Remigiusz Mróz - "Ekspozycja"

źródło

TYTUŁ: Ekspozycja
AUTOR: R. Mróz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 480

Wiktor Forst - komisarz w wydziale dochodzeniowym, mógłby być już zastępcą komendanta ale ma niewyparzony język, lubi chodzić swoimi ścieżkami, nie do końca podporządkowuje się szefom - niesubordynacja to jego drugie imię. Do tego lubi kobiety - oczarowuje je swoją gadką i aparycją, miał romans z córką szefa. Jego "garnitur" to stare znoszone jeansy i koszula w kratę, wygląda jak Marlboro Men lub drwal, sam rzucił palenie i teraz nałogowo żuje cynamonowe gumy.

Zakopane - na Giewoncie na krzyżu wiszą nagie zwłoki mężczyzny, komisarz Forst przygląda się martwemu ciału i próbuje znaleźć podpis mordercy. Nie jest to łatwe, wygląda jakby nieboszczyk sam wszedł na szczyt i się powiesił, żadnych zadrapań, siniaków - nic, jednak Frost wie że to morderstwo, musi tylko znaleźć klucz. Podczas oględzin ciała po ściągnięciu z krzyża z ust denata wyciągnięto monetę, starą z dziwnymi napisami. Czy to podpis mordercy? Co to oznacza? Sprawa nie będzie łatwa, ale o tym Frost ma się już nie dowiedzieć, podczas schodzenia w dół dostaje wiadomość że został zawieszony w obowiązkach. Dlaczego? Czy komuś na tym zależało by go odsunąć od sprawy? 

Jest rozgoryczony, swoje kroki kieruje do dziennikarki Olgi Szrebskiej i podsuwa jej temat - odnalezienie mordercy. Ona zgadza się na współpracę, a mając swoje dojścia wykorzystuje je by dowiedzieć się więcej o monecie i o tym że podobnie morderstwo miało już miejsce, dość dawno i na Białorusi. Czy to dobry trop? Czy to ten sam morderca? Jeżeli tak, to jest to seryjny morderca, i wszystko na to wskazuje - są następne zwłoki, młoda dziewczyna z monetą w poderżniętym gardle. Forst nie stawia się na wezwanie do komendy, dalej prowadzi swoje śledztwo, ale ktoś chce go uciszyć - Forst i Szrebska stają się niebezpiecznymi zbiegami, są poszukiwani. Mimo to dalej prowadzą śledztwo, muszą udać się na Białoruś, a tym samym przekroczyć nielegalnie granicę. Czy tam znajdą odpowiedzi? Czy odkryją kto jest mordercą? Czy monety mają znaczenie i są dobrym tropem? A może to pułapka?

"Ekspozycja" to moje drugie spotkanie z autorem, pierwsze miałam przyjemność czytając powieść "Kasacja" (kilka słów o książce TUTAJ) i muszę powiedzieć że "Ekspozycja" to książka która mnie nie zawiodła, akcja dostarczyła mi adrenaliny, a to jest to co lubię. Już od pierwszych kartek wiemy że nie będzie łatwo, sprawa się komplikuje a bohaterowie wpadają w niemałe kłopoty, narażając własne życie i nie raz zagląda im śmierć w oczy, do tego z Forsta wychodzi bezwzględna bestia, ale ma powód musi żyć i uratować innych. Akcja pędzi i wciąga, nieoczekiwane jej zwroty nie pozwalają czytelnikowi się nudzić, mamy tu też trochę historii i tej światowej jak nawiązanie do zwojów znad Morza Martwego, czy też z rodzimego podwórka jak Rzeź wołyńska. Świetnie napisana, w lekkim stylu, akcja, adrenalina, emocje, zakończenie zaskakujące i zapowiadające że to nie koniec to dopiero początek potyczek, do tego książka zachęci nas do zapoznania się z pewnymi wątkami bliżej. Ja jestem z lektury w pełni zadowolona i czekam na następną część. Gorąco Wam polecam.

Moja ocena: 5/6

Wiktor Forst

Ekspozycja / Przewieszenie / Trawers

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Polacy nie gęsi IV"
"Pod hasłem"
"Klucznik"

Magdalena Witkiewicz - "Moralność pani Piontek"

źródło

TYTUŁ: Moralność pani Piontek
AUTOR: M. Witkiewicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 304

Augustyn Poniatowski (podobno z tych Poniatowskich, przynajmniej tak twierdzi jego mama), lekarz ginekolog, pracuje w prywatnym szpitalu. Ma już trzydzieści pięć i postanowił uwolnić się od swojej mamy Gertrudy Poniatowskiej z domu Piontek, która prowadziła by go za rękę i sama wybierała mu znajomych no i wiadomo żonę również.  Aby zrealizować swój plan Augustyn zwany Gutkiem postanowił wynająć mieszkanie i wyprowadzić się od rodziców i tak jak się spodziewał mama nie była z tego zadowolona, chciała go sprowadzić do domu i uwolnić od tych wszystkich dziewczyn które na niego tylko czyhają. Gutek postawił na swoim i zamieszkał w wynajmowanym mieszkaniu, ale jak się okazało nie sam, to samo mieszkanie wynajęła również młoda studentka Anula, a do tego jego najlepszy przyjaciel Cyryl również tam pomieszkuje bo u siebie ma remont. A sam Gutek coraz więcej czasu spędza w szpitalu, i nie tylko na dyżurach, zwłąszcza na rozmowach z pewną salową.

