Krzysztof Kotowski - "Czas Czarnych Luster"

źródło

TYTUŁ: Czas Czarnych Luster
AUTOR: K. Kotowski
WYDAWNICTWO: fabryka sensacji
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 386

"Czas Czarnych Luster" to kontynuacja przygód Krzysztofa Lorenta. Dwie poprzednie "Kapłan" i "Modlitwa do Boga Złego" przeczytałam jakiś czas temu, obie wciągające, nie mogłam tej odpuścić, bo byłam bardzo ciekawa co stało się z bohaterami, co stało się na wyspie.

Krzysztof Lorent - były ksiądz, od sześciu lat kroczy inną drogą, jest Kapłanem Ścieżki Wiedzy, posiada wiedzę i umiejętności wszystkich swoich przodków która jest zakodowana w jego umyśle, tacy Kapłani rodzą się raz na trzysta, czterysta lat. Po licznych perypetiach Krzysztof uciekł od cywilizacji i zamieszkał z plemieniem Kaneczua w Ameryce Południowej, a wraz z nim Haiku - japonka, również Kapłanka, tylko z zanikiem pamięci. Ze swojej kryjówki zostają wywabieni, by pomóc Yovicie - chłopcu z innego świata. Razem z nim trafiają na wyspę należącą do Indii - Sentinelese. Ostatnie miejsce na Ziemi gdzie żyje lud u którego nikt nie był od sześćdziesięciu tysięcy lat. Cztery osoby: Kapłan, Kapłanka, Yovita, Czesio Dybcio - weszli na wyspę i ślad po nich zaginął. 

Gdzie trafili? Gdzie są? Na te pytania odpowie nam ta część - razem z czwórką podróżników, z wyspy przenosimy się do świat równoległego, ta sama ziemia ale tam czas biegnie o 4,5 minuty szybciej. Jak się okazuje zostali tam ściągnięci nie by pomóc Yovicie, ale ktoś chce ich zabić, manipuluje nimi i Yovitą, chcą ich wykorzystać - a dokładniej ich wiedzę. Uwikłani w rozgrywki w tym świecie, przenoszeni, walczą i poznają ten świat, a nawet jedno z nich odnajdzie tu swoje korzenie. Ale ich powrót stoi pod znakiem zapytania, tunele są pod kontrolą. Czy uda się im wrócić? Czy pozostawione przez Kapłana wskazówki po tamtej stronie pozwolą im na powrót? Czy zostaną odczytane?

By przekazać Wam fabułę tej książki musiałam na początku przypomnieć króciutko dwie poprzednie i choć na okładce zapewniają że można czytać tę część nie znając poprzednich, tak nie uważam. Co prawda na początku mamy krótkie streszczenie poprzednich części, dzięki czemu czytelnikowi który nie ich czytał będzie łatwiej zapoznać się  z bohaterami. Podobnie jak poprzednie części tak i ta to thriller hipotetyczny z elementami fantasy i powieści przygodowej.
Było ciekawie, ale nie tak jak dwie poprzednie, brakło mi szybkiej i niebezpiecznej akcji, za dużo opisów, a i sam Kapłan już nie był głównym bohaterem, do tego tu nie było elementów fantasy, cała książka to jedna wielka fantasy. Język prosty, czyta się szybko - to na plus dla książki. Spodziewałam się bardziej żywiołowej fabuły, po dwóch poprzednich miałam bardziej wygórowane oczekiwania, ale nie było najgorzej. Oczywiście jako samej do przeczytania książki nie polecam, ale jako całość z poprzednimi częściami jak najbardziej, tworzą idealną lekturę na lato.

Moja ocena: 3,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Polacy nie gęsi III"
"Pod hasłem"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Krzysztof Kotowski - "Święto Świateł"

źródło

TYTUŁ: Święto Świateł
AUTOR: K. Kotowski
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 368

Krzysztof Kotowski to autor z którym miałam już przyjemność zapoznać się czterokrotnie, czy to poznając Adama Kniewicza w książkach "Marika" i "Zygzak" to thrillery hipotetyczne, czy też Krzysztofa Lorenta w książkach "Kapłan" i "Modlitwa do Boga złego" tu autor zaprezentował nam połączenie thrillera z fantastyką. Wszystkie cztery książki dostarczyły mi mnóstwa wrażeń, a prędkość akcji zapewniła wiele emocji.  Czy najnowsza powieść pana Krzysztofa również porwie mnie swoją fabułą - zobaczymy.

