Robert James Waller - "Co się wydarzyło w Madison County"

źródło

TYTUŁ: Co się wydarzyło w Madison County
AUTOR: R. J. Waller
WYDAWNICTWO: Albatros
DATA WYDANIA: 2003
STRON: 160

On - Robert Kincaid, jego skronie przyprószyła już siwizna, fotograf - wolny strzelec, najczęściej dla "National Geographic", nie lubi przywiązywać się do miejsc, jego domem jest droga i ciągłe podróże, jest jak wiatr - ciągle w ruchu. Ma w sobie siłę zwierzęcą, mimo lat jest ciągle wysportowany i ma silną sylwetkę, ma starego pikapa którego nazywa Harrym oraz stary wysłużony sprzęt fotograficzny i gitarę - to jego cały dobytek.

Ona - Francesca Johnson, włoszka, zamieszkała w Ameryce po wyjściu za mąż, ma dwójkę dzieci, mieszka na farmie. Za młodu miała głowę pełną szalonych marzeń, po wyjściu za mąż i zamieszkaniu na farmie, schowała swoja marzenia i pragnienie głęboko w głowie i sercu, postawiła na stabilizację. Ale jej serce ciągle chce się wyrwać, a ona chce marzyc i zakosztować czegoś innego, trochę romantyzmu, ale nie tu i nie teraz, nie z mężem na farmie - przyzwyczaiła się do swojego życia, zaakceptowała je takim jakim jest.

Madison County, to tu wybrał się Robert by zrobić zdjęcia krytym mostom - zlecenie dla NG, spokojna mieścina w Iowa, czas płynie tu inaczej. To tu on spotka ją, chciał tylko zapytać o drogę, zapytał i przepadł, tak jak ona, zeszła z werandy do podjeżdżającego samochodu - rozkoszowała się wolnym bo mąż i dzieci wyjechali na targi, gdy on wysiadł, ona wiedziała, że coś się wydarzy. Wspólna kolacja pachnąca spokojem, ciche rozmowy, spojrzenia, oboje wiedzieli, ale nie spieszyli się, i nagle to wybuchło - namiętność, miłość, nocne rozmowy, poranne spacery po rosie, nieprzespane noce, czas się zatrzymał, z dwóch osób powstała jedna idealna, wypełniająca się swoją doskonałością i miłością.  Romans dwojga ludzi tak odmiennych a jednak są dla siebie stworzeni. Mają dla siebie tylko tydzień, a co potem? Czy Francesca wyjedzie z Robertem? Czy będą wieść wspólne życie? Czy jednak ich drogi się rozejdą? A co z miłością? taką co zdarza się raz na milion, gdzie oboje nie mogą bez siebie oddychać, gdzie czas bez drugiej połówki jest stracony. Czy jednak Francesca zostanie z mężem i dziećmi? Co stanie się z ich miłością?

Cienka, zaledwie 160 stron, ale tak mocnych, tak żarliwych i namiętnych stron już dawno nie czytałam i zaznaczam że nie chodzi tu o miłość fizyczną. Tylko o tę kiedy patrzymy na drugą osobę, a po plecach przebiega nam dreszcz, o tę kiedy czujesz kiedy na Ciebie patrzy, kiedy popijanie wina jest jak muzyka bo jesteście we dwoje, lekkie muśnięcie, wiatr we włosach, pot na koszuli, kurz, sposób parzenia kawy, krojenia warzyw, picia - to wszystko co kochamy w drugiej osobie. 

Ale wróćmy do książki, dwoje ludzi, mają już swoje lata, przypadkowe spotkanie odmienia ich życie, romans w który się uwikłali nie musi się skończyć, ale oni wiedzą że muszą postąpić inaczej. Książka napisana językiem poetyckim, spokojnie poznajemy historię ich miłości, romansu i decyzji przez nich podjętych, ich myśli i pragnień. 

Całość można przeczytać w jeden wieczór, ale ja czytałam przez dwa, delektując się słowami i historią którą mi przedstawiły, piękną i wzruszającą. Czy to fikcja? a może jednak gdzieś taka historia się zdarzyła - jak myślicie?

Czy ją wam polecam - tak, to książka którą powinien przeczytać każdy. Ja zbierałam się do niej długo i w końcu przyszedł na nią czas, myślę że musiała przeczekać swoje, by przeczytanie jej sprawiło mi tak ogromną radość a historia mnie wzruszyła.

Kadr z filmu "Co się wydarzyło
w Madison County" 1995 (źródło)

W 1995 roku powieść została zekranizowana przez Clinta Eastwooda, gdzie główne role zagrali Meryl Streep i Clint Eastwood.
Powiem Wam że nie oglądałam filmu, ale miałam na niego zawsze ochotę i mówiłam że kiedyś oglądnę. Teraz po lekturze książki chyba jednak się nie skuszę na film, boję się że całe wyobrażenie dwojga ludzi i ich miłości, które po przeczytaniu książki w mojej głowie się wyklarowały, ich twarze, miejsca, dotyk, po oglądnięciu filmu może prysnąć jak bańka. Może film nie spełni moich oczekiwań i się zawiodę, a książka już nie będzie wtedy taka magiczna.
A może jednak warto? Oglądaliście film? Czytaliście książkę? Oglądać czy nie? Może doradzicie :)

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Klucznik"

Susan May Warren - "Długo i szczęśliwie"

źródło

TYTUŁ: Długo i szczęśliwie
AUTOR: S.M. Warren
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 348

Mona Reynolds jest na drodze do spełnienia swoich marzeń - Księgarnia i Kawiarnia "Próg Nieba". Zakupiła stary wiktoriański dom z XIX wieku w miasteczku Deep Haven, nad morzem i tu chce aby jej marzenia się ziściły, marzyła o swoim własnym kącie właśnie tutaj w Deep Haven. Niestety dom wymaga wielu remontów, a czas leci, otwarcie ma nastąpić za sześć tygodni. Za namową przyjaciółki najmuje do pomocy złotą rączkę - Joego, który zna się na rzeczy i od razu zabiera się za robotę. 