Czy Augustyn uwolni się od mamy? Czy znajdzie swój dom? Czy pokieruje swoim życiem sam? Czy znajdzie swoją miłość? Czy jednak Gertruda postawi na swoim? 

Nadopiekuńcza mamuśka z przerostem ambicji arystokratycznych, ojciec pantoflarz knujący jak by tu się pozbyć żony, przyjaciel kobieciarz i współlokatorka, bardziej zamieszkujący mieszkanie Gutka niż on sam, i ona, kobieta idealna. Opowieść z humorem, ironią ale i z chwilą zamysłu, o naszym życiu, tym co jest dla nas najważniejsze choć nie zawsze sami to zauważamy i doceniamy, dopiero wtedy gdy to stracimy, lub uświadamiamy sobie że możemy stracić. Czytało mi się ją świetnie, powiedziałby, że to taka z gatunku lekkich, łatwych i przyjemnych, kończąca się happy endem. To moje kolejne spotkanie z autorką i na pewno nie ostatnie, bardzo przypadły mi książki które do tej pory czytałam i na pewno będę czytała i inne powieści autorki.  Jeżeli macie ochotę na chwilę radości i rozluźnienia - to polecam.

Moje ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Pod hasłem"

"Klucznik"

Magdalena Witkiewicz - "Po prostu bądź"

źródło

TYTUŁ: Po prostu bądź
AUTOR: M. Witkiewicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 352

Miłość przychodzi na człowieka i już jest, i nie można się od niej uwolnić, a nawet nie powinno. Spojrzenia, dotyk, pocałunki, spotkania, rozmowy, wspólne wyjścia, leżenie pod kocem, oglądanie telewizji to wszystko składa się na miłość, chęć z nim przebywania, taka miłość po grób.

I taka miłość po grób miała być dla Pauliny i Adraina. Ona przyjechała na studia architektoniczne do gdańska z małej wsi, od małego rodzice mieli plan na jej życie, po szkole zamążpójście i przejęcie gospodarstwa rolnego, ona sama nie widział w tym nic złego, kochała wieś i ten swój świat. Nigdy nikt nie pytał jej o zdanie, o jej marzenia, dopiero w szkole jej nauczycielka zaczęła wydobywać z niej jej własne ja, a ona zaczynała myśleć i dostrzegać świat wokoło. Jej rodzice nie zgodzili się na studia, ale postawiła na swoim , wyjechała do Gdańska na studia, była sama, bez rodziny, nie miała po co wracać do domu, ale miała cel - skończyć studia. Dążyła do celu, jednak pewnego dnia na jej drodze stanął on - Adrian, jej wykładowca rysunku. Na początku nic, ale potem te oczy, dotyk i szalik który pachniał nim, tak Paulina wiedział że się zakochała. Zamieszkali wspólnie, planowali kupno mieszkania, jednak ich plany zostały przyśpieszone, na świecie miał się pojawić mały Junior lub Juniorka :) wzięli cichy, skromny ślub, bez rodziców Pauliny, kredyt na mieszkanie, byli szczęśliwi, kochali się i tak miało być zawsze do końca życia. Los z nich zakpił, a ich miłość zakończyła się brutalnym zderzeniem z ciężarówką, Adrian zginął na miejscu, nie zobaczył swojego dziecka. Paulina zapadła się w otchłani rozpaczy, odrętwienia i czekania, nie dopuszczała do siebie myśli o śmierci męża. Codzienność ją przerastała, oczekiwanie dziecka, zakupy, raty i opłaty za mieszkanie - jednak przy niej murem stał najbliższy przyjaciel Adriana - Łukasz, który pewnego dnia dał Paulinie propozycję nie do odrzucenia, układ na który ona się zgodziła - wyszła za mąż za Łukasza.

Czy Paulina otrząśnie się po śmierci męża? Czy będzie miała po co żyć? Czy układ z Łukaszem okaże się dobrym pomysłem? Czy Łukasz miał inne zamiary wobec Pauliny niż tylko przyjaźń? Czy Paulina będzie umiała pokochać innego?