Go - starochińska gra planszowa popularna również w Korei i Japonii, a w ostatnich latach zdobywająca popularność na całym świecie. Dla wielu ludzi, głównie ludzi Wschodu, go jest specyficznym połączeniem nauki, sztuki i sportu. Legendarne początki go sięgają ponad 2000 lat p.n.e. Najlepiej znane podanie głosi, że wymyślił ją cesarz Yao (2357-2225 p.n.e.), w celu kształcenia syna Dan Zhu. [1] Gra go uważana jest za najtrudniejszą grę planszową w historii, znacznie trudniejsza od szachów. Za najwybitniejszego gracza w historii go uważany jest Shusaku Hon'inbo, który w swojej karierze nie przegrał żadnej partii go, zmarł w wieku 33 lat.

Warszawa - Wilanów, na strzeżonym osiedlu w  wynajętym mieszkaniu zostają odnalezione ciała czterech mężczyzn, trzech polaków i jednego Azjaty, którzy zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach, dosłownie z uśmiechem na twarzy, do tego rozgrywając partię go. Do sprawy zostają przydzieleni Artur Śmigielski i Eliza Dulkato - czarnoskóra policjantka grająca w go, niespokojna i narwana. Jak się okazuje sprawa od początku nie jest łatwa, nie wiadomo jak zginęli i dlaczego, do tego te uśmiechy na twarzach, trzej Polacy byli prawnikami i grali w go, Azjata miał fałszywy paszport i nie wiadomo kim jest. Cała scena jaką ujrzeli policjanci po przybyciu na miejsce to odtworzenie ostatnich chwil przed śmiercią mistrza Shusaku, który zmarł w otoczeniu swoich uczniów na cholerę, współcześni nieboszczycy również mieli wstrzyknięta cholerę. Niespodziewanie do Śmigielskiego dzwoni informator, z propozycją spotkania - bo ma istotnie informacje dla śledztwa, niestety do spotkania nie dochodzi informator zostaje zastrzelony, a Śmigielski postrzelony w kręgosłup - trafia do szpitala. Śledztwo zostaje im odebrane - oficjalnie, nieoficjalnie Eliza sama będzie prowadzić śledztwo pod nadzorem Śmigielskiego ze szpitala. Eliza do pomocy wciąga historyka i badacza go - Huberta Wanata który twierdzi że mistrz Ahusaku został zamordowany a nie zmarł, razem z nią prowadzi śledztwo. Informatorzy, ślepe uliczki, kłamstwa i skorumpowani policjanci, wywiad - drogi śledztwa prowadzą ich w niebezpieczne rejony i towarzystwo.
Czy Eliza i Hubert znajda zabójców? Czy legendarny mistrz i jego śmierć mają coś z tym wspólnego? Czy odkryją prawdę? Czy ta prawda będzie tą której szukali?

Kolejna książka pana Krzysztofa porwała mnie w ekscytującą rozgrywkę między dobrymi a złymi. Wartka akcja do ostatniej kartki i niespodziewane jej zwroty, trochę japońskiej historii, do tego stara trudna strategiczna gra go - jej historii i zasad, to czyni ten kryminał innym od dostępnych na rynku. Autor jak i przy innych swoich książkach pokazał że nie idzie na łatwiznę, potrafi wciągnąć czytelnika w swój świat i historię, pokazuje nam coś innego. Choć niestety muszę powiedzieć że samo zakończenie nie usatysfakcjonowało mnie, nie tego się spodziewałam nie było to takie spektakularne jak zapowiadała okładka. Jednak pozostaję wierną fanką twórczości  pana Krzysztofa i czekan na następną jego książkę. Jeżeli jesteście zainteresowani tą książką to gorąco ją polecam.

