Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Czytamy kryminały 2014. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Czytamy kryminały 2014. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 16 grudnia 2014

Mariola Zaczyńska - "Kobieta z Impetem"

źródło
TYTUŁ: Kobieta z Impetem
AUTOR: M. Zaczyńska
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 488


To moje drugie spotkanie z autorką, pierwsze miało miejsce już jakiś czas temu, a był to kryminał obyczajowy - gdzie znalazłam humor, zagadkę kryminalną i zobaczyłam jak to jest w świecie mody i dziennikarstwa - "Szkodliwy pakiet cnót" (opina TUTAJ). Książka przypadła mi do gustu i tym samym nie wahałam się sięgnąć po następną książkę autorki, a zapowiada się interesująco.

Przyjaciele od dzieciństwa: Mikołaj - znany fotograf i działacz ekologiczny, wciągnięty w sprawę przemytu zwierząt ma pomóc przy śledztwie; Janusz - kucharz, właściciel modnej restauracji Mapa, marzy by jego restauracja dostała gwiazdkę Michelina, jest po rozstaniu ze swoim partnerem które odbyło się bardzo burzliwie; Olga - bizneswomen, gustuje w o wiele młodszych kochankach, w firmie idzie kiepsko, do tego jej ojciec który porzucił ją i matkę gdy ta była mała skarży ją o alimenty; Regina - rudowłosa bibliotekarka, zgorzkniała i zakochana w Mikołaju; Ignac - malarz, szuka weny, uważa że jest niedoceniany; Irena - matka bliźniaków, emerytowana psychoterapeutka, wdała się w romans z politykiem, ale trzyma to w tajemnicy, ma dom na wsi w ustronnym miejscu, by nikt im nie przeszkadzał, jednak dom jest ciągle pełny ludzi; bliźniaki Marzena i Karol - dzieci Olgi, już nie pracują razem, kłócą się i unikają reszty towarzystwa wujek i ciotek, Mikołaj podejrzewa ich o udział w przemycie dzikich i jadowitych zwierząt, martwi się o nich w końcu jest ojcem chrzestnym Marzenki.

Całe to barwne i wesołe towarzystwo zjawi się na ognisku u Olgi wraz z mnóstwem innych gości, którzy niekoniecznie się znają,  niektórzy są poirytowaniu, dochodzi do ostrzejszych wymiany zdań i kłótni, a nawet gróźb zamordowania, a że nikt nie wylewał za kołnierz ostrze języków tnie i pojawiają się żale i frustracje. Niespodziewany krzyk z ciemności przeszywa całe towarzystwo - biegną i widzą zwłoki mężczyzny z rożnem w sercu - mężczyzny którego jak się okazuje nikt nie zna. Skąd wziął się na ognisku? Czy ich podglądał w ciemności? Czego szukał, lub kogo?

Na miejsce zdarzenia w całe to towarzystwo przyjeżdża aspirant Zuzanna Brodzik z komisariatu w Mordach, to jej pierwsza sprawa o zabójstwo. Podejrzanych ma sporo, a jak się okazuje podczas przesłuchania, nikt nic nie widział, nikt nic nie słyszał i nikt nie zna denata. Zuzanna musi wykazać się że da rade pociągnąć sprawę i znaleźć sprawcę. Zuzanna podąża śladem denata i nawiązuje ciekawe znajomości, a tym samym wpada na trop przemytu dzikich i jadowitych zwierząt. Kto jest zabójcą? Czy to ktoś z tego barwnego towarzystwa? Czy ktoś z nich jest zamieszany w nielegalny handel zwierzętami?
Niespodziewanie dla samej Zuzanny sytuacja się powtarza, zostaje wezwana do domu Olgi w sprawie o usiłowanie morderstwa, a tam ponownie całe barwne towarzystwo. Co jest grane? Istne deja vu.

"Pełna humoru i temperamentu powieść o przyjaźni, miłości i szaleństwie." tak głosi napis na okładce i tak, zgadzam się z tym w 100%. Świetna książka w której tempo akcji nie spada, a fabuła wciąga już od pierwszej kartki do ostatniej. Mamy tu wesołe towarzystwo które zna się od lat, jednak każdy z nich ma w życiu swoje rozterki, pragnienia, radości i smutki, szukają miłości i spełnienia, mogą w sobie zawsze znaleźć oparcie i liczyć na siebie w każdej sytuacji. Bohaterowie ciekawi i nietuzinkowi, świetne zarysowane postacie i ich charaktery. Oprócz zagadki kryminalnej i ciekawych rozterek życiowych bohaterów, autorka zwraca uwagę w książce na problem nielegalnego handlu i przemytu zwierząt niebezpiecznych i jadowitych. Pikanterii całości dodaje tajemniczy Szef, który pragnie zemsty, do końca książki nie wiemy kto nim jest, dosłownie na ostatnich kartkach wychodzi na jaw jego tożsamość i plan - pełne zaskoczenie. Jednak brakło mi czegoś w książce - tytułowej kobiety z Impetem, było stanowczo jej za mało. Całość napisana językiem prostym, dużo dialogów, opisów mało, a te które mamy są interesujące i barwne, szyta się szybko i lekko. Nie zawiodłam się na powtórnym spotkaniu z autorką, kryminał z humorem i domieszką obyczajówki - podobało mi się, gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po tę książkę, świetny relaks :)

Moja ocena: 5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



wtorek, 4 listopada 2014

Alen Baxton - "Tajemniczy medalion"

źródło
TYTUŁ: Tajemniczy medalion
AUTOR: A. Baxton
WYDAWNICTWO: ISKRY
DATA WYDANIA: 1979
STRON: 176

"Tajemniczy medalion" to książka wydana w serii "Klub Srebrnego Klucza", niedawno prezentowałam Wam inną książkę z tej serii tj: "Najgorszy jest poniedziałek" Jerzego Edigeya (kilka słów o książce TUTAJ). Książka bardzo mi się spodobała i przeszukałam moje pudła ze starymi książkami i mam jeszcze kilka :) Następna powieść z tej serii po jaką sięgam to "Tajemniczy medalion" Alena Baxtona - jak się okazuje Alen Baxton to pseudonim literacki Wiesława Godziemskiego - niestety, ale nie dowiedziałam się nic więcej o autorze, zadowolę się jego książką.

Kapitan Ryszard Skarbek zostaje w nocy wezwany na Komendę, sprawa - kobieta popełniła samobójstwo - zabiła się swoim karabinkiem strzeleckim, wezwano jego bo wszystkim wiadomo że on lubi badać motywacje ludzi  i ich psychologiczne podejście. Na Komendzie na niego czekał Wiktor Kościanko, ponieważ telefon w domu był zepsuty sam przyjechał zgłosić samobójstwo aktorki Irminy Adamskiej, która mieszkała u niego w domu. Skarbek przyjeżdża na miejsce samobójstwa, okazały dom wraz z przyległościami to ogromna posiadłość Wiktora Kościenka, gdzie mieszkają również jego żona, teść i matka, oraz służba w domku w ogrodzie. Wiktor jest posiadaczem srebrnego porsche, oraz wielu obrazów i kosztownych antyków. Kapitan przeprowadza rozmowy z mieszkańcami posiadłości i wyciąga wnioski, że nie do końca było to samobójstwo, w ręce nieżyjącej Irminy kapitan znajduje medalion ze zdjęciem Wiktora Kościenki. Jak okazuje się Wiktor i Irmina byli kochankami, a sam Wiktor ma dziwną przeszłość. Do tego jest pechowcem w miłości, jego bliskie przyjaciółki popełniają samobójstwo. Przypadek? Skarbek podąża śladami Irminy, lubiana przez innych, chciała odejść z domu Wiktora, skończył się jej angaż w teatrze. Co mogło pchnąć Irminę do samobójstwa? Czy to na pewno było samobójstwo? A może to wyrafinowane morderstwo? Kto miał motyw?