Mona skrywa swoje wnętrze, nie lubi mówić o tym co było, skrywa swoje cierpienie i uważa że nie zasłużyła na uwagę Boga, boi się do swojego serca wpuścić miłość. Joe jako najęty robotnik bardzo angażuje się w realizację marzeń Mony, chce jej pomóc bo jego serce na jej widok trzepocze jak ptak uwięziony w klatce. Joe też ma swoje tajemnice, chce uchodzić za włóczęgę, ale tęskni za domem  i rodziną, on również boi się otworzyć przed Moną, boi się stabilizacji. Jednocześnie wie że to Bóg zesłał go Monie by pomógł jej w realizacji jej marzeń, i być może odnalazł siebie i swoje miejsce. Oboje zaczynają czuć że coś zaczyna się między nimi dziać, ich spojrzenia, dotyk, coś iskrzy. W ich wzajemne relacje wdziera się brak zaufania i podejrzenia, ktoś sabotuje marzenia Mony, dziwne wypadki mogą doprowadzić do zniweczenia marzeń Mony. 

Kto chce sabotować marzenia Mony? Czy Mona upora się z przeszłością? Czu Joe odnajdzie swoje miejsce? Czy Mona i Joe otworzą swoje serca? Czy marzenia się spełnią?

Wiecie, że lubię poczytać książki które są przewidywalne, miłość która się rodzi, mimo że wiemy co będzie się działo ale chcemy poczytać jak dochodzi do całego happy endu. I tak było w przypadku tej książki, już od początku przypuszczamy jakie będzie zakończenie i nie mam nic przeciwko temu, bo takie książki też są potrzebne, a ja lubię je czasami poczytać.  Ale... no właśnie ale, nasza bohaterka przeprowadza się do miasteczka Deep Haven, myślałam, że to takie miasteczko gdzie wszyscy się znają, panuje rodzinna i bliska atmosfera, można liczyć na pomoc, mieszkańcy ciekawi a i znajdzie się jakaś kolorowa postać - miasteczko gdzie chcemy wrócić i ponownie spotkać się z jego mieszkańcami i poczuć panująca tam atmosferę. Niestety, ale nie poznałam miasteczka, cała fabuła kręci się tylko wokół Kawiarni, Mony i Joea, nie poznajemy żadnych mieszkańców (no poza jednym który okazał się szują), nie mam ochoty na powrót do tego miasteczka. Natomiast uczucie rodzące się miedzy bohaterami, no fajnie - tajemnice, iskrzenie, zauroczenie - ale było nudnie, i nie sugeruję się tym że nie było scen miłosnych czy pocałunków, a oboje jako osoby wierzące dużo wspominali o Bogu (to akurat jak dla mnie plus książki że autorka otwarcie przedstawiła swoich bohaterów jako osoby wierzące ze swoimi wartościami). Przecież nie w jednej książce nie ma miłosnych scen czy pocałunków a jednak wiemy o co chodzi i czytamy z zapartym tchem, w tym przypadku tak nie było. Plusy książki, czyta się szybko, język prosty, okładka która bardzo mi się podobała i z przyjemnością siadłabym na takiej werandzie z filiżanką herbaty i książką. Myślałam że spotkam miasteczko gdzie chciałabym powrócić, niestety ale do Deep Haven nie powrócę. To czy ją będziecie chcieć przeczytać, to już będzie zależeć od Was.

Moja ocena: 3/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Nora Roberts - "Jedyna i wspaniała"

źródło

TYTUŁ: Jedyna i wspaniała
SERIA: Boonsboro t.3
AUTOR: N. Roberts
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 384

"Jedyna i wspaniała" to trzeci tom z serii o mieście Boonsboro i braciach Montgomory. Dwa poprzednie tomy "Teraz i na zawsze" (kilka słów o książce TUTAJ) i "Ostatni narzeczony" (kilka słów o książce TUTAJ) po prostu pochłonęłam, teraz przede mną ostatni tom z serii, mimo że po poprzednich częściach wiemy czego możemy się spodziewać, ale jest kilka wątków których nie można przewidzieć jak się będą rozwijać - jak choćby tajemnicza "postać" Lizzy i poszukiwania Billego :)

Jeden z pokoi w Hotelu Boonsboro
źródło

W dwóch poprzednich postach pokazałam Wam Hotel Boonsboro, bo jak się okazało takowy istnieje, a jego właścicielką jest nie kto inny jak sama Nora Roberts. Piękny hotel i pokoje których nazwy nawiązują do romantycznych par w literaturze możecie pooglądać TUTAJ - to oficjalna strona Hotelu. Jeżeli będziecie mieć niedosyt, to zachęcam do zaglądnięcia TUTAJ - tutaj znajdziecie zdjęcia Hotelu wykonane przez gości odwiedzających Hotel Boonsboro.


A teraz wracajmy do książki...

Trzech braci Montgomery, dwóch już zajętych, został ostatni - Ryder. Ale jak on sam twierdzi ktoś musi z barci zostać wolny by panny o nich nie zapomniały :) Opryskliwy, silny, wysportowany, małomówny, to on w firmie Braci M odwala ciężką fizyczną pracę, zresztą cała trójka to robi, ale Beckett zajmuje się jeszcze projektowaniem, a Owen całą papierkową robotą, a on Ryder wie jak co zburzyć i postawić.

Hope menadżerka Hotelu Boonsboro - przyjechała tu z Waszyngtonu, po tym jak jej chłopak okazał się zwykłą szują. Wykorzystał ją - ona prowadziła jego Hotel, umawiali się, planowali przyszłość gdy pewnego wieczoru powiedział jej że się żeni z inną. Hope poczuła się się upokorzona - wymówiła pracę i się wyprowadziła do... Boonsboro. Tu ma dwie najlepsze przyjaciółki, które są w związkach z dwoma braćmi M. Lecz były nie dał o sobie zapomnieć, pojawił się z dwuznaczna propozycją, a potem zawitała do Hope jeszcze jego żona z którą miał bardzo ostrą utarczkę słowną. Były łzy.

Ryder i Hope od początku swojej znajomości nie traktują się dobrze, ani jedno ani drugie nie potrafią ze sobą porozmawiać. Jednak pewnego dnia coś ich zaczyna do siebie przeciągać ( a w tym ma też swój udział Lizzy), zaczynają ze sobą rozmawiać -tak normalnie i postanawiają postawić na sex - żaden związek tylko sex. Z czasem odkrywają że zaczyna ich łączyć coraz więcej, oboje tego pragną ale się boją.

