Jan Brzechwa - "Akademia Pana Kleksa"

źródło

TYTUŁ: Akademia Pana Kleksa
AUTOR: J. Brzechwa
WYDAWNICTWO: SARA
STRON: 104
DATA WYDANIA: 2007  

Kultowa książka dla dzieci i młodzieży, na której wychowały się całe pokolenia Polaków. Barwna opowieść na skraju fantastyki i realizmu o cudownym świecie pana Kleksa, gdzie spełniają się wszystkie marzenia dziecięce. Książka przepełniona przygodami i napisana bardzo dostępnym językiem sprawia, że czytanie jest prawdziwą przyjemnością. Znajduje się także w spisie lektur szkolnych. 

Jan Brzechwa - właściwie Jan Wiktor Lesman, "Brzechwa" to pseudonim literacki, który wymyślił kuzyn poety Bolesław Leśmian. Autor wielu wierszy i bajek dla dzieci, a także satyrycznych wierszy dla dorosłych, również tłumacz literatury rosyjskiej.

Piotr Fronczewski w roli Pana Kleksa
(źródło)

Pan Kleks - Ambroży Kleks -  jest średniego wzrostu, włosy jego to czupryna mieniąca się wszystkimi kolorami tęczy, ma też bujną czarną brodę i pomarańczowe wąsy, a na nosie binokle, jego twarz pokrywają różnokolorowe piegi, jednego dnia na nosie innego na czole lub na brodzie, nosi szerokie spodnie, długi surdut koloru czekoladowego lub bordowego, aksamitną cytrynową kamizelkę, oraz kokardkę na szyi zamiast krawata, a w całym swym stroju ma ogromną ilość kieszeni, w których mieszczą się niezliczone ilości dziwnych przedmiotów.

Kadr z filmu "Akademia Pana Kleksa"
(źródło)

  Adaś Niezgódka to dwunastoletni chłopiec, uczeń Pana Kleksa, który prowadzi nas przez bajkową Akademię Pana Kleksa. Sama Akademia to trzypiętrowy budynek, zbudowany z kolorowych cegiełek, który mieści się na końcu ulicy Czekoladowej. W koło budynku znajduje się ogromy park i mur wzdłuż parku, a w murze znajduje się mnóstwo drzwi do bajek braci Grimm i Andersena. W Akademii uczą się sami chłopcy jest ich dwudziestu czterech, a imiona wszystkich zaczynają się na literkę A, wyjątkiem jest szpak Mateusz. W Akademii naucza się inaczej niż na zajęciach w normalnej szkole, jest kleksografia, jest geografia gdzie odbija się dużym globusem jak piłką, lekcje

Kadr z filmu "Akademia Pana Kleksa"
(źródło)

przędzenia liter,lekcje leczenia chorych sprzętów. Pan Kleks uczy swoich uczniów wielu różnych dziwnych rzeczy min: nauka latania, gdzie Adaś podczas swojego pierwszego lotu odwiedził psi raj. W szkole chłopcy wszystkim zajmują się sami, sprzątają sale lekcyjne, sprzątają swoją sypialnię, przygotowują do obiadu, ale samym gotowaniem zajmuje się już Pan Kleks. Podczas snu chłopców, przy łóżku każdego stoi lusterko, w którym to można zobaczyć ich sny, te najładniejsze są zbierane przez Pana Kleksa, jednym z takich snów był sen Adasia, "Sen o siedmiu szklankach.  I wszystko układało się dobrze, aż do pewnego momentu w którym to fryzjer Filip przyprowadził dwóch swoich synów, Anatola i Alojzego. Niby zwykli chłopcy, a jednak Alojzy nie jest zwykłym chłopcem ... to lalka, stworzona przez fryzjera Filipa. Czy Akademia zdoła przetrzymać wybryki Alojzego? ...  Czy Pan Kleks da sobie ze wszystkim radę? ... Czy to będzie już koniec Akademii? ... Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi czytając książkę .

Cudowny, bajkowy świat w który ponownie się zagłębiłam czytając "Akademię Pana Kleksa".

Kadr z filmu "Podróże Pana Kleksa"
(źródło)

Wspaniała książka dla dzieci, jako lektura rewelacyjna, pobudzająca wyobraźnię. Z przeczytaniem jej wiążą się wspaniałe wspomnienia z dzieciństwa.
Zresztą nie tylko z samą Akademią, ale również z pozostałymi dwoma częściami, "Podróże Pana Kleksa" w której to Pan Kleks wyrusza w podróż po morzach i oceanach by odnaleźć i przywieść Bajdocjanom atrament, dzięki którym spisują bajki. "Tryumf Pana Kleksa" w której to Pan Kleks z Adasiem Niezgódką wyruszają na archipelag Alamakota  by odnaleźć rodziców Adasia i pomóc zaginionym Bajdocjanom.

