Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kryminał/sensacja z humorem. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kryminał/sensacja z humorem. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 12 listopada 2015

Marta Obuch - "Precz z brunetami!"

źródło
TYTUŁ: Precz z brunetami!
AUTOR: M. Obuch
WYDAWNICTWO: Muza SA
DATA WYDANIA: 2007
STRON: 424

Magda - trzydziestoletnia kobieta, ładna, lubi gotować i piec, żyje z robienia zdjęć, ma własne mieszkanko, uwielbia buty- wręcz je kocha, ma ich całą szafie i potrafi na nie wydać każde pieniądze. Ma najlepszą przyjaciółkę Agatę  - zwaną Netą, która wykłada na uczelni, oraz przyjaciółkę ze szkolnej ławy z którą kontakt lekko się poluźnił ale nadal jest w stanie zrobić dla niej wszystko - Olka zwana Siostrą - prezes banku. I tak nasza Madzia żyje sobie w miarę szczęśliwie i lekko, od czasu do czasu w jej życiu pojawi się jakiś mężczyzna, a Madzia kocha brunetów, tylko taki - no i musi być wysoki, lubi chodzić w szpilkach. Madzia to miła i fajna dziewczyna, jednak trochę łatwowierna i naiwna, a to nie dość że jej przysparza kłopotów, to i ona sama namiętnie się w nie pcha. 

No bo co można powiedzieć o takiej sytuacji ... Madzia od paru miesięcy mieszka z Waldusiem, oczywiście u niej, on nie dokłada się do opłat, ona kupuje mu ciuchy, gotuje, nawet zrezygnowała z chodzenia w butach na wysokim obcasie, nigdzie nie chodzą - Walduś nie lubi woli siedzieć w domu, nie lubi też gdy go fotografuje. Ona o nic go nie pyta, gdzie pracuje, o rodzinę, nie chce naciskać ani być wścibską, jedno co wie to że Walduś jest informatykiem i jak ma na nazwisko, uważa że on chyba mało zarabia bo w końcu to on siedzi u niej na garnuszku, ale Magda go ubóstwia - chyba jest zaślepiona, tak uważa Neta.
Pewnego dnia Madzia wraca do domu a tam ... wieje pustką, Waldusia nie ma, ani żadnej jego rzeczy. Magda szalej, co się stało, wypadek, może nagły wyjazd, nie mógł jej dać znać bo może wyładował mu się telefon, może go okradli - pomału dociera do niej prawda, Walduś ją porzucił, jedyne co jeszcze ich wiąże to zagubiony przez Waldusia zielony notes, który zaginął w mieszkaniu Magdy. Neta wiernie wspiera Magdę w nieszczęściu nie zostawiając suchej nitki na Waldusiu, Magda podczas wieczornego wspierania postanawia wynająć detektywa i odszukać Waldusia, by spojrzeć mu w oczy i zapytać - dlaczego? 

I tak się zaczyna ... Magda wynajmuje detektywa Bonda - przez koleżankę koleżanki, a sam Bond okazała się nie jednym ale trzema osobami, Walduś rasowym przestępcą, na horyzoncie pojawił się nowy zielonooki brunet dla którego Magda znów straciła głowę, a i on sam nie wydaje się kryształowo czysty, włamania, napady, pułapki, porwania, duże pieniądze a w tym całym chaosie plącze się zielony notes - tak ważny dla każdego.

Książka z serii lekkich, łatwych i przyjemnych - kryminał z humorem i wątkiem miłosnym - tak, to jest to co lubię :) Miałam przyjemność czytać inne książki autorki i byłam nimi usatysfakcjonowana (o nich możecie poczytać TUTAJ), tym razem trafił w moje ręce debiut autorki i stwierdzam że jest bardzo dobry, autorka pokazała w jakim kierunku pójdzie i już w nim widać bardzo dobry warsztat pisarski. sama autorka nie ukrywa że lubi Joannę Chmielewska i w tej książce to widać :) 
Szybka akcja, dialogi z humorem, rodząca się miłość, wątek kryminalny te wszystkie walory ma w sobie książka "Precz z brunetami!" - a jakie przyniesie nam zakończenie hmmm, czy Magda w końcu przejrzy na oczy? :) chcecie się tego dowiedzieć? Zachęcam Was do przeczytania tej książki, uśmiejecie się i rozluźnicie :) Język prosty i czyta się szybko, lekko, łatwo i przyjemnie na jesienne i na inne wieczory idealna, przyniesie Wam chwile wesołe i przyjemne :) Zachęcam i polecam.

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


piątek, 14 sierpnia 2015

Anna Kleiber - "Kobieta z pazurem"

źródło
TYTUŁ: Kobieta z pazurem
AUTOR: A. Kleiber
WYDAWNICTWO: bis
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 320

Justyna Kowalczyk - przez przyjaciółki zwana Józką, trzydziestotrzyletnia panna, ukończyła kulturoznawstwo oraz kurs  kosmetyczek. Właśnie straciła pracę w salonie kosmetycznym, a jej tata wyprowadził się do pani Jadzi z warzywniaka, do tego nie ma dla niej czasu, ani ona nie zostaje do nich zaproszona, czytelniczka wszelkiej maści romansów. Przyjaciółki mają już swoich mężów, a ona ciągle myśli o swoim ideale którego wymyśliła, poniekąd w ten sposób ucieka od trwalszych związków bo została zraniona wcześniej. Justyna walczy z codziennością i szuka pracy, w końcu udaje się :) w Biurze Matrymonialnym w bloku obok, a jej szefem jest kolega z podstawówki - Mietek Półmetek. Wszystko się pomału układa, ale jest jeszcze jeden gość "Klawiatura" - rozwodnik który na Justynę zagiął parol, prostak i brutal, ale Justyna musi go znosić na spotkaniach z przyjaciółkami i ich mężami, bo "Klawiatura" to kuzyn jednego z nich. On jest wobec niej coraz bardziej natarczywy, zazdrosny, Justyna zaczyna unikać przyjaciółek i wspólnych wypadów, aż nagle spotyka swój ideał - Robert - piękne imię :) ale okazało się że jej ideała jest ... księdzem. No klops, gdzie jest sprawiedliwość, Robert jest na urlopie zdrowotnym u wujka, razem od czasu do czasu spotykają się, w końcu są sąsiadami. Niespodziewanie podczas spotkania z Robertem Justyna wylewa przed nim wszystkie swoje bolączki, łącznie z "Klawiaturą", na co Robert nieoczekiwanie proponuje że będzie udawał jej ... chłopka. 
Co z tego może wyniknąć? Ksiądz udający chłopaka - czy dobrze mu pójdzie?  Co z pracą - czy biuro będzie miało szansę istnieć? A może to tylko przykrywka?  Co z "Klawiaturą"?

Wokół Justyny kręci się jeszcze sąsiadka pani Eugenia, do której Justyna ma wielki sentyment, oraz sąsiad - wuj Roberta pan Zenobiusz, któremu zamordowano kolegę - pana Kazimierza, którego śmierć była nieoczekiwana a i nastąpiła dość brutalnie. 

Okładka letnia, zapraszająca do lektury lekkiej, a zapowiedź z okładki "Dowcipny romans z wątkiem kryminalnym" skutecznie zachęcił mnie do sięgnięcia po tę książkę. Niestety aby nie urazić autorki ale humoru tutaj jak na lekarstwo, a i wątek kryminalny jakoś umknął mi, bo czekałam i czekałam a tu nic, dopiero na samym końcu całe wyjaśnienie dotyczące wątku kryminalnego. Oczywiście nie szarżujmy też z tym romansem, bo czy czytanie romansów i kilka wypadów na miasto z ideałem to już romans, nawet jeżeli się o nim myśli. A tytułowa "Kobieta z pazurem" to gdzie? bo chyba nie główna bohaterka Józka, już jej przyjaciółki miały więcej werwy i pazura, a ona co?  - bojaźliwa, ustępliwa, no takie kluchy. Jedynym atutem książki jest prosty język, czyta się szybko choć sama fabuła nie pozostaje w pamięci, i nie ma w niej nic interesującego, doczytałam bo miałam tylko tę książkę ze sobą, ale uważam że szkoda na nią czasu.

