Wyzwanie "Polacy nie gęsi" - edycja druga

Z dniem 30 września 2013 roku zakończyła się pierwsza edycja wyzwania "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!" - wyzwanie które wymyśliła AnnRk. Do wyzwania przystąpiłam z przyjemnością, bo lubię polską literaturę, którą tak naprawdę odkryłam dopiero dwa lata temu, wcześniej z polskich autorów czytałam tylko Joannę Chmielewską (lektur szkolnych nie liczę).

Wyzwanie zakończyłam z liczbą przeczytanych książek - 53 :) bardzo się z tego cieszę, czyli średnio na miesiąc przeczytałam 4 książki i kawałek piątej :)

Od 1 października 2013 ruszyła II edycja "Polacy nie gęsi", wyzwanie potrwa do 30 września 2014 roku. Tym razem Ania urozmaiciła nam wyzwanie, dodając wytyczne i  można zdobywać dodatkowe punkty. Więcej o samym wyzwaniu i nowym regulaminie TUTAJ

Ja już zgłosiłam się do wyzwania i założyłam nową zakładkę Wyzwania 2014, ponieważ wyzwanie będzie przez większość 2014 roku to umieszczam już je w nowej zakładce :)

Zapraszam i Was do tego wyzwania :)

Anna Klara Majewska - "Rok na Majorce"

źródło

TYTUŁ: Rok na Majorce
AUTOR: A. K. Majewska
WYDAWNICTWO: Wielka Litera
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 336

Do sięgnięcia po książkę zachęciło mnie kilka pozytywnych opinii przeczytanych na temat książki i niezwykle klimatyczna okładka, która wręcz woła i zapowiada obiecującą lekturę.

Magdę poznajemy w momencie, gdy postanowiła wziąć swoje sprawy i życie we własne ręce: jest rozwódką, ma syna Michasia - który ma już dziesięć lat (jest trochę rozpieszczony, do tego Magda ciągle traktuje go jak małe dziecko), właśnie rozstała się ze swoim partnerem Maxem - w którego to żyłach płynie błękitna krew, z wykształcenia jest architektem. Spakowała cały swój dobytek (gdzie wiele pudeł zapchane jest butami - to wielka słabość Magdy) i postanowiła przeprowadzić się na Majorkę, zawsze o tym marzyła. Wynajęła dom, znalazła szkołę dla syna, zaczęła poznawać miejscowych ludzi (a było to bardzo barwne towarzystwo), tylko takich prawdziwych mężczyzn coś mało. Brak zleceń, zaczął doprowadzać jej konto do ruiny, perspektywa wyjazdu i zamieszkania z rodzicami coraz bardziej się przybliżała. Czy życie na słonecznej Majorce będzie lżejsze niż w Austrii, gdzie Magda ostatnio mieszkała? Czy Magda znajdzie mężczyznę swojego życia? Czy znajdzie swoje miejsce na wyspie i pracę?

Sama nie wiem co napisać Wam o książce, mimo tych pozytywnych opinii które zachęciły mnie do sięgnięcia po książkę, ja czuję się nią zawiedziona, nie dojrzałam tam również dowcipu który zapowiadała okładka. Główna bohaterka Magda, trzydziestoparoletnia kobieta, z niemały bagażem doświadczeń życiowych, zachowuje się jak napalona nastolatka, szukając sobie partnera, inni bohaterowie którzy bardzo licznie pojawiają się w książce, szybko znikają. Zakończenie, zapowiadało się z happy endem, ale chyba nie do końca tak wyszło.  Jednym słowem niestety książka mnie rozczarowała, nie było to lekkie wakacyjne czytadło, jak dla mnie - przeciętna. Żeby nie było tak do końca że jestem na nie, bo w końcu przeczytałam do końca książkę to znalazłam dwa plusy: język prosty - książkę czyta się bardzo szybko, drugi plus - okładka, która jest piękna. Czy sięgnięcie po książkę, to już pozostawiam Wam do wyboru.