Stary kryminał, ale jakże wciągający. Już od pierwszych kartek ruszamy razem z kapitanem Skarbkiem śladami zbrodni i razem z nim poszukujemy sprawcy. Gdy nam się wydaje że już wszystko wiadomo, nic bardziej mylnego,  kapitan odkrywa nowe fakty z przeszłości naszych bohaterów. Co prawda w pewnym momencie już można snuć przypuszczenia jakie będzie zakończenie, ale nie umniejsza to wyczekiwania i całego misternego przedstawienia jakie przygotował nam autor na zakończenie. Język prosty, mało opisów, wartka akcja, do tego nie znajdziemy tu siarczystego języka, nasz kapitan to prawdziwy dżentelmen. Warto wrócić do starszych kryminałów, w niczym nie ustępują tym współczesnym. Polecam.

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:




czwartek, 4 września 2014

Jo Nesbo - "Człowiek - nietoperz"

źródło
TYTUŁ: Człowiek - nietoperz
AUTOR: J. Nesbo
WYDAWNICTWO: Pol-Nordica
DATA WYDANIA: 2005
STRON: 368


Jo Nesbo to autor o którym słyszałam wiele dobrego, jego książki są wysoko oceniane i chętnie czytane. Do tej pory nie miałam okazji zapoznać się z autorem i jego twórczością, ale właśnie pożyczyłam pierwszą część z serii o komisarzu Harrym Hole i zamierzam przeczytać wszystkie książki (taki jest plan), oczywiście zaczynam od pierwszej. Czy mi również przypadnie do gustu styl autora, zobaczymy.

Harry Hole - trzydziestodwuletni komisarz Policji w Oslo, uważany za jednego z najlepszych. Zwierzchnicy wysyłają go do Sydney w Australii, by pomógł w prowadzeniu śledztwa w sprawie o zamordowanie ich rodaczki Inger Holter. Do pomocy i jako przewodnik zostaje mu przydzielony miejscowy policjant Aborygen - Andrew Kensington, z którym świetnie się rozumieją a z czasem ich więzi się zacieśniają. Przez cały czas prowadzenia śledztwa Andrew opowiada Harremu o Aborygenach i ich życiu. Jednocześnie raczy go historyjkami i opowieściami swoich ziomków. Harry dopiero po pewnym czasie uzmysławia sobie że tymi opowieściami Andrew chciał mu coś przekazać, naprowadzić na ślad. Co chciał przekazać Andrew? Czy coś ukrywał?
Harry wraz z ekipą prowadzącą śledztwo odkrywają że istnieją podobne morderstwa, a można by rzec że takie same - seryjny morderca? czy to przypadek? Odkrywają że to nie przypadek, ale mają groźnego  i sprytnego przeciwnika. Odkrycie prawdy będzie dla wszystkich zaskoczeniem? a Harry - znów straci kogoś bliskiego, a jego demony się obudzą.

Moje pierwsze spotkanie z autorem uważam za udane, co prawda nie było wielkiego wow, ale książka całościowo podobała mi się. Harry Hole to bardzo ciekawy człowiek, naznaczony przez życie i mający swoje przekonania. Akcja dzieje się w miarę szybko, język prosty, czyta się szybko. Dodatkowo podobało mi się że autor pokazał świat rdzennych mieszkańców Australii - Aborygenów, opowiedział trochę o ich historii i życiu, do tego jeszcze te niesamowite aborygeńskie opowieści. Jestem jak najbardziej zadowolona z książki i wszystkim polecam gorąco.

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


czwartek, 28 sierpnia 2014

Peter May - "Czarny dom"

źródło
TYTUŁ: Czarny dom
AUTOR: P. May
WYDAWNICTWO: ALBATROS
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 464


Wyspa Lewis, najbardziej wysunięta na północ częścią archipelagu Hybrydów Zewnętrznych. Wiatr wieje tam przez cały rok, smagając twarze mieszkańców. W pewną sobotnią noc dwoje dzieciaków chcąc zakosztować zakazanego owocu, pieszczot i pocałunków udało się na plaże do opuszczonego hangaru. Ciemna noc i wypity alkohol który burzył ich krew, hangar, i już są ze sobą, ale wkoło na ziemi jest coś lepkiego, on zapala zapałkę... przerażenie i szok na ich twarzach. Z sufitu zwisają nagie zwłoki z których skóra odpada, a z rozciętego brzucha zwisają wnętrzności.

Do pomocy przy rozwikłaniu tego okrutnego morderstwa program komputerowy HOLMES przydziela Fina Macleoda, który po miesięcznej nieobecności w pracy do niej powraca. Przybity nie umie pozbierać się po osobistej tragedii - śmierci syna, musi podjąć decyzję, wraca do pracy w policji czy z niej rezygnuje. Powrót Fina na wyspę jest dla niego trudny, uciekł z niej siedemnaście lat temu, a teraz ma pomóc w rozwiązaniu zagadki morderstwa. W Edynburgu miało miejsce bardzo podobne zabójstwo, Fin ma sprawdzić czy są ze sobą powiązane. 

Zamordowany to miejscowy mężczyzna, Fin go zna, zadziorny i kłótliwy od małego, nie jeden chciałby mu się odpłacić za krzywdy których z jego strony doświadczył. Pobyt Fina na wyspie wywołuje wspomnienia, nie zawsze dobre - dlatego uciekł, odwiedza starych przyjaciół a jego śledztwo zatacza coraz większe kręgi aż zacieśnia się wokół mordercy. Całe morderstwo miało na celu jedno - ściągnąć Fina na wyspę, a rozwiązanie znajduje się we wspomnieniach. Czy Fin we wspomnieniach znajdzie motyw? Czy będzie umiał sprostać nowej rzeczywistości którą zastał na wyspie? Czy prastary zwyczaj - wyprawa na An Sgeir ma coś z tym wspólnego?

Gdy zaczęłam czytać książkę, początek wydawał mi się taki nie za bardzo wciągający. Główny bohater powraca po latach nieobecności na wyspę, powrót ten wywołuje u niego całą masę wspomnień, w pewnym momencie odniosłam wrażenie że tych wspomnień było więcej niż całego śledztwa, dopiero przed połową książki zrozumiałam jak ważne były właśnie te wspomnienia, to one były motorem całej książki. Opisy zwłok czy autopsji były bardzo obrazowe - jak dla mnie za bardzo, cała książka dość mroczna, momentami wręcz czułam ten smagający wiatr i widziałam ciężkie zachmurzone niebo. Książkę czyta się bardzo szybko, zakończenie świetne - choć od pewnego momentu przewidywalne. Powiedziałbym że to bardziej książka obyczajowo-psychologiczna z wątkiem kryminalnym, książka o mieszkańcach wyspy Lewis i ich życiu, pragnieniach, samotności, żyjącymi pod określonymi prawami. "Czarny dom" to pierwsza część trylogii Petera May - na pewno będę chciała przeczytać następne części.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



poniedziałek, 25 sierpnia 2014

Jerzy Edigey - "Najgorszy jest poniedziałek"

źródło
TYTUŁ: Najgorszy jest poniedziałek
AUTOR: J. Edigey
WYDAWNICTWO: ISKRY
DATA WYDANIA: 1975
STRON: 200


Znowu poniedziałek - znany warszawski mecenas Mieczysław Ruszyński miał kiepski dzień, poprzedniego dnia trochę za dużo się wypiło i tego i owego - do tego ten Szwed, on miał mocną głowę. Nasz pan Mieczysław (zwany przez znajomych Mieciem) dobiegał już sześćdziesiątki, a jego skronie przyprószyła już siwizna, jednak ciągle uważała się za niczego sobie mężczyznę - ma słabość do kobiet o rudych włosach. Gdy Miecio już miał się ulotnić z Zespołu Adwokackiego woźny Franciszek zaanonsował klientkę, której adwokat nie chciał przyjąć, ale po licznych prośbach i naleganiach pana Franciszka - Miecio uległ. 