Moja ocena: 2/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


niedziela, 25 stycznia 2015

Joanna Chmielewska - "Mnie zabić"

źródło
TYTUŁ: Mnie zabić
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: OLESIEJUK
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 288

Tak, tylko Joanna potrafi znaleźć się w nieodpowiednim miejscu i czasie, a konsekwencją tego może być nawet chęć jej usunięcia z tego świata. Tak było i tym razem, Joanna jadąc do Alicji, przemierzyła bez mała pół Europy, by już prawie u kresu drogi po prostu odpocząć. Zatrzymała się w Holandii w mieście Zwolle, a tam przywitała ją paskudna pogoda, deszcz lał jak z cebra, zaparkowała na parkingu pod hotelem i jeszcze uprzątała cały swój majdan z samochodu, gdy tuż obok niej zaparkował inny wóz. Wysiadła z samochodu jednocześnie z kierowcą z auta obok, zderzyli się i uprzejmie przeprosili, deszcz lat, był wieczór, więc szybko oddalili się w swoich kierunkach, przez ten ułamek sekundy Joanna zdążyła zobaczyć twarz mężczyzny. Odjechała na drugi dzień nie pamiętając o tym spotkaniu na parkingu poprzedniego wieczoru.
Kilka dni później samochód mężczyzny stała nadal na parkingu, nie było by w tym nic dziwnego i pewnie nikt nie zwróciłby uwagi na owy samochód gdyby nie pies, który koło niego wył. Po próbach poszukiwania właściciela okazało się że samochód nie jest własnością żadnego gościa hotelowego, wezwano policję, a tam w bagażniku policja dokonała pewnego odkrycia ... zwłoki kobiety. Dokumenty z samochodu stwierdzały że zamordowana może być angielka, do wykrycia sprawcy zaangażowała się policja z Holandii i Anglii oraz Polski, gdy odkryto że jedynym świadkiem który widział twarz zabójcy jest nikt inny jak sama Joanna. 

Książka nie zawiodła mnie, mimo że jest to powieść wydana w 2005 roku i uważam że te już nie miały takiego pazura jak te wcześniejsze, to tą czytał mi się bardzo dobrze. Język prosty i lekki, dialogi z humorem, całość czyta się z zainteresowaniem i najważniejsze że było śmiesznie :) Książka w pełni odprężyła mnie i spędziłam z nią przyjemnie chwile :) Uwielbiam panią Joannę a jej książki zawsze wprawiają mnie w dobry nastrój, jeżeli macie ochotę na coś lekkiego, z humorem i do tego jeszcze intryga kryminalna jest to książka dla Was. 

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"



czwartek, 27 listopada 2014

Joanna Chmielewska - "Całe zdanie nieboszczyka"

źródło
TYTUŁ: Całe zdanie nieboszczyka
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Polski Dom Wydawniczy
DATA WYDANIA: 2003
STRON: 314

TAK!!! - tego mi trzeba było :)

Bo kto może wpakować się w tak skomplikowane sytuacje, kto może wpadać na różne niesamowite pomysły, kto może zniknąć z powierzchni ziemi, kogo może poszukiwać policja całej Europy i Interpol, kogo może ścigać szajka - kto może być ta osobą? no kto?  
Kto może udać się do nielegalnej jaskini hazardu, tam zostać pomyłkowo wzięty za inną osobę, gdzie dokonuje nalotu policja, a nieznajomy mężczyzna pada u jej stóp i wyznaje jej pewien szyfr. Kto może zostać porwany i wywieziony do Brazylii, samotnie przebyć Atlantyk, pomóc sobie szydełkiem i wydostać się z piwnicznych lochów, uciec, wypięknieć i ciągle trzymać ten szyfr tylko dla siebie, no kto? Tą osobą może być tylko Joanna :) Tak, to kobieta która ma charakter i niesamowita zdolność do wpadania we wszelkie dziwne sytuacje i do komplikowania sobie życia.

Jak już wspomniałam, tego mi trzeba było, książki lekkiej i przyjemnej, połączenia kryminału z humorem, a książki pani Joanny Chmielewskiej idealnie się do tego nadają (przynajmniej jak dla mnie te wcześniejsze). Książka wciąga już od pierwszej kartki i tak do ostatniej, znajdziemy tu dziwne i śmieszne sytuacje, dialogi z humorem, przystojnych blondynów, szajkę oraz niewiernego Diabła :) Śmiech który mi towarzyszył podczas czytania w pełni mnie rozluźnił. Jeżeli jeszcze nie czytaliście tej książki autorki to nie ma na co czekać, ja czytałam już ją kilkakrotnie i pewnie przeczytam jeszcze nie raz :) - świetna rozrywka, polecam.

Moje ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"



piątek, 19 września 2014

Olga Rudnicka - "Fartowny pech"

źródło
TYTUŁ: Fartowny pech
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 304

Filip Nadziany zwany Jokerem - policjant który ma nieustającego pecha, wszystko przy nim się psuje, do tego zostaje ośmieszony przez swoją "dziewczynę" która umieściła jego nagie zdjęcie w internecie. Postanawia poszukać swojej przestrzeni, wyjeżdża do wsi Paszcze gdzie w spadku dostał dom po dziadku, tam też załatwia sobie przeniesienie.

Krystian Dziany zwany Krysiem - policjant, mimo swojego zapału do pracy niestety też staje się pośmiewiskiem kolegów, a to za sprawą dwunastolatki która go pobiła. Postanowił opuścić szeregi policji i założyć biuro detektywistyczne. Niespodziewanie z wizytą z Włoch do Polski przyjechał jego brat Klemens i postanowił zostać jego wspólnikiem. Nawet naraił mu pierwszego klienta - Padlinę.

Klemens Dziany zwany Giannim, zawodowy zabójca. O jego profesji nie wie jego brat, a on sam uchodzi za ducha którego nikt nie widział i nikt o nim nic nie wie. Jego przyjazd do Polski jest podyktowany zleceniem które tu dostał - od Padliny. Trop prowadzi do Paszcz.

Gianni wysyła pod przykrywką Krysia do Paszcz, on tam spotyka swojego przyjaciela Jokera. Sprawy się komplikują - rana postrzałowa Krysia, wygrana dziewczyna w pokera, wojna gangów w Poznaniu, a w Paszczach cudna dziewczyna i gang X.

Jednym słowem, nic nie idzie tak jak było zaplanowane - no pech, ale który okaże się dla naszych bohaterów fartowny :)

Pełny relaks :) czytało mi się świetnie, ale się uśmiałam  - zresztą jak zawsze przy książkach Olgi Rudnickiej, którą uwielbiam. Polubiłam styl autorki i czy jest to kryminalna komedia czy książka traktująca o poważnych problemach jak "Cichy wielbiciel" (kilka słów o książce TUTAJ) to wiem że książka na pewno przypadnie mi do gustu. Przede mną jeszcze jedna książka pani Olgi której jeszcze nie przeczytałam to "Lilith", ale na pewno ją przeczytam, jak tylko ją zdobędę.
Wracajmy do "Fartownego pecha". Książka lekka, łatwa i przyjemna, postacie barwne, dużo dialogów, wartka akcja która czytelnikowi nie pozwala się nudzić. Jedyny minus książki jaki znajduje to zbyt siarczysty język panów gangsterów, ja wiem oni po prostu muszą kląć bo taki mają zawód, ale jednak w komedii kryminalnej powinno być go mniej. Jednym słowem, jeżeli macie ochotę na chwilę relaksu - jest to książka dla Was i gorąco zachęcam do jej lektury. Choć tak myślę że Dziany i Nadziany do spółki z Giannim nie mają szans z siostrami Sucharskimi :D

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



sobota, 17 maja 2014

Małgorzata J. Kursa - "Teściową oddam od zaraz"

źródło
TYTUŁ: Teściową oddam od zaraz
AUTOR: M. J. Kursa
WYDAWNICTWO: Prozami
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 216


To już kolejna książka autorki która wpadła w moje ręce, no i dobrze bo pani Małgorzata jest jedną z moich ulubionych autorek. Pisze lekko i z humorem, wątek kryminalny i trochę miłości, tak to jest to co lubię w książkach, a pani Małgorzata idealnie trafiła tym w mój gust :)

Dwie przyjaciółki Izabela i Ama, teściowa Izabeli (której ta chce się pozbyć , nie żeby jej nie lubiła, po prostu ta z dobroci serca chce pomóc ale ta jej pomoc zawsze wychodzi na odwrót), oraz dwóch panów Piotr (mąż Izabeli) i przystojny pan prokurator (stanu wolnego) Krzysztof, mocno zacieśniają więzi w rozwiązaniu zagadki nafaszerowanego biżuterią stolika. A wszelkie tropy prowadzą do kuzynów Amy, co niechybnie cieszy pana prokuratora, którego to oczy iskrzą na widok Amy :)  Skąd biżuteria w stoliku ciotki Amy? Czy między Krzysztofem i Amą coś zaiskrzy? A co z teściową Izabeli?