Moja ocena: 3/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Joe Alex - "Powiem wam jak zginął"

źródło

TYTUŁ: Powiem wam jak zginął
AUTOR: J. Alex
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literackie
DATA WYDANIA: 1989
STRON: 224

Zaledwie dwa miesiące temu nastąpiło moje pierwsze spotkanie z autorem, książka ta to "Śmierć mówi w moim imieniu" (TUTAJ o niej kilka słów) i zaliczyłam je do bardzo udanych. Kilka dni temu gdy odwiedziłam bibliotekę natknęłam się na inną książkę autora, którą bez wahania wzięłam, czy ponowne spotkanie będzie równie udane jak pierwsze, zobaczymy.

Joe Alex ma chwilowy brak natchnienia, nie może napisać nowej książki, do tego ma rozterki trzydziestopięcioletniego mężczyzny, chce znaleźć swoją miłość - jest Karolina, lecz Joe stwierdza że jej nie kocha, może czas się ustatkować. Z pomocą przychodzi mu jego przyjaciel Ian Drummond (znany chemik) i zaprasza go do swojej rezydencji nad morzem, w ciche miejsce, gdzie Joe odpocznie i być może znajdzie natchnienie. Joe przyjmuje zaproszenie, ale w przeddzień wyjazdu kontaktuje się z nim jego drugi przyjaciel inspektor Scotland Yardu - Ben Parker, oświadczając mu że Ian i jego wspólnik w badaniach pan Sparrow są w niebezpieczeństwie. Joe ma mieć na nich oko i na mieszkańców rezydencji, w której to zamieszkują: Ian Drymmond, jego żona Sara - znana aktorka, wspólnik Iana - Harold Sparrow wraz z żoną Lucją - która jest znanym chirurgiem, Robert Hastings - profesor z Ameryki, Filip Davis - pomocnik w laboratorium, Malachi - oddany służący, pokojówka i kucharka. Joe po przyjeździe stwierdza że w tak zacnym towarzystwie nic Ianowie nie może się stać, lecz do jego uszu dochodzą różne historie, romans, odrzucenie, a i jego oczy zauważają wiele cichych słów, dotknięć. Po kolacji Joe z Ianem umawiają się na ryby na następny dzień, Joe zaczyna pisać swoja książkę, po północy zauważa że skończyły mu się papierosy, a w gabinecie Iana świeci się światło, idzie do niego - odkrywa że ... Ian nie żyje, został zamordowany.  Joe wzywa Parkera, wszczynają śledztwo - mordercą jest mieszkaniec domu. Czy Joe i Ben odkryją motywy? Czy znajdą mordercę? Kto wśród tak bliskich osób może być mordercą?

Ponowne spotkanie z autorem zaliczam do bardzo udanych, kryminał w iście starym angielskim stylu, bez zbędnego rozlewu krwi, siarczystego języka, wszystko jest wyważone, stonowane, razem z bohaterami poznajemy po kolei tropy, ślady, motywy, aż w końcu odkrywamy mordercę. Świetna książka którą czyta się z zainteresowaniem, na pewno sięgnę po inne książki autora, do tego i Was zachęcam. 

Moja ocena: 5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: 

"Polacy nie gęsi czyli czytajmy polską literaturę!"

"Czytamy kryminały" (abolicyjnie I-II kryminał polski)

"Czytamy polskie kryminały"

Adam Węgłowski - "Przypadek Ritterów"

źródło

TYTUŁ: Przypadek Ritterów
AUTOR: A. Węgłowski
WYDAWNICTWO: Szara Godzina
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 240