Czy Hope poradzi sobie z byłym chłopakiem i jego żoną? Co na to Ryder? Czy to co zaczyna łączyć Hope i Rydera to coś poważnego? Czy odważą się na poważne kroki? - przecież tak bardzo się różnią.

Wszyscy z klanu M. oraz trzy przyjaciółki poszukują Billego dla Lizzy, ona na niego wciąż czeka. To właśnie Ryder najbardziej pomoże - nawet jeżeli jest to wbrew jego woli - Billy wybrał jego. Czy oboje odnajdą się po latach?

Wspaniałe zwieńczenie całej trylogii o Boonsboro. Jak wspomniałam wcześniej można było przypuszczać co się będzie działo, jednak tu autorka postawiła na pokazanie wspaniałych relacji rodzinnych, przyjaźni i wspomnień. Do tego całe przekomarzanie się i dogadywanie, obrażanie i dąsanie między Hope i Ryderem było zabawne. Język prosty, dużo dialogów - i zabawnych i poważnych, szybka akcja, no i historia Lizzy - to idealne połączenie na rewelacyjną książkę. To nic że książka jest przewidywalna, skoro czyta się ją bardzo dobrze i o to chodzi :) Idealna książka, jak i cała seria na lato, wiecie tak po jej przeczytaniu, jak i dwóch poprzednich zrobiło mi się tak fajnie i miło :) Żałuję  że to już koniec historii o Hotelu, braciach M. i trzech przyjaciółkach. Jeżeli macie ochotę na banalną, ale jednocześnie wciągającą historie o miłości, rodzinie i .... (a nie powiem - chodzi o Lizzy) to jest to idealna seria dla Was - gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

Seria Boonsboro:

1. Teraz i na zawsze
2. Ostatni narzeczony
3. Jedyna i wspaniała

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

"Klucznik"

Nora Roberts - "Ostatni narzeczony"

źródło

TYTUŁ: Ostatni narzeczony
SERIA: Boonsboro t.2
AUTOR: N. Roberts
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 400

Moje pierwsze spotkanie z Norą Roberts miało miejsce ponad rok temu, wtedy to po raz pierwszy sięgnęłam po jej książkę, a była to pierwsza część trylogii o mieście Boonsbore "Teraz i na zawsze" (kilka słów o książce TUTAJ). Książka mnie porwała i zachwyciła, co prawda była przewidywalna ale było to przyjemne. Po skoczeniu lektury wiedziałam że będę chciała przeczytać następne książki z tej serii i ... mam drugą :) czy ta też jak pierwsza będzie mi się podobać? - zobaczymy :)

Owen Montgomery - to on jest mózgiem planowania wszystkich przedsięwzięć braci. Według niego wszystko trzeba zaplanować w najdrobniejszych szczegółach, lubi mieć porządek i ład. Jednak w jego życie wkrada się coś nieplanowanego, nieprzemyślanego to ... Avery. Owen zaczyna na nią patrzeć inaczej niż tylko na przyjaciółkę którą zna od dzieciństwa.  W końcu ona oświadczyłąm mu się gdy miała pięć lat, był jej pierwszym narzeczonym, a on dał jej różowy pierścionek z automatu z gumami do żucia :) 

Avery - to dziewczyna której jest wszędzie pełno, w jej mieszkaniu ciągle piętrzą się nie rozpakowane pudła, choć już dawno się do niego przeprowadziła. Nie planuje jak Owen - idzie za głosem serca, działa pod wpływem impulsu, ale nie zawsze taka jest - prowadzi pizzerie i tam wszystko chodzi jak w zegarku, a w jej głowie rodzi się następny plan - elegancka restauracja z barem. Avery przytłoczona jest przeszłością - matka zostawiła ją z ojcem i odeszła z innym, nie umie do końca sobie z tym poradzić, w sobie szuka winy. Jednak przeszłość do niej zapuka, czy Avery będzie umiała sobie poradzić z wizytą matki?

Mimo że Owen i Avery znali się od dzieciństwa, teraz zaczynają swoją drogę wspólnie, czeka ich wiele wyzwań i kompromisów. Czy jednak Avery pokona swoją przeszłość? Czy nie będzie się bać, kiedy przyjdzie czas by powiedzieć "tak"? 

Hotel jest ukończony, będzie wielkie otwarcie, a w nim pierwszy ślub - Clare i Becketta, którzy po powrocie z podróży poślubnej razem z dziećmi wprowadzą się do nowego domu. Mama braci Montgomery - Justine już planuje nowe projekty w które zaangażuje rodzinę. A co z Lizzy? Ona pomogła uratować Clare i pchnęła Avery w objęcia Owena, dlaczego "mieszka" w hotelu? Czy na kogoś czeka? Kim jest Lizzy?

No i podobała mi się :) Podobnie jak w przypadku pierwszej części już od początku wiadomo mniej więcej jak potoczą się losy naszych głównych bohaterów. Ale ta wiedza w ogóle nie przeszkadza w zagłębieniu się w tą niesamowitą historię trzech braci i trzech przyjaciółek, bo obok klasycznego i słodkiego romansu, mamy pokazane wspaniałe więzi rodzinne i przyjaźń. Pikanterii książce dodaje "osoba" Lizzy - kim ona jest? a tego wam nie powiem - kto czytał wie, a kto nie to nie będę ujawniała tej tajemnicy :) Również po raz kolejny z przyjemnością czytałam wspaniałe opisy remontowanego hotelu, o jego wykańczaniu i dekorowania pokoi hotelowych których nazwy nawiązują do romantycznych par w literaturze. Wiem może i było przwidywalnie i sielankowo ale czytało się wspaniale :) już rozglądam się za ostatnią częścią. A was jak najbardziej zachęcam do sięgnięcia po tę serię Nory Roberts, jej fanów pewnie nie trzeba namawiać a dla tych co się wahają powiem krótko - to bardzo dobra seria by rozpocząć swoją przygodę  z Norą Roberts.