Tym razem również nie zawiodłam się na książce pani Małgorzaty, lektura lekka i przyjemna. Znajdziemy tu humor, miłość i zagadkę kryminalną, język prosty i lekki dzięki czemu książkę czyta nam się z przyjemnością i szybko. Lubię takie odprężające książki :) chwile wytchnienia i śmiechu, jeżeli i wy takie lubicie to zachęcam do jej przeczytania.

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

sobota, 26 kwietnia 2014

Małgorzata J. Kursa - "Ekologiczna zemsta"

źródło
TYTUŁ: Ekologiczna zemsta
AUTOR: M. J. Kursa
WYDAWNICTWO: Prozami
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 248

Uwielbiam książki lekkie i z humorem, a jak jeszcze jest wątek kryminalny to pełnia szczęścia :) i takie właśnie są książki pani Małgorzaty. Do tej pory udało mi się przeczytać dwie: "Tajemnica sosnowego dworku" oraz "Niespodziewany trup" i już wiem że pani Małgorzata znajduje się w gronie moich ulubionych autorek :) Teraz przede mną następna książka, mam nadzieję że i ta dostarczy mi chwil wytchnienia i rozrywki.

Mężczyźni to chodzące potwory w ludzkiej skórze, posiadają same wady, nie można się z nimi porozumieć na żadnej płaszczyźnie - po prostu stado bęcwałów które zatruwa życie kobietom - takie to zdanie o mężczyznach ma Malwina Letycja Pędziwiatr. Po latach powraca z obczyzny do kraju by odwlec córkę od straszliwego błędu jaki chce popełnić - od zamążpójścia, jednak o dziwo zięć zostaje przez Malwinę zaakceptowany. Malwina mieszka z córką i zięciem, gotuje im obiadki i zastanawia się nad własnym biznesem. Pewnego dnia spotyka dawno nie widzianą przyjaciółkę ze szkolnej ławy - Elizę, która ma syna Piotra i męża Stasiulka na wylocie - bo się rozpił. I tak od słowa do słowa Malwina dowiedziała się że Eliza została obrabowana w biały dzień, a policja umorzyła sprawę - no tak nie może być, Malwina nie życzy sobie by w jej mieście jakieś podejrzane indywidua napadały w biały dzień na niewinnych ludzi. Postanowiły ukarać złoczyńcę bo przecież Eliza go rozpoznała, w przygotowania do zemsty został wciągnięty syn Elizy Piotr i jego dziewczyna Lala (która też została napadnięta przez rabusia). Czy uda się im wymierzyć sprawiedliwość? Czy znajdą środek który da nauczkę rabusiowi? Jak się okazuje w Kraśniku nasza samozwańcza brygada do wymierzania sprawiedliwości będzie miała dużo pracy, nie tylko złodzieja torebek trzeba ukarać, są i inni chętni.

Książka lekka i przyjemna, pełna humoru, zwariowanych sytuacji i dialogów, mamy mały wątek miłosny i oczywiście wątek kryminalny :) Autorka pokazuje nam też jak do tej samej sytuacji czy zdarzeń podchodzą ludzie z różnych pokoleń, że ważna jest rodzina i że niezależnie od sytuacji i wydarzeń zawsze warto walczyć o swoje uczucia. Język prosty, czyta się szybko. Pani Małgorzata nie zawiodła mnie i tym razem, bardzo lubię styl autorki i na pewno z przyjemnością przeczytam i inne jej książki. Jeżeli macie ochotę odprężyć się i pośmiać to zachęcam do sięgnięcia po tę książkę.

Moja ocena: 5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



środa, 16 kwietnia 2014

Agnieszka Lingas-Łoniewska - "W szpilkach od Monolo"

źródło
TYTUŁ: W szpilkach od Monolo
AUTOR: A. Lingas-Łoniewska
WYDAWNICTWO: Novea Res
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 240


"W szpilkach od Monolo" to druga książka autorki którą będę czytać, jakiś czas temu czytałam  "Szósty" - książka bardzo mi się podobała, wciągnęła mnie od pierwszej kartki do ostatniej i chciałam więcej książek autorki. Długo na to czekałam, a liczne pozytywne opinie na temat innych książek pani Agnieszki kusiły mnie do sięgnięcia po jej powieści. Czy książka "W szpilkach od Monolo"  również przypadnie mi do gustu jak poprzednia?

Liliana - trzydziestopięcioletnia kobieta silna i niezależna, niestety nie wiedzie się jej w miłości, ciągle nie może znaleźć tego jedynego, a mama nie pomaga jej opowieściami jak to koleżankom świetnie się wiedzie mają mężów, dzieci, domy, samochody a ona co - nic. Liliana pracuje w korporacji i ma już tego dosyć, codzienne sztuczne uśmiechy i czułe fałszywe słówka, chce wolności, chce w końcu robić coś co da jej przyjemność. Pewnego dnia na parkingu przed firmą ktoś zajmuje jej miejsce parkingowe - no wściekła się, jej miejsce - ale, ale co za ciacho wysiada z bmw mmmmmm - no ale zajął jej miejsce to chyba powinna na niego prychać i zrobiła mu awanturę - ale jest przystojny, wysoki, niebieskie oczy i to spojrzenie. Jakby tego było mało to ciacho będzie jej szefem, i zaczęło iskrzyć na linii Liliana i ciacho (które ma na imię Michał), oj iskrzyło i to mocno, co nie podoba się pewnej koleżance z pracy. Michał wyjawia Lilianie swoją tajemnicę i ostrzega ją by nie wychodziła sama wieczorami i nie wracała późno, bo mieście grasuje porywacz kobiet. 
Czy między Michałem a Lilianą dojdzie do czegoś poważnego? Czy Liliana porzuci korporację i zacznie oddychać pełną piersią? Jaką tajemnicę skrywa Michał? Kto i dlaczego porywa młode kobiety? Czy Lilianie grozi niebezpieczeństwo? 

Spodziewałam się lektury lekkiej, łatwej i przyjemnej, tak w końcu głosiły hasła na okładce, komedia, kryminał, romans. A co dostałam? Może i była to książka lekka i łatwa, ale czy przyjemna, wulgaryzmy którymi rzucały tu panie aż mierziły mnie bo tego nie lubię, i nie ważne czy padają one z ust kobiety czy mężczyzny. Choć nie powiem miejscami było zabawnie i to jest plus dla książki, bo komedią w całym tego słowa znaczeniu nie można nazwać, kryminał - no tu niestety to chyba tylko na koniec, przez cała książkę wyczekiwałam jakiejś akcji bo przecież grasuje  porywacz kobiet i co kicha, dopiero na sam koniec książki przeprowadzona szybka akcje, byłam zawiedziona że trup pojawił się na przedostatniej kartce i to jako wspomnienie jakiejś nowej sprawy i to by było na tyle kryminału, romans był - i tu autorka chciała nas uraczyć scenami erotycznymi czy to się jej udało to już musicie ocenić sami. Co do książki to by było na tyle, przeczytałam szybko ale pozostał niesmak, nie tego spodziewałam się po autorce, liczne pozytywne opinie narobiły mi apetytu na rewelacyjny kryminał z humorem i romansem, niestety ale nie tym razem, mi książka nie przypadła do gustu.

