Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Historia z TRUPEM 2015. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Historia z TRUPEM 2015. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 30 listopada 2015

James Rollins - "Kolonia diabła"

źródło
TYTUŁ: Kolonia diabła
AUTOR: J. Rollins
WYDAWNICTWO: ALBATROS
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 496

Góry Skaliste, Utah - dwóch przyjaciół Trent i Charlie wybrali się na poszukiwania jaskini, o której Charlie dowiedział się przypadkiem od dziadka. Ale nie była to zwykła historia, czy też legenda, to indiańskie ostrzeżenie, nikt nie może tam wejść i wyjść, już musisz tam zostać, po twoim wyjściu z jaskini świat może się skończyć - to klątwa. Jednak przyjaciele podejmują wyzwanie, mają mapę którą Charlie ukradł dziadkowi, w górach odnajdują dolinę i jaskinię - wchodzą. W pierwszej komorze natykają się na mumie Indianin, których ktoś zabił lub popełnili samobójstwo, gdy decydują się na wyjście coś ich zatrzymuje. Trent idzie jako drugi cofie się gdy słyszy głosy z początku tunelu, wchodzi w głąb, do jaskini wpada Charlie i jego dziadek który zabija go a sam popełnia samobójstwo. Jednak wie że musi wyjść, omija ciała i wychodzi na zewnątrz - wraca do żywych - czy właśnie świat zaczyna się kończyć?

Do odnalezionej jaskini przybyło wiele ciekawskich, gazety, telewizja, między władzami a Indianami dochodzi do kłótni, czyja jest jaskinia i jej zawartość - wojsko pilnuje wejścia, i zabezpiecza wnętrze jaskini. Przybyli na miejsce naukowcy wynoszą z jaskini czaszkę wielkiego zwierzęcia, dawno już wymarłego, a w jaskini odnaleźli jeszcze skrzyneczki ze sztabkami złota na których były napisy oraz zmumifikowane zwłoki "białych Indian". Chcą wszystko zbadać, poznać historię tego miejsca, niestety nie będzie im to dane, po wyniesieniu czaszki na zewnątrz jaskini dochodzi do wybuchu, profesor antropologi która dotknęła czaszki i była w granicy wybuchu - zniknęła, jej ciało uległo dezintegracji, to samo zaczęło się dziać z obszarem na którym był wybuch - skały zaczęły się rozpadać, a ziemia zapadać. Co dalej? Czy to rzeczywiście koniec?

Do akcji wkracza SIGMA ( tajna komórka DARPA - Agencji do spraw Zaawansowanych Obronnych Projektów Badawczych) w jej skład wchodzą wyszkoleni żołnierze, najlepsi ale również z wysokim IQ, wyszkolonych w różnych dziedzinach naukowych. Muszą zbadać co się stało w Utha i zapobiec podobnym wybuchom, a wiedzą że będą i ich siła będzie o wiele większa, ostatni wybuch będzie tak wielki, że jego skutki doprowadzą do zagłady życia na ziemi. Jednak ktoś chce zdobyć wiedzę i złoto które tkwi w jaskiniach, czyżby to była Gildia - organizacja z którą SIGMA walczy od dawana i chce ją rozpracować. Muszą się śpieszyć, czas biegnie nieubłaganie odmierzając minuty do wielkiego wybuchu. Przemierzają Stany Zjednoczone i Islandię by zapobiec zagładzie, musza sięgnąć w głąb historii by odnaleźć zaszyfrowane wiadomości i uratować świat.

Kolejna niebezpieczna misja Grupy SIGMA, tym razem nie tylko walka z odwiecznym wrogiem Gildią, ale również walka z czasem by uratować świat. Akcja pędzi z zawrotną szybkością, nieoczekiwane jej zwroty wciągają nas coraz bardziej w książkę, pędzimy razem z bohaterami by uratować świat i odkryć tajemnice związane z Stanami Zjednoczonymi z ich  historią.
Książka od pierwszej do ostatniej kartki trzyma w napięciu, historia przeplata się z przygodą i sensacją, teorie spiskowe, adrenalina - czego trzeba więcej by spędzić szalone wieczory. Wiem że być może zakończenie jest do przewidzenia, i w każdej części jest podobnie, ale spokojnie czytamy i chcemy więcej, bo akcja i adrenalina której dostarcza nam książka rekompensuje nam podobieństwa do poprzednich części. Ja uwielbiam Rollinsa, jest jednym z moich ulubionych autorów, gorąco Wam polecam jego książki, zwłaszcza te o Grupie Sigma - TUTAJ możecie poczytać króciutko o nich. Jeżeli czujecie że być może to nie Wasze klimaty, to mimo to zachęcam Was do spróbowania i poznania czegoś nowego. No przecież ktoś musi pomóc uratować świat :)

Moja ocena: 5,5/6

Grupa SIGMA

Ostatnia Wyrocznia / Klucz Zagłady / Kolonia Diabła / Linia Krwi / Oko Boga

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

piątek, 27 listopada 2015

Renata Kosin - "Tajemnice Luizy Bein"

źródło

TYTUŁ: Tajemnice Luizy Bein
AUTOR: R. Kosin
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 528

Na rynku w miasteczku Wartembork odkopano cmentarz, na którym zostali pochowani mnisi z tutejszego klasztoru a te tereny kiedyś należały do klasztoru, ale nie to było dziwne, wśród nich pochowana była kobieta z dzieckiem. Jak głosi tutejsza legenda kobieta to Luiza Bein, która pomagała w klasztorze chorym i sama umarła, ale skąd dziecko? Kim ono było? - badania wskazują na ich pokrewieństwo. Ale jak wiadomo syn Luizy po jej śmierci wyjechał z ojcem do Szwajcarii - trzeba dokładniej zbadać tę sprawę, nie tylko dziecka, ale i życie samej Luizy, o której potomkowie nie chcą wspominać. Co takiego zrobiła? Czego się dopuściła by o niej nie wspominano? Kim naprawdę była?

Klara Figiel wyjeżdża do Szwajcarii do Alexa Beina, praprawnuka Luizy Bein, chce by pomógł  jej rozwiązać tajemnice Luizy Bein i jej dziecka. Wiadomość o dziecku wstrząsa Alexem, sam nie wie kim ono może być, ale ma mały zasób wiadomości o swojej rodzinie, musi prosić o pomoc mamę i swoją przyrodnią siostrę która ma wszystkie zapiski i dokumenty ojca który zmarł. Jego ojciec i dziadek (syn Luizy) starannie dbali o przeszłość rodziny i rodzinne pamiątki, a wśród nich stare wydanie Biblii - nawet Alex nie wie jak jest ona cenna i co zawiera. Zgadza się pomóc Klarze, sam też chce poznać przeszłość rodziny - nawet nie wiedzą jakie niebezpieczeństwa ich czekają - pościgi, włamania, napady, kradzieże, morderstwa - a to wszystko by poznać przeszłość i zdobyć skarb.
Klara nie robi tego też bezinteresownie, poprosiła ją o to jej ciocia Józefina, która była związana z majątkiem po Luizie, mieszkała tam, i chce z dworu coś wydostać co zostało dawno temu schowane - ale sama nie wie co to jest, niestety Klarze się to nie udaje, zostaje napadnięta a zawiniątko skradzione. 
Klara i Alex będą grzebać w przeszłości, odkryją tajemnice nie tylko Luizy, ale także obu rodzin, gdzie niektórzy zapłacili za nie życiem.

Moje drugie spotkanie z Renatą Kosin, ale jakże inne od pierwszego. Pierwsze "Mimo wszystko Wiktoria" gdzie książka okazała się lekka, przyjemna i z humorem, natomiast "Tajemnice Luizy Bein" to książka trzymająca w napięciu, gdzie historia przeplata się z wątkiem kryminalnym i małymi rozterkami miłosnymi oraz rodzinne tajemnice które czekają na odkrycie. Akcja pędzi i mamy nieoczekiwane jej zwroty, dzięki czemu czytelnik się nie nudzi i chce czytać dalej by poznać wszystkie tajemnice. Ale czy je poznamy? Zakończenie pokazuje nam wprost przeciwnie, że tak naprawdę przygoda dopiero się zacznie, jestem bardzo ciekawa drugiej części którą na pewno przeczytam. Bohaterowie ciekawi i wyraziści, język prosty, czyta się szybko i z ciekawością, a odkrywanie tajemnic i podążanie tropami tylko zaostrza nasz apetyt na następną część, jestem bardzo zadowolona z lektury i gorąco Wam ją polecam.