Klientką okazała się piękność o rudych włosach - Helena Kowalska, która przyszła w bardzo trudnej sprawie. Chodziło o jej synka, czteroletniego Januszka, który zaginął przed trzema miesiącami. Był na zakupach razem z sąsiadką i jej dziećmi,  zostali w trójkę przed sklepem po wyjściu sąsiadki ze sklepu jej synka już nie było, zaginięcie zostało zgłoszone milicji, ale poszukiwania nie dały rezultatu. Przyszła do adwokata bo dostała pismo z milicji o umorzeniu śledztwa - uznano że jej Januszek utopił się w Wiśle, gdzie od sklepu było blisko, żadnych śladów nigdzie dziecka nie znaleziono. Ona jednak wie że jej syn żyje, że to było porwanie, prosi mecenasa o podjęcie się tej sprawy by policja ponownie wszczęła śledztwo i odnalazła jej Januszka. 

Mecenas Ruszyński początkowo podchodził sceptycznie do tej sprawy, jednak obiecał klientce pomóc, w tym celu udał się do Komendy i tam z policjantem prowadzącym  to śledztwo - Januszem Kaczanowskim, postanowili jeszcze raz przejrzeć papiery czy nic nie zostało pominięte. Na początku nic na to nie wskazywało, jednak jak się okazało ktoś interesował się chłopcem przed jego zniknięciem. Śledztwo wszczęto ponownie - tym razem dotyczyło porwania. Czy uda się odnaleźć czteroletniego Januszka? Kto mógł go porwać i w jakim celu?

Muszę Wam powiedzieć że świetny kryminał pomimo że nie ma trupa, mamy tu szybką akcji, jest po kolei toczące się śledztwo poszukiwania małego Januszka. Język książki prosty i lekki, brak zbędnych opisów, naprawdę wciągająca zagadka porwania, do tego klimat dawnej Warszawy. Oczywiście co niektórzy mogą nie czuć klimatu tej książki, w końcu akcja dzieje się w 1973 roku, mamy milicję a adwokat pomaga w toczącym się śledztwie, nie ma roztrząsanych dylematów i problemów osobistych, poza adwokatem który jest tu głównym bohaterem i to jego poznajemy bardziej prywatnie ale też tak ogólnie, brak pościgów i strzelaniny -  całość książki skupia się na śledztwie. 
Ktoś może powiedzieć że to stara książka - no, dla jednych stara dla innych nie - 1975 rok wydania :) to mój rocznik - i nie uważam żeby ta książka była taka stara :D Powiem Wam jedno gdyby tak odmłodzić naszego pana adwokata i dodać kilka współczesnych gadżetów byłby to świetny współczesny kryminał. Muszę przeszukać moje pudła, i odszukać inne kryminały z tej serii bo chyba jeszcze gdzieś są upchnięte. Ja gorąco was zachęcam do sięgania po te starsze kryminały - naprawdę warto. 

Moja ocena: 5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)


sobota, 16 sierpnia 2014

Agata Christie - "Morderstwo to nic trudnego"

źródło
TYTUŁ: Morderstwo to nic trudnego
AUTOR: A. Christie
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 1998
STRON: 188

Luke Fitzwilliam były policjant po służbie dla kraju nad Zatoką Mayang, wraca do Anglii na stałe, posiada niewielki kapitał więc może się uważać za człowieka niezależnego materialnie. Podróżował expresowym pociągiem do Londynu, ale w wyniku niefortunnego zdarzenia dotarł do Londynu innym pociągiem. W tymże pociągu w przedziale do którego wsiadł spotkał sympatyczną straszą panią L. Pinkerton, która przypominała mu jego ciotkę. Podczas rozmowy okazało się że zmierza ona do Scotland Yardu donieść o popełnionych morderstwach, które ostatnio miały miejsce w jej miasteczku. Morderca jest przebiegły, nikt go nie podejrzewa, ale ona wie kto to jest, ma swoje przypuszczenia - następny ma być miejscowy doktor, co  ją bardzo martwi bo bardzo lubi poczciwego doktora Humbleby. Luke  poparł starszą panią w jej przekonaniach że powinna wszystko opowiedzieć detektywom. 

Jakże było jego zdziwienie kiedy nazajutrz przeczytał w gazecie o śmierci L. Pinkerton pod kołami samochodu, a następnego dnia przeczytała wiadomość o śmierci doktora Humbleby. Luke musiał wyjaśnić tę  sprawę, postanowił udać się do Wychwood-under-Ashe i wyjaśnić zaistniałe sytuacje. Pomaga mu w tym jego przyjaciel Jimmy który ma tam bliską kuzynkę. Lucke będzie musiał  wcielić się w pisarza by przeprowadzić śledztwo. Czy uda mu się odkryć prawdę? Czy to rzeczywiście morderstwa, czy może zbieg nieszczęśliwych przypadków? 

Kolejna pozycja Agaty Christie, czy do końca interesująca? - no nie wiem. Na pewno początek i zakończenie wciągające i interesujące, ale środek nie do końca ciekawy, dużo przemyśleń głównego bohatera, choć całość prowadzi do wykrycia sprawcy. Wiadomo nie wszystkie książki królowej kryminałów muszą być udane i ta pozycja uważam należy do tych słabszych. Oczywiście nie zniechęcam do lektury tej książki bo mimo małych mankamentów warto po nią sięgnąć, autorka tak prowadzi fabułę że odnosimy wrażenie że wiemy kto jest mordercą, ale nie-  nagle całość zmienia się i na jaw wychodzą nowe fakty, dzięki którym poznajemy prawdziwego mordercę.

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



czwartek, 7 sierpnia 2014

Joe Alex - "Cichym ścigałem go lotem..."

źródło
TYTUŁ: Cichym ścigałem go lotem...
AUTOR: J. Alex
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literackie Kraków
DATA WYDANIA: 1977
STRON: 160


Do tej pory udało mi się przeczytać trzy książki autora: "Śmierć mówi w moim imieniu", "Powiem wam jak zginął", "Zmącony spokój Pani Labiryntu", wszystkie trzy bardzo mi się podobały i miałam ochotę na więcej. Teraz w moje ręce wpadła następna książka autora,  perełka którą wyłowiłam z bibliotecznej półki:)

Joe Alex wielki przeciwnik  mieszkania na wsi, zakupił mały domek z ogrodem, co prawda to nie wieś a Londyn, ale okolica jest spokojna i niemalże wiejska. Dlaczego zakupił ten domek? Bo ma w planach napisanie prawdziwej powieści, oczywiście nie zrezygnuje z pisania kryminałów, bo z czegoś trzeba żyć. Domek posłuży mu jeszcze w jednym celu, przeczyta swoim przyjaciołom: Karolinie Beacon i Benowi Parkerowi oraz jego żonie najnowszy swój kryminał o sprawie która miała miejsce przed miesiącem, a była wyjątkowo tajemnicza...

Sir Gordon Bedford, znany entomolog i doradca finansowy rządu, ma dom po rodzicach na przedmieściach Londynu. To tu gdy wraz z małżonką Sylvią wraca ze Stanów Zjednoczonych mieszka i prowadzi swoje badania. W domu zamieszkują jeszcze: Cyril Bedford (brat Gordona) i jego żona Judyta, Robert Reutt (sekretarz Gordona), Agnes White (pokojówka).
Tej nocy Gordon wraz z Cyrilem łapali ćmy (Zmora Trupia Główka) by dokończyć dokumentację do wydawnictwa o ćmach i ich życiu. Skończyli swoją pracę około drugiej w nocy, umawiając się na na rano na godzinę szósta by dokonać ostatecznej korekty materiałów. O zmianie godziny został powiadomiony również sekretarz Gordona który zjawił się w ogrodzie gdy kończyli pracę. Niestety, rano Robert odkrył zwłoki Gordona. Morderstwo, czy naturalna śmierć?  Policja po przybyciu na miejsce odkryła listy, w których to Gordon żegna się z życiem - dwa różne listy samobójcze. Czyli jednak samobójstwo? Ale dlaczego dwa różne listy? Przybyły na miejsce Ben Parker wzywa do pomocy Joe Alexa, sprawa nie jest prosta, odkrywają że to było jednak morderstwo. Nikt obcy nie mógł wejść do domu - morderca jest wśród domowników Kto i dlaczego zabił Gordona Bedforda?