Oczywiście nieodzownie z osobą Pana Kleksa jak dla mnie, ściśle powiązany jest Piotr Fronczewski, który to w ekranizacji książki grał rolę Pana Kleksa. Film "Akademia Pana Kleksa" w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego, powstał w 1984 roku. Film składa się z dwóch części: cz I - Przygoda księcia Mateusza, cz II - Tajemnica Golarza Filipa. Film nie tylko jest wierną adaptacją książki, ale znalazły się w nim również w formie piosenek liczne wiersza Jana Brzechwy, między innymi: "Kaczka dziwaczka", "Na wyspach Bergamutach", "Leń", "Kwoka", "Psie smutki".

Krzysztof Gradowski wyreżyserował również pozostałe części przygód Pana Kleksa i tak na dużym ekranie już w 1986 roku oglądaliśmy "Podróże pana Kleksa" , natomiast na "Tryumf pana Kleksa" musieliśmy czekać do 2001 roku. W między czasie pan Gradowski nakręcił film z Panem Kleksem według swojego autorskiego scenariusza "Pan Kleks w kosmosie" i 1988 roku wyruszyliśmy z Panem Kleksem w kosmos. Tak jak i w pierwszej części tak i w pozostałych, mamy wiele wspaniałych utworów muzycznych.
Obowiązkowo książki do przeczytania :), a filmy do oglądnięcia, każdy znajdzie w nich coś dla siebie i mali i ... duzi :)

Książkę przeczytałam  w ramach akcji  "Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa"

oraz wyzwań: "Z półki", "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Roman Pisarski - "O psie, który jeździł koleją"

źródło

TYTUŁ: O psie, który jeździł koleją
AUTOR: R. Pisarski
WYDAWNICTWO: SARA
STRON: 64
DATA WYDANIA: 2004

Lampo to kundelek, kudłaty, o wesołym spojrzeniu, z jednym uchem opadającym w dół, a drugim sterczącym do góry. Ale nie jest to zwykły pies, o nie, przyjechał pociągiem do Marittima, tam wysiadł i zaprzyjaźnił się z zawiadowcą, który bardzo go polubił. Chciał zabrać go do domu do dzieci, jednak Lampo już w pierwszy wieczór po skończonej kolacji, wyskoczył na dwór i popędził na pociąg, rano zawiadowca zastał go pod drzwiami swojego biura. Tak zaczęła się wspaniała przyjaźń, co wieczór Lampo jechał z zawiadowcą na kolację, a potem wracał na stację. Wszyscy bardzo go lubili, Lampo na dobre zadomowił się na stacji w Marittima, pomagał wszystkim jak umiał, a razem z zawiadowcą nawet odprawiał pociągi, stojąc obok niego i podnosząc łapę dając znać do odjazdu pociągu. Jednak pewnego dnia Lampa nigdzie nie było, ani drugiego, ani trzeciego, wszyscy zaczęli się martwić że coś mogło się stać, jednak co się okazało, że Lampo to prawdziwy podróżnik, jeździł pociągami w różne rejony Włoch, ale zawsze wracał. Stał się sławnym psem, pisały o nim gazety. Ten cały rozgłos nie podobał się szefowi zawiadowcy, kazał psa odesłać, zawiadowca nie wiedział co robić, wysłał Lampa do swojego wuja na wyspę - Sycylię. Jednak i z wyspy Lampo wróci na swoją stację do swojego przyjaciela zawiadowcy i jego rodziny. Wrócił, ale bardzo wymizerowany, weterynarz się nim zajął, miał dobrą opiekę i pomału wracał do siebie. Pewnego dnia zawiadowcę i Lampo na stacji odwiedziły jego dzieci (Gina, Roberto i Adele), nikt nie przewidział co może się stać ... Adela bawiła się na torach, gdy nadjeżdżał pociąg kilka osób rzuciło się na pomoc ... jednak Lampo był szybszy, uratował spod kół pociągu małą córeczkę zawiadowcy, poświęcił swoje życie.

Pomnik Lampo (źródło)

Powiem, że kiedy czytałam tę książeczkę w szkole strasznie płakałam, zrobiła na mnie wrażenie ... teraz po jej przeczytaniu też łezka zakręciła mi się w oku. Na pewno wspaniała książeczka na lekturę, wzruszająca i dająca wiele do myślenia. Mówi się "że pies to najlepszy przyjaciel człowieka", dokładnie tak jest, książeczka przedstawia nam właśnie taką przyjaźń. 