Moja ocena: 4,5/6

[1] Wikipedia: http://pl.wikipedia.org/wiki/Go

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Czytamy polskie kryminały"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Europa da się lubić"

Krzysztof Kotowski - "Modlitwa do Boga złego"

źródło

TYTUŁ: Modlitwa do Boga złego

AUTOR: K. Kotowski

WYDAWNICTWO: Cat Book

STRON: 336

DATA WYDANIA: 2010

Mieszkające na odludziu małżeństwo znajduje pod swoim domem nieprzytomnego nastolatka. Wezwana na pomoc znajoma lekarka poddaje go badaniom i dochodzi do szokujących wniosków. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że chłopiec nie tylko bardzo różni się od zwykłych dzieci w tym wieku, ale jest też ścigany przez ludzi, którzy nie cofną się przed niczym, by go unicestwić. Na drodze bezwzględnym prześladowcom staje Kapłan.

W "Modlitwie do Boga złego" miłośnicy thrillerów, literatury fantasy, a także powieści przygodowych będą mieli okazję do ponownego spotkania z bohaterami tamtej powieści. Człowiek nazywany Kapłanem - tajemniczy były duchowny o nadzwyczajnych zdolnościach, znów musi przeciwstawić się potężnym wrogom. Tym razem staje w obronie niezwykłego chłopca, skrywającego tajemnicę, która ściąga na niego śmiertelne niebezpieczeństwo ... (źródło opisu - okładka książki)

Do ponownego spotkania z panem Krzysztofem Kotowskim nie trzeba mnie było namawiać. Zarówno "Marika" [recenzja] jak i "Zygzak" [recenzja] to thrillery hipotetyczne, które bardzo przypadły mi do gustu. Zgoła inną książką okazał się "Kapłan" [recenzja], który połączył ze sobą thriller z fantastyką i bardzo mnie wciągnęło. "Modlitwa do Boga złego" to dalsze losy - przygody już poznanych bohaterów w pierwszej części, więc nie mogłam sobie odmówić jej przeczytania gdy już wpadła w moje ręce ...

"Uciekaj, chłopczyku, przez ciemny las

Zapomnij o słońcu, powstrzymaj czas

Zapomnij o bogach, drzemiących w niebie

Posłuchaj piosenki i ratuj siebie ...

La la la la ... i ratuj siebie ..."

Piosenka dla chłopczyka*

"Piosenka dla chłopczyka" wybrzmiewa w głowie szesnastoletniego chłopca, nie rozumie jej sensu, ale wie że musi uciekać, ucieka przez las ... oni go gonią ... jest noc ... ciemno ... ucieka, ale jest szybki, jego nos wyczuwa wszystkie zapachy, uszy słyszą ich, mimo ciemności biegnie szybko, mimo drzew omija je sprytnie ... kim jest? ... Kto go goni? 

Małżeństwo mieszkające na skraju lasu to Bzdet i Cipucha, punki żyjące własnym życiem i z dala od wszelkiej cywilizacji, to na ich podwórko dociera chłopiec, gdy uciekał w nocy przed nimi ... gdy chłopiec omdlał, małżeństwo wezwało znajomą panią doktor - Olę, która  zabrała go do znajomego lekarza na wszelkie badania, wszystko w tajemnicy ... badania okazały się zdumiewające, to człowiek ale ... nie ma ludzi z takimi narządami ... kim jest ten chłopiec? ... i skąd?  Chłopiec nie mówi, ale przesłał wiadomość do Bzdeta i Oli ... telepatycznie ... chce się spotkać z Kapłanem.

Kapłan powraca ... a wraz z nim ona ... muszą pomóc chłopcu, muszą go obronić przed złym człowiekiem z jego świata. Zły połączył siły ze zbuntowanymi aurelitami, Kapłan wraz z przyjaciółmi pomagają chłopcu, ze wsparciem aurelitów ... wyruszają na wyspę ... na której nie był nigdy żaden cywilizowany człowiek ... co to za wyspa? ... dlaczego muszą tam dotrzeć? ... co tam ich spotka?

Bardzo dobrze mi się ją czytało, fabuła wciągnęła mnie od pierwszych kartek, świetne dialogi i do tego z humorem, jednak ... jednak nie miała takiego tempa i adrenaliny jak pierwsza część, do tego zakończenie ... mhhhh ... jak dla mnie trochę za bardzo fantastyczne :) i nie kończące książki jednoznacznie, dalsze losy w następnej części - "Czas czarnych luster", oczywiście mimo tych paru mankamentów już rozglądam się za trzecią częścią , bo ... bo jestem ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów. 