No i co powiedziecie, prawdziwa perełka :) Kolejna bardzo dobra książka Joe Alexa (Maciej Słomczyński) w której on sam jest głównym bohaterem i kolejne śledztwo do przeprowadzeni, gdzie zbieranie dowodów i dedukcja zawsze doprowadzają do celu. Zakończenie może być zaskakujące, ja typowałam inaczej. Mimo że książka napisana i wydana dawno język nie jest trudny i nie będziemy mieć problemu z szybkim i zrozumiałym czytaniem. Świetny kryminał taki w starym dobrym angielskim stylu, porównałbym go do kryminałów Agaty Christie. Jeżeli jeszcze nie mieliście przyjemności spotkać się z Joe Alexem, a lubicie kryminały w starym stylu,  to książka dla Was - polecam.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



wtorek, 5 sierpnia 2014

Iwona Mejza - "Wyszedł z domu i nie wrócił"

źródło
TYTUŁ: Wyszedł z domu i nie wrócił
AUTOR: I. Mejza
WYDAWNICTWO: Oficynka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 288


Oświęcim, mały prowincjonalny posterunek policji, umieszczony pomiędzy uliczkami w starym budynku, kto nie wie jak tu trafić może pobłądzić. To tu nasi policjanci na co dzień zmagają się z trudnymi przypadkami. Żar leje się z nieba, na komendzie brakło wody, w wyniku losowania (a i tak zawsze na niego pada) po wodę udała się stażysta Krzysztof Bućka, który trasę powinien objechać w pół godziny a wrócił po dwóch! Gdzie był? - po wodę, wypił kawę, zjadł pyszne lody (ale nie tylko on jest łakomczuchem, koledzy z posterunku również uwielbiają słodkości którymi chętnie się raczą) - na służbie! ale nie tylko, nasz stażysta podsłuchał staruszki w sklepie że na miejscowym cmentarzu znaleziono podwójnego nieboszczyka. Komisarz Ożegalski (wielbiciel kryminałów) okazał duże zainteresowanie sprawą, dwóch nieboszczyków w jednym grobie i to takim który miał być pusty. Policyjni technicy zabierając kości do analizy znaleźli w kącie grobowca małą karteczkę - list. Kto leży w tym grobie? Co zawiera znaleziony list? Kim są ludzie którzy chcieli wyremontować stary grób? Czy wiedzieli że w środku są trupy? Komisarz zleca przeszukanie spraw z archiwum, uważa że tam może kryć się rozwiązanie - dwadzieścia lat temu w mieście miał napad na jubilera, ani sprawców ani łupów nie odnaleziono. Czy komisarz miał racje? Czy odkryją czyje zwłoki zostały pochowane w grobie? Czy odnajdą skarb sprzed dwudziestu lat?

Bardzo fajny, lekki kryminał z domieszką humoru. Autorka zabrała nas do miasta które naznaczone jest swoją historią, ale nie odczuwamy tego, przechadzamy się po cmentarzu i uliczkami Oświęcimia. Bohaterowie wspominają co gdzie kiedy stało, i jak miasto się zmienia, na tylnej okładce książki od wewnątrz jest mapka miasta z zaznaczonymi na na niej ważniejszymi punktami - bardzo mi się to podobało. Nasi bohaterowie to bardzo ciekawe osobowości i policjanci i osoby im towarzyszące w sprawie to postacie barwne i nietuzinkowe. Język prosty, dialogi ciekawe, brak zbędnych i długich opisów, akcja być może nie pędzi w zawrotnym tempie, ale ma swój specyficzny klimat. Książkę czyta się szybko i ciekawie.

Moja ocena: 4/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)





niedziela, 27 lipca 2014

Karol Witkowicki - "Sprawa Joanny Dornowej"

fot. Melania K.
TYTUŁ: Sprawa Joanny Dornowej
AUTOR: K. Witkowicki
WYDAWNICTWO: Akapit
DATA WYDANIA: 1991
STRON: 196

Karol Witkowiecki to pseudonim pisarski Karoliny Beylin (1899 - 1977), polskiej pisarki i tłumaczki literatury angielskiej. Dlaczego o tym wspominam, bo sama, mając tyle lat tę książkę, byłam przekonana że to prawdziwe imię i nazwisko autora, a tu proszę pseudonim i to kobiety. Pierwsze wydanie książki miało miejsce w 1936 roku nakładem Wydawnictwa Stanisława Cukrowskiego, ja posiadam wydanie drugie z 1991 roku. Mam nadzieję że to będzie taki kryminał w starym, dobrym stylu - czy tak będzie? zobaczymy.


Paryż, dwoje młodych ludzi których połączyła miłość. On, Stanisław Kaniewski - młody prawnik, po skończeniu studiów w Polsce wyjechał do Paryża dopełnić wykształcenie, ona, Joanna Stypniewska - studentka romanistyki, panna z dobrego domu, jej ojciec jest właścicielem cukrowni i pokaźnego majątku. Połączyło ich gorące uczucie, zakończone ich nieoficjalnym narzeczeństwem w Paryżu. Niestety Joanna została wezwana do powrotu do Polski, jej ojciec zachorował, już nie powróciła do Paryża, po śmierci ojca starała się ratować pozostawiony majątek. On szalał i czekał, list od Joanny zwolnił go z danego jej słowa, zerwała z nim wszelkie kontakty. Potem przyszedł jeszcze jeden list - Joanna się zaręczyła z mężczyzną starszym od niej o dziewiętnaście lat. 

Ich drogi ponownie się spotkały dziesięć lat później, on jest znanym i szanowanym sędzią śledczym, ma rozpocząć śledztwo dotyczące zamordowania Dyrektora Cukrowni Morany - Mariana Dorna - oskarżona jego żona Joanna Dornowa - tak to jego Joanna z Paryża. Przyznaje się że zabiła męża, ale nieumyślnie to był wypadek, jednak dowody świadczą że to nie ona oddała śmiertelny strzał. Kogo kryje? Swojego kochanka? W trakcie śledztwa wychodzi na jaw że na miejscu zbrodni obecny był jej kuzyn, dawny adorator Joanny który został odrzucony, strzelał ze swojego pistoletu. Czy to on zabił męża Joanny? Czy to było ukartowane między Joanna a jej kuzynem? Czy Stefan Kaniewski sprosta sprawie którą prowadzi? Czy dawne uczucie już w nim wygasło? A może oboje ciągle coś czują? 

Książka z prawdziwym klimatem lat 30-tych XX wieku. Świetnie napisana i wciągająca w swoją fabułę. Mamy ukazany tutaj przekrój społeczeństwa tamtych lat: warszawska bohema, sędziowie i adwokaci, ziemiaństwo, ludzie bogaci i ludzie biedni, nauczycielka mieszkająca na wsi i ucząca chłopskie dzieci, ludzie prości i intelektualiści. Dżentelmeni, honor i dobre imię damy, to w tamtych czasach rzeczy które były traktowane bardzo poważnie. Akcja książki choć nie jest szybka to wciąga nas od początku, poczytamy nie tylko o tamtych czasach, ale również o miłości i zbrodni.  Język książki prosty, mimo że po raz pierwszy wydana w 1936 roku, czyta się ją bardzo dobrze, opisy które są nie są nudne i czyta się je z ciekawością.

Jedynym mankamentem książki jest to że nie poznamy odpowiedzi na dręczące nas pytania. Dlaczego? Bo zdobędziemy je czytając drugą część przedstawiającą nam dalsze losy Stefana Kaniewskiego i Joanny Dorn w książce "Fabryka młodości". Osobiście zaczynam rozglądać się za tą książką. Czy wam polecam ? - jak najbardziej, bardzo ciekawy i stonowany kryminał o zbrodni w latach 30-tych XX wieku.