Moja ocena: 5/6

Luiza Bein

Tajemnice Luizy Bein / Kołysanka dla Rosalie


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

poniedziałek, 9 listopada 2015

Iwona Grodzka-Górnik - "W niebie na agrafce"

źródło
TYTUŁ: W niebie na agrafce
AUTOR: I. Grodzka-Górnik
WYDAWNICTWO: Świat Książki
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 448

Zuzanna wraz ze swoim czteroletnim synkiem Łukaszem przeprowadziła się z Krakowa do małej wsi pod Warszawą. Uciekła przed wspomnieniami i bólem który towarzyszył jej po stracie miłości - jej narzeczony zginął w wypadku samochodowym. Pracuje w banku, ma nienormowany czas pracy, jest to jej na rękę, pracuje tyle ile potrzebuje i może samotnie zajmować się swoim synkiem. Dosłownie przez płot mieszka z nowymi przyjaciółmi - Olgą i Filipem, którzy pomagają jej w opiece nad Łukaszem i wspólnie się wspierają.
Niestety następny cios spada na jej barki, umiera Basia - o trzy lata starsza ciocia, która była dla niej najlepszą przyjaciółką od dzieciństwa. Na pogrzebie Basi do Zuzanny podchodzi nieznajomy mężczyzna, wspomina jej ojca, coś sugeruje, podpowiada, ale Zuzanna nie ma na to czasu, przecież jej tata zaraz tu będzie, może jego znajomy sam go pozdrowić - jednak nie. Zuzanna zaczyna coś kojarzyć, szukać i dopytywać - odkrywa tajemnicę - jej tata nie jest jej biologicznym ojcem. Dla niej to szok - chce go odnaleźć i poznać, był malarzem - tak jak ona z zamiłowania, może odziedziczyła to po nim. Jedyny trop jaki odkryła prowadzi ją do Włoch, wyjeżdża tam z przyjaciółmi by odnaleźć biologicznego ojca.
Sam wyjazd do Włoch umożliwił jej klient z banku, który ma wobec niej poważne zamiary, jednak on sam nie do końca jest wobec niej szczery. Do tego jeszcze drugi adorator, który nie chce odpuścić, jest przy Zuzannie - jednak ona boi się otworzyć, boi się uczuć, nie chce znowu cierpieć.  

Czy wyjazd Zuzannie przyniesie odpowiedzi na pytania? Czy odnajdzie ojca? Czy uniknie niebezpieczeństwa w które się wplątała? Czy pozwoli by jej uczucia znów ożyły? 

Tajemnica, miłość, romans, przyjaźń, malarstwo, fałszerze, poszukiwanie swoich korzeni - to elementy tej książki, które zapowiadają że będzie ciekawie - i było. Akcja wciąga od pierwszej kartki do ostatniej, jest dynamiczna, język prosty, czyta się szybko, zabawne dialogi, bohaterowie ciekawi i zwariowani. Zakończenie - happy end, jeżeli lubicie to jest to książka dla Was, mi bardzo się podobała, a zważywszy  że to debiut autorki to brawa dla niej za pomysł który świetnie dopracowała. Książka lekka i przyjemna, obyczajówka połączona z romansem i kryminałem, idealna do odprężenia - polecam.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


czwartek, 5 listopada 2015

Katarzyna Puzyńska - "Z jednym wyjątkiem"

źródło

TYTUŁ: Z jednym wyjątkiem
AUTOR: K. Puzyńska
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 744

Małgorzata Głuszyńska - ma osiemdziesiąt cztery lata, prowadzi kwiaciarnię "Oleander", mieszka samotnie w domu na skraju wsi Żabie Doły, jej jedyną sąsiadką jest Barbara Krakowiak. Obie wspólnie założyły Towarzystwo Ekologiczne "Cygnus" i skutecznie utrudniają podjęcie produkcji w zakładzie Brod-Dysk obok jej domu, gdzie chcą produkować płyty CD. W przeszłości była prokuratorem. 
Pewnego ranka Barbar odkryła zwłoki Małgorzaty, zasugerowała pogotowiu i policji że Małgorzata chorowała na serce, więc to pewnie zawał, w końcu w tym wieku. Jednak to nie zawał - to morderstwo, gazem trującym z I wojny światowe - fosgenem.

Dlaczego Barbara zasugerowała zawał? Kto chciałby zabić kobietę w tym wieku? Czy komuś się naraziła? Czy może to mieć związek z jej działalnością ekologiczną? a może z przeszłością prokuratorską? 

Maj - czuć lato w powietrzu - policjanci z Lipowa mają nową sprawę do rozwiązania, i ponownie współpracują z Klementyną Kopp - policjantką z Brodnicy, dość ekscentryczną jak na sześćdziesięciolatkę. Próbują dowiedzieć się kto i dlaczego zabił Głuszyńską, a podczas śledztwa wychodzą na jaw różne sprawy jak np: że miała córkę, o której nikt nic nie wiedział. Do tego sprawa z Brod-Dyskiem - mieli powód by się jej pozbyć, i przeszłość która wychodzi na jaw. Sprawa coraz bardziej się komplikuje, dochodzi do następnych morderstw. Teraźniejszość czy przeszłość? - gdzie kryje się prawda? gdzie jest rozwiązanie? Kto zabija i dlaczego? Jaki ma motyw?

Obok toczącego się śledztwa poznajemy dalsze życie prywatne policjantów i ich rodzin, znajomych - choć muszę Wam powiedzieć że w tej części nie za wiele się dowiadujemy i nie o wszystkich. Daniel chce się oświadczyć Weronice, Marek nie przesypia nocy - mała córeczka, Emilka martwi się że Łukasz nie nawiązuje kontaktu z Danielem. Poznajemy także bardziej "ludzką" twarz Klementyny oraz trochę jej przeszłości. Do tego plotka że chcą zamknąć posterunek w Lipowie - nie mogą do tego dopuścić, Klementyna chce pomóc - ale czy będzie to legalne? Czy coś odkryje?
W tej części tylko zaglądamy do Lipowa, więcej jesteśmy obecni w Żabich Dołach i Brodnicy - jak dla mnie to plus, fabuła nie toczy się tylko w jednym miejscu, dzięki temu nie odnosimy wrażenia że już o wszystkich wszystko wiemy.

Rewelacyjna !!! od pierwszej kartki do ostatniej. Wciągająca, wartka akcja oraz nieoczekiwane jej zwroty, ciekawa fabuła - po prostu mimo 744 kartek czyta się szybko, nie można się od niej oderwać. Świetnie skonstruowany kryminał, który połączył śledztwo, życie prywatne policjantów, wspominki z przeszłości oraz romantyczną historię z XIX wieku, a to wszystko łączą ... szachy i "śmiertelna rozgrywka". Zakończenie, jak to u autorki zaskakujące, a do tego zapowiadające że w następnej części będzie równie ciekawie, już nie mogę się doczekać kiedy przeczytam "Utopce". Fanów serii o policjantach z Lipowa nie muszę namawiać do czytania bo wiem że przeczytają :) - do tych fanów należę i ja :) ale Ci co się jeszcze nie zdecydowali gorąco namawiam, świetna seria, która wciąga i czyta się ją z przyjemnością - oczywiście jak w przypadku każdej serii ja osobiście zalecam czytanie w kolejności. 

Moja ocena: 6/6


Lipowo

Motylek / Więcej czerwieni / Trzydziesta pierwsza
 Z jednym wyjątkiem / Utopce / Łaskun


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


sobota, 31 października 2015

Katarzyna Zyskowska-Ignaciak - "Ty jesteś moje imię"

źródło
TYTUŁ: Ty jesteś moje imię
AUTOR: K. Zyskowska-Ignaciak
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 424

"Ty jesteś moje imię" to książka o miłości i bliskości, o dwojgu ludzi idealnie do siebie pasujących, uduchowionych i uzupełniających się, tworzących jedność. Już podczas pierwszego spotkania gdy podali sobie ręce i na siebie popatrzyli wiedzieli, że są dla siebie stworzeni, że nie będą mogli bez siebie żyć, nawet w tak trudnych czasach w jakich przyszło im żyć - w Warszawie podczas II wojny światowej. 

On - eteryczny, spokojny, zadumany, wyważony, od najmłodszych lat słabego zdrowia, kochający matkę i żonę która dla niego była wszystkim, żołnierz, poeta młodego pokolenia - Krzysztof Baczyński - zginął w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego, poszedł walczyć o lepsze jutro, o wolność.
Ona - panna z dobrego domu, córka drukarza, chciała zostać krytykiem literackim, cicha i spokojna, wielka propagatorka poezji męża, jego muza i ostoja, wiedziała jak go motywować i wspierać - Barbara Baczyńska z domu Drapczyńska, zginęła 1 września 1944 roku po wybuchu bomby, została ranna w głowę, nie uczestniczyła w Powstaniu, obiecała to Krzysztofowi, czekała na niego.

On przyszedł w nocy, nakrył ją płaszczem i zabrał, na zielone łąki, gdzie nie ma bólu, strachu i płaczu, gdzie będą razem cieszyć się sobą, kochać się i po prostu być - oni razem, na zawsze.