Jak najbardziej zachęcam do jej przeczytania, jednak proponuję zacząć od pierwszej części.

Moja ocena: 4,5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

* cytat z książki "Modlitwa do Boga złego" K. Kotowski wyd. Cat Book 2010, str.7

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Krzysztof Kotowski - "Kapłan"

źródło

TYTUŁ: Kapłan
AUTOR: K. Kotowski
WYDAWNICTWO: Cat Book
STRON: 496
DATA WYDANIA: 2008  

Seria dziwnych, trudnych do wytłumaczenia zdarzeń, zaginięć, rytualnych zabójstw wstrząsa miastem. Policja szybko orientuje się, że kluczem do rozwiązania zagadki jest tajemniczy duchowny, którego śladem rusza dwójka śledczych.

Czy prastare mity o potężnym bractwie aurelitów mogą okazać się prawdziwe? Czy ich mroczny plan właśnie zaczyna się ziszczać? Wreszcie - kim jest człowiek o niezwykłych zdolnościach, nazywany przez wtajemniczonych Kapłanem, którego lękają się nawet aurelici? Legendy mówią, że on, jako jedyny, może pokrzyżować zamiary bractwa. (źródło opisu - okładka książki)

To moje już trzecie spotkanie z panem Krzysztofem Kotowskim, dwa poprzednie to "Marika" i "Zygzak" gdzie książki należały do gatunku political fiction, a czytanie ich sprawiło mi dużo przyjemności i należy do bardzo udanych, więc sięgając na półkę po następną książkę pana Krzysztofa oczekiwałam znowu dreszczyku emocji. Czy ta książka również zapewniła mi dreszczyk i emocje?

"Ja jestem Achilles i Hektor,

Antoniusz i Oktawian,

Napoleon i Nelson,

Chrystus i Omen.

I pamiętam wszystko!

Czy może być coś straszniejszego?

Krzysztof, pacjent numer 92

X Oddziału Szpitala Psychiatrycznego w Warszawie"*

Krzysztof Lorent to ksiądz z kilkuletnim stażem, oddany swojej pracy. Pewnego dnia zaczynają się dziać z nim dziwne rzeczy, gorączka, traci przytomność, lekarze podejrzewają zapalenie mózgu ale badania są w porządku, ksiądz Krzysztof zaczyna opowiadać niestworzone historie, które wskazują u niego na chorobę psychiczną. Zostaje przewieziony i zamknięty w szpitalu psychiatrycznym, lekarze nie potrafią postawić jednoznacznej diagnozy, zostaje oddany pod opiekę doktor Aleksandrze Sambierskiej, która właśnie powróciła z urlopu, ma się zająć księdzem Krzysztofem i podjąć się jego leczenia. Jednak sprawy zaczynają przybierać inny obrót niż doktor Ola by sobie życzyła, to ksiądz Krzysztof zaczyna nią manipulować, namawiać do wypuszczenia go mówiąc że idą po niego, i jeżeli go nie wypuści wszyscy zginą. Pewnego dnia zaczyna coś się dziać, doktor Ola pomaga Krzysztofowi, a za drzwiami szpitala już na niego czekają ... oni ... w zielonych habitach z mieczami w dłoni ... aurelici ... tajne bractwo, które wie kim jest Krzysztof i co jest w jego głowie. Krzysztof musi stoczyć z nimi walkę ... o swoje i innych życie.

Tu zaczyna się ucieczka Krzysztofa i doktor Aleksandry, po drodze dołączają do nich inni, uciekają przez całą Europę, by zakończyć swoją podróż we Francji. Kim są aurelici? ... Co chcą od Krzysztofa? ... Czy uda się im uciec? ... Co to jest Noc Kapłanów? ... Czy może być tylko jeden Kapłan? ... Czy będą bezpieczni?

O tak, książka dostarczyła mi i emocji i dreszczyku, czyta się szybko, bo i akacja ma swoje tempo ... spisek ... tajne bractwo ... walka ... taki thriller z elementami przygody i historii ... a wszystko owiane tajemniczymi mocami. Książka składa się z dwóch części i niestety przez to niższa ocena, bo w drugiej części tempo akcji spada ... mmmm a szkoda, bo w pierwszej akcja wprost pędziła. Książka jak najbardziej godna uwagi - polecam.