Strasznie się spłakałam, czułam rozpacz Pauliny i czerń która ją otaczała, jej łzy i tęsknotę oraz żal, że wszystko tak się skończyło. Autorka już drugi raz doprowadziła mnie do łez, choć czytałam zaledwie cztery jej książki, targa moimi emocjami, ma do tego dar, a ja chce jeszcze więcej. Wspaniałą książka o miłości i przyjaźni, planach na życie, szukaniu swojej drogi i realizowaniu marzeń, a wszystko napisane językiem lekkim ale jakże realistycznym, który otacza nas opisywaną historią tak że czujemy miłość dwojga ludzi i rozpacz po stracie. Wspaniała książka, historia taka prawdziwa, przeczytajcie - warto, ja nie mogłam się od niej oderwać i jeszcze moja rada, koniecznie przygotujcie chusteczki.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi IV"

"Klucznik"

Magdalena Witkiewicz - "Panny roztropne"

źródło

TYTUŁ: Panny roztropne tom 2
AUTOR: M. Witkiewicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 264

Panny roztropne - to panny przygotowane na wszystko, nieroztropne to te które idą na żywioł, nie są przygotowane a wiadomo wszystko może się zdarzyć, w końcu nie zna się dnia ani godziny. A jakie są nasze bohaterki ? - panny i nie panny :)

Milaczek już nie rozpamiętuje dentysty, choć jego siostra dała Milaczkowi w kość, pozbawiła ją jej kochanej Biedronki (samochodu). W pracy pojawił się nowy kolega analityk - Robert, smaczne ciacho :) i nawet zaczyna iskrzyć, te pocałunki, ale na horyzoncie jest jeszcze sąsiad z dołu - Jacek, wspaniale się z nim czuje, wspólnie oglądają filmy, piją wino, rozmawiają, wtulają się - czy z tego może coś być?

Zuzanna - Bachor, córka Jacka to na pewno panna roztropna, jest przygotowana na każdą ewentualność, a gdy nie może sobie sama poradzić jest w stanie nawet uciec i prosić Tadeusza Judę o pomoc, a do tego ma przyjaciela który wpatruje się w nią jak w obrazek, do tego koniecznie chce ożenić tatę z Milaczkiem, choć zaczęła się wahać. Dlaczego?

Ciotka Zofia to szczęśliwa "młoda" mężatka, dla swojego Stasieńka jest w stanie zrobić wszystko, babciuje też Zuzance, i rozpiera ją energia, chce studiować, również stoi na straży moralności Milaczka :)

Aleksandra Pieczka wynajęła mieszkanie Stasieńka, była gimnastyczka, zdradzona chce spokoju, chce znaleźć miłość, która niespodziewanie będzie się błąkać pod blokiem i szukać WiFi, i te dwie kreseczki :) do tego jeszcze agencja towarzyska.

Nasze panny i nie panny, radzą sobie jak mogą, ze szkołą, pracą, z codziennością, szukają szczęścia i chcą być szczęśliwe, wzajemnie sobie pomagają. Ale czy są roztropne?

Druga część przygód Milaczka w poszukiwaniu szczęścia - lekka, ciepła i z humorem :) idealna na wieczór, by się rozluźnić, uśmiać i pomarzyć. Nowe przygody, miłosne perypetie, życiowe rozterki, a wszystko okraszone humorem, czyta się szybko i lekko. Mimo że to druga część przygód Milaczka, spokojnie można czytać bez znajomości pierwszej części, choć oczywiście polecam czytać po kolei. Ta książka podobnie jak "Milaczek" to świetny odstresowywacz, humor na pewno Wam się poprawi :) Polecam.

Moja ocena: 4/6

Milaczek

Milaczek / Panny roztropne / Szczęście pachnące wanilią

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Wyzwanie Biblioteczne"

Magdalena Witkiewicz - "Milaczek"

źródło

TYTUŁ: Milaczek  tom 1
AUTOR: M. Witkiewicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 264

Milena zwana Milaczkiem, ma dwadzieścia sześć lat, pracuje w korporacji - jest analitykiem, mieszka z rodzicami, ma starszego brata, jest wysoka - 176 cm wzrostu, poszukuje miłości swojego życia, chce wesela, męża i dzieci. W jej życiu przewinęło się paru mężczyzn, ale z żadnym nie połączyło jej coś poważnego, ostatniego porzuciła a on miał nową Fantastyczna dziewczynę, z którą jest już od pięciu lat. Milena odkąd pamięta jest na diecie, ciągle się odchudza, jej szafa to ubrania w rozmiarze od 38 do 46. A co pozostało Milenie w poszukiwaniu swojego księcia, portale randkowe - a tam kto, małolaty i żonaci, z dziećmi lub bez, oraz randki w ciemno - tu ciocia Zofia zadziałała jak prawdziwa wróżka, umówiła Milenę z dentystą - Mariuszem.
Cudowne chwile, kolacje, wypady w miasto, spotkania, czułe słówka, pasują do siebie jak dwie połówki jabłka i tak, na to Milena czekała - oświadczyny. Czyżby znalazła swojego księcia z bajki? teraz jeszcze pałac i karoca :) ale książę ma swoje wady, mimo czterdziestu lat lubi bale i zabawy, a u jego boku kroczy zła siostra Violetta, oraz trochę dziwna rodzina.

Czy Milaczek znalazł swoje szczęście? Czy to na pewno ten książę z bajki? A może życie szykuje dla niej inne niespodzianki?