Od kiedy usłyszałam o tej książce bardzo chciałam ją przeczytać, i w końcu się udało. Jakiś czas temu czytałam biograficzną książkę o K. i B. Baczyńskich - "Miłość i śmierć Krzysztofa Kamila" (o książce TUTAJ), wspaniała a ja chciałam jeszcze raz o nich przeczytać, oczywiście zdaję sobie sprawę że to jest powieść obyczajowa oparta na prawdziwym życiu dwojga młodych ludzi w okupowanej Warszawie. Widać też że autorka zadała sobie wiele trudu by ukazać nam autentycznych głównych bohaterów,  że przygotowała się i przeczytała o ich życiu. "Ty jesteś moje imię" to nie tylko opowieść o miłości Baczyńskiech, to także obraz młodych ludzi w walczącej Warszawie, ich pragnienia i nadzieje, poznajemy również innych poetów i przedstawicieli świata sztuki, oraz tajne nauczania i konspiracje. Język prosty, lekki, piękny można powiedzieć że poetycki, czyta się bardzo dobrze i szybko. 

Wszystko było by pięknie, ale ... tak jest ale, książkę chciałam bardzo przeczytać ze względu na Krzysztofa i Barbarę Baczyńskich, jednak nie poczułam tak naprawdę tej wielkiej magii i miłości jaka była między nimi. Chyba zbyt wiele obiecałam sobie po tej książce, gdyby nie znane nazwiska byłaby to tylko opowieść o dwójce młodych ludzi, którzy zakochali się w sobie choć trwała wojna.
Mimo to, że ja poczułam się lekko zawiedziona jak najbardziej polecam Wam tę książkę, warto ją przeczytać, i poznać bliżej państwa Baczyńskich. Gdyby nie biografia która mnie zachwyciła pewnie do tej książki podeszłabym inaczej i też się nią zachwyciła, poczułby tą magię a tak nie uwiodła mnie. Znam pióro pisarki dzięki trylogii "Upalne lato ..." i wiem że wkłada całe serce w swoje powieści, tak było również w przypadku tej książki, więc polecam  - przeczytajcie, życzę Wam byście poczuli magię i miłość tych dwojga.

Moja ocena: 4/6


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



środa, 28 października 2015

Kasia Bulicz-Kasprzak - "Dom na skraju"

źródło
TYTUŁ: Dom na skraju 
SERIA: Po sąsiedzku
AUTOR: K. Bulicz-Kasprzak
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 416

Marta wraca do domu, do Rubinia, chce się wyciszyć i przemyśleć co dalej, właśnie się rozwiodła z miłością swojego życia. Olgierda - byłego już męża, znała od dziecka, mieszkali na tej samej ulicy - Różanej, wielka miłość która niestety wypaliła się, nie umieli już ze sobą rozmawiać, ciągłe kłótnie i pretensje. Rozwód to było najlepsze wyjście. Ale czy na pewno?
Marta zaczyna dostrzegać że, być może powrót do domu nie był dobrym pomysłem - mama nadopiekuńcza - szuka dla niej nowej pracy, tata zamknięty w pokoju brata na piętrze (siedzi tam od czasu wypadku, jeździ na wózku inwalidzkim), nie chce z Martą za bardzo rozmawiać, ona podejrzewa że tata popadł w depresję. A do tego, cała Różana ze swoimi mieszkańcami - którzy są sobie bliscy ale jednocześnie nienawidzą się, plotkuję, kochają, są szczęśliwi i gubią się w życiu.

"Ludzie się nie zmieniają, to życie ich zmienia. Radość, smutek czy cierpienie otwierają drzwi do tych 
miejsc w naszej naturze, których istnienia sami nie podejrzewaliśmy." [1]

Różana to taka elegancka ulica, z wielkimi domami i jeszcze większymi ogrodami, a każdy zadbany i piękny. Ich właściciele od wczesnej wiosny do późnej jesieni, dbają o nie, sadzą, pielą, a w każdym z nich róże i inne kwiaty, a wszystko dokładnie rozplanowane, współgra i pokazuje swoje piękno. Mieszkańcy ulicy Różanej? To przede wszystkim kobiety które wiodą tu prym.

Marysia - panna, mieszka z mamą - Leokadią która ciągle jej coś wypomina, uczy w szkole, w tajemnicy pisze wiersze do swojej wielkiej młodzieńczej miłości, najlepsza i wieloletnia przyjaciółka Janiny.

Karolina - najlepsza przyjaciółka Marty, ale w obecnej sytuacji chyba ich przyjaźń już się skończyła - Karolina jest żoną brata Olgierda, ma dwóch małych smyków, ale niestety nie radzi sobie ani z domem, ani dziećmi, do tego postanowiła że w tym roku w koło domu zrobi taki prawdziwy ogród - kwiaty, drzewka.

Agata - nowa na ulicy Różanej, druga żona - a wiadomo tą drugą być trudniej, zważywszy że na tej samej ulicy mieszka pierwsza żona męża z córką, ale Agata się nie poddaje próbuje nawiązywać przyjaźnie i zasymilować się z mieszkańcami ulicy.

Leokadia - seniorka na ulicy, zrzędliwa, dawno temu rzuciła na ulicę klątwę, musiała sama poradzić sobie z wychowaniem dwójki dzieci i utrzymać dom, mąż zmarł młodo - wpadek, a może nie, jej córka Maria myśli że ta jej nie kocha, ale sama Leokadia uważa że te wszystkie złe słowa które wypowiada do Marii chronią ją przed złem tego świata, bo ta jest taka krucha i łatwowierna.

Wanda - ta powraca po latach do domu  z którego uciekła, miała wszystko ale to już przeszłość, walczy z alkoholizmem, i chce naprawić to co zepsuła w przeszłości, zawiodła przyjaciółkę, teraz ma szansę by to naprawić.

Janina - mama Marty, nauczycielka w szkole, od lat najlepsza przyjaciółka Marysi,  rodzina jest dla niej najważniejsza, dla niej jest w stanie poświecić wszystko.

Każda inna, każda walczy o swoje szczęście i o szczęście swoich bliskich, kochają i nienawidzą. Ulica Różana ich dom, ale to nie tylko ogrody i rodzina, to także tajemnice które wypłyną na powierzchnię w pewien wieczór, jak woda w pobliskiej rzece - jak woda są brudne i mogą porwać ze swoim nurtem.

Gdy zaczęłam czytać książkę pomyślałam - ot, zwykła opowieść o ludziach na jednej ulicy, nic bardziej mylnego. Z każdą przewracaną kartką zagłębiałam się w pasjonującą opowieść o: miłości, zdradzie, pragnieniach, chciwości, cierpieniu, nadziei, o ludzkiej zawiłej naturze, a to wszystko oplecione pięknymi opisami ogrodów i  róż. Bardzo podobało mi się porównanie uprawiania i pielęgnowania własnego ogrodu, z pielęgnowaniem własnego życia by było udane i szczęśliwe. Całość ze sobą świetnie współgra, książka dopracowana i wciągająca, autorka lekkim językiem zabiera nas na ulicę Różaną, a tam kipi tajemnicami i emocjami, zakończenie - wow, dramatyczne, zapowiadające że dopiero teraz będzie się działo. Już rozglądam się za drugą częścią serii Po sąsiedzku - książkę "Dom na skraju" gorąco Wam polecam, świetna obyczajówka z niesamowitym klimatem ogrodów i ludzi.

[1] Kasia Bulicz-Kasprzak "Dom na skraju", Prószyński i S-ka, 2015, str. 84

Moja ocena: 5/6


Po sąsiedzku
Dom na skraju / Szlachetne pobudki

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


czwartek, 22 października 2015

Wiesława Bancarzewska - "Noc nad Samborzewem"

źródło
TYTUŁ: Noc nad Samborzewem
AUTOR: W. Bancarzewska
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 448

"Noc nad Samborzewem" to trzecia cześć przygód Anny Duszkowskiej, która odkryła sposób by przenieść się w czasie z możliwością powrotu :) tam znalazła to czego nie mogła znaleźć w współczesnym sobie świecie: miłość, zrozumienia, rodzinę.  Czuła że te czasy są dla niej odpowiednie, choć lubi korzystać z udogodnień współczesnych :) Swoją podróż zaczęła od roku 1932, teraz zbliża się wrzesień 1939 - czas kiedy świat bardzo się zmieni, a krew spłynie ulicami, Anna się boi, przecież bardzo dobrze wie co będzie się działo, ale zostaje ...

Wybuchła wojna, Olek poszedł walczyć, a Anna została w Annopolu, wraz z córką Walentyną, służącą i kucharką radziły sobie bardzo dobrze, choć wiedziały że trudny czas dopiero nadchodzi. Niedługo potem Anna została wysiedlona z domy, znalazła małe mieszkanko w niedalekim Samborzewie, w kamienicy gdzie ludzie pomagali sobie i żyli w zgodzie, to Annę bardzo cieszyło. Samotność byłaby nie do zniesienia, a tak codzienne ciężkie dni miały promyk słońca. Pracowała jako sekretarka i tłumaczka Niemca który zajął Annopol. Było ciężko, brak: jedzenia, węgla, ciepłej odzieży i butów na zimę - na te braki Anna miała swoje sposoby, modrzew bardzo jej w tym pomagał, a ona w zamian pomagała sąsiadom i znajomym. Niestety na: łapanki, gestapo, donosicieli, śmierć - Anna nie mogła nic poradzić, starała się pomagać. Tęskniła za mężem.
Pewnego razu podczas spaceru Anna zauważyła leżącego rannego sąsiada - Dominika, kawalera, przed wojną był naczelnikiem stacji PKP w Samborzewie, teraz pracuje jako zwrotniczy, podkochuje się w Annie. Jego stan jest ciężki, Anna podejmuje decyzję - przenosi Dominika do roku 2011 i ratuje mu życie. Teraz musi żyć podwójnie, w 2011 i 1942. W między czasie coraz bardziej zbliżają się do siebie z Dominikiem, a on patrzy w nią jak w obrazek - ale ona ma męża, którego kocha.