Jest coś jeszcze co mnie zastanawia, autorka przedstawiła nam tu młode kobiety (35 l.) - przyjaciółki, a Lilianę chyba jako ich przedstawicielkę - i co, ta kobieta co tydzień tylko upija się (nie chodzi tu o kieliszek czy dwa wina wieczorem) i każde niepowodzenie, a nawet pozytywne załatwienie sprawy opiera o alkohol. Ja wiem clubbing clubbingiem ale chyba są jakieś  granice, tym bardziej że tak szalała że urywał się jej film. Wiem Liliana jest pełnoletnia i może bawić się z przyjaciółmi, jednak czy to jest dobry przykład do książkowej fabuły? Być może tak bawią się teraz młode kobiety a ja  żyję w jakimś innym świcie.

Moja ocena: 3/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:




piątek, 4 kwietnia 2014

Małgorzata J. Kursa - "Niespodziewany trup"

źródło
TYTUŁ: Niespodziewany trup
AUTOR: M. J. Kursa
WYDAWNICTWO: Prozami
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 216


Jakiś czas temu przeczytałam książkę pani Małgorzaty "Tajemnica Sosnowego Dworku", historia bardzo mi się podobała a styl autorki przypadł mi do gustu i miałam ochotę na więcej jej książek. Długo czekałam ale mam - przyniosłam z biblioteki trzy książki pani Małgorzaty i na pierwszy ogień poszła "Niespodziewany trup".

Luiza Lisiec dziennikarka w gazecie "Echa Kraśnika", bardzo ambitna chce zabłysnąć w gazetach ogólnopolskich w tym celu w pisanych artykułach czasami mija się z prawdą, drapieżna i chciwa na pieniądze (były mąż przestał ją sponsorować a Luiza ma swoje potrzeby). Podczas pewnego party z władzami miasta postanowiła wyjść szybciej z imprezy, niespodziewanie podsłuchała rozmowę, którą przezornie nagrała na dyktafon. W tej zasłyszanej rozmowie Luiza zobaczyła swoją przyszłość w Krakowie. Pracowała, ale jak zauważyli koledzy z redakcji robiła to bez entuzjazmu, nawet informacja o napadzie na bank nie zrobiła na niej wrażenia, kiedyś rzuciła by się na ten temat i wycisnęła z policji i świadków wszelkie wiadomości.
W Kraśniku dokonano napadu na bank, dwóch zamaskowanych bandytów wtargnęło do banku, sterroryzowali kasjerki i ukradli pieniądze, niespodziewanym świadkiem całego napadu była właścicielka zakłady fryzjerskiego Anna Orzechowska, na którą jeden z bandytów krzyknął potykając się o nią, zelżył ją - ale tak nietypowo. Anna po całym zdarzeniu bardzo się boi, niespodziewanie jako jej obrońca pojawia się chłopak w którym wszystkie dziewczyny w liceum się kochały, a on bierze życie takim jakie jest. Jednak poznanie małej Blondi - która poszukuje tatusia, zmienia Patryka.
Co dzieje się z Luizą? Gdzie podziała się jej drapieżność? Co nagrała na dyktafonie? Kto napadł na bank? Czy Anna da szansę swojemu obrońcy - Patrykowi? a mała Blondi? Kto zabił ... no właśnie kto zabił ... kogo?

Na ostatnie pytanie nie odpowiem kto i kogo - musicie sami przeczytać bu odkryć odpowiedź na te pytania.

Książka lekka, łatwa i przyjemna :) Autorka pokazuje nam małe miasteczko i jego mieszkańców, z różnymi charakterami, barwne i nietuzinkowe postacie. Jak to w małym miasteczku: wszyscy się znają a i nie jedna ploteczka pójdzie w obieg. Książka napisana lekkim, prostym językiem, a całość to kryminał z humorem i wątkiem romansowym :) Świetny odstresowywacz i umilacz czasu.  Kto jeszcze nie poznał pani Małgorzaty Kursy to gorąco zapraszam do zapoznania się z jej twórczością, ja spędziłam z książką wspaniałe chwile.


Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

piątek, 27 grudnia 2013

Joanna Chmielewska - "Wszyscy jesteśmy podejrzani"

źródło
TYTUŁ: Wszyscy jesteśmy podejrzani
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Polski Dom Wydawniczy
DATA WYDANIA: 1992
STRON: 240


Do czego może doprowadzić wybujała wyobraźnia? Ale po kolei ... Joanna pewnego dnia wpada do pracy (pracownia architektoniczna) z wiadomością że Tadeusz Stolarek - jeden z kolegów z pracy nie żyje, został zamordowany w sali konferencyjnej paskiem od damskiego fartucha, i nikt obcy tego nie mógł zrobić bo Matylda (personalna/sekretarka) zaświadczyła że nikt w tym czasie nie wchodził i nie wychodził z biura. Ta wiadomość poruszyła całe biuro, niczym Joanna wyjaśniła że to jej wyobraźnia, cały personel wziął udział w zabawie typując mordercę, nawet sam "nieboszczyk" był tym faktem poruszony. Tego samego dnia koło południa wybuchła bomba, Janusz - kolega z pokoju Joanny poszedł do sali konferencyjnej po Dzienniki Ustaw i ... znalazł zwłoki Tadeusza. W pracowni wybuchło apogeum, wszyscy biegali, krzyczeli, mdleli ... nikt nie wierzył w to co się stało.  
Władze które przybyły na miejsce zbrodni miały nie lada problem, ogólnie wszystkim się pomieszało co wymyśliła Joanna, a tym co się wydarzyło. Matylda zaświadczyła że nikt nie wchodził i nikt nie wychodził, mordercą jest jeden z pracowników. Do grupy milicjantów dołączył prokurator - diabelsko przystojny i przedstawiciel sił nadprzyrodzonych. Zaczęli przesłuchiwania na miejscu - wtedy dopiero zaczęły wybuchać awantury. Kto zabił Tadeusza i dlaczego? Na to pytanie szukały odpowiedzi nie tylko władze ale również Joanna z przyjaciółmi i z pomocą swojej wyobraźni z którą prowadzi rozmowy -  rozmowy z pojawiającym się diabłem. A prokurator?  - podoba się Joannie :) czy coś z tego wyniknie?

Jedna z moich ulubionych książek autorki. Wartka akcja, kryminalna intryga, nadnaturalne siły, humor - mogę powiedzieć że przez duże H, śmiałam się prawie przez całą książkę, a najważniejsze jest dla mnie to że za każdym razem gdy czytam tę książkę (to chyba z 10-ąty raz) jest dla mnie tak samo śmieszna :) i o to chodzi :) Kochani książkę polecam Wam jak najbardziej, to książka na każdy czas :)

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


sobota, 21 grudnia 2013

Daria Doncowa - "Poker z rekinem"

źródło
TYTUŁ: Poker z rekinem
AUTOR: D. Doncowa
WYDAWNICTWO: VIDEOGRAF II
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 304


To moje pierwsze spotkanie z autorką, ale powiem Wam że jestem bardzo ciekawa jej książek. Dlaczego? Naczytałam się dużo pozytywnych opinii na temat książek pisarki. W moje ręce trafił drugi tom cyklu powieści kryminalnych o detektyw - amator Eulampi, mam nadzieje że to nie będzie miało znaczenia i lektura okaże się trafioną :)

