Marcin Ciszewski - "www.ru2012.pl"

źródło

TYTUŁ: www.ru2012.pl
AUTOR: M. Ciszewski
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 354

Od kiedy przeczytałam pierwszą książkę Marcina Ciszewskiego "Mróz" (kilka słów o książce TUTAJ), byłam ciekawa innych jego książek, potem w moje ręce trafił "Wiatr" (kilka słów o książce TUTAJ), obie porwały mnie swoją fabułą i zapewniły wieczór pełen wrażeń. Teraz przed mną najbardziej interesująca mnie seria, www. ,szkoda że zaczynam od czwartej części, ale liczę na to że się w tym połapię i że mi się spodoba. Jak będzie? - zobaczymy.

Przeczytałam i podobała mi się, zawierała to co lubię w takich książkach: akcję i adrenalinę. Niestety mam problem co dokładniej Wam o samej treści napisać a żeby nie spalić książki. Zacznę od początku - mimo ze to czwarta część, można się bez problemu połapać o co chodzi, co bohaterowie robili w poprzednich częściach i tu jest problem, ponieważ czy jest sens czytania teraz pierwszych trzech części serii - moja wina że zaczęłam od czwartej. Ale chyba jednak się skuszę bo całościowo rysuje się w mojej głowie rewelacyjna seria, gdzie autor lekkim piórem ...

... przenosi nas w czasie. Grupa wyspecjalizowanych żołnierzy z 2007 roku trafia do roku 1939, a dokładniej 1 września, walczą by pomóc Polsce, Powstanie Warszawskie, Ameryka lat 40-tych XX wieku, ucieczki, zdrady, wyrzuty sumienia, miłość - powrót do roku 2012 (i tu zaczyna się czwarta część przygód naszej grupki żołnierzy - przyjaciół, którzy w między czasie zostali mocno przerzedzeni). Asekuracyjnie nie powrócili do roku 2007 tylko wylądowali w 2012, niestety nic to im nie dało, czekali na nich - chcąc przechwycić urządzenie którym można podróżować w czasie - kto? Ktoś kto chce zmienić losy świata i jego historii? - ludzie Adolfa Hitlera i Rosjanie. Chcą nowoczesny sprzęt i broń przenieść w czasie, wygrać II wojnę światową i zaprowadzić swój porządek i ład na świecie. Skąd niemieckie wojsko z II wojny światowej w 2012 roku? Czy coś poszło nie tak - czy ktoś znowu bawi się czasem? Czy nasi bohaterowie podejmą właściwe decyzje? Czy poświęcą własne życie by powstrzymać zmiany? A może dostaną nową szansę?

Jak widzicie, całościowo jak dla mnie rewelacja, na pewno będę chciała przeczytać trzy pierwsze części, ponieważ ta ostatnia zamyka całą serię i narobiła mi ogromnego apatytu na wcześniejsze. Język lekki i prosty, mało opisów - a te które są, czyta się jednym tchem nawet opisy walk na polu bitwy, szybkie tempo akcji i adrenalina, bohaterowie ciekawi. Autor miał interesujący pomysł i w 100% udało mu się go zrealizować. Ta książka jak i cała seria to gratka dla miłośników książek wojennych, sensacyjnych i SF. Jeżeli macie ochotę na podróż w czasie, duże dawki adrenaliny i przygody to jest to seria dla Was, tylko nie popełniajcie mojego błędu - zacznijcie od pierwszej części, a całościowo będzie to dla Was wspaniała uczta czytelnicza.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Europa da się lubić"

Suzanne Collins - "Kosogłos"

źródło

TYTUŁ: Kosogłos
AUTOR: S. Collins
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 376

Po bestsellerowej pierwszej części "Igrzyska śmierci" (kilka słów o niej TUTAJ) i drugiej części sławnej trylogii "W pierścieniu ognia" (kilka słów o niej TUTAJ)- przyszła kolej na trzecią część "Kosogłos". Czy ostatnia część wciągnie mnie równie mocno jak poprzednie - zobaczymy.