Czy uda się im przeżyć wojnę? Czy Anna doczeka się powrotu Olka? Czy Dominik pozna współczesny świat? Czy wróci do swojego roku, a może będzie chciał pozostać w przyszłości? Czy może jednak coś się wydarzy między Anną i Dominikiem? Czy Anna zdecyduje się opuścić rodzinę i powrócić do 2011 roku, by jej czas tu toczył się dalej?

Ostatni część, zwieńczająca przygodę Anny z przeszłością.  Piękna, nostalgiczna, tragiczna - pokazuje kawałek naszej historii, od strony zwykłych ludzi którzy na co dzień musieli sobie jakoś radzić z wojną, okupantem i brakiem wszystkiego. Ale na co dzień starali się uśmiechać, radzić sobie, nieść pomoc, szukać przyjemności i radości nawet w najdrobniejszych sprawach, kochali i tęsknili - to wszystko autorka zaprezentowała nam w książce, czyniąc ze swoich bohaterów wyraziste postacie. Dzięki temu wszystkiemu czytając czujemy jak gdybyśmy byli tam w Samborzewie, wciąga od pierwszej do ostatniej kartki, zakończenie - łezka mi poleciała.
Wspaniała książka, która bardzo mi się podobała i żałuję że to już koniec - oczywiście jak najbardziej polecam, a że to trzecia część, obowiązkowo zalecam zaczynać czytanie od pierwszej.

Moja ocena: 5/6 

Anna Duszkowska


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


niedziela, 18 października 2015

Diane Chamberlain - "Kłamstwa"

źródło
TYTUŁ: Kłamstwa
AUTOR: D. Chamberlain
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 352

Gdy zaczęłam czytać książkę nie mogłam się od niej oderwać, chciałam jak najszybciej ją skończyć i dowiedzieć się zakończenia. Czułam jak smaga mnie huragan który nawiedził Karolinę Północną, gdzie po jej przejściu lekarze i ochotnicy z MMOR ratowali ludziom życie w warunkach daleko od normalnych, bez prądu, leków, środków czystości, ale robili co mogli - ratowali, pomagali, walczyli z własnymi słabościami.
To tu w gąszczu tylu ludzkich tragedii i cierpień pracuje Rebecca ceniona lekarka oddana całym sercem swojej pracy, za jej namową jest także tutaj po raz pierwszy jej szwagier Adam. Mąż jej jedynej siostry Mayi która również jest lekarzem, pediatrą - Rebecca boi się o nią, matkowała jej od śmierci rodziców, miała osiemnaście lat i odłożyła swoje plany by móc zająć się czternastoletnia Mayą. Gdy Rebecca dowiaduje się że Maya przylatuje do nich by im pomóc wpada w popłoch, nie tak nie może być, Maya nie jest gotowa na to co tu zobaczy, jest krucha, boi się własnego cienia i nie pozbierała się po kolejnej stracie dziecka, jest "księżniczką" którą trzeba się opiekować. A może to nie o to chodzi, może to teren Rebeccki i nie chce by tu Maya była. Jednak po przylocie Maya świetnie sobie radzi, Adam jest z niej dumny, chcą po trudnych przeżyciach osobistych które przeszli znów do siebie się zbliżyć. Maya wyrusza z ciężko chorymi do najbliższego szpitala, następuje katastrofa, helikopter się rozbija. Dla Adama i Rebeccki czas się zatrzymał, poszukiwania, nadzieja, wspomnienia, wir pracy w który wpadli by ukoić ból, wsparcie, rozmowa, żal, dotyk, pragnienia. Czy Maya miała szansę by przeżyć katastrofę? Gdzie jest? Co z wizjami Rebeccki - ona, Adam i dziecko? Co się z nią dzieje? Co z niewyjaśnionymi sprawami, żalami, murami które wyrosły? Czy będzie szansa na rozmowę i wyjaśnienia? Czy tamta straszna noc miała większy wpływ na siostry niż im się wydawało? Tajemnice, kłamstwa, niedomówienia.

Po raz kolejny autorka mnie uwiodła, zabierając w obszar po katastrofie, gdzie ludzkie życie jest tak kruche. Książka pełna emocji ale jednocześnie dając wiarę w ludzi, że w takich trudnych chwilach zjednoczymy się, pomożemy sobie nawzajem. Pokazała jak ważna jest rozmowa, nie trzymanie tajemnic, kłamstwa które zatruwają życie, a gdy wyjdą na jaw mogą je zniszczyć. W tej książce jak i w każdej innej autorka porusza także trudne tematy, w tym wypadku była to chęć posiadania dziecka, poronienia i aborcja. D.Chamberlain ma dar do pisania książek które ściskają nas za serce, szybka akcja, język prosty, czyta się szybko, i te emocje które szarpią nami na wszystkie strony. Koniecznie musicie przeczytać, nie tylko tę, ale także gorąco zachęcam do innych książek autorki, dla mnie rewelacyjna, ona wie jak poruszyć nasze serca. Gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

czwartek, 15 października 2015

Richard Paul Evans - "Zegarek z różowego złota"

źródło
TYTUŁ: Zegarek z różowego złota
AUTOR: R. P. Evans
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 224

Salt Lake City - rok 1908 - David Parkin poszukiwał nowej sekretarki, i zjawiła się, ona - MaryAnne. Delikatna, o wydatnych policzkach, cera lekko różowa, piękny uśmiech, te oczy, David skupił się nie tylko na urodzie ale także na jej kwalifikacjach: punktualność, bystrość, znajomość maszyn i zawodu sekretarki były tylko atutami MaryAnne, została zatrudniona. David każdego dnia pracy z Mary utwierdzał się że się w niej zakochuje, że jego dotychczasowemu życiu coś brakowało, czuł że są dwiema pokrewnymi duszami. A co na to MaryAnne? Ona też to czuje, ale skrywa pewien sekret, który może zniszczyć ją i jej marzenia. Czy David poznawszy jej tajemnicę nie przestanie jej kochać? 

Książka o miłości i przyjaźni w małżeństwie, oboje biorący życie jak cudowny eliksir który daje im siłę. Ale ich życie to nie tylko same radości, także smutki i nieszczęścia które spadają na ich dom, a którym muszą stawić czoła, razem - bo tylko to może dać im siłę, ich miłość. W tle uprzedzenia rasowe, niesprawiedliwość społeczna, wielkie fortuny, znamienite rody oraz bogate samotne wdowy. Jedna z nich miała tytułowy zegarek z różowego złota, ani jej ani późniejszym właścicielom nie przyniósł szczęścia, a stał się przyczyną wielu nieszczęść. 

Historię miłości dwojga ludzi poznajemy dzięki dziennikom Davida Parkina, którą przedstawia nam Richard, a które stały się jego własnością niedługo po tym jak opuścili rezydencję Parkinów, w której mieszkała wraz z żona i córką Jenny. Poznali MaryAnne i towarzyszyli jej w ostatnich miesiącach jej życia, ona przekazała Richardowi prezent dla Jenny - który miał jej dać dzień przed zamążpójściem - zegarek z różowego złota. Ten dzień właśnie nadszedł.

Czy zegarek Jenny przyniesie szczęście? Czy podarunek od MaryAnne który czekał na nią tyle lat, będzie miał dla niej znaczenie? Czy Jenny pamięta MaryAnne?

Druga część z serii Christmas Box Trilogy, podobnie jak pierwsza wciągnęła mnie od pierwszej kartki, a autor przeniósł mnie do Stanów Zjednoczonych początku XX wieku. Czytamy o wielkiej, wspaniałej miłości, która może przenosić góry, o dwójce ludzi którzy odnaleźli się i byli dwoma połówkami jabłka, dzielnie stawiali czoło nieszczęściom które ich dotykały, oraz przeciwstawiali się ówczesnym panującym w społeczeństwie niesprawiedliwościom i stylowi życia.  Może i historia trochę naiwna ale za to piękna i czytało mi się bardzo dobrze, język prosty i lekki, do tego poetycki, kartki same się przewracają oferując nam niesamowitą historię dwojga ludzi. Zapewniam Was że nie będziecie się mogli od książki oderwać, gorąco Wam ją polecam. 

Jak wspomniałam to druga część trylogii, ale spokojnie można ją czytać bez znajomości pierwszej części, jednak ja lubię czytać po kolei, i Was też do tego zachęcam.