Roman Pisarski książeczkę o dzielnym i wiernym psie Lampo napisał w 1967 roku, prawdopodobnie po przeczytaniu w prasie notatki o bohaterskim psie, który żył na stacji Campiglia Marittima. Na tejże stacji znajduje się pomnik Lampo.

Pomnik Dżoka (źródło)

W Polsce też mamy wspaniały pomnik, wystawiony dla psa Dżoka, jako symbol psiej wierności. Historia psa Dżoka w Krakowie krąży już jako legenda, przez prawie rok pies czekał na swojego pana w miejscu gdzie jego pan w tragicznych okolicznościach zmarł. Po roku przygarnęła go inna właścicielka, a po jej śmierci pies uciekł, wałęsając się po torach kolejowych, zginął pod kołami pociągu. Pomnik został odsłonięty w 2001 roku, znajduje się on na bulwarach wiślanych w Krakowie, w okolicy Wawelu i Mostu Grunwaldzkiego.
W 2007 roku Barbara Gawryluk napisała książkę o psie Dżoku, "Dżok. Legenda o psiej wierności".

Pomnik Reksia (źródło)

Innym pomnikiem psa, choć fikcyjnego,ale za to bardzo znanego i lubianego to pomnik - fontanna psa Reksia w Bielsku-Białej. Reksio bawił nas w latach 1967 - 1990. O przygodach Reksia możemy czytać też bajki. Pomnik stoi w centrum miasta i został odsłonięty w 2009 roku.

Gwiazda Lassie (źródło)

Również bardzo znanym psem i również fikcyjnym, który ma swoją gwiazdę w słynnej Hollywoodzkiej Alei Gwiazd to Lassie. Postać Lassie została stworzona przez Erica Knighta, w książce "Lassie, wróć!". Jest również przykładem wierności i oddania do swojego pana, pomimo sprzedania go w odległe miejsce, powrócił do rodziny. Przygody psa Lassie opisano w 61 książkach, powstało 11 filmów z jego udziałem, 7 seriali telewizyjnych i 2 audycje radiowe.

Jest wiele filmów, książek, bajek o przygodach psów i nasuwa się tylko jeden wniosek, czy to przygody psa prawdziwego czy też fikcyjnego, zawsze pies przedstawiany jest jako nasz największy przyjaciel, wierny i oddany ... i tak jest :)

Książkę przeczytałam w ramach akcji "Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa", oraz w ramach wyzwania "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Wanda Chotomska - "Dzieci Pana Astronoma"

źródło

TYTUŁ: Dzieci Pana Astronoma
AUTOR: Wanda Chotomska
WYDAWNICTWO: SARA
STRON: 32
DATA WYDANIA: 2005

Na ulicy Astronomów, mieszka pan Astronom z żoną i dziećmi, bliźniętami, synem i córeczką co nazywają się, on - Teleskopek, ona - Teleskopka. Dzieci jego to małe łobuziaki, ale za to bardzo ciekawe świata. A to chcą od taty dowiedzieć się o słońcu, bo to ciekawe dlaczego słońce świeci, i napisać list do słoneczka , żeby nam grzało i pięknie świeciło. Planety, o ... a co to takiego, tato objaśni co to są planety, a potem można na podwórku wymyślać zabawy w planety :), o księżycu tato opowie, bo księżyc też ciekawy, on sam nie świeci, tylko odbija światło słoneczne, o ... to bardzo ciekawe, a na niebie mamy jeszcze ZOO, tak ... ZOO, coś niesamowitego, są w nim Ryby i Wodni, jest Panna i Lew, a nawet Bliźnięta, są i inne gwiazdozbiory, ale jak zwiedzić to ZOO, no jak?. Jeszcze przed domem trzeba postawić pomnik, tak, tak ... pomnik Mikołaja Kopernika, bo to ważna była postać ... a na pudle młodego Kopernika Teleskopek będzie udawał. Oj tak, tak dzieci pana Astronoma to małe łobuziaki, ale takie ciekawe świata.

Bardzo fajna i ciekawa książeczka, krótkimi wesołymi wierszowanymi historyjkami, małymi kroczkami wprowadza nas w sferę niebieską. Świetny materiał na lekturę. Osobiście jej nie pamiętam z dzieciństwa, i cieszę się że mogłam ją przeczytać.

Książkę przeczytałam w ramach akcji "Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa", oraz w ramach wyzwania "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"