Milenę w poszukiwaniu szczęścia wspiera jej ciocia Zofia, kobieta sześdziesięciopięcioletnia, ale z wigorem nastolatki która odkryła internet, a w nim Allegro i gogla :) W bloku w którym mieszka Milena mieszka także pewien Bachor - Zuzanka, siedmiolatka o wyglądzie anioła, w glanach i spodniach moro, inteligentna i sprytna bestia, w swoim zeszycie z czaszką po stronie "baby halo" wpisała Milenę :) Co to może oznaczać?

Książka z tych lekkich, łatwych i przyjemnych, uśmiałam się czytając o perypetiach nie tyle Mileny, ale ciocia Zofia i Bachor skradły moje serce :) Autorka językiem prostym i lekkim prezentuje nam perypetie młodej kobiety w dążeniu do szczęścia i poszukiwaniu miłości, a wszystko okraszone wesołymi sytuacjami, dialogami i przemyśleniami głównej bohaterki :) no nie możemy zapomnieć o cioci Zofii i Zuzance :) a zakończenie - mówi że dopiero wszystko się zacznie :)
Do tej pory udało mi się przeczytać tylko dwie książki autorki "Ballada o ciotce Matyldzie" i "Pierwsza na liście" - obie bardzo mi się podobały. Szperając za innymi jej książkami w moje ręce wpadł debiut czyli "Milaczek" - w którym już widać że autorka ma pomysł na fabułę i świetnie go dopracowuje, co udowodniła późniejszymi powieściami.
Jeśli macie ochotę na lekki i rozluźniający wieczór, to jest to książka dla Was :) gorąco polecam.

Moja ocena: 4,5/6

Milaczek

Milaczek / Panny roztropne / Szczęście pachnące wanilią

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: 

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Klucznik"

Katarzyna Zyskowska-Ignaciak - "Ty jesteś moje imię"

źródło

TYTUŁ: Ty jesteś moje imię
AUTOR: K. Zyskowska-Ignaciak
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 424

"Ty jesteś moje imię" to książka o miłości i bliskości, o dwojgu ludzi idealnie do siebie pasujących, uduchowionych i uzupełniających się, tworzących jedność. Już podczas pierwszego spotkania gdy podali sobie ręce i na siebie popatrzyli wiedzieli, że są dla siebie stworzeni, że nie będą mogli bez siebie żyć, nawet w tak trudnych czasach w jakich przyszło im żyć - w Warszawie podczas II wojny światowej. 

On - eteryczny, spokojny, zadumany, wyważony, od najmłodszych lat słabego zdrowia, kochający matkę i żonę która dla niego była wszystkim, żołnierz, poeta młodego pokolenia - Krzysztof Baczyński - zginął w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego, poszedł walczyć o lepsze jutro, o wolność.

Ona - panna z dobrego domu, córka drukarza, chciała zostać krytykiem literackim, cicha i spokojna, wielka propagatorka poezji męża, jego muza i ostoja, wiedziała jak go motywować i wspierać - Barbara Baczyńska z domu Drapczyńska, zginęła 1 września 1944 roku po wybuchu bomby, została ranna w głowę, nie uczestniczyła w Powstaniu, obiecała to Krzysztofowi, czekała na niego.

On przyszedł w nocy, nakrył ją płaszczem i zabrał, na zielone łąki, gdzie nie ma bólu, strachu i płaczu, gdzie będą razem cieszyć się sobą, kochać się i po prostu być - oni razem, na zawsze.

Od kiedy usłyszałam o tej książce bardzo chciałam ją przeczytać, i w końcu się udało. Jakiś czas temu czytałam biograficzną książkę o K. i B. Baczyńskich - "Miłość i śmierć Krzysztofa Kamila" (o książce TUTAJ), wspaniała a ja chciałam jeszcze raz o nich przeczytać, oczywiście zdaję sobie sprawę że to jest powieść obyczajowa oparta na prawdziwym życiu dwojga młodych ludzi w okupowanej Warszawie. Widać też że autorka zadała sobie wiele trudu by ukazać nam autentycznych głównych bohaterów,  że przygotowała się i przeczytała o ich życiu. "Ty jesteś moje imię" to nie tylko opowieść o miłości Baczyńskiech, to także obraz młodych ludzi w walczącej Warszawie, ich pragnienia i nadzieje, poznajemy również innych poetów i przedstawicieli świata sztuki, oraz tajne nauczania i konspiracje. Język prosty, lekki, piękny można powiedzieć że poetycki, czyta się bardzo dobrze i szybko. 