Moja ocena: 4,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)

piątek, 25 lipca 2014

Agata Christie - "Niedziela na wsi"

źródło
TYTUŁ: Niedziela na wsi
AUTOR: A. Christie
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2001
STRON: 192

Lady Lucy Angkatell (kobieta roztrzepana) wraz z mężem Henrym (stanowczy, były dyplomata) zaprosili rodzinę i przyjaciół na weekend do swojej posiadłości The Hollow, niedaleko Londynu. Zjawili się: Midge Hardcastle (sprzedaje w sklepie z sukniami), John Christow (znany i szanowany lekarz) wraz z żoną Gerdą (uległą i posłuszną  mężowi, bez swojego zdania), Henrietta Savernake (znana artystka-rzeźbiarka), David Angkatell (student Oxfordu, intelektualista, sympatyk lewicowców), Edward Angkatell (żyje z odziedziczonego majątku). Pani domu ma plan by razem spędzili ten czas na rozmowach, spacerach i grach towarzyskich, a na niedzielny obiad zaprosiła swojego sąsiada - specjalistę od morderstw - Herkulesa Poirota. Nieoczekiwanie w sobotni wieczór w towarzystwo wkrada się niespodziewany gość - sąsiadka Veronica Cray (znana aktorka) która przyszła pożyczyć zapałki, a w zebranym towarzystwie rozpoznaje swojego dawnego narzeczonego - doktora Christow, którą John odprowadził do domu i wrócił bardzo późno.

Przybyły na niedzielny obiad Herkules, wprowadzony przez lokaja nad basen gdzie przebywało towarzystwo zastał scenkę która wywołała w nim niesmak - zainscenizowane morderstwo? Nad basenem leżał mężczyzna (John) jego krew spływała do basenu, nad nim stała kobieta (Gerda - jego żona) z rewolwerem w ręku, wkoło basenu stała reszta towarzystwa przybyła nad niego z różnych części ogrodu. Po chwili jednak Herkules Poirot zauważył że to nie wyreżyserowana scenka, to prawdziwe morderstwo - mężczyzna umarł.  Czy to żona zabiła męża? Czy może jednak ktoś inny? Henrietta ? - zazdrosna kochanka. Edward? - nie mógł mieć Henrietty, bo ta kochała Johna. Veronica? - odrzucona przez dawną miłość. Lucy? - jest taka roztargniona. A może jednak ktoś oby?

Przybyły na miejsce inspektor Grange rozpoczyna śledztwo, choć odnosi wrażenie że wszyscy wiedzą kto jest zabójcą. Teraz on musi go odnaleźć, radą służy mu Herkules Poirot.

Znowu rewelacyjne spotkanie z Agatą Christe. Tym razem Herkules Poirot jest tylko gościem w książce, przychodzi na obiad, porozmawiał z uczestnikami morderstwa, ale to nie on prowadzi śledztwo. Cała historia dzieje się wokół uczestników spotkania, świetnie pokazane ich charaktery, motywy, autorka prowadzi nas do odkrycia sprawcy morderstwa - które jak zawsze jest zaskakujące. Misterna intryga i gra uczestników nie przeszkodzi Herkulesowi w poznaniu prawdy, ale czy prawda ujrzy światło dzienne? Świetny kryminał, trzymający w napięciu do ostatniej kartki, choć jego akcja nie jest dynamiczna wciąga nas w historię morderstwa. Jak wspomniałam Herkules Poirot jest w książce tylko gościem i jego fani mogą być zawiedzeni, jednak nawet jako gość dodaje uroku książce. Czy polecam? - jak najbardziej.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



środa, 23 lipca 2014

Agnieszka Krawczyk - "Dziewczyna z aniołem"

źródło
TYTUŁ: Dziewczyna z aniołem
AUTOR: A. Krawczyk
WYDAWNICTWO: SOL
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 288


Kraków, rok 1959, tuż przed Wielkanocą zostają odnalezione zwłoki maturzystki Iwony Horn. Tym morderstwem żyje cały Kraków, Iwona była córką stalinowskiego prokuratora, był to jeden z tropów które były brane pod uwagę w śledztwie, ale nie tylko, milicja prowadziła sprawę , ale wydawało się jakby nie miało znaczenia kto będzie winny, byle by był. W Iwonie podkochiwał się w Filip Dobrowolski, i to on wraz z lekarzem Gruszewskim - weteranem wojny domowej w Hiszpanii  rozpoczynają swoje prywatne śledztwo z zamiarem odkrycia sprawcy. Szybko okazuje się że Iwona nie była taka czysta i niewinna, narkotyki, spotkania ze starszymi mężczyznami - sprawa coraz bardziej się gmatwa i nie jest tak prosta jakby się wydawało. Nasi amatorzy muszą uważać, bo odkrywają zbyt wiele informacji, im też może grozić niebezpieczeństwo. Kto zabił Iwonę? Czy jej morderstwo związane jest z profesją jej ojca, czy z mroczną stroną jej życia? 

Całą tę historię opowiada nam Filip Dobrowolski - to on jest narratorem powieści (choć momentami jest to osoba trzecia), u kresu swojego życia postanowił przedstawić nam fakty z 1959 roku.

Było to moje pierwsze spotkanie z autorką, zachęcona licznymi pozytywnymi opiniami na temat tej książki, postanowiłam sięgnąć po nią w ten letni czas, zabierając ją ze sobą w podróż do ... Krakowa. Autorka postarała się i bardzo realnie ukazała nam atmosferę Krakowa końca lat 50-tych XX wieku, jego mieszkańców, młodzież i ich psoty. Niestety czytanie tej książki było dla mnie męczące, opisy w początkowej (tak do ok. 120 str) były nużące i męczące, później akcja trochę ruszyła, by na końcówce znów wprawić mnie w znużenie. Sam finał - sama nie wiem, dla mnie było to rozczarowanie. Nie wiem, być może jednak nie był to czas dla tej książki, długa podróż, oczekiwanie w kolejce i powrót w zatłoczonym autobusie, upały których tak nie znoszę - to wszystko złożyło się na to że książka była dla mnie męcząca i nie wciągająca. Niestety sama atmosfera dawnego Krakowa to za mało by pochłonąć tę książkę, nie poczułam żadnego dreszczyku emocji, czy zainteresowania sprawą Iwony. Oczywiście nie zniechęcajcie się moją opinią, poczytajcie inne, bo książka ma dużo pozytywnych ocen, po prostu mi nie podeszła, ale może wam się spodoba.

Moja ocena: 3/6

Jeżeli jest ktoś zainteresowany, to książka trafia na listę do wymiany - wszystkie książki wymiankowe możecie zobaczyć na LC - TUTAJ, jest też kilka innych tytułów, może kogoś coś zainteresuje.  Kontakt ze mną: melak@onet.eu  lub przez LC.



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)




środa, 16 lipca 2014

Andrea Maria Schenkel - "Dom na pustkowiu"

źródło
TYTUŁ: Dom na pustkowiu
AUTOR: A. M. Schenkel
WYDAWNICTWO: Sonia Draga
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 200

Minęło 10 lat od zakończenia II wojny światowej, mała niemiecka wieś gdzie wszyscy się znają. Na obrzeżach wioski stoi samotny dom Dannerów, ludzie uważają ich za dziwaków, sknerów i odludków. O rodzinie po wsi krążą różne plotki: że są bogaci, że dzieci córki starego Dannera to i jego, że najmuje w lecie do pracy włóczęgów i złodziei, że mąż córki niby wyjechał do Ameryki a tak naprawdę zniknął z dna na dzień, o popełnieniu samobójstwa przez Polkę która była przydzielona im do pracy w czasie wojny. Czy to plotki? - czy prawda? Ludzie mówią że strach tam iść, że czuć grozę i ciarki przechodzą po plecach, wszyscy mrukliwi a stary Danner kłótliwy. Pewnego dnia ludzie zauważają że w obejściu Dannerów nikt się nie kręci,  a przecież w domu są małe dzieci, w Kosciele ich nie było ani starszej dziewczynki w szkole -  postanawiają tam pójść i sprawdzić co się stało. Na miejscu znajdują zwłoki całej rodziny i dziewczyny która najęła się u nich do pomocy. Kto popełnił tak straszną zbrodnię? Jaki był motyw tego morderstwa? 

