okazała się grupą policjantów gdzie co niektórzy myślą już o emeryturze,  fakt są i młodzi ale jakoś brak im werwy. Ogólnie książkę czytało mi się ciężko, w końcu to miał być kryminał, akcja, adrenalina a tu mnóstwo wstawek psychologicznych, dopiero po połowie akcja coś się ruszyła. Emerytowani agenci z czasów zimnej wojny, wojenna tajemnica która może odmienić losy świata, plan B którym jest Drużyna A - brzmi fajnie, niestety ale tylko brzmi. Mimo pochlebnych opinii, dla mnie książka okazała się mecząca, być może spowodowane jest to tym że nie czytałam poprzednich części i nie poznałam dokładnie członków Drużyny A, nie mówię definitywnie nie autorowi i serii, jak uda mi się dostać pierwszą część to przeczytam i być może mi się jednak spodoba.

Moja ocena: 3,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


niedziela, 16 marca 2014

Joanna M. Chmielewska - "Karminowy szal"

źródło
TYTUŁ: Karminowy szal
AUTOR: Joanna M. Chmielewska
WYDAWNICTWO: MG
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 240


To moje drugie spotkanie z autorką, pierwsze miało miejsce niedawno - w grudniu tamtego roku, a była to książka "Poduszka w różowe słonie" (kilka słów o książce TUTAJ), książka bardzo mi się podobała i postanowiłam sięgnąć po następną książkę autorki która stała na mojej półce.

Marta - od piętnastu lat mężatka, matka dwójki dzieci, pracownica biurowa. Marta to kobieta perfekcyjna, wszystko musiało być idealne: wysprzątane mieszkanie, wakacje tak wymyślone by dzieciom poświęcić cały swój czas, kupowała rzeczy nie z myślą o zrobieniu sobie przyjemności ale czy będą praktyczne i  ile kosztują, całe jej dotychczasowe życie było podporządkowane dzieciom i mężowi - z jednej strony sama do tego  doprowadziła, bo po co po innych poprawiać lepiej zrobić to samemu. Zaczęła zadawać sobie pytanie - czy jest szczęśliwa? Czy gdyby nie wpadka jej życie potoczyłoby się inaczej? Pewnego dnia zapragnęła mieć coś dla siebie, coś co powodowało że czuła jak spływa na nią spokój, otulając się nim czuła się inną kobietą.

Maria - panna, nauczycielka matematyki, przez pięć lat była w zakonie, mieszka samotnie. Maria jest typem samotnika, małomówna, skryta, boi się wypowiadać swoich myśli, ona boi się swoich myśli, jej życie to: praca, sprawdzanie kartkówek i kółko charytatywne. Ona także pewnego dnia zapragnęła coś wbrew sobie, coś o czym nawet nie myślała i nie dopuszczała do siebie myśli o ... mężczyźnie, ale tylko on od początku gdy go zobaczyła przyciągał ją do siebie.

Magdalena - panna, pracuje w reklamie, przebojowa dziewczyna, lubi wypady i imprezy, zmienia facetów jak rękawiczki, nie boi się podejmować ryzyka - ale czy na pewno? Jej życie to jedna wielka zabawa i dążenie do bycia samodzielną i samowystarczalną, bez zobowiązań. Jednak zaczęła odczuwać że czegoś jej brakuje, że coś jej umyka - wszyscy mają kogoś, a ona się boi skrzywdzenia i bólu. Spasowała z imprezami i zaczęła szukać, myśleć - czy odważy się na nowy krok? Czy da szansę sobie i jemu?

"Są takie miejsca, gdzie dobre myśli łatwiej odnajdują człowieka" [1]

Trzy kobiety, trzy przyjaciółki z dzieciństwa - razem mieszkały i uczyły się w ośrodku leczniczo - rehabilitacyjnym, odnalazły się po latach i spotkały w Piwnicy pod Liliowym Kapeluszem. Już pierwsze spotkanie spowodowało że otworzyły się, zaczęły poszukiwać siebie i swojego miejsca w życiu - czy to ta Piwnica ma taki wpływ, tam czujesz zapach kawy która pobudza twoje zmysły.  Dziewczyny odnowiły swoją przyjaźń, wymieniały się swoimi troskami i wspólnie sobie pomagały. To pierwsze spotkanie również otworzyło w nich rany i powróciły złe wspomnienia o których nie chciały pamiętać, to tu w Piwnicy pod Liliowym Kapeluszem postanowiły zmierzyć się ze swoimi wspomnieniami i swoją tajemnicą.