Rok 1882, w podrzeszowskiej Lutczy zostaje odnalezione ciało młodej kobiety. Franciszka Mnich została brutalnie zamordowana, a jej ciało dosłownie rozprute w celu wyciągnięcia z jej łona dziecka. Biegli przeprowadzili sekcję zwłok, zabezpieczyli dowody, do akcji wkroczyła policja szukając morderców. Bardzo szybko ich znajdują, to Żydzi do których to w ten feralny dzień miała iść Franciszka, ale nie doszła - Ritterowie. We wsi chodziły słuchy że to właśnie ze starym Ritterem Franciszka była w ciąży, a on nie mógł dopuść do narodzin dziecka by nie okryć hańbą swych córek. Policja trafia również na ślad sąsiada - Marcelego Stochlińskiego, który rzekomo pomagał Ritterom w zabójstwie, przyznaje się, ale potem wszystko odwołuje. Ritterowie stanowczo zaprzeczają jakoby to oni pozbawili Franciszkę życia. Rozpoczyna się proces który budzi wiele kontrowersji, w narodzie szerzy się antysemityzm, sąd chce jak najszybciej wydać wyrok. Czy jednak wszystkie fakty zostały ujawnione? Czy komuś zależy na skazaniu rodziny żydowskiej? Czy znajdzie się ktoś, kto zechce dążyć do prawdy? Kto naprawdę stoi za tym okrutnym morderstwem?

Kamil Kord, bogaty, światowiec, pisuje do rodzinnej gazety, głośno głoszący antysemickie poglądy. Zainteresował się morderstwem i procesem, przyjeżdża do Rzeszowa by na miejscu jak najwięcej się dowiedzieć, potem śledzi toczące się procesy. Przypadkowo poznaje dawnego przyjaciela ojca, który wyjawia mu pewną tajemnicę o dawnym zdarzeniu którego obaj byli świadkami. Kord zostaje napadnięty, a zamachowiec ostrzega go, by zostawił sprawę żydowską, Kamil źle zrozumiał napastnika. W między czasie przychodzi list od jego narzeczonej Marii, która to wyjawia mu że jest Żydówką i nie mogą być razem, ze względu na jego przekonania. Kamil postanawia odzyskać Marię i rozwiązać sprawę Ritterów. Czy uda mu się zdobyć nowe dowody? Czy dawni znajomi i przyjaciele zaryzykują by mu pomóc? Czy odzyska Marię? Czy pomysł podsunięty przez Marka Twaina sprawdzi się?

Kryminał historyczny, które nie za bardzo mnie przyciągają, tu jednak dodatkowym atutem książki było miejsce - Podkarpacie, Rzeszów (moje strony) oraz to, że historia wydarzyła się naprawdę - sama część zabójstwa i procesu, poboczne watki bohaterów to już fikcja. Autor w bardzo ciekawy sposób połączył wszystko w jedną całość, język prosty, co nie sprawia nam trudności w czytaniu o XIX - wiecznej zbrodni. Jedyne co mogę zarzucić książce to to że opis zwłok oraz przebiegu sekcji i oględzin było bardzo obrazowo i dokładnie opisane - jak dla mnie zbyt dokładnie.  Polecam wszystkim miłośnikom kryminałów historycznych oraz ciekawym poznać XIX - wieczną zbrodnię na Podkarpaciu.

Moja ocena: 4,5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały" (kryminał historyczny)

"Czytamy polskie kryminały"

Magdalena Kawka - "Wyspa z mgły i kamienia"

źródło

TYTUŁ: Wyspa z mgły i kamienia
AUTOR: M. Kawka
WYDAWNICTWO: MG
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 288

To już moje drugie spotkanie z autorką. Pierwsze odbyło się jakieś dwa lata temu, wtedy w moje ręce wpadła książka "Alicja w krainie konieczności" - książka bardzo podobała mi się i do dziś bardzo dobrze ją wspominam. Tym razem w moje ręce przywędrowała najnowsza powieść autorki "Wyspa z mgły i kamienia" - czy i tym razem spotkanie z autorką będzie również udane?