Moja ocena: 5/6

Nora Roberts na ganku Hotelu Boonsboro (źródło)

Jeszcze wspomnę że przy opinii o pierwszym tomie z serii o Boonsboro przedstawiłam wam pewną ciekawostkę -  że jest prawdziwy Hotel Boonsboro i księgarnia i pizzeria :) Właścicielką hotelu jest nikt inny jak sama Nora Roberts - stąd takie cudne opisy tego hotelu i miasteczka. Jeżeli chcielibyście obejrzeć hotel i te piękne pokoje, tak fantastycznie przez autorkę opisywane to zapraszam was na stronę hotelu - TUTAJ

Od lewej: księgarnia - hotel - pizzeria (źródło)

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Czytamy literaturę amerykańską"

"Pod hasłem"

"Wyzwanie Biblioteczne"

"Historia z TRUPEM"

Nora Roberts - "Teraz i na zawsze"

źródło

TYTUŁ: Teraz i na zawsze

SERIA: Boonsboro tom.I

AUTOR: Nora Roberts

WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka

STRON: 400

Stary hotel w Boonsboro w stanie Maryland przetrwał czasy wojny i pokoju, krążyły nawet plotki, że jest nawiedzony. Teraz dzięki braciom Montgomery i ich ekscentrycznej matce przechodzi generalny remont.

Życie towarzyskie Becketta, rodzinnego architekta, polega głównie na rozmowach o interesach przy pizzy i piwie. Jednak oprócz renowacji hotelu ma na oku jeszcze jeden projekt, związany z dziewczyną, którą pragnie pocałować, odkąd skończył piętnaście lat.

Clare Brewster, samotna matka trzech chłopców i właścicielka księgarni, jest zbyt zajęta, by romansować. Jest jednak wyraźnie zafascynowana przemianą starego hotelu, chciałaby się przyjrzeć z bliska budynkowi ... i mężczyźnie, który za tą przemianą stoi. Uroczyste otwarcie zbliża się wielkimi krokami, a Beckket z radością posłuży Clare za przewodnika. To nie są ich pierwsze randki, jednak te skradzione chwile stają się początkiem czegoś nowego - i otwierają drzwi do fascynującej przygody, kryjącej się w tym, co nadejdzie potem ... (źródło opisu - okładka książki)

Tak, tak dobrze widzicie, moje pierwsze spotkanie z Norą Roberts. Naczytałam się wiele opinii na temat jej książek, w większości były bardzo pozytywne i zachęcające, więc i sama postanowiłam sięgnąć po  jedną z książek autorki i  przekonać się jakie są ... w moje ręce wpadła pierwsza część trylogii o mieście Boonsboro ... czy będę chciała przeczytać następne części? ... zobaczymy ...

Boonsboro to małe miasteczko w stanie Maryland, gdzie lokalna społeczność bardzo dobrze się zna, to tu w centrum miasta stoi stary hotel, gdzie trzej bracia Beckett, Owen i Ryder Montgomery wraz z matką postanowili go odrestaurować, przywrócić jego świetność ... z okien hotelu widać pizzerię Vesta, gdzie właścicielką jest Avery, najlepsza przyjaciółka Clare, która prowadzi księgarnię tuż obok ... dziewczyny mają jeszcze jedną przyjaciółkę  Hope, którą namawiają na przyjazd do Boonsboro, a że bracia właśnie szukają menadżera hotelu, którym z zawodu jest Hope, sprawa zostaje przypieczętowana, Hope się przeprowadza.
Bracia pracują w pocie czoła przywracając blask hotelowi, jednak Beckett wodzi wzrokiem za Clare, zna jej sytuację, jest wdową po żołnierzu z trójką przeuroczych synów ... małe spotkania ... ukradkowe spojrzenia ... niezobowiązująca rozmowa ... uśmiechy ... szybsze bicie serca ... muśnięcie rąk ... tak, tak i Beckett i Clare wiedzą, coś się zaczyna, ale czy to coś poważnego? ... pierwsza randka ... kolacje ... zabawy Becketta z chłopcami ... tak ... to miłość. A w tym wszystkim bracia i przyjaciółki, przekomarzania i rady ... ale, ale jest jeszcze ktoś, Beckett mówi do niej Lizzy, mieszka w hotelu ... Clare boi się jej zaakceptować ale to ona uratuje Clare życie ... powiadomi Becketta o niebezpieczeństwie.
Kim jest Lizzy? ... przed kim Clare muszą uratować? ... czy Beckett i Clare z chłopcami stworzą szczęśliwą rodzinę?

Jak wypadło moje pierwsze spotkanie z Norą Roberts? ... książka podobała mi się:) ... co prawda już po około czterech rozdziałach można było się domyśleć zakończenia, a po skończeniu książki, moje myśli krążyły wokół tego o czym będą następne części trylogii ... bo tego też można już się domyśleć. Mimo przewidywalnego schematu, bardzo dobrze książkę się czyta, oprócz wątku miłosnego, mamy też zły charakter i ... Lizzy (ale kim ona jest nie powiem Wam, tego musicie dowiedzieć się sami:) ), do tego bardzo podobały mi się opisy remontowanego hotelu i nazwy pokoi nawiązujące do romantycznych par w literaturze. Może było i sielankowo i idyllicznie ... czy to mój nastrój sprawił, czy tez pogoda że książka podobała mi się ... taki umilacz wieczoru. Na pewno będę chciała przeczytać pozostałe dwie części z trylogii o Boonsboro ... a inne książki pani Roberts? ... zobaczymy, myślę że od czasu do czasu sięgnę po inne książki autorki.