"-Magiat. - Magdalena wyciąga dłoń.
- Magiat. - Maria przykrywa jej rękę swoją.
- Magiat. - powtarza za nimi Maria." [2]

Książka: o kobietach, o ich życiu, troskach, radościach, oczekiwaniach, o łzach, bólu, strachu, o skrywanej tajemnicy. Tajemnicy która może zmienić nasze życie, która może siedzieć w nas i drążyć nasze myśli, z którą musimy się zmierzyć by żyć normalnie. Autorka przedstawia nam trzy kobiety, które różnią się od siebie ale jednocześnie bardzo się potrzebują, pokazuje jak ważna jest przyjaźń i co nam może dać, jak bardzo możemy zacząć cenić coś co nagle możemy stracić. Język prosty dzięki temu książkę czyta się lekko, a każda kartka wciąga nas coraz bardziej. Wspaniała książka o kobietach, przyjaźni i tajemnicy - gorąco polecam.

[1] Joanna M. Chmielewska "Karminowy szal", Wydawnictwo MG, 2013, str. 57
[2] Tamże str. 228

Moja ocena: 5/6


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję pani Dorocie z Wydawnictwa MG



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


niedziela, 9 marca 2014

Carla Montero - "Szmaragdowa tablica"

źródło
TYTUŁ: Szmaragdowa tablica
AUTOR: C. Montero
WYDAWNICTWO: Rebis
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 674


"Szmaragdowa tablica" to książka o której przeczytałam mnóstwo pozytywnych opinii, jej opisy zawładnęły moją wyobraźnią: tajemniczy obraz, zakazana miłość, wojna i czasy współczesne - to musi być iście pociągająca mieszanka, która wciągnie mnie i dostarczy uczty czytelniczej - czy tak będzie?


Rok 1492 - młody niespełna piętnastoletni Giorgio z Castelfranco wyrusza za namową swojego przyjaciela starego mnicha Fra Ambrosius do Florencji z misją, ma zawieść odnaleziony karnelowy walec, który jak podejrzewa może być własnością Aleksandra Wielkiego. Po dotarciu na miejsce w willi Careggi staje przed księciem Wawrzyńcem Medyceuszem, który zachwyca się walcem i jak się okazuje ma jego drugą połowę. Książę razem ze swoimi zaufanymi ludźmi postanawia rozwikłać tajemnicę tkwiącą  w walach i je zniszczyć. Jednak nie robią tego, tajemnica zostaje ponownie zaszyfrowana, chcą ją ukryć i strzec, na pomysł jej zaszyfrowania wpada Giorgio - który jest malarzem - tak powstaje Astrolog.

Rok 1941 - Adolf Hitler który przebywa w Wilczym Szańcu studiuje wnikliwe pewne dokumenty, a opętany manią wszystkiego co magiczne i tajemnicze postanawia zlecić odnalezienie Astrologa, o którym krążą legendy, chce przy jego pomocy wygrać wojnę i zawładnąć światem. Po przeczytaniu dokumentów pilnie skontaktował się z Heinrichem Himmlerem by wspólnie obmyślić plan odnalezienia Astrologa.  Zadanie to zostaje zlecone majorowi Georgowi von  Bergheim - którego to drogi  w poszukiwaniu obrazu zaprowadziły do domu Bauerów - Żydów, gdzie oczarowała go Sahra. Niemiecki oficer i żydowska dziewczyna - czy taka miłość w czasach wojny ma szansę? Czy Sahra ma obraz? Czy żyje i czy on ją odnajdzie, a wraz z nią obraz? Czy sam narazi się na gniew swoich zwierzchników? On jest inny, ale mundur mówi co innego.

Ana pracuje w Muzeum Prado w Madrycie, jej narzeczony Konrad (bardzo bogaty przedsiębiorca) namawia ją do podjęcia poszukiwań nieznanego obrazu Giorgioniego - Astrologa, choć ona nie ma na to ochoty podejmuję poszukiwania by zrobić przyjemność Konradowi. Jedzie do Paryża by tam przy pomocy Alaina Arnouxa - który jest wykładowcą i znawcą rabunku dzieł sztuki podczas II wojny światowej razem wyruszyć na poszukiwania nieznanego obrazu. Sprawa Astrologa zainteresowała Alaina z pobudek prywatnych, nazwisko Bauer które wypłynęło przy sprawie bardzo go interesuje, jego dziadek gdy ten wspomniał o Bauerach i ich kolekcji bardzo się zdenerwował i polecił mu  zostawienie tej sprawy. Dlaczego jego dziadka ta sprawa tak poruszyła? Dlaczego w domu Alaina nie ma żadnych zdjęć i pamiątek? Czy cała ta sprawa może mieć coś prywatnego z Alainem i jego rodziną?