Zaczynając czytać książkę zastanawiałam czy na pewno jest to taki rewelacyjny kryminał jak zapowiadały napisy na okładce "Trzeci rok z rzędu na liście bestsellerów Spiegla. Prawie milion sprzedanych egzemplarzy!!". Początek taki nie był, ale czytając dalej, kartka po kartce odkrywałam jak wkrada się we mnie strach i groza. Autorka przedstawia nam historię pewnej rodziny na wsi i jej masakrę, opisuje to  tak prostym językiem, że czytając czujemy ucisk w żołądku i mrowienie na plecach. Napięcie jest stopniowane i pomału odkrywamy dramat który rozgrywał się przez lata w tej małej wsi, popełniane zbrodnie i niesprawiedliwość na które było ciche przyzwolenie mieszkańców. Cała książka przedstawiona jest jak reportaż - wywiad z mieszkańcami wioski, każdy opowiada tę historię z własnej perspektywy, jedynie części o rodzinie Dannerów opisywane są jak fabuła. Niech nie zwiedzie was ta mała ilość stron książki, na tych dwustu stronach autorka zmieściła całą atmosferę grozy i napięcia.
U naszych sąsiadów ta książka to bestseller, jak dowiedziałam się z okładki książki na podstawie tego kryminału powstały: programy i audycje radiowe oraz sztuki teatralne. Ja oceniam ją wysoko, świetna w swoim prostym przekazie.  Osobiście zachęcam was do sięgnięcia po tę książkę, inna - ale warto poświęcić jej swój czas.

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)



poniedziałek, 14 lipca 2014

Jacek Getner - "Pan Przypadek i celebryci"

źródło
TYTUŁ: Pan Przypadek i celebryci
AUTOR: J. Getner
WYDAWNICTWO: Zakładka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 234

"Pan Przypadek i celebryci" to druga książka w serii o przygodach detektywa amatora Jacka Przypadka, autor prezentuje nam trzy opowiadania. Tym razem nasz bohater wkracza w świat show biznesu, gdzie pokazuje nie tylko swoje zdolności detektywistyczne ale również jasnowidza. Ale po kolei ...

"Miłość i medycyna" to tytuł pierwszego opowiadania jak i serialu emitowanego w telewizji od ponad dziesięciu lat. Jacek zostaje wezwany na plan owego serialu by pomóc producentowi Kokoszce oczyścić się z zarzutu morderstwa na jednym z głównych bohaterów serialu, który chciał go opuścić. Jak się okazuje wiele osób miało do niego pretensje i znalazło by się kilku chętnych którzy chcieliby się go pozbyć.

"Znamienne stany świadomości" - w drugim opowiadaniu nasz detektyw-amator zostaje wezwany przez dawnego znajomego Bolko Szołtisika - znanego prezentera telewizyjnego by odszukał jego Manifest komunistyczny podarowany przez ojca, w którym to zapisywał swoje "złote myśli". Ktoś go ukradł i żąda za niego okupu - bo w przeciwnym razie ujawni jego zapiski, ale przecież on sławny Bolko nie będzie za nic płacił. Tym razem Jacek rozwiązując zagadkę chce nie tylko odszukać Manifest  ale również sprowadzić na ziemię Bolka. 

"Blondyn wieczorową porą" - w trzecim opowiadaniu Jacek poszukuje zaginionego Mikela. Czy do końca zaginiony? Może porwany? Może się ukrywa? - nie wiadomo? Szuka go  na zlecenie jego oficjalnej narzeczonej - Kasiya, a ślady prowadzą nawet do ministra oraz Wróżki Nibelungi.

O ile pierwsza książka z serii o Panu Przypadku - "Pan Przypadek i trzynastka" (kilka słów o książce TUTAJ) podobała mi się, to druga już tak bardzo mnie nie wciągnęła. Dwa pierwsze opowiadania jeszcze mnie zainteresowały, ale ostatnie nie dość że wiało nudą to denerwowały mnie wstawki że on już wie jakie jest rozwiązanie ale autor pominie tą rozmowę między bohaterami bo nie chce zdradzać rozwiązania i to na początku opowiadania. Do tego momentami nasz pan Jacek irytował mnie, wiem on ma taki być: bezczelny i cyniczny, pewny siebie, ma przysparzać sobie wrogów, ale czy taki będzie zawsze? Postaciami które wywoływały uśmiech na  mojej twarzy są: Błażej Sakowicz (Młody Bóg Seksu) oraz jego ojciec Jędrzej Sakowicz - cudowni pantoflarze, no nie mogę zapomnieć o Pani Irminie która zna w Warszawie wszystkich których się powinno znać i piecze cudowne ciasta :) A sami celebryci? - autor pokazał ich przez pryzmat żądzy pieniądza i sławy.

Podsumowując: książkę czyta się szybko, język prosty i lekki, trochę zabawnych sytuacji. Oczywiście nie są to takie typowe opowiadania kryminalne, nie ma krwawych scen i siarczystego języka, a i akcja nie pędzi z zawrotną szybkością. Autor postawił na dedukcję i spryt Jacka Przypadka :) Oczywiście to że tym razem książka nie podobała mi się tak jak pierwsza z serii, nie znaczy ze nie sięgnę po następną, już na nią czekam i chętnie ją przeczytam, zobaczę jak tam nasi bohaterowie i jakie przypadki spotkają naszego detektywa-jasnowidza z korpoludkami. Czy polecam wam tę książkę? - oczywiście w sam raz lektura na letni wypoczynek.

Moja ocena: 3,5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)


piątek, 11 lipca 2014

Daria Doncowa - "Zjawa w adidasach"

źródło
TYTUŁ: Zjawa w adidasach
AUTOR: D. Doncowa
WYDAWNICTWO: Świat Książki
DATA WYDANIA: 2004
STRON: 304

Daria Iwanowna Wasiljewa  ma rodzinę, dużo pieniędzy, kucharkę, sprzątaczkę, do wnuków jest niania, wstaje około w pół do jedenastej (bo skoro nie ma co robić to po co wstawać rano) czas zabija czytając kryminały, rodzina zaczęła uważać że Daria " (...) zaczęła przypominać camembert (...) to znaczy, że zaczyna porastać pleśnią" [1] I nagle z dnia na dzień, za namową swojej przyjaciółki Lenki zostaje kierowniczką nowo otwartej księgarni. Już pierwszego dnia w pracy czekała ją wizyta inspektora bhp, który był nieugięty wobec przepisów ale reklamówki z książkami i wkładką załatwiły wszystko, a wielkim kulminacyjnym punktem zakończenia tego pierwszego dnia w pracy był ... trup. Zwłoki kobiety odnalezione w szafce w szatni nazywały się Daria Iwanowna Wasiljewa. Czyżby to był zbieg okoliczności? A może kryje się za tym poważniejsza sprawa?
Daria po kłótni ze swoim przyjacielem z milicji, postanawia sama rozwikłać sprawę morderstwa kobiety znalezionej w szatni księgarni - w końcu tak samo się nazywały. Rusza tropem nazwiska, odkrywa kim była zamordowana i podąża tymi śladami poznając historię dziewczyny i jej rodziny, oraz znajomych. Niespodziewania Daria musiała zamieszkać w księgarni wraz z córką jej przyjaciółką i całą domową menażerią, bo huragan który przeszedł nad Moskwą dokonał zniszczeń w jej domu. Ale nawet tam nie zaznała spokoju, odkryła że nocą po księgarni krąży duch. Co może chcieć taki duch w księgarni? Dlaczego właśnie tutaj? Daria to przesympatyczna kobieta którą kłopoty i dziwne sytuacje wręcz kochają :)

"Poker z rekinem" (kilka słów o książce TUTAJ) to było moje pierwsze spotkanie z autorką, które bardzo mi się spodobało i miałam ochotę na więcej. Teraz w moje ręce trafiła druga książka autorki "Zjawa w adidasach" - jest to lekka i zabawna historia - choć nie taka śmieszna jak się spodziewałam, a to obiecywał napis na okładce "Nie czytajcie w miejscu publicznym, bo twój śmiech może być zaraźliwy"[2] - spokojnie przeczytałam ją podczas  jazdy autobusem - ale zabawnie było. Język prosty, dużo dialogów, zakończenie - niespodziewane i tu duży plus dla autorki za pomysłowość zakończenia i powiązania wszystkich wątków. Książka w sam raz na letnie dni, lekka i przyjemna :) - taki kryminał z humorem na pewno umili wam wypoczynek.