Igrzyska Ćwierćwiecza zostają brutalnie przerwane na arenie, Katniss zostaje z areny uprowadzona przez rebeliantów, przeżywa. Trafia do Trzynastego Dystryktu, który miał nie istnieć, ale istnieje, życie w nim toczy się pod powierzchnią ziemi. To tam Katniss odnajduje swoją rodzinę - mamę i Prim oraz Gala, Dwunastki już nie ma, niewielu udało się przeżyć. Katniss dochodzi pomału do siebie, goją się rany na ciele, ale co z umysłem, ciągłe koszmary, niepokój o Peeta - który został pojmany przez Kapitol. To tu Katniss dowiaduje się że trwa rebelia, Dystrykty walczą z Kapitolem o niepodległość, a Katniss ma zostać ich symbolem rebelii. Czy podoła tej funkcji? Czy będzie umiała się odnaleźć w nowej sytuacji? Kogo tak naprawdę Katniss kocha, kogo potrzebuje? Czy rebelia zwycięży?

Trzecia część sławnej trylogii Igrzyska śmierci niestety nie porwała mnie. Odniosłam wrażenie że Katniss to pionek w całej grze, robi to co jej karzą, no może poza paroma wyjątkami - dzięki którym to w książce coś się dzieje. Nagrywa reklamówki, wciska się w strój kosogłosa, odwiedza Dystrykty, ale przez większą część książki czytamy o jej rozterkach: kogo zabić, kogo wybrać, tęsknota, brak chęci do życia, obwinianie się o śmierć wszystkich ludzi, chęć ucieczki, często odpływała w majakach morfaliny - gdzie ta Katniss waleczna i nieustępliwa? Miejscami książka mnie nużyła, plusem dla książki jest język - lekki i łatwy, dzięki czemu czytało się szybko. Jak dla mnie brakło akcji i werwy, niestety trzecia część przeciętna - najsłabsza z całej trylogii. 

Moja ocena: 3,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (luty 2013 - powieść z wątkiem niewolnictwa)

Suzanne Collins - "W pierścieniu ognia"

źródło

TYTUŁ: W pierścieniu ognia
AUTOR: S. Collins
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 360

Jakiś czas temu udało mi się przeczytać pierwszą część trylogii Suzanne Collins - "Igrzyska śmierci" (kilka słów o niej - TUTAJ), i pomimo że nie jestem fanką science-fiction to książka zrobił na mnie ogromne wrażenie, bardzo mi się podobała. Niedawno udało pożyczyć mi się następną część trylogii "W pierścieniu ognia" - zabrałam się do jej czytania z wielkim zapałem.

Po wygranych Głodowych Igrzyskach, Katniss i Peeta wracają do domu. Mieszkają teraz w Wiosce Zwycięzców w swoim Dystrykcie, wiodą spokojne życie, które mimo to napawa ich niepokojem. Zwłaszcza to co wydarzyło się na arenie - męczą ich nocne koszmary, szukają zapomnienia w codzienności: Peeta maluje obrazy i wypieka chleb, Katniss stara się odbudować swoją przyjaźń z Galem. Czy to się jej uda? Jej uczucia burzą się w niej, lubi i Gale i Peeta. Czy będzie musiała wybierać pomiędzy nimi? Jednocześnie Katniss i Peeta przygotowują się do odbycia Tournee Zwycięzców, które muszą odbyć przed następnymi Igrzyskami. Odwiedzając kolejne Dystrykty zauważają że coś się dzieje, dochodzą do nich głosy o rewolucji, której to Katniss i jej zachowanie na arenie było początkiem, stała się symbolem. Tymczasem mają odbyć się następne Igrzyska - Ćwierćwiecza, tym razem w wyniku losowania na arenę mają trafić zwycięzcy z poprzednich lat - w przypadku Dwunastego Dystryktu - Katniss, Peeta lub Haymitch. Kto tym razem wygra Igrzyska? Co z rebelią i jej symbolem? Co z miłością?