Eulampia Romanowa zwana przez domowników: Lampą, Lampecją, Lampikiem, w "poprzednim życiu" bogata paniusia, zawód wyuczony - harfistka, teraz prowadzi dom Kati (która ma liczną rodzinę - wliczając w to również domowych pupili), detektyw-amator. 
Pewnego razu Eilampie nad ranem zbudził telefon z prośbą o pomoc, rzecz jasna była to pomyłka którą Lampia wyjaśniła dzwoniącej kobiecie, jednak ponownie to właśnie do niej dodzwoniła się nieznajoma kobieta twierdząc że ktoś ją zabił. Lampia dowiedziawszy się od tej kobiety że to blok obok, postanowiła do niej pójść i wyjaśnić sprawę, niestety na miejscu Lampia zastała umierającą kobietę, która zdążyła jej powiedzieć że ten kto ja zabił czegoś szukał - ma podróby, ale nie znalazł. O co chodziło tej kobiecie? Lampia nie miała czasu żeby się zastanawiać.
Katia znalazła pracę Lampi i to nie byle jaką, zgodnie z jej profesją - detektywa :) Oleg Jakowlewicz  - "Król nafty" potrzebował pilnie kogoś kto odkryje czy jego żona go zdradza, bo ostatnio dziwnie się zachowywała. Podawała mu środek nasenny a sama wymykała się z domu wracając nad ranem, przy czym sama wyglądała na niezbyt szczęśliwą. Po kilku dniach obserwacji Lampia nic nie miała na zdradę żony, ale Oleg wezwał ją i pokazał list od żony, opuściła go - a on chciał wiedzieć kim on jest. Lampia podjęła się zadania, nawet nie wiedziała w jakie to wciągnie ją kłopoty.
Ale jak tu oprzeć się kiedy pieniądze same pchają się Lampi w ręce, przyjmuje drugie zlecenie - ma pomóc Antonowi, synowi bogatego producenta muzycznego. Lampia ma udowodnić że nie jest mordercą, dziwnym trafem kobieta przez niego rzekomo zamordowana mieszka w bloku obok. Wszystko to dziwne jest, Lampia ma dziwne telefony. Czyżby ktoś nastawał na jej życie? Przyjmując obie sprawy Lampia nawet nie zdaje sobie sprawy jak będzie blisko niebezpieczeństwa? i jak bardzo sprawy są ze sobą powiązane.

Moje pierwsze spotkanie z autorką uważam za bardzo udane - kryminał z humorem to jest to co lubię :) Akcja szybka i wartka, brak zbędnych opisów, język prosty i lekko się czyta. Autorka wprowadza nas w świat moskiewskiego życia i pokazuje różnice jakie są między wsią a wielkomiejskim życiem. Pełna humoru, zwrotów akcji, zakończenie - może i w pewnym momencie zaczyna być przewidywalne, ale jak najbardziej świetna książka na lekki i rozluźniający wieczór. Na pewno sięgnę po inne książki autorki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

poniedziałek, 11 listopada 2013

Joanna Chmielewska - "Klin"

źródło
TYTUŁ: Klin
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Polski Dom Wydawniczy
DATA WYDANIA: 1994
STRON: 216


Kolejna książka Joanny Chmielewskiej z mojej półki, tym razem debiutancka. "Klin" został wydany w 1964 roku, a w 1966 roku został nakręcony na podstawie książki film "Lekarstwo na miłość" którego reżyserem był Jan Batory, a scenariusz do niego stworzyli Jan Batory i ... Joanna Chmielewska.

Joanna to kobieta która uwielbia tajemnice, a do tego ma nieprzeciętny dar pakowana się w przeróżne dziwne sytuacje i zdarzenia, potrafi je również stwarzać. Właśnie podczas jednej z takich dziwnych sytuacji, kiedy to Joanna usilnie namawiała przez telefon przyjaciółkę by ta anonimowo zadzwoniła do hotelu do pana w pokoju 336 i sprawdziła czy on jest (bo był w mieście a nie zadzwonił do Joanny, a jej serce mocno bije dla tego pana - ale on o tym jeszcze nie wie), przyjaciółka miała pewne opory i do tej dziwnej rozmowy telefonicznej włączył się trzeci głos - jakiegoś pana, który zaproponował że on zadzwoni i sprawdzi tego pana. Tak to zaczęła się dziwna znajomość Joanny z tajemniczym panem z telefonu, tajemniczym bo nie podał jej swojego imienia, nazwiska, nic o sobie, a wręcz nakierował Joannę na osobnika do siebie bardzo podobnego. Co na to Joanna - postanowiła jednak odszukać tajemniczego znajomego i tym samym wplątała się w dziwne sytuacje, a jakie wywołała zamieszanie, tak to mogła zrobić tylko Joanna. Za sprawą swojej dziwnej telefonicznej znajomości została wplątana w akcję "Szkorbut", oczywiście mogła się wyplatać mówiąc że to pomyłka, ale nie Joanna :) Co to za akcja "Szkorbut"? Kim jest tajemniczy pan z telefonu?  Jak Joanna zapanuje nad całą tą dziwna sytuacją?

Debiut literacki pani Joanny uważam za bardzo udany, być może nie ma jeszcze w książce tego jej znanego humoru, ale widać już jego zaczątki. W tej książce również zarysowała się nam Joanna, taka którą poznajemy w późniejszych książkach, kobieta zwariowana ze skłonnością do pakowania się w dziwne sytuacje i  jej cięty język. Język książki - prosty, dzięki czemu książę czyta się szybko. Wiem że nie wszystkim może przypaść do gustu pierwsza książka autorki, ale pamiętajmy że to był jej debiut - ja uważam że udany :) Oczywiście jak najbardziej polecam :)

Moja ocena: 4/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (Literackie Zaduszki)
"Czytamy kryminały" (świąteczna abolicja - I-II kryminał polski)


poniedziałek, 28 października 2013

Olga Rudnicka - "Martwe jezioro"

źródło
TYTUŁ: Martwe jezioro
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 232

Przeczytałam prawie wszystkie książki pani Olgi Rudnickiej, do całości brakowało mi "Martwego jeziora" i "Lilith". Podczas wypadu do biblioteki znalazłam na półce "Martwe jezioro", od razu zabrałam się do czytania. Ciekawe czy debiutancka powieść pani Olgi jest tak samo porywająca jak pozostałe jej książki?

Beata Rostowska mieszka w wynajętym mieszkaniu wraz ze swoja najlepszą przyjaciółką Ulą, jest doradcą podatkowym, ma dobra pracę, ukończyła studia - gdzie musiała sama na nie zapracować, mimo że jej rodzice to majętni ludzie. Odcięli się od niej i Beata sama musiał sobie radzić w życiu, całe swoje życie miała wrażenie że nie jest za dobra, że nie spełnia oczekiwań rodziców, przez to stała się zamknięta na ludzi, przygarnęła ją rodzina przyjaciółki, traktując jak córkę.
Pewnego dnia Beata kojarzy pewne fakty, po przeczytanym artykule o grupach kwi, wynika z niego jasno, na pewno jej ojciec nim nie jest - więc kto? czyżby mama miała romans, była niechcianym dzieckiem i dlatego takie odtrącenie? Beata postanowiła odkryć prawdę, wynajęła agencję detektywistyczną która ma jej pomóc w poznaniu prawdy. Beata nawet nie zdaje sobie sprawy jak bardzo będzie to skomplikowana sprawa? Do tego wszystkiego: jej przyjaciółka Ula usilnie stara się ją wyswatać z bratem Jackiem, oraz przychodzi zaproszenie na ślub jej siostry. Całkowite zdziwienie - co oni chcą po dwóch latach? Ula jedzie na  ślub siostry z Jackiem, czy tam dowie się prawdy o sobie? Po co ją ściągnęli na  ślub? A co z Jackiem?

Debiutancka powieść Olgi Rudnickiej wypadła bardzo dobrze, mamy tu kryminał z humorem, do tego kroi się romans - to cechy które zapewniają nas że książka będzie ciekawa, i tak było. Przeczytałam książkę z zainteresowaniem i uśmiechem na twarzy, dialogi z humorem i ciekawe sytuacje, no i ten mężczyzna :) język lekki, dzięki czemu książkę czyta się szybko i lekko.  Naprawdę fajna, lekka, rozluźniająca książka, można powiedzieć że takie lekkie czytadełko, ale takie książki są bardzo potrzebne, bardzo, mają nam dać wytchnienie :)
Dodam jeszcze że znając późniejsze książki pani Olgi, muszę powiedzieć że warsztat pisarski z książki na książkę coraz bardziej się rozwija, gratuluje pani Olgo :) Czekam na następne pani książki, a Was gorąco zachęcam do zapoznania się z twórczością autorki.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienna chandrę)


piątek, 25 października 2013

Joanna Chmielewska - "Złota mucha"

źródło
TYTUŁ: Złota mucha
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Vers
DATA WYDANIA: 1998
STRON: 352

Kolejna książka Joanny Chmielewskiej z mojej kolekcji, mimo że czytane, zawsze do nich chętnie powracam. Książkę "Złota mucha" czytałam tylko raz, teraz ponownie udaję się nad morze wyławiać bursztyn :) a co z tego wyjdzie ...