Moja ocena: 5/6

Jako ciekawostkę powiem Wam że hotel Boonsboro naprawdę istnieje, a niedaleko jest pizzeria i księgarnia.  Przeszukując czeluści internetu dowiedziałam się że właścicielką hotelu jest nikt inny jak ... Nora Roberts z mężem, hotel był już prawie ukończony kiedy to w 2008 roku, strawił go ogień i musiał zostać odbudowany od początku, a zarówno księgarnia jak i pizzeria jest też w posiadaniu rodziny ... jednym słowem możemy w trylogii Boonsboro, poczytać o miejscach bliskich autorce, może dlatego opisy hotelu są tak prawdziwe i pokazują jego piekno. (więcej zdjęć hotelu możecie oglądnąć TUTAJ)

Od lewej: księgarnia - hotel - pizzeria (źródło zdjęcia)

Ganek przed hotelem Inn BoonsBoro (źródło zdjęcia)

Emma Tennant - "Pemberley"

źródło

TYTUŁ: Pemberley

AUTOR: E. Tennant

WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka

STRON: 212

DATA WYDANIA: 1997

 Jest to kontynuacja najpopularniejszej powieści Jane Austen pt. "Duma i uprzedzenie". Elżbieta, najstarsza z pięciu córek  owdowiałej pani Bennet, niezmordowanej w pomysłach na wydanie ich za mąż, poślubia zamożnego właściciela majątku i zostaje panią na Pemberley. Wydaje się, że nic nie może zmącić szczęścia młodej pary, a jednak związek ten napotyka wiele przeszkód. Podobnie jak w powieści Jane Austin, poznajemy szereg znakomicie zaobserwowanych postaci, w których żyje bohaterka, a których postępowanie jest odbiciem obowiązujących w nim konwenansów. (źródło opisu)

Tak, jak już wicie z notki to dalsze dzieje naszych bohaterów z książki Duma i uprzedzenie. Książkę dostałam w pakiecie razem z pierwowzorem. Wiadomo, jak książka mi się podobała to chcę przeczytać dalsze losy bohaterów. Niestety, ale autorka nie sprostała zadaniu ...

Elżbieta została Panią na włościach, razem z mężem tworzą bardzo udane małżeństwo i dość nowoczesne jak na tamte czasy (maja wspólną sypialnię). Niestety nie mają jak na razie dzieci, odwiedzają się ze swoją siostrą, Jane która to już ma swoją gromadkę i następne w drodze. Zima, zbliżają się święta, wszyscy zjeżdżają do Pemberley, wraz z nieproszonymi gości których to zaprosiła pani Bennet. Wiele nieporozumień, trochę niedomówień, złości ... zima zasypała drogi więc wszyscy muszą spędzić święta razem. Jane choruje, Elżbieta się martwi brakiem dziedzica, pan Darcy się boczy ... i są dobre nowiny.

Jak napisałam wcześniej uważam że autorka nie sprostała zadaniu przekazania nam dalszych losów bohaterów Dumy i uprzedzenie. Postacie naprawdę nie mają nic wspólnego z pierwowzorami, są płytkie i zniknęła z nich taka ich zdolność - jak pani Bennet zmanierowane wypowiedzi, Elżbieta złagodniała, martwiła się brakiem dziedzica, zniknęło jej własne zdanie, podporządkowała się panującym regułom. Ogólnie brak werwy, a do tego gdy akcja w miarę zaczynała być ciekawa i coś zaczynało się dziać ... książka się skończyła. Osobiście byłabym ciekawa co dalej się wydarzy.

Moja ocena: 3/6

Jane Austen - "Duma i uprzedzenie"

źródło

TYTUŁ: Duma i uprzedzenie

AUTOR: J. Austen

WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka

STRON: 396

DATA WYDANIA: 1999  

Na początku zeszłego stulecia niezbyt zamożny ojciec pięciu córek nader często musiał zadawać sobie pytanie: kiedyż to w sąsiedztwie pojawi się jakiś odpowiedni kawaler? A kiedy już się pojawił, następowały dalsze perypetie, które Jane Austen z upodobaniem opisywała. "Duma i uprzedzenie" uważana jest za arcydzieło w dorobku tej angielskiej pisarki, głównie dzięki zabawnym, zgoła dickensowskim opisom postaci głupich i niesympatycznych. Znajdujemy tu także melancholijną refleksję nad władzą pieniądza i znaczeniem pozycji społecznej, decydujących o życiu młodej panny; a przede wszystkim znakomity, powściągliwy styl, doskonale oddający harmonię opisywanego świata... (źródło opisu)

Tak, tak, wiem ... Duma i uprzedzenie to klasyka romansu historycznego, a jak może już zdołaliście się zorientować, to ja za bardzo nie przepadam za tym gatunkiem, po prostu nie czuje klimatu ... a tu taka klasyka :) Pierwszy raz zetknęłam się z książka gdy leżałam w łóżku i nie miałam możliwości zdobycia nic innego - więc zaczęłam czytać ... czytać ... i pochłonęłam książkę. Byłam nią oczarowana (i nadal jestem), pożyczyłam wtedy inne książki tego gatunku i niestety już nie przypadły mi do gustu, zniechęciłam się. Ale powiem Wam że ostatnio na blogach poczytałam kilka ciekawych recenzji romansów historycznych i coraz bardziej myślę o wypożyczeniu jakiegoś :)

Myślę że nie ma co rozpisywać się o całej fabule, powiem krótko, książka o miłości, takiej prawdziwej miłości ludzi z różnych sfer społecznych. Jednocześnie pokazuje nam że nawet w XIX wiecznej Anglii kobiety chciały czegoś więcej, chciały mieć własne zdanie i podejmować własne decyzje. A duma, tak duma mogła zniszczyć tę prawdziwą miłość. Cała powieść jest zabawna, pokazuje różnorodność postaci, autorka bardzo obrazowo przybliża nam świat wyższych sfer, zabawy, polowania, zwyczaje i tradycje. Język jest prosty i przystępny. Czy ją polecam - tak, to klasyka którą każdy powinien przeczytać.

Moja ocena: 6/6

******

Jeszcze taka moja mała dygresja, od kiedy oglądnęłam serial BBC z 1995 roku Duma i uprzedzenie (uwielbiam ten serial), gdzie uważam całą obsadę aktorską idealnie dobraną do swoich ról - po prostu majstersztyk gry aktorskiej, a rolę Pana Darcy zagrał Colin Firth, to ilekroć czytam książkę to w mojej wyobraźni jawią się aktorzy i ich twarze, gesty, uśmiechy :) A Pan Darcy ... :) 

Czy Wy tez tak czasami macie?