O ile "Igrzyska śmierci" wciągnęły mnie i po ich lekturze chciałam więcej, to dalsze losy Katniss - dziewczyny która igra z ogniem, nie do końca mnie usatysfakcjonowały. Co do samej fabuły nie mam zastrzeżeń, wartka akcja, rebelia, brak zbędnych opisów, czytało się lekko i szybko. Bohaterowie - nie mają za bardzo rozbudowanych osobowości, wiemy kto jest kto i jaką odgrywa rolę. Natomiast główna bohaterka - Katniss, niestety ale zaczęła mnie irytować, nie dość że ma rozterki sercowe, nie wie którego tak naprawdę wybrać chłopaka, to jeszcze wszyscy wokół wiedzą co się dzieje, rebelia, symbol, a ona biedna jedna nic nie wie - kompletnie zagubiona, ale może ma takie prawo w końcu ma zaledwie siedemnaście lat.
Fani książki "Igrzyska śmierci" i tak sięgną po tę część jak i ja, i pomimo że nie zrobiła już na mnie takiego wrażenia jak pierwsza część, to będę poszukiwać następnej części trylogii - "Kosogłos".

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: "Pod hasłem"

Stanisław Lem - "Bajki robotów"

źródło

TYTUŁ: Bajki robotów
AUTOR: S. Lem
WYDAWNICTWO: Siedmioróg
DATA WYDANIA: 1996
STRON: 96

Tak się złożyło że jakoś do tej pory nie miała styczności ze Stanisławem Lemem, w szkole również nie przerabiałam lektury "Bajki robotów", która została dodana do listy lektur w 1982 roku, a ja już uczęszczałam do szkoły podstawowej i być  może po prostu nie była przez nas ta lektura przerabiana.   Gdy zobaczyłam ją w spisie lektur w akcji "Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa" stwierdziłam że będę miała okazję żeby zapoznać się z twórczością Stanisława Lema.

"Bajki robotów"  to zbiór jedenastu opowiadań fantastycznych. Autor przedstawia nam różne krainy - światy w kosmosie, wraz z ich mieszkańcami - robotami - które mają odczucia ludzkie, i ich życie w tym świecie. W każdym opowiadaniu mamy nawiązanie do bajek czy też baśni, król, królewna, wynalazcy, rycerze, oczywiście wszyscy to roboty lub różne maszyny - każde z opowiadań zawiera również w sobie przesłanie, czyli bajki z morałem.
Ogólnie czytało mi się tę lekturę ciekawie, były momenty humorystyczne, ironiczne, tragiczne, niestety język dość trudny i miejscami musiałam powracać do tekstu powtórnie. Stwierdzam że na pewno ciekawa i wartościowa książeczka z opowiadaniami na lekturę szkolną, odbiegająca od konwencjonalnych lektur, ale chyba jednak nie dla szóstoklasistów, bardziej docenią walory tej lektury gimnazjaliści a nawet powiedziałbym że licealiści.

Jak już wspomniałam lekturę przeczytałam z ciekawością, jednak czy sięgnę po następne pozycje Lema - może kiedyś, ale jak na razie poprzestanę na tej książeczce.

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa"

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

"Trójka E-Pik" (książka która została nagrodzona/której autor został nagrodzony)

http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Lem

Herbert George Wells - "Wehikuł czasu"

źródło

TYTUŁ: Wehikuł czasu
AUTOR: Herbert George Wells
WYDAWNICTWO: ISKRY
STRON: 80
DATA WYDANIA: 1986

Plakat z filmu "Wehikuł czasu"
z 1960 r. (źródło)

Książka na mojej półce zagościła jakieś 22 lata temu, tak, tak to kawał czasu, a stało się to za sprawą filmu "Wehikuł czasu" George'a Pal'a z 1960 roku, z Rodem Taylorem w roli głównej. Film oglądałam w telewizji i zawładną moją wyobraźnią, podróże w czasie ... okazało się że film był na podstawie książki Herberta George Wellsa "Wehikuł czasu", zakupiłam książkę i przeczytałam ją - podobała mi się. Film mimo że na postawie książki nieznacznie odbiegał od fabuły książki, w filmie mamy wspomnienie dwóch wojen światowych i  wizje wojny atomowej. Gdy w 2002 roku usłyszałam, o powtórnej ekranizacji książki bardzo się ucieszyłam, stwierdziłam że muszę go obejrzeć. Dokładniej okazało się że jest to remake filmu z 1960 roku, a cała fabuła filmu odbiega zarówno od książki jak i od wcześniejszego filmu. Film z 2002 roku reżyserował Simon Wells (Herbert George Wells jest jego pradziadkiem), a główną rolę grał Guy Pearce. Mimo wspaniałej charakteryzacji (nominacja do Oscara za charakteryzację) i efekty specjalne, to jednak bardziej podobał mi się film z 1960 roku, zrobił wtedy na mnie ogromne wrażenie i do tej pory go bardzo dobrze wspominam.
Ale, ale wracajmy do książki ...