Moja ocena: 4/6

[1] Joe Alex "Zjawa w adidasach", Świat Książki, 2004, str. 11
[2] tamże. tylna okładka książki



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Czytamy kryminały" (letnia abolicja)
"Europa da się lubić"


sobota, 5 lipca 2014

Joe Alex - "Zmącony spokój Pani Labiryntu"

źródło
TYTUŁ: Zmącony spokój Pani Labiryntu
AUTOR: J. Alex
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literackie
DATA WYDANIA: 1990
STRON: 176


Książka przeleżała na mojej półce od zimy tamtego roku, zakupiłam ją w moim ulubionym sklepie z tanią książką. Wyszperałam ją na półce i zastanawiałam się czy ją kupić, jej cena była "oszałamiająca" - całe 1 zł :) No wiecie za tą cenę nie mogłam sobie odmówić jej kupna :) Dlaczego zainteresowałam się tą książką? A dlatego, że jak do tej pory przeczytałam dwie książki autora: "Śmierć mówi w moim imieniu" (kilka słów o książce TUTAJ) oraz "Powiem wam jak zginął" (kilka słów o książce TUTAJ), obie bardzo mi się podobały i miałam ochotę na więcej.

Joe Alex (autor kryminałów, doradca amator Wydziału Śledczego Scotland Yardu), właśnie skończył pisać swoją następną książkę i udał się na spotkanie do swojej przyjaciółki Karoliny Bacon (która jest archeologiem). Karolina jest bardzo podekscytowana bo właśnie skończyła tłumaczyć stary papirus z którego to wynika że na wyspie Keros znajduje się świątynia Pani Labiryntu - Ateny, tak nazywali ją Kreteńczycy. Odkrycie tej świątyni byłoby światową sensacją naukową. Ale czy ta wyspa naprawdę istnieje? Jest o takiej nazwie wyspa na Morzu Śródziemnym - ale czy to może być ta wyspa? Karolina wraz ze swoim zespołem wyrusza na tą bezludną wyspę by tam odszukać Panią Labiryntu, w tej wyprawie towarzyszy jej Joe. Niestety nie dane jest im się cieszyć wspaniałą wyprawą, zostaje zamordowany jeden z członków wyprawy. Joe zaczyna poszukiwania mordercy, jeden fakt jest pewny - morderca jest wśród nich. Kto i dlaczego zabił? Czy na wyspie odnajdą ślady dawnej świątyni Pani Labiryntu?

Książkę przeczytałam w jeden wieczór, to kryminał w którym nie znajdziemy krwawych scen i siarczystego języka, to książka w takim starym angielskim stylu. Czytało mi się ją bardzo dobrze, szybko i lekko, zagadki i niewiadome, zakończenia nie przewidziałam - nie wytypowałam mordercy. Za jedyny minus książki uważam to, że zbyt szybko dokonano odkrycia zabójcy, można było jeszcze trochę pokluczyć.  Ale to nieważne i tak bardzo sobie cenię autora i jego książki, będę szukała następnych. Jeżeli jeszcze nie czytaliście nic Joe Alexa (Maciej Słomczyński) to gorąco was zachęcam.

Moja ocena: 4,5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



piątek, 20 czerwca 2014

Carola Dunn - "Śmierć w posiadłości Wentwaterów"

źródło
TYTUŁ: Śmierć w posiadłości Wentwaterów
SERIA: Kryminalne przypadki Daisy D. t.1
AUTOR: C. Dunn
WYDAWNICTWO: EDIPRESSE
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 288


Anglia - początek XX wieku. Daisy Dalrymple - dwudziestopięcioletnia panna, córka wicehrabiego, próbuje swoich sił w pisaniu do gazety "Town and Country"  gdzie ma napisać artykuł o zabytkowych posiadłościach - pomimo swojego urodzenia podjęła pracę zarobkową ponieważ  jej ojciec i brat nie żyją, powierniczka ludzkich opowieści, ma w sobie to coś - ludzie chcą się jej wygadać. 

Jej koneksje pozwoliły na to że dostała zlecenie na napisanie artykułu o zabytkowych posiadłościach, w ten sposób trafiła do rezydencji Wentwaterów, po rozmowie z lordem Wentwaterem dostała pozwolenie na robienie zdjęć, zwiedzanie rezydencji i wysłuchanie opowieści domowników. Jako że Daisy znała część domowników czuła się w rezydencji bardzo dobrze, wspominali i planowali przyszłość. Daisy zauważyła że nie wszyscy w rezydencji byli oczekiwanymi i mile widzianymi gośćmi, lord Stephen Astwick w sposób jawny i bezczelny narzucał się żonie lorda - Annabel, wzbudza to w domownikach mieszane uczucia, wściekłość, podejrzenia o romans, szantaż - całą atmosferę napędza jeszcze najstarszy syn lorda James, który próbuje swoją macochę w oczach innych oszkalować, co innym się nie podoba. Sama Annabel w tej całej sytuacji czuje się niezręcznie, ma niewiele więcej lat od dzieci lorda, do tego skrywa pewną tajemnicę. 
Pewnego ranka gdy Daisy z przyjaciółmi wybierają się na łyżwy odkrywają na jeziorze w przeręblu zwłoki lorda Stephena. Na miejsce przybywa detektyw ze  Scotland Yardu - Alec, Daisy zostaje jego stenotypistką oraz uszami i oczami w posiadłości - co bardzo się jej podoba. Razem dedukują w celu rozwiązania morderstwa na które to detektywa naprowadza Daisy.  Kto i dlaczego zamordował lorda Stephena? Czy Daisy rozwiąże zagadkę? A może coś zaiskrzy między detektywem Aleckem i Daisy? 

Jestem bardzo zadowolona że sięgnęłam po tę książkę, taki lekki kryminał z początku XX wieku, gdzie oprócz zagadki kryminalnej poznajemy również ówczesne  konwenanse i tradycje klasy wyższej, oraz nastawienie do pracujących kobiet, a zwłaszcza takich jak Daisy - z wyższych sfer.  Przystępując do czytania miałam obawy co do języka książki, ale całe szczęście moje obawy się nie sprawdziły, czytało się lekko i przyjemnie. Podsumowałam bym że to taki kryminał w stylu Agaty Christie, gdzie główna rolę nie gra krwawa jatka i lejąca się krew ale wyrafinowana intryga i dedukcja zmierzająca do wykrycia sprawcy. Z przyjemnością sięgnę po następna książkę z tej serii :)

Moja ocena: 4,5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"


wtorek, 20 maja 2014

Inge Lohnig - "W białej ciszy"

źródło
TYTUŁ: W białej ciszy
AUTOR: I. Lohnig
WYDAWNICTWO: initium
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 384


"W białej ciszy" to druga książka w serii z komisarzem Duhnfortem, pierwszą  "Zapłatą będzie śmierć" (kilka słów o książce TUTAJ) czytałam jakiś czas temu i podobała mi się, teraz kolej na następną.

Konstantin Duhnfort (zwany przez przyjaciół Tino) komisarz policji w Monachium, czterdziestojednoletni kawaler. W związku, ale chce to zmienić, chce mieć żonę i dzieci, wie że nie może nalegać na Agnes - jest po przejściach, jednak dociera do niego że będzie musiał postawić sprawę jasno - chce zmian.