Eric-Emmanuel Schmitt - "Tektonika uczuć"

źródło

TYTUŁ: Tektonika uczuć

AUTOR: E-E Schmitt

WYDAWNICTWO: Znak

STRON: 142

DATA WYDANIA: 2008

 Richard i Diane są w sobie szaleńczo zakochani i wkrótce zamierzają się pobrać. Chociaż... może nie tak szaleńczo, jak się wydaje. A z tym ślubem to też nic pewnego...
Tak naprawdę, to myślą o rozstaniu. Czego oni właściwie chcą?
Błyskotliwy dramat Schmitta, pełen ciągłego napięcia między dwojgiem bohaterów, to laboratoryjna analiza mechanizmów manipulacji. Wśród intryg i podchodów, aluzji i podtekstów Schmitt kolejny raz pokazuje, że najsilniejszych uczuć nie można od siebie odróżnić i wszyscy nosimy maski. Bo miłość to nieustająca gra. (źródło opisu)

To nie było moje pierwsze spotkanie z autorem, pierwsze było około dwa lata temu, gdy w moje ręce wpadła książeczka "Oskar i Pani Róża", od tamtej pory staram się co jakiś czas, coś przeczytać Pana Schmitta, bo lubię jego książki, jego podejście do tematu i to w jaki sposób opowiada historie.

Eric-Emmanuel Schmitt to francuski dramaturg i eseista. Już w wieku jedenastu lat, napisała swoją pierwszą powieść, a na świecie jest znany głównie jako twórca teatralny. Jego książki tłumaczone są na 40 języków,a sztuki teatralne wystawiane w ponad 50 krajach. Choć jest autorem znanym, a jego książki bardzo popularne, sam ciągle pozostaje tajemniczą postacią. Zarówno "Oskar i Pani Róża" jak i "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" są moimi ulubionymi książkami autora.

Diane i Richard to główni bohaterowie książki, zakochani w sobie, tęskniący, nie mogą się obejść bez siebie. Diane myśli że uczucie Richarda wygasa, wiec sama zaczyna rozmowę w której to opowiada o zmianach jakie w niej zaszły, Rochard myśli że uczucia Diane wypaliły się ... ciągle ma nadzieję, ale Diane pcha go w ramiona innej kobiety ... wynajętej przez nią prostytutki, w której to On zakochuje się.  Diane chce go ośmieszyć i poniżyć w oczach innych, robi to bo go kocha ... chce zemsty za to że on jej już nie kocha. Ale czy na pewno? ... jedna rozmowa, zła rozmowa, nieszczera rozmowa powoduje całą lawinę sytuacji, których można było uniknąć. Jedno słowo ... kocham Cię ... mogło zmienić tak wiele. Gdy do Diane dociera co się stało, jest już za późno.

 "Tektonika uczuć" opowiada o miłości, takiej prawdziwej, a jednocześnie mściwej. Kocham Cię, ale cię zniszczę, ośmieszę i wdepczę bo Ty mnie nie kochasz. Autor pokazuje nam jak cienka może być linia między miłością, a nienawiścią. A jaka jest prawda  - szczera rozmowa, może tak wiele zmienić i dać.

W książce mamy nietypowy schemat, jakbyśmy czytali scenariusz, co mówią dane osoby, jaki mają wyraz twarzy, czytając w głowie układała mi się historia wprost na deskach teatru. Świetnie skrojona cała historia, dialogi ciekawe, lekki humor i uczucia, których każdy z nas potrzebuje, a jednocześnie mało opisów miejsc i zdarzeń. W tej książce dialog to podstawa. Bardzo dobrze mi się ją czytało - polecam.

Moja ocena: 5/6

Maja Wolny - "Dom tysiąca nocy"

źródło

TYTUŁ: Dom tysiąca nocy

AUTOR: M. Wolny

WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka

STRON: 200

DATA WYDANIA: 2010

Malwina, niebanalna matka Polka, przyjeżdża do Włoch, by podjąć pracę jako pomoc domowa. Ma nadzieję, że zmiana otoczenia pomoże jej uporać się z tragedią, której niedawno doświadczyła. Jej nowym domem staje się willa należąca do Carli Russo – dojrzałej kobiety, niegdyś bezkompromisowej rewolucjonistki. Talent literacki i wyobraźnia wnuka Carli – Brunona, skłaniają obie bohaterki do tego, by zmierzyły się z trudną przeszłością. 
„Dom tysiąca nocy” to historia miłości, nienawiści i bólu po doznanej stracie. W śródziemnomorskiej scenerii malowniczego Sorrento ożywają tłumione uczucia, a słońce skutecznie leczy rany z przeszłości, przywracając bohaterom wiarę w piękno i bogactwo życia.  (źródło opisu)

Powiem szczerze że gdy sięgałam po książki na bibliotecznej półce, nagle mój wzrok padł na niepozorną, małą książeczkę, gdy wyjęłam ją z półki - okładka mnie urzekła. Notka brzmiała zachęcająco - "Pełna południowego temperamentu, fascynująca historia o sile dojrzałej miłości", a do tego w malowniczym włoskim miasteczku Sorrento. Autorka była mi nieznana, ale myślę co tam - zobaczymy.

W książce mam trzy postacie, które rysują całą fabułę książki:

Malwina, która naprawdę ma na imię Malina, wykształcona kobieta w wieku pięćdziesięciu lat. Najmuje się jako gospodyni domowa u starszej Pani Carli w Sorento. Jedzie tam by zapomnieć, by się pogodzić, by zacząć nowe życie ... po stracie dziecka ... męża. Nie chce być cierpiętnicą ... chce na nowo żyć. Poznanie Bruna budzi w niej tęsknotę ... za synem ... za miłością ... czy da się ponieść uczuciom?

Carla - starsza Pani, w młodości rewolucjonistka, choroba i samotność powodują że zatrudnia do pomocy polkę Malwinę, by zajęła się jej domem i nią, choć to dla niej trudne. Ma córkę którą zostawiła w młodości, wnuka na którego przelała matczyne uczucia. Czuj się stara, zapomniana i samotna.

Bruno to wnuk Carli, tęskniący za matka która go porzuciła, próbujący się usamodzielnić od swojej babci, która jest dla niego bardzo nadopiekuńcza. Bruno niedowidzi, a mimo wszystko chce poznać smak wolności, miłości ... Bruno ma swoją tajemnicę ... Malwina ją poznaje i mu pomaga ... ale czy to co czuje Bruno to rodzące się uczucie do ... czy zostanie odwzajemnione ... .