Podróżnik w czasie, to naukowiec który na proszonej kolacji dla swoich znajomych opowiada im o podróży w czasie, czy to jest możliwe?, oczywiście goście nie wierzą w takie rzeczy i biorą zademonstrowaną przez naszego podróżnika znikającą mała machnę za jego nowy żart. On jednak zaprasza ich ponownie na kolację, razem z innymi gośćmi po przybyciu stwierdzają że nie ma gospodarza, lecz on zostawił im list i poprosił o zaczęcie kolacji bez niego ... lecz gdzie jest Podróżnik w czasie? On wsiadł na swoją machinę i wyruszył w podróż w czasie. Najpierw powoli, ostrożnie ruszył dźwignia, potem z zapałem pchnął dźwignię i patrzył jak świat wokół niego zmienia się, gdy niepokój zaczął wkradać się w jego głowę zatrzymał maszynę ... licznik wskazywał rok 802701. Co też go spotka w tym tak odległym roku? ... wyrusza by obejrzeć okolicę, spotyka ludzi, pięknych, delikatnych, swoim wyglądem przypominających porcelanowe laleczki, ludzie ci żyją beztrosko, jedzą owoce rosnące na drzewach, nie pracują, ich czas płynie na zabawie, według Podróżnika w czasie mają rozum małego dziecka - ci radosne, nieświadomi dobra i zła ludzie to Elojowie. A gdzie w przyszłości cała zaawansowana technika, co się stało? Gdy odkrywa że jego wehikuł zaginął, zaczyna czuć że to wszystko nie jest takie na jakie wygląda. Odkrywa że żyją tam jeszcze istoty poruszające się tylko nocą i żyjące pod ziemią, to krwiożercze bestie - Morlokowie. Podróżnik w czasie by odzyskać swoją machinę musi stoczyć z nimi walkę ... wyrusza dalej, by wpatrywać się w zmierz Ziemi. Czy powróci do swoich czasów? ... czy opowie co przeżył? ... a może ruszy dalej w podróż w czasie?

"Wehikuł czasu" to klasyka powieści fantastycznej. Mimo że książka ma inną formię narracji i język to czyta się ją bardzo dobrze. Fabuła bardzo wciąga i jest ciekawa, autor przedstawia nam wizję przyszłości, a zważywszy że napisał ją w 1895 roku, a my dzisiaj czytamy wiele podobnych książek przedstawiających nam przyszłość, to napisał to bardzo obrazowo i przekonywająco. Zakończenie książki ma nam uzmysłowić że ludzkość skazana jest na zagładę. To obowiązkowa lektura dla fanów literatury fantastycznej ... nie, nie ... to obowiązkowa lektura dla każdego.

Jeśli poczujecie niedosyt i ciekawość co stało się z Podróżnikiem w czasie, możecie przeczytać powieść "Statki czasu" Stephena Baxtera wydaną w 1995 roku, która jest autoryzowaną przez Wells Estate kontynuacją książki "Wehikuł czasu" i opowiada dalsze losy Podróżnika w czasie.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań "Z półki" i "Trójka E-Pik"

Suzanne Collins - "Igrzyska śmierci"