Moja ocena: 5/6

Christmas Box Trilogy

Najcenniejszy dar/ Zegarek z różowego złota/ List


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Wyzwanie Biblioteczne"


wtorek, 13 października 2015

Chris Fabry - "W każdej chwili dnia"

źródło
TYTUŁ: W każdej chwili dnia
AUTOR: Ch. Fabry
WYDAWNICTWO: Święty Wojciech
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 398

Treha - niska, przy kości, zastygła twarz bez emocji, ma oczopląs - żeby świat jej nie wirował rusza cały czas głową, nie ma rodziny ani przyjaciół. Nie ma przeszłości, nic nie wie i nie pamięta ani z dzieciństwa, ani nie potrafi nic skojarzyć z późniejszego życia, wychowywała się w rodzinach zastępczych. Przywłaszcza sobie wspomnienia - opowieści innych jako swoje. Mieszka w obskurnej dzielnicy w małym wynajętym mieszkaniu, gdzie prawie nie ma nic, ma takie same uniformy w których chodzi na okrągło, oraz w rozwiązanych sznurówkach przy trampkach. Jeździ do pracy rowerem, pracuje w Domu Spokojnej Starości "Strumienie z Desert Gardens" jako sprzątaczka. Ta przewijająca się korytarzami dziewczyna, szara, mało zauważalna, jest dla pensjonariuszy jak oddech nowego życia. Przywraca im nie tylko nadzieję ale także budzi ich dosłownie do życia, zaczynają mówić, czytać, chodzić, śmieją się i czują że jeszcze mogą żyć. Co Treha im robi? Bierze za rękę, szepcze i czeka, czeka na ich przebudzenie, poświęca dla nich swój czas, chce być z nimi, dotyka ich, słucha, nic nie chce w zamian. Nie sprząta, tylko jest dla nich, dla pensjonariuszy którym daje tak wiele, pozwala jej na to pani dyrektor Miriam Howard. Niestety pewnego dnia wszystko się zmienia, świat Trehy się zawalił, Miriam odeszła na emeryturę a nowa pani dyrektor nie chce słyszeć o jej pomocy, zwalnia ją. Co teraz zrobi? Gdzie znajdzie pracę? Z pomocą przychodzi jej Miriam i dwóch filmowców, którzy kręcili dokument w Domu Spokojnej Starości, zauważyli ją i jej dar, chcą nakręcić o niej dokument i pomóc. Treha musi odnaleźć siebie i poznać swoją przeszłość. Do tego przebudzenia pchnął ją pewien list pensjonariusza, w którym pisze o niej, o Trehy. O czym on wiedział? Co ma z nią wspólnego? Kim naprawdę jest Treha? Czy pozna swoją przeszłość? Czy odnajdzie rodzinę i spokój? 

"W każdej chwili dnia" to druga książka z serii Smaki Życia jaką miałam przyjemność przeczytać. Pierwsza to "Pudełko na modlitwy" (o książce TUTAJ), czytałam ją jakiś czas temu i bardzo mi się podobała, dlatego po tę książkę z tej serii chętnie sięgnęłam i się nie zawiodłam. 
Zacznę od języka, bo on w książce jest bardzo ważny - jest lekki, prosty i piękny, słowa otulają nas emocjami jakimi kipi książka, wpadają do naszej głowy, zadając mnóstwo pytań, i opowiadają niesamowitą historię. Autor przedstawia nam historię młodej dziewczyny - Trehay, która ma dar pomagania innym ludziom, ale nie umie pomóc sobie, nie zna swojej przeszłości, nie ma wspomnień, ale pewnego dnia zaczyna budzić się do życia - chce poznać swoją przeszłość, odnaleźć siebie by móc dalej żyć, a my towarzyszymy jej w tej drodze, sami przyglądając się swojemu życiu i sobie. Na uwagę zasługują wstawki wspomnień pensjonariuszy z Domu Spokojnej Starości, wywiady przedstawione w formie scenariusza filmowego. Bohaterowie książki są wyraziści, a każdy z nich ma swój własny charakter, dzięki czemu czujemy że czytamy książkę o prawdziwych ludziach, zarówno tych pierwszoplanowych jak i drugoplanowych. Książka porusza ciekawe i trudne tematy min: traktowanie ludzi starszych i niepełnosprawnych. 

Seria Samki Życia to książki w których religia i Bóg odgrywają dużą rolę, ale już spieszę Wam powiedzieć że, cały aspekt religii jest wpleciony w książkę delikatnie, bez nachalności. Bóg jest w nich obecny, woła nas i pokazuje drogę, ale robi to subtelnie - myślę że każdy może przeczytać te książki odnajdując w nich coś dla siebie. 

"W każdej chwili dnia" to książka która daje nam do myślenia, zastanowimy się nad sobą i swoim życiem, nad tym jak odnosimy się do innych ludzi i co jest dla nas ważne, jak mijają nasze dni i czego oczekujemy od siebie. Po zakończeniu lektury nasze myśli będą wędrować do przyszłości - co nas czeka? ale także do przeszłości, będziemy wspominać i chłonąć te ulotne chwile co były. Książka - piękna, ciepła, cudowna, z nadzieją, ale też ze smutkiem, o przemijaniu i tęsknocie. Gorąco polecam Wam tę książkę jak i inne z tej serii.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:



sobota, 10 października 2015

Richard Paul Evans - "Najcenniejszy dar"

źródło

TYTUŁ: Najcenniejszy dar
AUTOR: R. P. Evans
WYDAWNICTWO: ZNAK
ROK WYDANIA: 2012
STRON: 130

Wiktoriańska Rezydencja - piękna, dostojna, wielka, z czerwonej cegły, liczne zdobienia i bogate elementy zewnętrzne oraz ogród tworzą wokół niej niezwykłą aurę, pokazują dom z duszą. 
To właśnie tutaj przeprowadzają się Richard, Keri i Jeanna Evansowie, będą doglądać domu, utrzymywać w nim porządek, kosić trawnik i przygotowywać posiłki dla właścicielki - Mary Parkin, samotnej wdowy. Podczas przeprowadzki Richard na strychu rezydencji znajduje starą szkatułkę z wyrzeźbioną na jej wieku sceną narodzin Jezusa - to skrzynka bożonarodzeniowa, a w niej stare listy. Czyje to listy? Do kogo pisane? 

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, Richard ma coraz więcej pracy w swoje  firmie - jest zadowolony, firma się rozwija, ale jego córka Jeanny już nie, tata nie ma dla niej czasu, nie czyta jej bajek i nie tuli na dobranoc - Richard coraz mniej czasu spędza z rodziną, ale on tego nie zauważa. Mary bardzo zaprzyjaźniła się z rodziną Evansów i widzi co się dzieje, bardzo ją to niepokoi, chce zwrócić Richardowi uwagę, chce go zainteresować, zadaje pytania - ale czy zdąży? Keri odkrywa że Mary skrywa jakieś tajemnice, coś ją gnębi, a Richarda co noc w snach odwiedza anioł. 

Czy Richard odkryje co chciała przekazać mu Mary? Czy odkryją tajemnicę Mary? Co możemy najcenniejszego podarować naszej rodzinie, komuś kogo kochamy?

Mała, z niewielką ilością kartek książeczka, ale z wielkim przesłaniem. Czytając ją pomału przedzieramy się przez historię, pomału, ale każda kartka przynosi nam emocjonalne tornado, zastanawiamy się nad sobą, nad tym co dla nas w życiu jest najważniejsze. Książka o: miłości, stracie, poszukiwaniu, o tym co my możemy komuś bliskiemu (i nie tylko) podarować - coś bardzo cennego. Fabuła toczy się w zimie, święta Bożego Narodzenia, ale jest to książeczka którą można czytać nie tylko w okresie około świątecznym, język prosty i piękny, czyta się wspaniale. Mała, niewielka, ale dająca kopa - gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 5/6


Christmas Box Trilogy

Najcenniejszy dar / Zegarek z różowego złota / List


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

czwartek, 8 października 2015

Joanna Marat - "Monogram"

źródło
TYTUŁ: Monogram
AUTOR: J. Marat
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 328

Nadkomisarz Marek Kłos, zwany "Koszmarkiem" - ciągle jest na fazie alkoholowej, nosi "mundurek" dżinsowy kupiony chyba z dwadzieścia lat temu, wygląda na rzadko prany, bujna nie strzyżona fryzura, przerwa między zębami, rozwiedziony, mieszka w bloku w mieszkaniu wspólnie z byłą żoną, arogancki, klnie, stara gwardia w policji. Jedyne co mu wychodzi to prowadzenie śledztwa, ale tylko wtedy gdy jest na ban. 
Komisarz Ernest Malinowski, zwany Maliniakiem - elegancik, markowe ubrania i buty, lubi dobra kawę a najlepiej w markowej filiżance, wysoki, szpakowaty, nie pije alkoholu, mieszka sam, nie zaprasza kolegów ani nie utrzymuje z nimi żadnych bliższych kontaktów, rozwiedziony, ma córkę która z matką mieszka w Niemczech.
Dwóch policjantów, różniących się od siebie pod każdym względem, choć nie - mają jeden wspólny punkt, za oboma ciągną się czasy PRL-u, bolesne wspomnienia, pochodzenie, złe czasy. Jednak jako partnerzy w pracy idealnie się uzupełniają i dogadują.