Moja ocena: 5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

* - cytat z książki "Kapłan" K. Kotowski, wyd. Cat Book 2008 str.7

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Krzysztof Kotowski - "Zygzak"

źródło

TYTUŁ: Zygzak
AUTOR: K. Kotowski
WYDAWNICTWO: Rebis
STRON: 236
DATA WYDANIA: 2003

Życie Adama Kniewicza, dziennikarza TVP, niespodziewanie wali się w gruzy. Zastrzelona zostaje jego dziewczyna, wybuch przeznaczonej dla niego bomby zabija mu przyjaciela, a wszystko to - jak się okazuje - powiązane jest z zamordowaniem popularnego senatora. Ukrywającego się Kniewicza odnajduje agentka tajnej prezydenckiej agencji śledczej, lecz natychmiast musi go ratować z kolejnej zasadzki. Do płatnych zabójców dołączył ktoś o wiele potężniejszy, mający władzę i pieniądze. Wszystkie tropy prowadzą do najbliższego otoczenia prezydenta i premiera. Zaskakujący finał trzymającej w napięciu rozgrywki - nie tylko o życie wielu osób, ale i o honor III RP - odbywa się podczas tajnej operacji zorganizowanej przez prezydencką agencję w dalekiej Hiszpanii. (źródło opisu - okładka książki)

To moje drugie spotkanie z autorem, pierwsze było bardzo udane, a była to książka "Marika" (recenzja), więc gdy zobaczyłam na półce bibliotecznej książkę K. Kotowskiego, wzięłam ją w ciemno bez czytania notatki. Nadmienię że "Zygzak" to debiut autorski Krzysztofa Kotowskiego, a czy udany ... zaraz Wam powiem ...

Senator Piotr Kamiński zostaje zastrzelony w swoim domu, nad brzegiem rzeki zostają znalezione zwłoki Marty, dziewczyny Adama Kniewicza, z kulką w głowie, ktoś podłożył bombę w domu Kniewicza, ginie jego przyjaciel. Adam ma jedną myśl uciekać, by ratować swoje życie.  Ale co zabójstwo senatora może mieć wspólnego z nim i jego dziewczyną Martą? O co tu chodzi? Adam nie ma doświadczenia aby dobrze się ukryć, jego śladem podąża Ultra, dziewczyna ze specjalnej tajnej jednostki rządowej, która ma go ochraniać, gdyż jak się okazuje z dowodów Adam jest w całą aferę wplatany przypadkowo. Chce zabrać go w bezpieczne miejsce, lecz wpadają prosto w zasadzkę, gdzie Adam zostaje ranny, Ultra chowa go w innym miejscu, a sama wraca do swojej jednostki by mogli ruszyć sprawę. Jak się okazuje sprawa jest poważna, senator zginął bo miał pewną teczkę, która mogła zagrozić Zygzakowi. Skąd to wiedzą - skontaktował się z nimi zabójca senatora, chce im pomóc. W aferę mogą być wplątani ludzie z najwyższych stanowisk w Polsce, mogą zagrażać krajowi. Kim jest Zygzak? Dlaczego tylu ludzi nagle znikło? Czasu jest niewiele, muszą odnaleźć być może jedynego świadka i dowiedzieć się co było w teczce. Aby zakończyć całą akcję i rozszyfrować Zygzaka, muszą udać się do Hiszpanii.

Akcja książki wciąga już od pierwszych kartek, a napięcie narasta. Świetnie skonstruowana fabuła, szybka akcja, która dotyka polskiej polityki. Autor ma lekką rękę do pisania, dzięki czemu książkę czyta się lekko i nie ma zbędnych wątków. Wszystko ze sobą świetnie współgra, a watki się uzupełniają, nie ma rozproszenia w czasie, dzięki czemu wiemy że gra musi toczyć się szybki, że nie ma czasu, mamy narastające tempo akcji.