Wszystko było by pięknie, ale ... tak jest ale, książkę chciałam bardzo przeczytać ze względu na Krzysztofa i Barbarę Baczyńskich, jednak nie poczułam tak naprawdę tej wielkiej magii i miłości jaka była między nimi. Chyba zbyt wiele obiecałam sobie po tej książce, gdyby nie znane nazwiska byłaby to tylko opowieść o dwójce młodych ludzi, którzy zakochali się w sobie choć trwała wojna.
Mimo to, że ja poczułam się lekko zawiedziona jak najbardziej polecam Wam tę książkę, warto ją przeczytać, i poznać bliżej państwa Baczyńskich. Gdyby nie biografia która mnie zachwyciła pewnie do tej książki podeszłabym inaczej i też się nią zachwyciła, poczułby tą magię a tak nie uwiodła mnie. Znam pióro pisarki dzięki trylogii "Upalne lato ..." i wiem że wkłada całe serce w swoje powieści, tak było również w przypadku tej książki, więc polecam  - przeczytajcie, życzę Wam byście poczuli magię i miłość tych dwojga.

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Krystyna Mirek - "Podarunek"

źródło

TYTUŁ: Podarunek
AUTOR: K. Mirek
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 376

Zbliża się Wigilia, czas radości, wspólnej kolacji, ciepła i blasku bijącego od choinki, czasu który spędzimy razem z rodziną. Dwie bohaterki Marta i Kaja, nic ich nie łączy oprócz pracy w jednym banku - ale czy na pewno nic? Dwie różne kobiety, różne pragnienia - a może jednak coś je łączy? Poszukiwanie szczęścia?

Marta chciałaby by ten dzień był szczególny, w domu, razem przy wigilijnej kolacji, prezenty pod choinką, razem w ciszy i spokoju - mąż i dzieci, znajdując chwile dla siebie. Niestety wie że to tylko marzenie, jak co roku musi zmierzyć się ze swoją teściową - Eleonorą, która we wszystkim jest perfekcjonistką. Znowu będą musieli jechać do niej, lub zaprosić ją do siebie, nici z rodzinnej kolacji. Marta jest coraz bardziej zmęczona tą sytuacją, a do tego problemy piętrzące się w domu: brak kontaktu z dziećmi, oziębłość męża i ciągłe kłótnie które toczą, wszystko zaczyna się jej wymykać z rąk. Podczas jednej z bezsennych nocy Marta wychodzi na balkon i posyła prośbę do nieba, o mały podarunek od losu o kawałek szczęścia, wierzy że jej prośba została wysłuchana i że Wigilia w tym roku będzie cudowna. Jedzie na zakupy, chce zrobić wspaniałe potrawy, jednak czuje się źle, jest zmęczona, zasypia - nawet w kuchni na stole, po powrocie z zakupów jest prawie dziesiąta w nocy, dom cichy, nie ma nikogo - strach że coś się stało, nawet o męża, człowieka który wydawał jej się tak obcy. Po telefonie wszystko się wyjaśnia - teściowa, znowu ona skupia na sobie uwagę - jest w szpitalu, zasłabnięcie. W Marcie gorycz się przelewa, zasypia, w Wigilię teściowa daje znać że nie przyjdzie bo została zaproszona do przyjaciółki. W domu Marty praca wre, by Wigilia była, niestety Marta śpi, a reszta rodziny nie bardzo daje sobie radę, kupują gotowce, wieczorem Krzysztof dzwoni do matki, ta nie odbiera dowiadują się że znowu jest w szpitalu. Wszyscy jadą do niej do szpitala, lekarz informuje ich że teściową trzeba będzie się zająć, w Marcie coś pęka - stwierdza że znalazła rozwiązanie, wyrzuca Krzysztofa z domu - czuje się wolna. Ale czy szczęśliwa? Wigilia, noc narodzin, właśnie w tę noc Marta dostaje swój podarunek, o który prosiła. "Podarunek" który zwolni jej bieg, pomoże przemyśleć sprawy i dostrzec nadzieję.

"W końcu odpoczywała. Czuła się jak człowiek, który cudem uniknął katastrofy kolejowej. 

Rozpędzony pociąg przejechał tuż obok, uratowały ją milimetry." [1]

Czy "ten" podarunek coś zmieni? Czy Marta pogodzi się z Krzysztofem? Czy dadzą sobie szansę? Czy zawalczą o swoja miłość? Czy Marta dogada się z teściową? - chyba poznała na nią sposób :)

Kaja również chce by ten dzień był wyjątkowy, dobre jedzenie, cudna choinka, drogie prezenty, jednak po prostu jej na to nie stać. Jej chłopak chce spędzić święta skromnie, jednak Kaja nie, znowu się zapożycza choć jej długi są już bardzo duże. Bank upomina się o spłaty rat, a Kaja nie ma pieniędzy i nie ma już gdzie pożyczyć. W Wigilie jej chłopak się wścieka i zostawia ją, a ona zostaje z górą jedzenia którą zamówiła w restauracji. Nie chcąc spędzać go w samotności postanowiła zaprosić na kolację samotną sąsiadkę z bloku, jednak sąsiadka tego wieczoru nie była sama - wrócił jej syn Wojtek. Przychodzą razem do Marty jest miło, jedzenie smaczne a Marta już obmyśla plan jak pożyczyć pieniądze od Wojtka, w końcu wrócił z Anglii. Jednak on nie daje się wciągnąć w jej gierki, a ona zaczyna rozumieć że Wojtek nie jest takim facetem jakich ona szuka, Kaja chce się bawić, i żyć beztrosko, a Wojtek - jest taki stateczny, wyrozumiały, miły i przyjacielski. Choć Kaja czuła się w jego uścisku bezpiecznie i cudownie, nie chce dawać mu nadziei, Wojtek jest załamany, a Kaja wdaje się w romans z szefem z pracy - dyrektorem banku.