Nasz para policjantów ma nową sprawę - w parku zostają odnalezione zwłoki dziewczyny bez głowy, po oględzinach dokumenty znalezione przy denatce wskazują że to córka byłego PRL-owskiego dygnitarza. Po kilku dniach znajdują zastrzelonego jej ojca. Samobójstwo? Morderstwo? Czy sprawy są ze sobą powiązane? Policjanci krążą, szukają, wyławiają nowe fakty, powiązania. Czy znajdą mordercę? a może morderców?

Tak naprawdę nie wiem kto kogo bardziej wymęczył - książka mnie, czy ja książkę. Czytanie kompletnie mi nie szło, czułam zamęt i chaos, a bohaterowie wcale mi się nie spodobali. Obaj chamscy, niesympatyczni, odnoszący się do wszystkich w koło z pogardą i wyższością. No bo co można myśleć o kimś kto na koleżanki z pracy mówi - suki i uważa je po prostu za głupie - a tak sądzą obaj panowie, choć Koszmarek lubi gapić się na piersi pani patolog, zresztą nie tylko on. A co myśli w ogóle nasz elegancik o większości ludzi - "Bardzo nie lubi nawiązywać rozmów ze współpasażerami. Z obcymi. Z tym głupim, niewykształconym motłochem, ciemna masą, nieczytatą, niepisatą." [1]. A do tego wszystko okraszone wulgaryzmami, przekleństwami i sprośnymi żartami przez całą książkę, nie wiem czy w ten sposób autorka chciała czytelnika zainteresować powieścią, ale chyba nie tędy droga. Co do fabuły, pomysł niezły z wykonaniem gorzej, jak dla mnie sprawa i całe PRL-owskie tło nie było wykorzystane, muśnięte, nie do końca odkryłam powiązania, a zakończenie nijakie. 
Na okładce mamy pytanie - Bardziej kryminał czy komedia? Ja nie wiem co to było - komedii tu nie widziałam, raczej było nad czym zapłakać, kryminał - był trup, ale prowadzone śledztwo przypominało miotanie się między ludźmi, być może autorka chciała stworzyć jakąś parodię: policjantów, starych czasów, a ja nie wyczułam jej zamiarów.  Dla mnie książka słabiutka, nawet miałam przerwać jej czytanie, jednak dotrwałam do końca. Nie zniechęcam Was, jeśli tylko czujecie że to coś dla Was to czytajcie, chętnie poznam Wasze opinie.

Moja ocena: 2/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


poniedziałek, 5 października 2015

Małgorzata Rogala - "Kiedyś Cię odnajdę"

źródło
TYTUŁ: Kiedyś Cię odnajdę
AUTOR: M. Rogala
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 280

Weronika i Olga - dwie najlepsze przyjaciółki od czasów studiów, poznały się na egzaminach i tak zostało. Weronika musiała wyjść ze swojej skorupy w której tkwiła, a Olga cierpliwie opukiwała jej skorupkę. Weronika w wieku dziewiętnastu lat straciła mamę - została brutalnie zgwałcona i zamordowana, w tym czasie żal i rozpacz zawładnęły i nią i jej ojcem, odsunęli się od siebie. To właśnie wtedy Olga zaopiekowała się Weroniką, a potem wprowadziła się do niej, gdy ojciec się wyprowadził. Olga pracuje w szkole - jest pedagogiem szkolny, zgodnie z wykształceniem, Weronika podczas studiów zrobiła drugi kierunek - grafika komputerowego i teraz z tego żyje. Razem od lat pomagają sobie, opiekują, wspierają, śmieją i imprezują :)

Ostatni dzień szkoły, Olga ma wakacje, tego dnia zerwała ze swoim chłopakiem Kuba który miał plany wobec niej z którymi ona nie do końca się zgadzała, narzucał jej swoje zdanie i chciał ją sobie podporządkować. Wieczorem robią sobie z Weroniką babski wieczór, winko, filmy - następnego dnia Olga ma imprezę ze znajomymi ze szkoły, wychodzi i już nie wraca. Policja informuje Weronikę że Olga została zamordowana, podczas identyfikacji zwłok Weronika w Oldze widzi swoją mamę, tak samo zginęły a jej sprawa została umorzona i sprawcy nigdy nie odnaleziono. Weronika obiecuje sobie że tym razem nie odpuści, odnajdzie mordercę. W tym celu zatrudnia się w szkole na miejscu Olgi, by inwigilować szkolne towarzystwo i szukać mordercy przyjaciółki. Nawet nie zdaje sobie sprawy na jakie wystawia się niebezpieczeństwo.

Czy Weronika poradzi sobie ze śmiercią przyjaciółki?  Czy pomoże w znalezieniu mordercy? a może czas by otworzyła się na innych ludzi, by ich dopuściła do siebie. Czy w tym może pomóc jej policjant prowadzący śledztwo? Chyba coś iskrzy. Ale - kto zabija? kto jet tym bezwzględnym mordercą i gwałcicielem?

Książka mnie zaskoczyła, wiedziałam że to kryminał, ale jakoś nie spodziewałam się że tak powiem cudów, a jednak - pełne zaskoczenie. Akcja wciąga już od pierwszych kartek, jest szybka i wartka, wątki świetnie współgrają, ciekawie, tajemniczo, a zakończenie - powaliło mnie i w pełni zaskoczyło. Autorka stopniowo eliminuje naszych podejrzanych, już myślimy, tak - to on, nic bardziej mylnego, poznajemy nowe dowody i fakty, wszytko toczy się dalej, a my zostajemy wyprowadzeni w pole. Bohaterowie ciekawi i wyraziści, fabuła interesująca, zgrabny kryminał z wątkiem romansowym od którego nie mogłam się oderwać. Gorąco polecam, a sama chętnie sięgnę po inne książki autorki.

"Kiedyś Cię odnajdę" to kolejny przykład na to że polskie kryminały też są bardzo dobre, niczym nie ustępują książkom zagranicznych autorów, dopracowana i dobrze napisana. Gratulacje dla autorki, porwała mnie i dostarczyła dreszczyku emocji.

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

wtorek, 29 września 2015

Gabriela Gargaś - "Pośród żółtych płatków róż"

źródło
TYTUŁ: Pośród żółtych płatków róż
AUTOR: G. Gargaś
WYDAWNICTWO: Feeria
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 312

Miłość, namiętność, romans, zdrada, rozczarowanie, kłamstwa, tajemnice to główne wątki w fabule książki, a wśród nich nasi główni bohaterowie - Zuzanna, Joanna, Michał, Robert, Milena, Wojtek i Zosia. Każdy z nich ma swoje wyobrażenie o szczęściu i miłości, jednak nie zawsze los daje nam to co chcemy. Praca, dom, dzieci, kariera, przyzwyczajenia - czy to ma nam wystarczyć, a gdzie marzenia? Gdzie adrenalina naszego życia? Nasi bohaterowie musza podejmować mnóstwo różnych decyzji, jak każdy z nas, jedne są dobre inne złe - sami muszą się zmierzyć z ich konsekwencjami.

Tak naprawdę to sama nie wiem co napisać o tej książce - z jednaj strony podobała mi się, bohaterowie którym w życiu różnie się układa, raz dobrze raz źle - jak to w życiu. Ale z drugiej strony, zdrada i niewierność na każdym kroku, czy tak jest w życiu, na pewno tak się zdarza ale czy aż w takim nawale, do tego ich historie tak podobne do siebie. Na każdej kartce czytamy o wielkiej miłości, uczuciach, pragnieniach, bohaterowie miotają się między tym wszystkim, czyli czytając powinnam czuć jakieś emocje, niestety przeczytałam książkę szybko bo język jest prosty, dużo dialogów, ale niestety bez emocji. Ale przyznacie że okładka piękna - bardzo mi się podoba :) Mimo braku emocji i takiego szybkiego przebrnięcia przez nią bez jakichkolwiek przemyśleń,  to chcę sięgnąć po inne książki autorki.

