Gert Godeng - "Dzban Miodu"

źródło

TYTUŁ: Dzban Miodu
SERIA: Krew i Wino
AUTOR: Gert Godeng
WYDAWNICTWO: elipsa
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 192

Książka która znalazła się na mojej półce wraz z zakupem gazety do której była dodatkiem, tak naprawdę to nawet nie pamiętam do jakiej, książka swoje odstała na półce i przyszedł na nią czas - by ją przeczytać.

Fredric Drum zwany Pielgrzymem, trzydziestodwuletni Norweg, znawca win, badacz pisma obrazkowego Majów, współwłaściciel małej restauracji w Norwegii - "Kasserollen", podróżnik, detektyw - amator. 

By zdobyć nowe wyśmienite wina do swojej restauracji Fredrick wyjeżdża do Francji do niewielkiego miasteczka St. Emilion. Tam zastają go złe wiadomości, w miasteczku zaginęło siedem osób, w różnym wieku, różnej płci, które nic ze sobą nie łączyło - ślad po nich zaginął. Fredric zaczyna podejrzewać że on może stać się następną ofiarą - został pokierowany złą drogą, wpadł w rozpadlinę, cudem wydostał się spod ziemi, niewidzialna Dłoń popchnęła go za mur zamku - szczęście mu dopomogło, spadł na metolowy pręt, dostał list z pogróżkami - tylko nasuwa mu się pytanie dlaczego? Przecież jest w tym miasteczku pierwszy raz, nikogo tu nie zna - jednak zna, winiarza którego wino skrytykował na festiwalu win - czy on może mieć z tym coś wspólnego? Fredrick zostaje wciągnięty w cała grę i musi rozwiązać zagadkę tajemniczych zniknięć, tym razem nie chodzi już tylko o jego życie, ale także o jego znajomej którą poznał w miasteczku. Czy Fredrick rozwiąże zagadkę? Cy pomoże dziewczynie?

Powiem Wam że książka w swojej prostocie jest ... ciekawa. Myślałam że będzie nudna (choć były takie fragmenty) zagadka mnie wciągnęła i z zainteresowaniem książkę przeczytałam. Nie ma co się tu spodziewać jakieś spektakularnej fabuły, ale jest ciekawie i pokusiłabym się o stwierdzenie że gdyby autor bardziej dopracował książkę byłaby naprawdę dobra, zakończenie zaskakujące - nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Takie lekkie, kryminalne czytadełko- lektura na lekki wieczór. 

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały"

Lilian Jackson Braun - "Kot który czytał wspak"

źródło

TYTUŁ: Kot który czytał wspak
AUTOR: L. Jackoson Braun
WYDAWNICTWO: elipsa
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 176

Książka na półce gościła parę lat, była bezpłatnym dodatkiem do gazety, ale przyznam się że nie pamiętam jak trafiła do mnie na półkę, tym niemniej odszukałam ją i stwierdziłam że podpasuje mi do paru wyzwań, a i opis na okładce był zachęcający i jeszcze ten krzykliwy napis "Największy hit od czasów Agaty Christie", to trzeba przeczytać i sprawdzić.

Jim Qwilleran, dziennikarz który zajmował się sprawami kryminalnymi, ostatnimi latami mało parał się pracą w swoim zawodzie, przyjechał do prowincjonalnego miasteczka by tu zatrudnić się w miejscowej gazecie "Daily Fluxion", zacząć wszystko jeszcze raz. Tu w gazecie spotyka swojego kolegę dziennikarza i przyjmuje pracę, zostaje felietonistą od sztuki, mimo że się na niej nie zna. Zaczyna poznawać miejscowych artystów, chodzić na wystawy, do muzeum, zaczyna wyrabiać sobie własne zdanie o sztuce, atmosfera wśród miejscowych artystów nie jest sielankowa, nie wszyscy darzą się sympatią, a na pewno większość nie lubi krytyka Georga Bonifelda Mountclemensa, który ma ostry język i potrafi zmieszać z błotem. Jim poznaje sławnego krytyka, którego nawet zaczyna lubić, a nawet korzysta z okazji i podnajmuje od niego małe mieszkanko w kamienicy. Podczas kolacji u krytyka Jim poznaje jego współlokatora - syjamskiego kota Kao K'o-Kung (Koko), który umie czytać wspak nagłówki w gazetach, jest bardzo bystrym kotem, posiada szósty zmysł. Jim bliżej poznaje się z Koko kiedy się nim zajmuje, gdy jego pan wyjeżdża w interesach. W środowisku artystów dochodzi do morderstwa, ginie właściciel galerii tak chełbionej przez krytyka Mountclemensa, a jak się okazuje miał on wielu wrogów, potem wypadek na happeningu - ginie artysta, Jim znajduje zwłoki krytyka na patio w jego domu. Dziennikarz podąża tropami, wiąże ze sobą fakty ... tu z pomocą przychodzi mu kot Koko, dzięki któremu Jim wpada na powiązania między morderstwami i rozwiązuje zagadkę.

Mimo że książeczka ma 176 stron, czytanie jej szło mi strasznie opornie, nie była dla mnie wciągająca, bohaterowie nieciekawi, a nawet sam tytułowy kot Koko - mało co występował na kartach książki, mało kota w kocie. Mam nadzieję że pisząc iż znaleziono mordercę nie zdradzam za dużo, bo wiadomo jak jest kryminał to i w zakończeniu mamy motywy i mordercę. Sama zagadka prosta, zakończenie banalne, chwyt reklamowy że to największy hit od czasów pani Christie mocno naciągany i przesadzony. 

Moja ocena: 3/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Trójka E-Pik" (powieść, której jednym z głównych bohaterów jest zwierzę)

"Czytamy kryminały" ( abolicyjnie V-VI - kryminał z akcją w małym miasteczku)