źródło

TYTUŁ: Igrzyska śmierci

AUTOR: S. Collins

WYDAWNICTWO: Media Rodzina

STRON: 352

DATA WYDANIA: 2009  

Na ruinach dawnej Ameryki Północnej rozciąga się państwo Panem, z imponującym Kapitolem otoczonym przez dwanaście dystryktów. Okrutne władze stolicy zmuszają podległe sobie rejony do składania upiornej daniny. Raz w roku każdy dystrykt musi dostarczyć chłopca i dziewczynę między dwunastym a osiemnastym rokiem życia, by wzięli udział w Igrzyskach śmierci, turnieju na śmierć i życie, transmitowanym na żywo przez telewizję. Bohaterką, a jednocześnie narratorką książki jest szesnastoletnia Katniss Everdeen, która mieszka z matką i młodszą siostrą w jednym z najbiedniejszych dystryktów nowego państwa. Katniss po śmierci ojca jest głową rodziny a musi troszczyć się o młodszą siostrę i chorą matkę, a jest prawdziwa walka o przetrwanie... (źródło opisu - okładka książki)

Jak Wam wiadomo nie jestem fanką gatunku science-fiction, ale pomału zaczynam się przełamywać. Postanowiłam coś pożyczyć i przeczytać, a że natknęłam się na bibliotecznej półce na "Igrzyska śmierci" stwierdziłam że nie ma chyba lepszej lektury do zaczęcia (być może) mojej przygody z  science-fiction. Dlaczego?  - a dlatego, że  nie widziałam negatywnej opinii na temat tej książki jak i jej dalszych części. Tak więc wypożyczyłam i zabrałam się do czytania ... jak mi poszło? 

Autorka zabiera nas do świata powstałego na gruzach dawnej Ameryki, do Panem, gdzie rządzi Kapitol a podlega mu Dwanaście Dystryktów. Kiedyś było Trzynaście Dystryktów, ale Trzynasty się zbuntował i został usunięty z powierzchni ziemi. Teraz dla przypomnienia ludziom, że Kapitol rządzi co roku odbywają się Głodowe Igrzyska. Z każdego Dystryktu losowana jest para między jedenastym a osiemnastym rokiem życia zwanych trybutami, którzy to staczają bój na śmierć i życie, zwycięzca może być tylko jeden. 

Nasza główna bohaterka mieszka w Dwunastym Dystrykcie, który zajmuje się wydobyciem węgla. Katniss Everdeen ma szesnaście lat, mieszka z mamą i siostrą. Po śmierci ojca to ona zajmuje się utrzymaniem rodziny, kłusuje w lasach. W dniu wyborów do Igrzysk, wszyscy zbierają się na głównym palcu miasta, z odrębnych kul losowane są imiona dziewcząt i chłopców. Imię Katniss będzie w kuli dwadzieścia razy, bo brała dodatkowe astragale (bony na żywność) dla rodziny, imię siostry tylko jedno. Następuje chwila ciszy odczytują imię trybuta  ... to nie Katniss - ulga, nie, to imię jej siostry Prim. Katniss podbiega, zgłasza się na ochotnika za siostrę, razem z wylosowanym chłopakiem Peeta Mellark jadą do Kapitolu na Igrzyska.  Tam zostają przygotowani do pokazów telewizyjnych, piękne stroje, wypowiedzi a potem zostają rzuceni na arenę Igrzysk. Jak im pójdzie? ... czy strategia która obiorą okaże się dobra? ... czy aby nie rodzi się miłość?, wspomnienia domu, przyjaciół ... zmiana regulaminu Igrzysk - czy to może im pomóc? ... kto zwycięży? ... kto okaże się lepszym myśliwym, tropicielem ... zabójcą? Zwycięzca może być tylko jeden, ale czy na pewno? 

Siadłam i czytałam, czytałam, pochłonęłam książkę w dwa wieczory, to był trafny wybór do zaczęcia mojej przygody z tematyką  science-fiction. Na pewno będę chciała przeczytać dalsze części, a i z chęcią sięgnę po jakieś nowe tytuły.

Książkę czytało mi się  lekko i łatwo, nie ma jakiegoś dziwnego słownictwa, które utrudniało by zrozumienie fabuły. Wszystko ze sobą świetnie współgra i się uzupełnia, akcja jak najbardziej wciągająca.  Polecam ją wszystkim nie tylko miłośnikom science-fiction, ale także tym którzy nie bardzo odnajdują się w tym gatunku, to świetna pozycja dla każdego.

Moja ocena: 5,5/6