Moja ocena:4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


poniedziałek, 21 września 2015

Agata Christie - "Zagadka Błękitnego Ekspresu"

źródło
TYTUŁ: Zagadka Błękitnego Ekspresu
AUTOR: Agata Christie
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 
STRON: 200

"Błękitny Ekspres" - nazywany  pociągiem dla milionerów, to nim podróżuje Katarzyna Grey, która wybrała się na Riwierę do swojej kuzynki lady Tamplin. Dla Katarzyny jest to pierwsza podróż w życiu, do tej pory była damą do towarzystwa u pani Emmy Thompson w Mary Mead w pochmurnej i deszczowej Anglii, a gdy ta zmarła pozostawiła jej w spadku nie małą fortunę. Katarzyna - wyważona, spokojna, wzbudzająca zaufanie, z racji swojej profesji osoba umiejąca słuchać, tak było i tym razem - spotkała podczas obiadu Ruth Kettering, córką amerykańskiego milionera - Rufusa Van Aldina. Ta mając kłopoty zwierzyła się jej i poprosiła o radę, jednak ta swoim zwyczajem tylko wtrąciła parę zdań. Niestety nie spotkały się już więcej, po dotarciu na miejsce Katarzyna dowiedział się że Ruth została zamordowana a jej klejnoty które wiozła ze sobą skradzione - wśród nich słynne Serce Płomienia - klejnot który swoim poprzednim właścicielom nie przyniósł szczęścia. Kto ją zamordował - mąż z którym chciała się rozwieść a on pozostał by bez grosza, kochanek, pociągowi rabusie? Gdzie jest słynny klejnot? Czy to on był powodem morderstwa?
Podczas przesłuchiwania przez policję Katarzyna poznaje słynnego Herkulesa Poirota, który proponuje jej współpracę w rozwiązaniu zagadki morderstwa. Nie tylko to zaprząta głowę Katarzyny, również dwóch mężczyzn którzy tak niespodziewanie pojawili się w jej życiu. Czy Katarzyna ulegnie ich czarowi? Czy zdecyduje się któremuś oddać swoje serce? Czy powróci do Anglii?

Kolejna książka Królowej Kryminałów którą miałam przyjemność przeczytać. Podobnie jak i w poprzednich skrzętnie skonstruowana intryga, panie i dżentelmeni, morderstwo, wielkie pieniądze. Co prawda postać Herkulesa Poirota nie wiedzie tu prymu, jednak potrafi wtrącić swoje trzy grosze i rozwiązać zagadkę morderstwa, ale tym razem pomocą służy mu kobieta którą sam o to prosi. Niestety mam też małe zastrzeżenie, tak naprawdę akcja rozkręca się około połowy książki, ale zakończenie w pełni rekompensuje nam oczekiwanie na rozwiązanie zagadki, ja nie odgadłam kto był mordercą - może Wam się uda :)

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


sobota, 19 września 2015

Richard Paul Evans - "Szukając Noel"

źródło
TYTUŁ: Szukając Noel
AUTOR: R.P. Evans
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 296

"Okazuj dobro wszystkim ludziom, bo nigdy nie wiesz, jaki krzyż przyszło im dźwigać ani jak bardzo potrzebują twojego wsparcia." [1]

Mark Smart wyjechał z rodzinnego Huntsville na studia do odległego Salk Lake City, tam dostał stypendium na wydziale inżynieryjnym. Był szczęśliwy że opuszcza rodzinny dom, nie dogadywał się nigdy z ojcem który chciał nauczyć go fachu mechanika samochodowego, a on nie pałał do tego zajęcia miłością. Nie rozumiał jak mama, taka elokwentna, oczytana, ciekawa świata mogła wyjść za jego ojca. Jednak los mu nie sprzyjał, w wyniku cięć na uczelni stypendium zostało mu zabrane, on nie chciał wracać do domu słał listy że wszystko jest w porządku, zatrudnił się w liceum jako woźny. Nawet nie wiedział że jego mama umarła, zginęła w wypadku samochodowym, rodzina nie miała go jak powiadomić o jej śmierci bo nie mieli jego numeru, a dzwoniąc na uniwersytet dowiedzieli się że już tam nie studiuje. Dowiedział się dzwoniąc do domu, ojciec wylał na niego cała swoją gorycz krzycząc by ten nigdy nie wracał. Mark miał dosyć, nic mu się nie układał, stracił studia, nie miał przyjaciół, miał parszywą pracę, ból po starcie mamy potęgował jego depresję, nie miał z kim o tym pogadać - postanowił odebrać sobie życie - ale spotkała swojego anioła.

"Mama opowiadała mi, że anioły czasem przebierają się za ludzi i schodzą na ziemię. Tej nocy uwierzyłem w jej słowa." [2]

Macy Wood pracuje w przydrożnym barze, wiele w życiu przeszła. Jej mama zmarła gdy ta miała pięć lat, opiekowała się swoją młodsza siostrą - Noel, bo ich tata nie dawał sobie rady. Kurator zabrał je z domu ojca i rozdzielił, każda został adoptowana przez inną rodzinę. Macy trafiła do domu gdzie była wykorzystywana i bita, w wieku piętnastu lat uciekła, mieszkał na ulicy i w schronisku, jednak udało się jej zdobyć pracę jako pomoc kelnerki. Tam w barze spotkała swojego anioła - Joette, ona jej pomogła, przygarnęła pod swój dach i dała to czego Macy nie znała, nie pamiętała - miłość, spokój, zrozumienie, przyjaźń i matczyną opiekę.

Było zimno, padał gęsty śnieg, to tego wieczoru, kiedy Mark chciał popełnić samobójstwo, a Macy zamyka bar ich drogi się spotkały. Jedno drugiemu było przeznaczone, by sobie pomóc, uratować i się sobą zaopiekować. Razem ruszyli w poszukiwania nie tylko Noel, ale także swojego sensu życia.

Książka o: miłości, przyjaźni, poszukiwaniu siebie, strachu, żalu, gniewie, relacjach rodzinnych, o tym wszystkim co odczuwamy na co dzień, o naszym życiu i poszukiwaniu siebie.

To moje drugie spotkanie z autorem, i w pełni zaliczam go do udanych. Autor przedstawił nam historię dwojga młodych ludzi, których los już w życiu bardzo doświadczył, razem z nimi przeżywamy ich historię, kibicujemy im i życzymy jak najlepiej. Język prosty, czyta się szybko, fabuła również prosta, ale bardzo wciągająca, powodująca że czytając sami zastanawiamy się nad swoim życiem, a na innych dookoła popatrzymy inaczej. Książkę zaliczyłabym do tych z gatunku - lekkich, łatwych i przyjemnych, ale jednocześnie z przesłaniem, i dodatkowymi fluidami dzięki którym po jej przeczytaniu poczujemy dawkę pozytywnej energii :) Na pewno skuszę się na inne książki autora.

[1] Richard Paul Evans "Szukając Noel" wyd. ZNAK, 2011, str. 17
[2] tamże str. 19

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

środa, 16 września 2015

Joanna Chmielewska - "Wszystko czerwone"

źródło
TYTUŁ: Wszystko czerwone
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Kobra Media
DATA WYDANIA: 2001
STRON: 343

Tak, zdecydowanie tego mi trzeba było, brzuch bolał mnie ze śmiechu :D

Joanna przybywa do Allerod w Danii, gdzie mieszka jej najlepsza przyjaciółka - Alicja. I jak to u Alicji, dzieje się wiele, dom jest pełen ludzi, każdy miał zaplanowany u niej urlop, jednak nikt nie przyjechał w wyznaczonym czasie. Jedni powinni być miesiąc temu, inni w przyszłym miesiącu, a jeszcze inni przybyli niespodziewanie, tylko Zosia z synem Pawłem byli o czasie. Joanna przybyła opóźniona bo się zakochała, a gdy była pewna uczuć wybranka mogła spokojnie wyjechać na urlop, a miała też misję, zapytać bawiącego u Alicji Edka o pewnego faceta w czerwonej koszuli. Tego wieczoru na tarasie odbywała się impreza, oblewanie zainstalowanej lampy którą Alicja dostała w prezencie, dodatkowo towarzystwo zasilili miejscowi znajomi - razem było jedenaście sztuk. Oblewana lampa była dziwnie zainstalowana na tarasie, tak że siedzącym na tarasie gościom było widać tylko nogi, reszta tonęła w ciemnościach. Impreza trwała w najlepsze, ale została chwilowo zakłócona przez Edka, który będąc nieustannie pijany od trzech dni zaczął krzyczeć do Alicji, że się naraża, że przyjmuje podejrzane osoby w domu, że przecież pisał jej o wszystkim w liście (oczywiście Alicja nie przeczytała listu, gdzieś go zapodziała) został szybko uciszony przez Alicje obietnicą wysłuchania. Po zakończonej imprezie, gdy goście poszli a reszta posprzątała przyszedł czas położyć do łóżka śpiącego na tarasie Edka, jednak zadanie to było nie do wykonania - Edek nie żył - został uciszony na zawsze. 

Kto zabił? Dlaczego? Nikogo obcego nie było w pobliżu - morderca był wśród imprezowiczów. Kto?

Do prowadzenia śledztwa zostaje przydzielony policjant z polskimi korzeniami, by mógł się lepiej dogadać z całym towarzystwem gdzie nieliczni znali duński. Pan Muldgaard posługiwał się specyficznym polskim, wprawiając pytających nie raz w zdumienie. A morderca Edka nie próżnuje, nie wie że Alicja nie czytała listu i że nic nie wie, boi się jej, teraz chce ją wyeliminować, niestety los mu nie sprzyja, na zastawiane przez niego pułapki nie wpada Alicja tylko któryś z gości, a przybywają ciągle nowi, nasz morderca ma dużo pracy - "trup" ściele się gęsto.

Co Alicja wie? Czego i kogo powinna szukać w swojej pamięci? Kto chce ją zabić? Ktoś bliski - jeden z przyjaciół będących na imprezie. Ale dlaczego?