Jednak nasz komisarz nie może zamartwiać się swoimi osobistymi sprawi, nowa sprawa już czeka. Zostają odnalezione zwłoki emerytowanego lekarza pediatry, szanowanego i powszechnie lubianego, ale ktoś miał do niego żal. Morderca przywiązał go do kaloryfera, podkręcił ogrzewanie i pozostawił na pewną śmierć. Komisarz Duhnfort wraz ze swoim zespołem rozpoczyna śledztwo, odkrywają mroczną stronę szanowanego lekarza i jego fanaberie, oraz rodzinne tajemnice, pretensje i pragnienia.

Komisarz prowadzi śledztwo a my z nim śledzimy odkrywane tajemnice i powiązania, poznajemy tropy, kluczymy, niby znamy już rozwiązanie, wiemy kto i dlaczego, nic bardziej mylnego. W książce nie czytamy tylko o śledztwie ale również poznajemy bardziej prywatne życie komisarza i jego pragnienia, do tego komisarz od czasu do czasu raczy nas ciekawymi i prostymi przepisami kulinarnymi.

Wiecie co powiem - REWELACJA, już dawno nie czytałam tak dobrego kryminału. Wciągnął mnie od pierwszej kartki, bohaterowie wyraziści, kartki pełne napięcia i emocji, wartka akcja, tropy prowadzą nas do rozwiązania sprawy, gdy nagle pojawiają się nowe ślady. Zakończenie - prawie do końca nie wiemy kto, a gdy już autorka zaskoczy nas sprawcą, dokłada nam puentę całej historii. Jeżeli nie poznaliście jeszcze autorki i komisarza Tino to koniecznie musicie poznać.

Muszę wam powiedzieć że lubię czytać serie po kolei i w tym wypadku też tak wam doradzę, pomimo różnych toczących się spraw kryminalnych, ciągną nam się wątki prywatne które warto znać po kolei by lepiej zrozumieć bohaterów i podejmowane przez nich decyzje.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"



niedziela, 30 marca 2014

Martin Widmark, Helena Willis - "Tajemnica kina"

źródło
TYTUŁ: Tajemnica kina
SERIA: Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai
AUTOR: M. Widmark, H. Willis
WYDAWNICTWO: ZAKAMARKI
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 92


Na tę książkę w bibliotece zwróciła uwagę moja córka, bo powiedziała że już o niej słyszała w programie telewizyjnym "Moliki książkowe, czyli co czytać dziecku" - bardzo ubolewam że teraz lecą już tylko powtórki tego programu, ale jak widać nawet powtórki dobrego programu dla dzieci mogą do czegoś zachęcić. Córce książka bardzo się podobała i ma ochotę na inne z tej serii, dlatego i ja postanowiłam poznać bohaterów Biura Detektywistycznego - Lassego i Maje.

Przed Biurem Detektywistycznym Lassego i Mai nowe wyzwanie, w Valleby ktoś kradnie małe psy, które właściciele pozostawili bez opieki dosłownie na parę chwil. Porywacz żąda za każdego po 5000 koron, mimo że dostaje okup pieski nie wracają do swoich właścicieli. Jednym z porwanych piesków jest mały pudelek Karl Filip który gdy ktoś gwiżdże to śpiewa. Lasse i Maja postanawiają iść do kina na film "Gwiżdżący kowboj", już od początku wszystko wydaje im się dziwne, bileter który ma drogi zegarek i dwie karty  schowane w rękawie, jeden z pracowników przyjeżdża do pracy taksówką, sprzedawca słodyczy który nie ma ochoty na ich sprzedawanie, do tego podczas seansu Lasse słyszy jakby "śpiew", podąża za nim do zamkniętych drzwi. Lasse i Maja mają trudną sprawę do rozwiązania, czeka ich trudne śledztwo. Czy za zamkniętymi drzwiami jest porwany pies? Kto jest porywaczem? Czy to ktoś z pracowników kina?

Świetna książka detektywistyczna dla dzieci, mali bohaterowie pomagają rozwiązać zagadkę porwań małych piesków. Język prosty i łatwy, duże litery, ciekawe obrazki - choć czarno-białe, do tego bardzo fajnie rozrysowane plany sytuacyjne miasteczka, kina czy też trasy przez którą mali detektywi śledzili podejrzanego. Mali czytelnicy będą na pewno zadowoleni i chętnie sięgną po następne książki z serii - tak jak moja córka, która już chce przeszukiwać biblioteczne półki :)

Jak głosi informacja na okładce, seria o Biurze Detektywistycznym Lassego i Mai od kilku lat jest w czołówce listy bestsellerów literatury dziecięcej w Szwecji - i się nie dziwię :) Zachęcam i dzieci, i was dużych do zapoznania się z tą dwójką przesympatycznych dzieciaków :)

Moja ocena: 5/6



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



czwartek, 20 marca 2014

Arne Dahl - "Msza żałobna"

źródło
TYTUŁ: Msza żałobna
AUTOR: Arne Dahl
WYDAWNICTWO: Czarna Owca
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 408


Jeżeli jakieś książki są w serii to lubię je czytać po kolei, "Msza żałobna" to siódma część z cyklu o Drużynie A - więc dlaczego po nią sięgam? Z dwóch powodów: po pierwsze - jeżeli ta część mi się spodoba to będę poszukiwać całej serii, a po drugie magiczne słowo na okładce - Drużyna A - nie wiem czy pamiętacie (niektórzy z was na pewno nie) - ale w latach 90' na Polsacie leciał serial sensacyjno-komediowy pod tytułem "Drużyna A" który uwielbiałam i tak jakoś z sentymentu sięgnęłam po tę książkę. Oczywiście zdaję sobie sprawę że to nie ta Drużyna A, ale już samo to hasło mnie przyciągnęło - mam nadzieję że książka dostarczy mi chwil pełnych emocji.

Sztokholm, w eleganckiej dzielnicy dwóch zamaskowanych i uzbrojonych bandytów dokonuje napadu na bank (małą placówkę banku który dopiero co zaczął wychodzić do ludzi, do tej pory działali tylko w internecie), biorąc dziewięcioro zakładników wśród których jest była żona członka Drużyny A (jednostka specjalna policji do zwalczania przestępczości międzynarodowej). Policja tworzy sztab kryzysowy nawet nie zdając sobie sprawy że mają w banku swojego człowieka, Cilla to odważna kobieta - ukrywa komórkę, robi zdjęcia sytuacji i wysyła do byłego męża, dzięki temu sztab ma obraz całej sytuacji. Podczas szturmu policji na bank, gdy zostają odbici zakładnicy okazuje się że nie ma bandytów, ktoś przebrany za policjanta wyprowadził ich z banku. Wyprowadził czy porwał? Cały napad był dziwny, ktoś coś ukrywa, wkoło kręcą się agenci różnych wywiadów, tajemnica wojenna, stare biurko, rękopis, mapa, a w tle wojna w Iraku.

Niestety, książka mną nie wstrząsnęła, a Drużyna A okazała się grupą policjantów gdzie co niektórzy myślą już o emeryturze,  fakt są i młodzi ale jakoś brak im werwy. Ogólnie książkę czytało mi się ciężko, w końcu to miał być kryminał, akcja, adrenalina a tu mnóstwo wstawek psychologicznych, dopiero po połowie akcja coś się ruszyła. Emerytowani agenci z czasów zimnej wojny, wojenna tajemnica która może odmienić losy świata, plan B którym jest Drużyna A - brzmi fajnie, niestety ale tylko brzmi. Mimo pochlebnych opinii, dla mnie książka okazała się mecząca, być może spowodowane jest to tym że nie czytałam poprzednich części i nie poznałam dokładnie członków Drużyny A, nie mówię definitywnie nie autorowi i serii, jak uda mi się dostać pierwszą część to przeczytam i być może mi się jednak spodoba.

Moja ocena: 3,5/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...