Czy Kaja zrozumie w końcu co w życiu jest ważne? Czy odnajdzie swoją drogę i miłość? Co z jej długami? Czy wybierze dobrze? A może nie musi wybierać - chyba zrozumiała.

"(...) łatwo można się zapętlić we własnych smutkach, wiecznie czekać na lepszego męża, dzieci, pracę, wygląd. 

A co, jeśli innego życia nie będzie?

Człowiek obudzi się pewnego dnia, obejrzy za siebie i zobaczy tysiące zmarnowanych szans na małe codzienne szczęście." [2]

Książka bardzo mi się podobała. Może i nie ma wymyślnej fabuły, bo takich książek jest pełno, ale nie tak napisanych. Wspaniale, lekko, z nutką: goryczy, radości, łez, zawziętości, rozczarowań, nadziei, ludzkich uczuć i emocji - taka o ludziach, o naszych codziennych troskach i radościach. Czas około Wigilijny, dodaje uroku, oczekujemy sielskiej atmosfery, jednak ludzka natura jest przewrotna, czasami potrafimy tylko robić sobie przykrości oczekując złotych gór, a wszystko może być na wyciągnięcie ręki, to o czym tak marzymy. Książka przy której zamyślimy się i sami popatrzymy na swoje życie, na siebie samych, daje do myślenia i napawa nadzieją. Piękna i refleksyjna, napisana ładnym językiem a i trochę humoru też tu znajdziemy :) Nie ważne że jest lato, a w książce czas świąteczny i tak będzie się ją Wam świetnie czytać - polecam ją Wam gorąco :)

[1] Krystyna Mirek "Podarunek", wyd. FILIA, 2014, str. 333
[2] tamże str. 356

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Wyzwanie Biblioteczne"

Anna Klejzerowicz - "Medalion z bursztynem"

źródło

TYTUŁ: Medalion z bursztynem
AUTOR: A. Klejzerowicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 320

Podczas sprzątania i porządkowania rzeczy po babci, w starej komodzie Ewa z Andrzejem znajdują schowaną starą kopertę, po otwarciu wydobywają z niej medalion z bursztynem i list do mamy Ewy - Haliny. W nim to babcia Ewy - Maria wyjawia że, Halina jest hrabianką i nazywa się inaczej - w jej żyłach płynie niemiecka krew. Dla obu jest to szok, szukają pozostawionego przez Marię dziennika, by dowiedzieć się jej historii. Ale Halina boi się odkryć prawdy, podchodzi do tego z dystansem, dzieląc się z córką nielicznymi wspomnieniami z dzieciństwa i  tym że była adoptowana, ale ta wiadomość zawsze była jakoś pokrętnie przekazywana. Jednak Ewa chce poznać prawdę o swoich przodkach, wciągają do współpracy dziennikarza, który coś odkrywa - niespodziewanie ginie jadąc do nich, jego śmierć jest dziwna, tak jak przed laty śmierć dziadka Ewy. Pałeczkę w dochodzeniu po zmarłym dziennikarzu przejmuje jego przyjaciel. Od prowadzenia sprawy zaczynają się dziać wokół nich dziwne rzeczy: włamania, kradzieże, pobicia, a nawet morderstwa. Czy to może mieć coś wspólnego z medalionem? Czy ktoś chce ich zastraszyć? Czy komuś może zależeń na tym by prawda nie została odkryta? Komu i dlaczego? Czy przeszłość może być aż taka straszna?

To moje drugie spotkanie z autorką, pierwsze miało miejsce jakiś czas temu, gdy w moje ręce przywędrowała książka "List z powstania", która bardzo mi się podobała, a styl autorki przypadł mi do gustu. Dlatego z przyjemnością sięgnęłam po następną jej książkę i nie zawiodłam się na niej.

Od pierwszych kartek czujemy narastającą zagadkę, tajemnicę skrywaną sprzed lat, która gdy ujrzy światło dzienne może wiele zmienić. Razem z bohaterami przemierzamy korytarze historii by odkryć tajemnicę i poznać przeszłość. Książka o miłości, zagadce, tajemnicy, wrogości, nienawiści, o poznawaniu siebie i nawiązywaniu na nowo relacji matka - córka, starych dziejach. Język prosty, brak zbędnych opisów, akcja dzieje się szybko, nie ma nudy i czyta się szybko, książka wciąga nas w swoja historię od pierwszej do ostatniej kartki - wciąga, jest interesująca. Kryminał z wątkiem historycznym, jeżeli interesuje Was poznanie historii medalionu z bursztynem to zapraszam do lektury.