Joanna to kobieta nietuzinkowa, nie lubi gotować, nie przeszkadza jej bałagan, gdyż sama nie należy do osób sprzątających (sterty różnych papierów zalegają w jej mieszkaniu), namiętnie kocha bursztyn - tak, powiecie przecież kobiety kochają piękne ozdoby z bursztynu, a i owszem. Jednak Joanna postanowiła sama wyłowić ten bursztyn z morza, oszlifować go i zrobić sobie z niego naszyjnik, lub jakieś wisiory. W tym celu udała się nad morze, gdzie w pocie czoła wyławiał ten bursztyn, zbierała, w domu różnymi sposobami szlifowała ... osiemnaście lat jak z bicza strzeliło, a z naszyjnika - nici. Nawet nie zdawała sobie sprawy że gdy te osiemnaście lat temu wyjechała nad morze wyławiać ten bursztyn, z ówczesnym swoim drugim mężem wdepnęła w sam środek afery - a muszę Wam powiedzieć że afery wprost przepadają za Joanną, i tak wtedy Joanna uczestniczyła w niecodziennym połowie bursztynu - młoda kobieta nie mogąc wyciągnąć śmieci z bursztynami, rozebrała się do bikini (nadmienię że panowało zimno) i wskoczyła do lodowatego morza by wyciągać te śmieci - warto było, piękne okazy, niespotykane, bursztyn w środku ze złotą muchą, z chmurką i z kijanką wylegająca się z jajka - istne cuda. W noc po połowie kobieta wraz z mężem zniknęli, a wraz z nimi bursztyny - po latach odnaleziono ich ciała. Co stało się z bursztynami? Kto ich zamordował?  Za Joanną przez te osiemnaście lat ciągnęły się te bursztyny, a ona jako patriotka nie chciała by bursztyny były wywiezione, wplątana w aferę postanowiła rozwikłać zagadkę, wraz z przyjaciółką i nowym adoratorem :)  nawet nie zdawała sobie sprawy jak bardzo była wplatana w całą aferę.

Gdy pierwszy raz przeczytałam tę książkę zakupiłam naszyjnik z bursztynu, oczywiście była to mierna imitacja, jednak dumnie nosiłam go jakiś czas :) Cóż mogę Wam powiedzieć, kolejna świetna książka pani Joanny, niecodzienne sytuacje, dialogi pełne humoru, barwne postacie, a przez to wszytko przewija się czar PRL-u :) Kryminał z humorem - czego więcej trzeba dla relaksu. Jak najbardziej zachęcam do spotkania z panią Joanną, książka lekka i z humorem, spędzicie z nią miły czas :)

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (książka z motywem morza/oceanu)

sobota, 5 października 2013

Marta Obuch - "Łopatą do serca"

źródło
TYTUŁ: Łopatą do serca
AUTOR: M. Obuch
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 328


O Marcie Obuch i jej książkach słyszałam wiele dobrego, ale sama nie miałam jeszcze przyjemności zapoznania się z jej twórczością, ale do czasu :) Podczas mojej ostatniej wizyty w bibliotece zobaczyłam wśród nowości książkę Marty Obuch "Łopatą do serca", nawet się nie zastanawiałam, od razu sięgnęłam po nią i zabrałam ją do domu, by wieczorem oddać się lekturze.

Michalina Skoczylas zwana Misią, żona  Henryka - biznesmena, skąpca, z którym przed ślubem podpisała intercyzę. Wraz ze swoja przyjaciółką Zuzą założyły własny salon kosmetyczny, bez wkładu męża skąpca, lubiły swoja pracę i zaczęły właśnie wychodzić w swoim biznesie na prostą. Pewnego dnia świat Misi przewraca się do góry nogami: dowiaduje się że jej mąż to nikt inny jak szef śląskiej mafii - Hardy, ma kochankę, do jej mieszkania wprowadza się Igła - wysoki, dobrze gotujący i lubiący dobre wino szef ochrony Henryka (ale iskrzy), pląta się jej też policjant - Piotr Marchewka, który robi maślane oczy do Zuzy, a do tego wszystkiego wszyscy czegoś szukają - czego ... Misia i Zuza prowadzą własne dochodzenie, chcą nawracać przestępców ... oj dzieje się dzieje :) Do tego dochodzi jeszcze pytanie - kim jest Jarosław Maziarz?

Tak dzieje się wiele i o to chodzi, ta książka idealnie trafiła w mój gust. Pełna humoru, zadziwiających sytuacji, śmiesznych dialogów, po prostu idealna na lekki, rozluźniający wieczór, by spędzić mile czas. Nie zrażajmy się opiniami: że bohaterowie mało wyraziści, że język prosty, że może zbyt wiele wątków, a zakończenia można się domyśleć, nie nie i jeszcze raz nie. Wątki mimo że było ich kila świetnie ze sobą współgrały, bohaterowie może i mało wyraziści i język prosty, ale ta książka to kryminalna komedia - jest idealna, świetnie się przy niej bawiłam i o to chodzi - gorąco Wam ją polecam. Mam nadzieję że inne książki pani Marty trafią w moje ręce, z przyjemnością oddam się ich lekturze.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienną chandrę)

wtorek, 23 lipca 2013

Olga Rudnicka - "Drugi przekręt Natalii"

źródło
TYTUŁ: Drugi przekręt Natalii
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 496


Uwielbiam książki pani Olgi Rudnickiej, udało mi się przeczytać prawie wszystkie jej książki i bardzo przypadły mi do gustu, a po przeczytaniu książki "Natalii 5" pokochałam siostry Sucharskie. Jak tylko dowiedziałam się że jest druga część o przygodach Natalii wiedziałam - na pewno ją przeczytam i jest, zgarnęłam ją z biblioteki, odrzuciłam inne książki i zabrał się do czytania ...

Siostry Sucharskie - poznały się dwa lata wcześniej, kiedy to zmarł ich ojciec - Janusz Sucharski pojawiły się na odczytaniu testamenty szanownego tatusia, który okazało się być bigamistą i miał pięć córek, dziewczyny o sobie nie wiedziały, a żeby mu się nie myliło wszystkie miały na imię Natalia. Zamieszkały wspólnie w posiadłości ojca w Mechlinie. Jakie są siostry Sucharskie, no cóż różne opinie o nich krążą - apodyktyczne, zaborcze,  kłótliwe, lepiej im się nie sprzeciwiać, lubiące mieć kontrolę nad wszystkim, stojące murem za sobą.


Janusz Zawada - starszy miły pan, były wspólnik ojca sióstr Sucharskich, którego to teraz po śmierci ojca siostry odwiedzają i spędzają z nim wspólnie święta, pan Janusz został przyszywanym dziadkiem. Ale czy w rzeczywistości to naprawdę starszy, miły pan?
Pewnego dnia dziewczyny zdają sobie sprawę z tego że nie miały żadnej wiadomości pd pana Janusza ani nie odbiera telefonu, zaniepokojone tym stanem postanowiły do niego pojechać (pojechały trzy Natalie) - a tam, pod domem policja, pogotowie, w mieszkaniu pana Janusza znajduje się trup bez ... głowy, ale pana Janusza nie ma. Policja wszczyna śledztwo oraz poszukiwania pana Janusza, niestety odnajdują jego ciało. Zrozpaczone siostry nie dają wiary tym doniesieniom, uważają że pan Janusz żyje, a maja ku temu kilka powodów. Niestety policja potwierdza że pan Janusz nie żyje, siostry dziedziczą wszystko po panu Januszu, w tym zabytkową szkatułkę której w żaden sposób nie można otworzyć.  Kto nie może ten nie może, dzieci Natalii - Anielka i Przemek dali sobie radę, o czym w odpowiednim czasie poinformowały mamę i ciocie, a tam ... brylanty, pięćdziesiąt sztuk. Siostry Sucharskie postanowiły dowiedzieć się co to za brylanty, skontaktowały się z Krzysztofem Borowiakiem - antykwariuszem który ich nie cierpi, ale czego nie robi się dla pieniędzy. Jak się okazuje o brylantach ktoś wie, chce je przejąc, siostry są w niebezpieczeństwie, giną następni ludzie. Kto chce zdobyć brylanty? Czy osobista ochrona sióstr z policjantów (bardzo osobista :)) im pomoże? Ciąża - kto? 