W książce poznajemy historię Malwiny i Carli, od dzieciństwa, poprzez studia, pracę, ich miłości, tęsknoty, rozczarowania, ból ... Bruno jest młody, dopiero idzie na studia chce przeżyć coś ciekawego, chce zaimponować swojej matce. 

Tak naprawdę to książka o samotności, o przemijaniu, o chęci zatrzymania czasu -choć to niemożliwe. Cała trójka się potrzebuje, żeby się otworzyć, żeby wspominać bez bólu, żeby myśleć o przyszłości ... żeby kochać.

Mimo że książka nie ma jakiejś oszałamiającej akcji, czytało mi się ją dobrze, a nawet bym powiedziała z zainteresowaniem. Jednak odczuwam pewien niedosyt, autorka w ciekawy sposób ukazała bohaterów i ich uczucia, pragnienia, ale jakoś tak bez emocji, jakby mieli więcej do powiedzenia, a autorka im nie pozwalała. Brakło mi jeszcze jednej rzeczy ... malowniczego Sorrento, samego opisu miasteczka, czy też Włoch, opisów przyrody jest jak na lekarstwo, a szkoda ... może to dodało by więcej uroku książce. Mimo tych małych mankamentów, książka mi się podobała, czyta się ją w jeden wieczór, myślę że można poświęcić jej swój czas i poznać ciekawe losy bohaterów.

Moja ocena: 4/6

Michael Ondaatje - "Angielski pacjent"

źródło

TYTUŁ: Angielski pacjent

AUTOR: M. Ondaatje

WYDAWNICTWO: C&T

STRON: 236

DATA WYDANIA: 2001  

Utkana z niedomówień i nastrojów poetycka opowieść, która zaczyna się pod koniec drugiej wojny światowej, w zrujnowanym pałacu na południu Włoch. Kanadyjska pielęgniarka, Hana, opiekuje się bezimiennym pacjentem, którego płonący samolot rozbił się na Saharze. Ciężko poparzonego uratowali Beduini i przetransportowali do szpitala. Hana otacza go troskliwą opieką, czyta mu książkę, która może być kluczem do poznania jego przeszłości. Pamięć niezwykłego pacjenta stopniowo powraca i odkrywa jego mroczną tajemnicę. Hana towarzyszy mu w ostatnich dniach próbując zapomnieć o swoich bolesnych przeżyciach. „Angielski pacjent” jest historią miłości uwikłanej w okrucieństwa wojny, uczucia niespełnionego, z góry skazanego na przegraną. Najpiękniejszy romans XX wieku... Na podstawie powieści nakręcono film. (źródło opisu)

Nie wiem czy to co zamierzam napisać to recenzja, czy raczej opinia ... no ale niech będzie. Po książkę sięgnęłam w 2010 roku - czyli jakiś czas temu, ale zrobiła na mnie takie ... wrażenie, że postanowiłam się z Wami podzielić moimi refleksjami i przemyśleniami.

O samej książce i autorze usłyszałam przy okazji nakręcenia filmu na podstawie książki, pod takim samym tytułem. Sięgnijmy pamięcią było to w roku 1996 - film zdobył Oscara w 1997 roku za najlepszy film, w sumie zdobył 9 Oscarów - no więc można powiedzieć tak potocznie że hicior. Nie wymieniając innych festiwali w 1997r. film zdobył razem 15 różnych nagród (cyfra bez Oscarów) - ach więc hicior nad hiciorami. Filmu niestety nie oglądałam, ale wiele koleżanek strasznie film zachwalało. Więc ja mimo wszystko chcąc zapoznać się z tą pozycją - dodam że jakoś książki o wojnie mi nie leżą, no ale w końcu  film był bardzo dobry więc książka na pewno też, więc postanowiłam kupić książkę, oczywiście przyznam się że odczekałam chwilę po jej wydaniu i zakupiłam ją w antykwariacie około 2008 roku za 10 zł. Uradowana swoim super zakupem (w autobusie przeczytałam notkę wydawcy i brzmiała zachęcająco),wróciłam do domu i książka powędrowała na półkę czekając na swoją kolej. Jej czas nadszedł w 2010 roku ...

Mamy rannego żołnierza, którego opatruje pielęgniarka (przecież pielęgniarki od tego są), poświęca się zostając z rannym żołnierzem kiedy likwidują szpital i nadal go opatruje, czyta mu książki ... on ma jakieś przebłyski, wspomnienia - poznajemy jego historie zestrzelenia nad pustynią. Potem dołącza do nich hinduski saper ... dziewczyna - pielęgniarka coś wspomina i ................

I ........... i na tym koniec, czytałam te książkę dwa tygodnie, to było bardzo długie, męczące, nudne, ciężkie 14 dni. Doszłam do 88 strony i książka powędrowała na półkę, nigdy do niej nie wrócę. Nie mogłam przez to przebrnąć i strawić, język, słownictwo. Zastanawiałam się jak ktoś przebrnął przez tę książkę, dostrzegł w niej potencjał, napisano scenariusz i powstał film - hicior. Po czytaniu tej książki przeszła mi ochota na oglądanie filmu, choć powinnam go oglądnąć żeby chociaż porównać i zobaczyć czy ten film zasługiwał na tyle różnych wyróżnień i statuetek, bo książka na pewno nie. No oczywiście moja ocena to 1/6 bo nie mogłabym dać więcej.

Mimo wszystko książka została w mojej pamięci jako ta, przy której zrobiono wiele szumu za sprawą filmu, a sama jest kiepska.

Dlaczego do niej wróciłam, bo zastanawiam się czy Wy czytając tę książkę mieliście takie same odczucia, czy Wam się podobała? ... może Tylko ja mam taki wypaczony gust literacki.