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Kapitan Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Magdalena Witkiewicz - "Pierwsza na liście"

źródło

TYTUŁ: Pierwsza na liście
AUTOR: M. Witkiewicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2015
STRON: 352

Karola Szafranek, młoda zaledwie osiemnastoletnia dziewczyna, a już tak dorosła na swoje lata. Musi stawić czoła bolesnej rzeczywistości, opiekować się swoją młodszą siostrą, walczyć i mieć nadzieję. Jej mama Patrycja nagle zachorowała, to ostra białaczka szpikowa, teraz większość czasu przebywa w szpitalu, walczy, stara się by jej córki miały w miarę normalne życie, chce pozostawić im po sobie tylko te najlepsze wspomnienia. Patrycja pisze do córek listy, wspomina, radzi, ale gdy choroba uniemożliwia jej pisanie, woli z nimi rozmawiać. Pewnego dnia Karola zaglądając do biurka mamy znajduje kopertę z danymi do jej laptopa, a tam plik z listami.  W jednym z listów znajduje się listę osób do których będą się mogły zwrócić z pomocą. Karola wyrusza na poszukiwania - ojca do Berlina, poznaje Filipa, babcia mieszka już z nimi i im pomaga, widziała się z adwokatem, a na końcu do Warszawy by odszukać Inę - pierwszą na liście. 

Karolina Rybińska - Ina - dziennikarka w Warszawie, samotna i samowystarczalna, nie chce się z nikim wiązać, nie chce kochać, dawniej najlepsza przyjaciółka Patrycji, ich drogi rozeszły się, pozostały urazy i pretensje. Teraz Ina siedzi na kanapie z Karolą, córką Patrycji i słucha jej historii, sama wspominając lata przyjaźni z Patrycją. Wspomina i jednocześnie zaczyna sobie zdawać sprawę jak puste jest jej życie, chce pomóc Karoli i jej siostrze po śmierci Patrycji, nie wie że ona ciągle żyje i walczy, gdy to do niej dociera natychmiast do niej jedzie. Dla Iny nie będzie to tylko zwykły wyjazd do dawnej przyjaciółki, by ponownie się do siebie zbliżyć, będzie to również powrót do bolesnej przeszłości. Ina nagle zdaje sobie sprawę że nie chce być sama, chce mieć do kogo się odezwać i przytulić. Jednak teraz to Patrycja jest najważniejsza, by miała szansę na życie, potrzebny jest przeszczep szpiku. Czy znajdzie się dawca? Czy Patrycja będzie miała szansę na życie? Czy z Iną zdążą wyjaśnić sobie wszelkie zaszłości?

Dla mnie - rewelacyjna książką, tak mocno emocjonalna, że gdy skończyłam ją czytać głowa mnie bolała, a oczy miałam podpuchnięte od płaczu - ale serce mocno urosło przepełnione nadzieją że cuda się zdarzają, że są dobrzy ludzie którzy pomagają bezinteresownie, że będzie dobrze. Cała historia mocno ścisnęła mnie za serce, gdy teraz tak siedzę i próbuję napisać jakie wywarła na mnie wrażenie i co przeżywałam czytając nie umiem nic napisać, choć wszytko we mnie aż krzyczy.

Może dlatego że...

1,5 roku temu mój mąż trafił do szpitala - diagnoza - chłoniak z komórek płaszcza - wszystko mi się zawaliło, chłoniak przecież to nieuleczalna  choroba - śmiertelna, chodziłam jak w transie, mąż w szpitalu chemia za chemią, pewnego dnia doktor powiedział że mąż będzie miał przeszczep szpiku to jedyna szansa na przedłużenie życia, moje myśli w głowie pędziły, skąd dawca? czy się znajdzie? okazało się że w przypadku tego chłoniaka tylko autoprzeszczep wchodzi w grę, nawet nie wiedziałam co to takiego. Mąż  podczas tzw. "mobilizacji" dostał mocną chemię mającą zapewnić remisję choroby, potem zastrzyki które spowodowały "wykipienie" szpiku, a właściwie jego komórek macierzystych, które zostały pobrane i przebadane czy nadają się do autoprzeszczepu, czy są "czyste". Miesiąc później wrócił do szpitala i po kolejnej tygodniowej chemii dostał na jej koniec środek wyniszczający  całkowicie jego szpik, i po dniu odpoczynku miał przeszczep. Codziennie się modlę i dziękuję Bogu za każdy dzień i proszę o następny - o życie w zdrowi, szczęściu i miłości.

Moja dwudziestopięcioletnia chrześnica gdy mój mąż zachorował zgłosiła się do Banku Szpiku, nie od razu, przemyślała dobrze całą sprawę a cała rodzina ją wspierała. Dostałą wiadomość że jest zgodność, czy się zgadza by być dawcą - odpowiedź brzmiała - tak - zaczęła się cała procedura - 10 lutego oddała szpik - znamy wiek, płeć i kraj. Czy uratowała komuś życie? nie wiem - ale na pewno dała nadzieję.