Jak już wspomniałam to debiut autorski Krzysztofa Kotowskiego, sam autor o książce powiedział "Do ZYGZAKA  mam szczególny sentyment (kto by nie miał - w końcu to debiut), ale czytając go dzisiaj aż korci mnie, aby wprowadzić dziesiątki poprawek. Gdybym dzisiaj nad nim pracował, wyglądał by z pewnością inaczej." (źródło cytatu). Panie Krzysztofie, żadnych zmian, książka jest bardzo dobra i czytanie jej zapewnia czytelnikowi emocje ... no może zakończenie, mimo że zaskakujące, to zostało zwolnione tempo samego zakończenia w porównaniu do całości książki. Zważywszy że to debiut, to książka jest naprawdę bardzo dobra.
Jako ciekawostkę powiem że w trzecim programie Polskiego Radia, książka została przeczytana w odcinkach przez Andrzeja Chyrę.
Polecam ją wszystkim miłośnikom mocnych wrażeń.

Moja ocena: 5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Krzysztof Kotowski - "Marika"

TYTUŁ: Marika

AUTOR: K. Kotowski

WYDAWNICTWO: Cat Book

STRON: 246

DATA WYDANIA: 2008  

Kilkadziesiąt kilometrów od Warszawy w miejscu ukrytym głęboko w puszczy bez śladu znikają ludzie. Opowieści o tych wypadkach nie tylko przerażają okolicznych mieszkańców, ale także podejrzanie wzmagają aktywność grupy byłych, dawno "uśpionych" agentów KGB. Rozpoczyna się cichy, bezlitosny i krwawy pojedynek między nimi, a polskimi służbami specjalnymi o dostęp do przerażającej tajemnicy sprzed wielu lat. Aleksander Kołynin - dawny rosyjski szpieg, niegdyś odsunięty za zakazany związek z młodą polską opozycjonistką, musi wybrać po której stanąć stronie.
Nikt nie wie, że tylko on zna prawdziwą tajemnicę ... Mariki. (źródło opisu - okładka książki)

To moje pierwsze spotkanie z autorem, a już bardzo pozytywne. Krzysztof Kotowski, z wykształcenia psycholog, pisarz, poeta, scenarzysta i dziennikarz telewizyjny i radiowy. Jego książki to thrillery z pogranicza psychologii, polityki i fantastyki. Sam autor mówi o swoim pisarstwie, że ten gatunek można by nazwać thrillerem hipotetycznym.

Byli rosyjscy szpiedzy zwiększyli swoją działalności na terenie Polski, mimo że służby polskie mają ich na oku, coś nie gra ... zadają się z Al-kaidą, czegoś szukają ... rosyjski trup na terenie Polski ściele się gęsto. Zdarzenie widziane przez dziewięcioletniego chłopca w lesie, co widział? ... jak sąsiad wyparował - dosłownie, jednak to zdarzenie naprowadza dziennikarza Adama Kniewicza na trop dziwnych zdarzeń, które dzieją się w lesie koło Skierniewic od około 20 lat. Razem ze swoja koleżanką Ultrą ze służb specjalnych podążają tropem tych dziwnych zniknięć ludzi, Adam ma sprzymierzeńca nie tylko w Ultrze ale także w ... byłym rosyjskim szpiegu. Jednak co te dziwne zdarzenia maja wspólnego z byłymi rosyjskimi szpiegami? ... oni coś wiedzą, coś skrywają ... czegoś szukają ... trzeba im przeszkodzić. Ale kim jest Marika i po co jest im potrzebna? ... a może czym jest Marika?

Książka już od pierwszych kartek mnie porwała i trzymała w napięciu do końca. Szybka i wciągająca akcja, zwroty akcji, mnożące się niewiadome, aby na końcu wszystko się wyjaśniło i zaskoczyło nas zakończeniem (choć mogło być bardziej spektakularne). Thriller szpiegowski który czyta się jednym tchem. Polecam wszystkim miłośnikom tego gatunku i nie tylko.

Moja ocena: 5/6
                                                                * * * * * * *

Jeszcze słówko o okładce, spotkałam się z dwoma różnymi okładkami z dwóch różnych wydawnictw i dwoma różnymi notkami wydawnictw. Mimo że nie powinno się oceniać książki po okładce (nadmienię że zawsze czytam notkę), to jednak  ... oceńcie sami, która by Was bardziej zachęciła do przeczytania.

Baza recenzji Syndykatu ZwB