Deborah Smith - "Ogród Kamiennych Kwiatów"

źródło

TYTUŁ: Ogród Kamiennych Kwiatów

AUTOR: D. Smith

WYDAWNICTWO: LiBROS

STRON: 318

DATA WYDANIA: 2002  

Darleen Union, spadkobierczynię wielkiej fortuny, i Eliego Wade'e, geniusza matematycznego - przyjaciół z dzieciństwa - rozdzieliła tragedia w rodzinie Eliego i mroczna tajemnica w rodzinie Darleen. Każde z nich poszło swoją drogą, przez bardzo długi czas nic o sobie nie wiedząc. Gdy po dwudziestu pięciu latach ich ścieżki znów się skrzyżują, obydwoje muszą stawić czoło wstrząsającej prawdzie, która wreszcie wychodzi na jaw. Czy są gotowi, by ją przyjąć? I przebaczyć? (źródło opisu)

No i stało się tak jak się spodziewałam, już sam wstęp autorki mnie porwał ... prolog ... i przepadłam w opowieść. Smakowałam każdą kartkę ... tej książki nie można połknąć, ją trzeba przeczytać ... poczuć ją.

Książka podzielona jest na dwie części.

Część pierwsza - 1972 rok
Poznajemy małą Darle, Eliego, Karen i ich rodziny ... ich życie w różowym mieście ... historie przyjaźni i  miłości małych bohaterów ... losy ich rodzin, które historia przez lata splatała ze sobą ... wiązała ... jednak sielanka zostaje zakłócona, burzy ich życie ... tragedia ... która staje się tajemnicą, odsuwa ich od siebie ... ale czy historia rodziny którą poznała Darla zrobi z niej silną kobietę ... czy podoła ... czy sprosta odpowiedzialności i oczekiwaniom.

Część druga - 25 lat później
Nasi bohaterowie 25 lat później ... kim są, czym się zajmują ... ale czy  na pewno nie pamiętaj o sobie ... pokrętny los znowu splata ich drogi ... a może to oni sami chcą aby los znów ich zetkną ... tajemnica musi zostać wyjaśniona ... muszą się oczyścić ... muszą ... czy starczy odwagi aby ujawnić rodzinną tajemnicę ...czy tajemnica ciążąca na rodzinie da szanse miłości ... czy oni dadzą jej szansę ... czy zwycięży miłość, czy oddanie rodzinie.

Książka o tajemnicy, tragedii, oddaniu rodzinie ... miłości - takiej jednej, na całe życie. Nie można przejść koło tej książki obojętnie, trzeba ją przeczytać i zagłębić się w lekturze. Poczuć smak pyłu na ustach z różowego miasta, pyłu marmuru ... różowego marmuru z kamieniołomu dla którego ludzie są zdolni nawet ... zabić, aby utrzymać dobre imię i wizerunek.
Bardzo ciekawie napisana, akcja nas wciąga, ciekawi i porywa. Gorąco polecam.

Moja ocena: 5,5/6

Agnieszka Lingas-Łoniewska - "Szósty"

TYTUŁ: Szósty

AUTOR: A. Lingas-Łoniewska

WYDAWNICTWO: REPLIKA

STRON: 332

DATA WYDANIA: 2012  

„W szóstym dniu Bóg stworzył człowieka – mężczyznę i kobietę. W szóstym dniu... odbiorę ci życie, bo ja jestem twoim bogiem”.
Miłość, która rodzi się pośród zbrodni. Przeznaczenie, przed którym nie da się uciec.
Polska nie jest już bezpiecznym miejscem. Zwłaszcza dla zielonookich blondynek, które od jakiegoś czasu padają ofiarą seryjnego mordercy, któremu środowisko policyjne nadało przydomek Szósty.
Jego tropem podąża inspektor Marcin Langer, stojący na czele Śląskiej Grupy Śledczej. Pomaga mu Alicja Szymczak, której zadaniem jest sporządzenie portretu psychologicznego mordercy.
Wkrótce Alicję i Marcina połączy coś więcej niż tylko sprawy zawodowe. Zresztą, jak się okazuje, nie jest to pierwszy raz, kiedy ich drogi się przecinają...  Czy inspektor Langer zachowa zimną krew i podejmie grę, w której stawką będzie życie ukochanej? Kim jest Szósty? Co nim kieruje? Być może czai się znacznie bliżej, niż może się wydawać.

Jeżeli ktoś twierdzi że polskie kryminały nic nie są warte, to znaczy że nie czytał książki Agnieszki Lingas-Łoniewskiej "Szósty". Książka jest rewelacyjna. 

Gdy zaczęłam czytać, już sam prolog spowodował u mnie dreszcze, a dalej jest jeszcze lepiej. Książka trzyma w napięciu od pierwszych stron, czy znajdą go, on się z nich śmieje, zna ich, wie o nich dużo - czy jest jednym z nich?, dlaczego blondynka o zielonych oczach .... to jeden wielki misterny plan z jego strony. A Szósty upatrzył sobie ją , będzie zwieńczeniem jego drogi .... jego wendety. Drugi aspekt książki jest jakby zmysłowy .... Marcina i Alicji .... ich drogi życiowe dziwnym zrządzeniem losu splotły się wcześniej ..... a teraz .....czy się odnajdą, czy się spotkają .... tak .... autorka raczy nas cudownymi opisami rodzącej się miłości? ..... zmysłowości która ich ogarnia ..... gdy na siebie patrzą, gdy się dotykają , jak myślą o sobie ..... czytając mamy wrażenie że gdy Marcin i Alicja są blisko siebie powietrze gęstnieje od ich pożądania i erotyzmu, a jednocześnie przekonanie że to te dwie połówki które się odnalazły, które czekały na siebie, których los od dawna już próbował połączyć. Gdyby odrzucić wątek kryminalny byłaby to cudowna książka o miłości. Pikanterii wszystkiemu dodaje jeszcze początkowy wątek zjawisk nadprzyrodzonych, dzięki to któremu od początku wiemy że całe spotkanie Marcina i Alicji nie jest przypadkowe ..... to przeznaczenie. 

Polecam ją gorąco wszystkim, a zwłaszcza tym którzy nie czytają polskich kryminałów. Pewnie gdyby zamiast imion Marcina, Alicja, Jurek, Kasia  były Michael, Jon, Sandra a akcja zamiast w Katowicach działa by się w Nowym Jorku, sceptycy polskich kryminałów krzyczeli by że super a tak niech żałują bo nie wiedzą co tracą.  Ja gorąco polecam.

Moja ocena: 6/6