Razem podejmują ślad by iść za nim i szukać obrazu, ich poszukiwania prowadzą ich przez Paryż, Petersburg, Barcelonę. Pierwsza wzmianka o obrazie to czasy II wojny światowej, to właśnie tam Ana i Alain poznają historię Sahry i Georga. Cała sprawa jest coraz bardziej skomplikowana, są osoby którym zależy na tym by nie odnaleźli obrazu. Kto to jest? Dlaczego? Rozgrywka staje się coraz bardziej dramatyczna i niebezpieczna, a nawet ociera się o śmierć. Czy Alain odnajdzie tego czego szuka? Czy Anie uda się odnaleźć  obraz? W czym tkwi jego niesamowitość?

Tak, książka dostarczyła mi prawdziwej uczty czytelniczej, kartka po kartce odkrywałam niesamowitą historię dwojga ludzi których los zetkną w tak okrutnych czasach jak II wojna światowa, ich życie i miłość. Do tego tajemnica skrywana i pielęgnowana przez wieki, strażnicy stojący na jej straży by obraz nie dostał się w niepowołane ręce, a współcześnie dwoje różnych ludzi których historia przybliżyła do siebie. Autorka zabrała nas we wspaniałą podróż nie tylko po ówczesnym Paryżu, ale także pokazała nam Paryż w czasie okupacji i jego mieszkańców zmagających się z codziennością. Wspaniała historia z barwnymi postaciami, tajemnicą i historią, momenty zaskoczenia i zwrotów akcji. Jednak odczuwam po zakończeniu książki pewien niedosyt, poznałam historię ludzi ale nie do końca odkryłam tajemnicę, choć samo zakończenie bardzo mi się podobała. Jeżeli jeszcze nie czytaliście tej książki a czujecie że to wasze klimaty jak najbardziej zachęcam do jej lektury.

Moja ocena: 5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

niedziela, 26 stycznia 2014

Diane Chamberlain - "Tajemnica Noelle"

źródło
TYTUŁ: Tajemnica Noelle
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 472


Do tej pory udało mi się przeczytać tylko jedną książkę autorki "Sekretne życie CeeCee Wilkes" (kilka słów o książce TUTAJ), która zrobiła na mnie ogromne wrażenie, teraz udało mi się pożyczyć następną książkę autorki, gdzie będziemy odkrywać tajemnicę - lubię to, a Wy?

Noelle jest położną, pomaga przychodzić na świat dzieciom w domu, rodzice jej ufają. Prowadzi również projekt "Dzieci w potrzebie" gdzie potrzebujące dzieci dostają wyprawki. Jest powszechnie lubianą i szanowaną osobą, uznawana za kobietę z szalonymi pomysłami, taka która wie co powiedzieć w każdej chwili: tej dobrej i tej złej, umie pomóc. Położną została dzięki swojej mamie, która pewnej nocy wzięła ją ze sobą do rodzącej dziewczyny, tej nocy wyjawiła jej również wiadomość, Noelle była adoptowana, po latach poznała nazwisko swojej matki. Miała piękne i cudowne życie, dwie wspaniałe przyjaciółki: Emerson i Tarę, oraz ich rodziny które kochała. Jednak pewnego dnia coś się stało: zerwała zaręczyny, wyjeżdżała w teren do pacjentów. Ale czy na pewno? Co wydarzyło się w jej życiu? To coś po latach pchnęło ją do samobójstwa.

Emerson i Tara są wstrząśnięte samobójstwem przyjaciółki, ale jak się okazuje nie znały jej zupełnie. Zrezygnowała z pracy położnej dwanaście lat temu, a nie jak sadziły dwa lata temu. W takim razie gdzie jeździła podczas swojej nieobecności, a było to nawet po kilka miesięcy. Pytania i niewiadome co do samobójstwa Noelle nie dawały spokoju jej przyjaciółkom. Postanowiły dowiedzieć się o niej wszystkiego i dojść do prawdy - co pchnęło ją do samobójstwa. Nawet nie spodziewają się jakie tajemnice Noell odkryją, które będą dotyczyły ich, tajemnice które nimi wstrząsną. Początkiem lawiny wiadomości jest list znaleziony w pudle z kartkami i różnymi notatkami, list kierowany do Anny której to Noell ukradła dziecko, Emerson i Tara są wstrząśnięte - zaczynają poszukiwania. Dokąd zaprowadzą ich te poszukiwania? Jakie jeszcze tajemnice odkryją?