Ponowne spotkanie z siostrami Sucharskimi było oszałamiające, warto dla tej książki zerwać noc. Autorka raczy nas nie tylko wspaniałą intrygą kryminalną, ale również niesamowitymi siostrami, które potrafią zagmatwać każdą sytuację, do tego mają cięte języki i stoją za sobą murem. Lekki język, zabawne dialogi, zwariowani bohaterowie, akcja która pędzi nie daje nam się nudzić. Po prostu rewelacyjna książka, która obowiązkowo należy przeczytać. Liczę że pani Olga ponownie zabierze nas do Mechlina i uraczy nas następnymi przygodami sióstr Sucharskich. Książka obowiązkowo do przeczytania, nie tylko na letni czas.

Moja ocena: 6/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (lekkie, wakacyjne czytadło)
"Czytamy kryminały" (abolicyjnie - I-II kryminał polski)

środa, 15 maja 2013

Jacek Getner - "Pan Przypadek i trzynastka"

źródło
TYTUŁ: Pan Przypadek i trzynastka
AUTOR: J. Getner
WYDAWNICTWO: POLiGRAF
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 202


Już od dawna miałam ochotę zapoznać się z twórczością pana Jacka Getnera, i udało się - dzięki Kiti z którą dokonałam swojej pierwszej wymiany książkowej, mam nadzieję że Kiti będzie również zadowolona jak ja. Przeczytałam kilka opinii na temat książki "Pan Przypadek i trzynastka" i wydaje mi się że to idealna lektura dla mnie, z ochotą przystąpiłam do jej czytania ...

Tytułowy Jacek Przypadek to trzydziestoletni kawaler, porzucił studia prawnicze ku rozpaczy swojego ojca, który ciągle ma nadzieję że jego syn powróci na studia i będą wspólnie prowadzić kancelarię, na studiach poznał Marzenę z którą to są fikcyjnym narzeczeństwem - przed rodzicami Jacka, a Marzena robi aplikacje w kancelarii ojca Jacka. Nasz pan Przypadek ma także oddanego przyjaciela Błażeja, adwokata - który myśli o sobie że jest Młodym Bogiem Sexu, a kobiety na jego punkcie szaleją, oraz przeuroczą sąsiadkę panią Irminę - która zna wiele osób w Warszawie. Tak można powiedzieć że to najbliżsi Jacka Przypadka, a sam Jacek - ogólnie nie ma planów życiowych, żyje z wynajmowania mieszkań które ma, to po babci, to po cioci, od rodziców, ciągle ćwiczy przygotowując się do biegu maratońskiego, dobrze gotuje - choć nie lubi tego robić, ma jak mówią ironiczno-dobrotliwo-pobłażliwy wyraz twarzy, jest bystry i spostrzegawczy.

Ta spostrzegawczość i trafne wyciąganie wniosków spowodowały że Jacek zaczął stawiać pierwsze kroki w zawodzie prywatnego detektywa, a to wszystko za sprawą pani Irminy. Pani Irmina była dumną posiadaczką czterech bardzo drogich obrazów, które zostały skradzione, a  policja o ich kradzież oskarżyła wnuka Pani Irminy - Wojtka, czemu wiary pani Irmina nie dała, i  poprosiła Jacka o pomoc. Jacek pomógł pani Irminie, powiązał fakty, i odnalazł obrazy. Pani Irmina z wdzięczności opowiedziała wszystkim jakim Jacek jest świetnym detektywem, i podesłała mu następnego klienta - gdzie Jacek rozwikłał zagadkę afery willowej, oraz pomógł udowodnić kradzież teatralnej sztuki - klientowi któremu poleciła Jacka "narzeczona" Marzena. Tak nasz bohater zaczął być prywatnym detektywem.

Pomimo że nie jestem fanką opowiadań, to te trzy krótkie opowiadania o przygodach pana Jacka Przypadka bardzo mi się podobały. Autor nie tylko raczy nas lekkimi i zabawnymi historiami, ale także przedstawia nam bardzo interesujących bohaterów, którzy maja swoje powiedzonka, czy zachowania, dodają uroku całej książce - jak chociażby przeurocza pani Irmina :) Oczywiście jeżeli ktoś nastawia się na taki typowy kryminał, może się zawieść, nie mamy tutaj krwawych trupów, szybkiej akcji, mamy za to kradzieże i przekręty, a to wszystko przedstawione w bardzo lekki i zabawny sposób.
Na okładce książki przeczytałam że to pierwsza z czternastu książek o przygodach pana Przypadka, z przyjemnością sięgnę po następne książki - tak to idealna lektura dla mnie, mam nadzieję że i pozostałe części mnie wciągną.

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

czwartek, 15 listopada 2012

Joanna Chmielewska - "Studnie przodków"

źródło
 TYTUŁ: Studnie przodków
 AUTOR: J. Chmielewska
 WYDAWNICTWO: Krajowa Agencja Wydawnicza
 STRON: 287
 DATA WYDANIA: 1989

Roku pańskiego 1876 szesnastoletnia Katarzyna Bolnicka uciekła z domu. Ściślej mówiąc, nie z własnego domu, ale z wytwornej siedziby swoich hrabiowskich pociotków, gdzie nabierała ogłady i uczyła się eleganckich manier. Nakichawszy na ogładę i maniery, zmyliła straże i późną nocą wylazła przez okno w ogrodzeniu. Za dziurą czekał dziarski młodzian, dzierżący krótko przy pysku zniecierpliwione konie, łatwo zatem odgadnąć, po co Katarzyna uciekła. (źródło opisu - okładka książki)

Tym razem cała wesoła ferajna, naszych znajomych pań z książki "Boczne drogi" (recenzja), wyrusza do Woli, włości po prababci. Dlaczego właśnie tam? Gnana tam jest chęcią zdobycia informacji i zobaczenia bagienka gdzie znaleziona nieboszczyka z adresami wszystkich pań ... zaznaczmy że tylko pań. No właśnie, ale skąd obcy nieboszczyk miał ich adresy? ... no i po co? "... pojechaliśmy obejrzeć okolicę, gdzie popełniono morderstwo powiązane z rodziną przez adresy z niepojętych przyczyn. Zabrałyśmy ze sobą siostrę ojca, ciocię Jadzię, która w cichości ducha czuła się głęboko skrzywdzona faktem, że jej adresu nieboszczyk nie posiadał, i żywo interesowała się familijna sensacją." To musiało zostać wyjaśnione, no przecież tak nie może być żeby obce zwłoki, miały ich adresy. Tam od stryjecznego brata, Franka dowiedziały się że ich oczekiwał, bo już kilku obcych się pytało i on się ich spodziewał, a do tego tajemnica, ktoś komuś coś zabrał ... może schował ... ich rodzina powinna coś o tym wiedzieć ... trzeba to oddać. No i zrobił się rozgardiasz, co zabrane? ... komy? ... oni? ... co  i jak? 
Zamieszkując u Franka, chciały mu pomóc w obejściu a jednocześnie szukać bo jak powiedział ojciec Franka na łożu śmierci "Tutaj, tutaj ..." to COŚ musiało być w obejściu, więc zaczęły sprzątać za oborą, pewnego dnia stwierdziły że z tego sprzątania wcale im nic nie wychodzi, jak było tak jest, a nawet sterta śmieci rosła, ktoś nie chciał aby szukały ... ale nasze dziarskie panie idąc za ciosem i na przekór, a do tego wiedzione nadzieją że może jednak znowu studnia ... zaczęły rozkopywać studnie, gdzie tajemniczy, pętający się element ciągle im przeszkadzał, zasypując ... trup w obejściu  ... a żeby jeden ... . Trup, trupem w końcu nasze panie są już zaprawione w bojach i żaden obcy trup nie jest im straszny ... no tak ale czego mają szukać.
Pewnego dnia Joanna z Warszawy przywozi Michała Olszewskiego, który także ich szuka, opowiada im o testamencie ich praprababci Zofii Bolnickiej, która to zapisała ogromny spadek córce swojej córki Katarzyny, z całkowitym jej pominięciem, ... spadek ... to czego szukają i one i całe dziwne, obce, pętające się elementy to prawdziwy ... skarb.
No i tu się zaczęło, nadal trup ściele się gęsto, nielegalny ubój halabardą, rozkopywanie studni - a żeby jednej, prace polowe, wycieczka do Francji, przemyt ... ale czy naszym paniom uda się odnaleźć ich spadek?