Oczywiście książka to nie tylko sprawa dawców szpiku i przeszczepów, to książka o: przyjaźni, miłości tej szczęśliwej i tej utraconej, żalu, samotności, ale także o szczęściu i nadziei, o małych i dużych radościach, a także smutkach - taka o wszystkim, jak to w życiu bywa. A jakie jest zakończenie - koniecznie musicie przeczytać.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi III"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"


W tym poście wyłączyłam możliwość dodawania komentarzy - Dziękuję.

Anna Klejzerowicz - "List z powstania"

źródło

TYTUŁ: List z powstania
AUTOR: A. Klejzerowicz
WYDAWNICTWO: FILIA
DATA WYDANIA: 2014
STRON: 328

Nasze życie to pociąg, który zaczyna podróż gdy się rodzimy, to na jakich stanie stacjach i jaką drogę wybierze zależy tylko i wyłącznie od nas. Musimy bardzo uważać by na końcowej stacji nie czuć rozczarowania i by pociąg po drodze się nie wykoleił, aby wszystkie wagoniki naszego życia dojechały całe i szczęśliwe. Ale czy na pewno wszystko zależy od nas? Różne wydarzenia i sytuacje mogą zmienić nasze wytyczone tory, czy mogą również naprowadzić pociąg z powrotem na te właściwe?

Marianna od dzieciństwa naznaczona tajemnicą rodzinną, poszukiwaniami swojej ciotki Hanki, która zaginęła w Powstaniu Warszawskim. Nigdy jej nie odnaleziono, ani jej ciała, to nie dawało spokoju jej siostrze Julii (matce Marianny) przez całe życie poszukiwała śladów swojej siostry. Wciągnęła w to swojego męża a z czasem i córkę, mimo trudności dziejowych, czasy po wojnie i komunistyczne kiedy wspominanie o powstańcach i szukanie wszelkich informacji można było przypłacić więzieniem a nawet życiem.  Hanka zawładnęła całym życiem Marianny i jej rodziny, dla Julii stało się obsesją odnalezienie jej lub jakichkolwiek wiadomości o niej, nie przeszkodziła jej w tym nawet śmierć męża, która była mocno podejrzana, rewizje mieszkania, oraz głuche telefony - ktoś starał się ich nastraszyć i odsunąć od poszukiwań. Marianna i Julia zostały same, mocno je to do siebie zbliżyło i Marianna wciągnęła się w poszukiwania Hanki. Zmiany ustrojowe umożliwiły im kontakty z powstańcami rozrzuconymi po całym świecie, ale i w nowej Polsce miały poważne kłopoty. Pewnego dnia odezwał się do nich powstaniec z Anglii - Rob Duncan, który pamiętał Hankę, który dał im nadzieję na jej odnalezienie. Po śmierci Julii Marianna wpadła w depresję, tajemnica rodzinna zaczęła jej ciążyć i ciągnąć na dno. Pociąg Marianny zaczął się wykolejać.

"Tak jakby wypełniała testament matki. To było jak narkotyk: bez niego całkiem

 zatraciłaby sens istnienia. Tak  długo tym żyła z tym piętnem. Zadaniem. Misją.

Dopóki nie będzie wiadomo, co wydarzyło się pięćdziesiąt lat temu,

 będzie dalej szukać, dociekać, szperać. Nie może zrezygnować." [1]

Czy Marianna poradzi sobie z życiem? Czy będzie umiała odnaleźć swoje szczęście? Czy rozwiązanie tajemnicy rodzinnej tkwiącej w morkach historii przyniesie Mariannie ukojenie? Czy poznanie prawdy uwolni ją od koszmarów? Może niewiedza jest lepsza? Czy Marianna odnajdzie swoje tory życiowe? Czy znajdzie się ktoś kto jej pomoże?

To moje pierwsze spotkanie z autorką i mam nadzieję że nie będzie ostatnie. Autorka zabrała mnie w pasjonującą podróż do przeszłości, razem poszukiwałyśmy odpowiedzi na pytania, poszukiwałyśmy Hanki. Bardzo podobało mi się że tu miałyśmy fabułę teraźniejszą (od Powstania Warszawskiego do czasów współczesnych), a z drugiej strony pamiętnik Marianny w którym opisywała wydarzenia w tym samym czasie ale swoimi oczami. Poznajemy dwie kobiety i ich historie życia, to czemu się poświęciły, zapominając o normalności. Wspaniałe połączenie kryminału z wątkiem historycznym i miłosnym, o zaskakującym zakończeniu. Książka którą gdy zaczniecie czytać nie będziecie mogli się oderwać, gorąco wam ją polecam, jeżeli lubicie okrywanie tajemnic to jest to książka dla was - musicie ją przeczytać.

Moja ocena: 6/6

[1] Anna Klejzerowicz "List z powstania" Wydawnictwo FILIA, 2014, str. 156

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Pod hasłem"

"Kapitan  Żbik i Skandynawia"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Europa da się lubić"

"Klucznik"