Podobnie jak poprzednia książka autorki, ta również zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Odkrywanie tajemnicy kartka po kartce dostarczało dreszczyku emocji i niedowierzania, a każda kolejna kartka przynosiła nowe wydarzenia. Zakończenie - kiedy już było wiadomo jaki będzie, niespodziewanie wszystko się zmieniło. Świetnie napisana książka, której czytanie wywoła w nas burze emocji, mnie osobiście przeszły dreszcze i popłakałam się. Język prosty, lekki i malowniczy. Na pewno sięgnę po inne książki autorki. Gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 5,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


piątek, 10 stycznia 2014

Maurice Leblanc - "Arsen Lupin. Zbrodnia w zamku. Tajemnica królowej"

źródło
TYTUŁ: Arsen Lupin. Zbrodnia w zamku. Tajemnica królowej.
AUTOR: M. Leblanc
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Dolnośląskie
DATA WYDANIA: 1989
STRON: 212


Książka na moją półkę trafiła jakiś czas temu, a to za sprawą serialu który był swego czasu emitowany w telewizji o przygodach dżentelmena - włamywacza Arsena Lupin. Serial w owym czasie bardzo przypadł mi do gustu dlatego widząc tę książkę na jakiejś wyprzedaży zakupiłam ją by ponownie spotkać się z bohaterem, ale tym razem na kartkach książki.


Na zamek d'Ambrumesy dokonano napadu, nocą włamywacze włamali się a kiedy domownicy odkryli ich obecność doszło do zbrodni podczas ucieczki włamywaczy - od noża zginął sekretarz hrabiego - Daval. Jedna z panien - Rajmunda pochwyciła broń i wystrzeliła przez okno do jednego z uciekających, który został przez nią postrzelony. Rajmunda razem ze służbą udała się w kierunku kaplicy by odszukać postrzelonego, ale niestety nie znaleziono go, co było nieprawdopodobne ponieważ nie miał drogi ucieczki. Gdzie się ukrył? Po przybyciu na miejsce policji hrabia de Gesvres powiedział że nic nie zginęło, co było dziwne ponieważ panny zaświadczyły że widziały ludzi niosących ciężkie przedmioty.
Na zamek przyjeżdża Izydor Beautrelet, słuchacz liceum Jansona de Sailly, który swoją dedukcją pomaga policji, choć w jego rewelacje detektyw Filleul nie chce wierzyć. Izydor twierdzi że postrzelony włamywacz ciągle znajduje się na terenie posesji. Ale gdzie? Że jednak z zamku coś zginęło, a dokładniej zostało podmienione na falsyfikaty. A jednak! tylko co? i jak? Że włamywaczami była banda i sam ... Arsen Lupin. Tymi rewelacjami Izydor zwrócił na siebie uwagę Arsena, ciągle był obserwowany i wywodzony przez niego w pole, osoby z którymi się spotykał nie zawsze były tymi za które je uważał. A kto się pod nie podszywał? Sam Arsen Lupin. Arsen wiedział że młody Izydor depcze mu po pietach a jego wskazówki są trafne, nie mógł dopuścić by jego cały plan został zniweczony.
Czy Izydorowi uda się pokonać Arsena? Czy wszystkie niewiadome zostaną wyjaśnione? Czy Izydor pozna tajemnicę Arsena? tajemnicę skrywaną przez wieki przez głowy koronowane. Co ma wspólnego Rajmunda z Arsenem ?

Ciekawa intryga, tajemnica, kamuflaże, najlepsi przeciwko sobie. Książka dostarczyła mi ciekawej lektury, trzymała w napięciu, bohaterowie niebanalni. Książka pierwotnie wydana w 1909 roku, pomimo to język prosty i ciekawy, całość czyta się lekko, brak zbędnych opisów, a powiem że miejscami sytuacje i dialogi są zabawne :) Ciekawa pozycja którą polecam.

źródło

Jako ciekawostkę prezentuje wam zdjęcie iglicy w Etretat, o której mowa w książce, widząc tę skałę można sobie wyobrazić jej opisy z książki.

Dodam jeszcze że ta książka była wydana chyba tak przypadkowo pod tym tytułem, ponieważ oryginalny tytuł tej książki to "Tajemnica wydrążonej iglicy" i pewnie pod takim ją znacie.



Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...