"Do zachodu słońca udało nam się wykopać dół głębokości przeszło pół metra, nazajutrz zaś nasze osiągnięcie okazało się całkowicie zniweczone. Dół nie istniał, wypełniały go kamienie z ruinki. Zostałam siłą wyrwana ze snu i dowleczona za oborę, gdzie nad zasypaną dziurą bulgotały rodzinne temperamenty. Teresa wymyślała swoim siostrom od tępych dyń, zakutych pał i kapuścianych głąbów, dopytując się natrętnie, kiedy im wreszcie zaświta, że tu jakiś zbir zakrada się noc po nocy z niedwuznacznym zamiarem wymordowania całego społeczeństwa.Ciocia Jadzia z wypiekami na twarzy pryskała aparatem, bąkając przy tym nerwowo jakieś przypuszczenia co do Lucyny, która jak wiadomo lubi latać po nocy, a inwencji nigdy jej nie brakowało. Lucyna wyłącznie dla draki rzuciła podejrzenie na mnie, twierdząc, że podstępnie stwarzam sensacje niezbędne mi do następnej książki. Teresa zaczęła się wahać co do zbira. Jędrek chichotał na uboczu. 
W moją mamusię wstąpiło nagle złe i odezwał się w niej charakter przodkiń.
- Wszystko mi jedno, kto to robi, ja temu łobuzowi nie daruję! - rzekła mściwie i z zaciętością - Jędrek, wydłubujemy to!
Jędrek od razu przestał się śmiać. ... "

Tak, następna książka pani Joanny Chmielewskiej przy, której spędza się miły i wesoły wieczór. Dialogi po prostu nas rozśmieszają do łez, a i same opisy dziwnych zachowań całej rodzinki są doskonałe :) Nic dodać, nic ująć, nie ma co opisywać, książkę trzeba przeczytać. Gorąco poleca.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań "Z półki", 





niedziela, 24 czerwca 2012

Ewa Stec - "Polowanie na Perpetuę"

TYTUŁ: Polowanie na Perpetuę
AUTOR: E. Stec
WYDAWNICTWO: Otwarte
STRON: 304
DATA WYDANIA: 2009  

Dzieci urocze, choć czasem doprowadzają do szału. Mąż kochający, ale bardzo zajęty. Dwie oddane przyjaciółki. Jedna prezerwatywa która burzy prawie idealne życie Agaty. Kiedy Agata znajduje ją w samochodzie męża, podejrzewa zdradę. Postanawia ratować małżeństwo za pomocą... pasa do pończoch i trzech par szpilek. Ale wszystko komplikuje Perpetua, piękna jak anioł kolumbijska zakonnica.To książka dla tych, którzy kochają powieści obyczajowe i kryminały doprawione szczyptą świetnego dowcipu. (źródło opisu - okładka książki)

Gdy sięgnęłam po książkę na bibliotecznej półce, pomyślałam ... mhm ... typowo, on ją zdradza, ona rozpacza, zemsta itp ... ale nic bardziej mylnego. Po paru kartkach akcja zaczyna się rozkręcać i to na dobre.

Tytułowa Perpetua to seksowna siostra zakonna z Kolumbii ... ale czy aby na pewno zakonnica? ... Agata poproszona przez brata chce mu pomóc zostając tłumaczem zakonnicy ... i tu zaczyna się akcja ... Agata po rzekomej zdradzie męża, chce go przyłapać ... ale wplątuje się w aferę kryminalna i to międzynarodową ... szpieguje ... nie tylko męża ... nowa sekretarka? ... zakonnica znika ... gdzie jest ... kim są mężczyźni którzy jej szukają? ... a może kupić sobie nowe buty - szpilki.
Zakończenie ... mhm ... po prostu że tak się wyrażę ... ryczałam ze śmiechu ... cała skrzętnie wymyślona sytuacja w pokoju hotelowym ...  zakonnica ... mafia ... policja ... Agata ... mąż ... przyjaciółka ... narzeczony przyjaciółki ... cała sytuacja wymykająca się spod kontroli ... nikt nad niczym nie panuje ... to musiało wybuchnąć  ... ogromna dawka humoru :)

Przezabawna książka, trochę kryminału ale z ogromną dawką humoru, przekomiczne sytuacje i dialogi, wszystko bardzo dobrze ze sobą powiązane i skonstruowane. Czy polecam ... nie ... ja każę Wam ją przeczytać !!! To obowiązkowa lektura na wakacje ... na rozluźnienie ... na popłakanie ... ze śmiechu.
Czy książka ma wady  ... pewnie tak, ale gdy skończycie ją czytać, nie będzie to miało żadnego znaczenia. Gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

poniedziałek, 14 maja 2012

Ewa Stec - "Klub Matek Swatek. Operacja: Londyn"

TYTUŁ: Klub Matek Swatek. Operacja: Londyn
AUTOR: E. Stec
WYDAWNICTWO: OTWARTE
STRON: 384
DATA WYDANIA: 2011

 Kontynuacja bestsellerowego Klubu Matek Swatek.
Klub Matek Swatek rusza z misją do Londynu. Ma „pomóc” Alicji, ślicznej emigrantce, związać się z Igorem. Tymczasem dziewczyna jest zakochana w Archibaldzie, czarującym i absolutnie niedostępnym arystokracie. Dla KMS nie ma jednak rzeczy niemożliwych.
Kiedy wydaje się, że wszystko idzie jak po maśle, same swatki wpadają w sidła miłości. Wychodzi też na jaw, że nie każdy jest tym, za kogo się podaje. W Londynie robi się gorąco…


Jak tylko się dowiedziałam że wyszła kontynuacja książki "Klub Matek Swatek" - która jest jedną z moich ulubionych, nie mogłam się doczekać żeby ją przeczytać. No i nareszcie wpadła w moje ręce :)
Powiem że nie zawiodłam się, książka tak jak i pierwsza część, raczy nas przygodami pań - emerytek, które są organizacją swatek. Jednak tym razem panie wyruszają w pełną niebezpieczeństw przygodę na nieznany teren ..... do Londynu. Próbują zeswatać Alicję i Igora, ale już po kilku kartkach dowiadujemy się, że między młodymi jednak coś iskrzy .... więc o co chodzi? ..... dlaczego nagle Alicja martwi się o Igora a jednocześnie wyznaje że jest zakochana w Archibaldzie to angielski lord, który prowadzi dość rozrywkowy tryb życia. Ale jak przystało na nasze panie - emerytki, nic nie jest im straszne, podejmują próbę zeswatania emigrantki z księciem - według nich to ma być taka współczesna bajka o Kopciuszku ..... wokół naszych pań krążą ..... byli i  obecni szpiedzy różnych wywiadów .... chińska mafia ..... złodzieje ..... wróżka Klara Widząca ..... no i .... miłość ..... a miłość jak to miłość nie wybiera :) Dostają także znak .... a dokładniej Jadwiga  ..... czarny parasol ..... gdzie powrócą wspomnienia i spotkanie w Londynie z właścicielem parasola.
Książka pełna zabawnych sytuacji, trochę miłości i  kryminału, w sam raz na lekki i rozluźniający wieczór. Jest jedno ale ..... nie ma jednak takiej dawki humoru jak w pierwszej części i polecałam bym zaczęcie od pierwszej części, żeby poznać nasze miłe panie - emerytki z organizacji swatek i ich metody działania. Polecam :)

Moja ocena: 5/6
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...