Co tu dużo mówić jedna z moich ulubionych książek Joanny Chmielewskiej, czytałam ją wiele razy i na pewno przeczytam jeszcze nie raz, zawsze wprawi mnie w dobry nastrój, poprawi humor i rozluźni. Komedia pomyłek, ciętych ripost, dialogi tryskające humorem (zwłaszcza wypowiedzi pana Muldgaarda), bohaterowie ciekawi i zabawni, fabuła wciąga. Kryminał z humorem to jet to co lubię a, ten to majstersztyk z najwyższej półki :) Gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Z półki"


sobota, 12 września 2015

Renata Kosin - "Mimo wszystko Wiktoria"

źródło
TYTUŁ: Mimo wszystko Wiktoria
AUTOR: R. Kosin
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 328

Zuzanna, Michalina, Edyta i Gabriela - cztery przyjaciółki od lat, tak różne jak cztery pory roku, ale jedna dla drugiej gotowe są na wszystko. Każda z bagażem doświadczeń, swoimi zmartwieniami i radościami, dzielą się nimi nawzajem, pracują, gotują, plotkują, bawią dzieci, robią zakupy, kochają, szukają miłości, wspominają - razem, wspierając się i pomagając. 

Tym razem też są dla siebie niezastąpione i oparciem w każdy czas. Michalina przeżywa ciężkie chwile, większość czasu spędza na siedząco, miała silne przeżycia, rodzina o nią się boi, nie wolno się jej forsować, mąż podstępem gdy go nie ma mobilizuje jej przyjaciółki by niespodziewanie wpadały - muszą jej pilnować. Edyta straciła pracę, właśnie wtedy gdy miała wracać po macierzyńskim, szef zlikwidował jej etat. Zuzanna prowadzi swój sklep "Dom Otwarty", a w nim same panie, kupują, szyją, dziergają, jest szczęśliwa, ma kochającego męża i psa Cynamona, ale jej przeszłość nie daje jej spokoju. Pewna starsza pani w domu spokojnej starości - do niej Zuzanna jeździ co jakiś czas, ale ta nie chce jej widzieć i z nią rozmawiać. Zuzanna nie może mieć dzieci, zaakceptowała to już dawno, ale teraz coś ją nosi, czegoś szuka, czegoś jej brakuje. Gabriela nauczycielka w gimnazjum i ogólniaku, wychowuje samotnie córkę, owoc letniego romansu, twierdzi że kobieta nie potrzebuje mężczyzny, no bo i po co? Jednak ostatnio czuje że jej też czegoś brakuje, ale nie chce zaakceptować tego że mężczyzna nie misi jej przytłoczyć, że nie musi być od niego uzależniona - boi się, chce być wolna.

Czy i tym razem dziewczyny poradzą sobie z problemami? Czy Michalina dojdzie do siebie? Czy Edyta znajdzie nową pracę? Czy Zuzanna odnajdzie to czego szuka? Czy Gabriela stopi lud w swoim sercu?  Czy razem, wspierając się pokonają trudności? A może na każdą czeka nowe wyzwanie?

Autorka lekkim piórem przedstawiła nam cztery przyjaciółki, które znają się od lat, to szalone dziewczyny, choć życie je nie oszczędzało, mają siebie i to im daje siłę. Książka o: przyjaźni, miłości, stracie, marzeniach, strachu, rodzicielstwie, o kobietach walczących, które się nie poddają i walczą do końca. Ale nie jest to książka poważna, o nie, jest humor, i łezka Wam się zakręci, jest to wszystko co powinna mieć książka lekka i przyjemna i choć problemy wydają się poważne dziewczyny razem poradzą sobie ze wszystkim. Lubię takie książki, dają wytchnienie, i pokazują że razem można wiele, dodają otuchy i napawają nadzieją :) Książka o kobietach i dla kobiet - mi bardzo się podobała i jeżeli tylko macie ochotę na taką lekturę to gorąco polecam.

Na książkę Renaty Kosin już od dawna miałam ochotę i to wielką, ale jakoś tak nie mobilizowałam się do ich poszukiwań. Jednak znalazła się osoba która mnie zmobilizowała to Ewelinka (zwana Ejotkiem) z bloga Ejotkowe postrzeganie świata, nominując mnie po raz drugi do jej autorskiego wyzwania "Indywidualne Wyzwanie Czytelnicze" - gdzie Renata Kosin była moją autorką do przeczytania :) I udało się - zdobyłam książkę, przeczytałam i jestem w pełni usatysfakcjonowana :) Rewelacyjna autorka, na pewno będę chciała przeczytać inne jej książki, a Wam gorąco polecam "Mimo wszystko Wiktoria".

Małe pytanko: Czy wiecie jak zebrać szumowiny z rosołu? :) pewnie tak, ale jak to zrobiły dziewczyny :D Tak na pewno nie umiecie, a jak to zrobiły - musicie przeczytać, ryczałam ze śmiechu :D

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


środa, 9 września 2015

Abby Clements - "Wytwórnia Smakowitych Lodów Vivien"

źródło
TYTUŁ: Wytwórnia Smakowitych Lodów Vivien
AUTOR: A. Clements
WYDAWNICTWO: ZYSK
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 360

Vivien - już ma swoje lata, pochowała męża, a radość dają jej wnuczki, Imogen i Anna. Ale jej największą chlubą jest lodziarnia Sunset 99s, którą założyła razem z nieżyjącym mężem w latach pięćdziesiątych. To tu żyła, poznawała ludzi, przyjaciół, to miejsce dawało jej siłę i motywowało do działania, przynosiło ukojenie. Włączyła się w działalność społeczną - pomagała okolicznym mieszkańcom i ich wspierała, znało ją prawie całe miasto, z czasem ludzie przychodzili do lodziarnia na pogawędki i po rady, coraz rzadziej na lody.

Imogen - ukończyła studia z  fotografii, przez długi czas szukała pracy, wysłała setki ofert - niestety nawet nie została zaproszona na jedną rozmowę, nie mogła znieść ciągłego nadzorowania przez mamę wyjechała do Tajlandii. Zamieszkała na wyspie Koh Tao tam zarabia na bieżące życie robiąc tatuaże i robi zdjęcia przygotowują swój autorski projekt. Takie życie jej odpowiadało, a u jej boku pojawił się Luka, tak samo jak ona szukający swojego miejsca w życiu.

Anna - to ta stateczna siostra :) ma dwadzieścia osiem lat, awansowała na kierownicze stanowisko, oszczędzała każdy grosz, wzięła kredyt i ma - tak, własne, upragnione gniazdko, własne mieszkanko. Do którego wprowadza się ze swoim chłopakiem Jonem, który jest po rozwodzie, a odwiedza ich od czasu do czasu syn Jona - Alfie. Anna dla chwil relaksu, dla najbliższych lubi gotować i eksperymentować w kuchni, sprawia jej to ogromną przyjemność.

Wszystko idzie swoim utartym tropem, Imogen swojej babci Vivien przesyła pocztówki z odległych miejsc, a Anna odwiedza ją tak często jak może. Nic nie zapowiadało że coś się może wydarzyć, ale tak bywa, takie jest życie - Vivien umiera. Rodzina bardzo to przeżywa, jej syn (ojciec Imogen i Anny) zamyka się  sobie, nie chce pogodzić się ze sprzedażą rodzinnego domu, a do tego namawia go brat. A lodziarnia - tą w spadku dostają wnuczki Vivien - Imogen i Anna. Same nie wiedza co z nią zrobić, obie mają ułożone swoje życie, Imogen chce wracać do Tajlandii, a Anna ma stabilną pracę, ale trudno jest im się z nią rozstać, wspomnienia i babci do niej przywiązanie, lodziarnia była dla niej całym światem. A dla nich?

Co zrobią Imogen i Anna? Sprzedadzą lodziarnię czy zainwestują w nią i otworzą własny interes? Czy stać je będzie na to? Czy podejmą dobre decyzje? Co z ich życiem osobistym?

Wspaniała, lekka, ciepła, miejscami wesoła, ale tak naprawdę o marzeniach, w których wspomnienia mają wiele do powiedzenia, pełna emocji - porywa od pierwszej do ostatniej kartki, podnosząca na duchu:) Opowieść o rodzinie, o ich codziennych perypetiach, powiązaniach, wspomnieniach, niepowodzeniach i sukcesach, smutkach i radościach, miłościach, o dążeniu do celu, wspieraniu się - taka opowieść o nas samych, o takim codziennym życiu. Bohaterowie ciekawi i wyraziści, opisy miejsc w których toczy się akcja, niesamowite - miałam wrażenie jak bym tam była - Anglia, Włochy, Tajlandia. Książka gdzie słodkie lody otaczają wszystkich, może i jest słodko, ale kto nie lubi lodów :) Autorka lekkim stylem zaprosiła nas w progi tej niezwykłej rodziny, w której przeszłość miesza się z teraźniejszością, a przyszłość ... ma słodki smak:) jeżeli lubicie takie połączenia to zapraszam do lektury.

Wiecie co? - mam ochotę na lody :) A Wy ?

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...