Julia, lat pięćdziesiąt cztery, zna pięć języków obcych, lekarz anestezjolog, z zamiłowania historyk, matka dwóch dorosłych córek - Anny i Ewy, które wychowywała jako samotna matka, starając się zapewnić im wszystko co najlepsze. Teraz przeżywa trudny okres, jej partner Paweł zostawił ją - wymienił na młodszy model, zarzucając jej brak spontaniczności i okazywania uczuć, a przecież Julia przez lata wypracowała w sobie taki model kobiety, powściągliwej i oddanej dzieciom. Czuje się wypalona nie tylko emocjonalnie, ale również zawodowo - postanawia wziąć się w garść i zmienić swoje życie, co córkom nie do końca się podoba - przecież wnuki, trzeba pomóc córkom, praca - ale Julia już postanowiła - sprzedała kamienice po babci w Łodzi - co również nie podobało się córkom - przeszła na emeryturę w szpitalu i kupiła dom na Krecie w mieście Falasarna. Zawsze chciała poznać Kretę i  jej historię, to tu po przyjeździe spotyka się z pewnym bogatym gronem mieszkańców, którzy nie chcą zmieniać miasteczka z cichego i spokojnego w pełnego turystów, chcą ciszy i spokoju - tego chce i Julia. Niestety nie dane jest jej cieszyć się ciszą i spokojem. W domu pomieszkuje dziki lokator - który jakby czegoś szukał. Zwiedzając okolicę pomaga postrzelonemu mężczyźnie. Poznaje młodszego mężczyznę, na widok którego szybciej bije jej serce. Pomału odkrywa kim był ojciec byłego właściciela domu który kupiła, znanym odkrywcą archeologiem, ale również posądzany o kolaborację z Niemcami w czasie wojny - jego syn kontynuował prace archeologiczne i natrafił na coś wielkiego, jego odkrycie odbiło by się echem po całym świecie i przyniosło by splendor. Niestety nie dane było mu dożyć tej chwili, grupka bogatych mieszkańców nie chce dopuścić do rozgłosu. Czy Julia doczeka tak upragnionego spokoju? Czy zrezygnuje ze swojej powściągliwości i da szanse miłości?  Czy odkrycie ujrzy światło dzienne? Kim naprawdę jest grupka bogatych snobów?

Moje drugie spotkanie z autorką uważam za udane. Powiedziałabym że przewidywalna, tym niemniej bardzo dobrze mi się ją czytało. Bardzo ciekawe opisy krajobrazów Krety, oraz jej historii. Do powieści obyczajowej z delikatnym wątkiem miłosnym, autorka dorzuciła ciekawy wątek historyczny powiązany z dawną Kretą, odkrywanie tajemnicy i czasami II wojny światowej.  Grupka bogatych mieszkańców Falasarny to ciekawe i barwne postacie, mająca również swoje tajemnice. Język prosty i lekki, dzięki czemu książkę czyta się szybko i lekko, i mimo takich upałów za oknem - kiedy nie chce się nic robić, książka nas wciągnie i zapewni ciekawie spędzone chwile. Jak już wspomniałam wcześniej moje drugie spotkanie z autorką uważam za również udane jak i pierwsze - książkę jak najbardziej polecam, jako idealną lekturę na lato lub na mroźne zimowe wieczory, będziemy wtedy mogli poczytać o pięknej i słonecznej Krecie :)

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Dorocie z Wydawnictwa MG

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Sebastian Sarna - "Kubusiowe opowiastki"

źródło

TYTUŁ: Kubusiowe opowiastki
AUTOR: S. Sarna
WYDAWNICTWO: SKRZAT
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 216

Niedawno chwaliłam się Wam że wędruje do mnie książeczka "Kubusiowe opowiastki" dzięki dziewczynom z bloga KSIĄŻECZKI SYNKA I CÓRECZKI, oraz Wydawnictwu SKRZAT. Książeczka do nas dotarła i zabrałyśmy się (tzn: ja z córką) do czytania ...

Kubuś nazywany również Kubasem, jest już przedszkolakiem, ciekawy świata i wszystkiego co się wokół niego dzieje, ma wspaniałą wyobraźnią, mały psotnik. Potrafi rozmawiać z krasnoludkami, a dokładniej z jednym - Fąfarkiem - przez telefon, bawi się z Nowym Rokiem - lepią ze śniegu bałwanoraka, odwiedza go święty Mikołaj, rozmawia z zabawkami i zwierzętami, zadaje mnóstwo pytań na które oczekuje poważnych odpowiedzi, lubi wyścigówki oraz małe prezenciki, bardzo dobrze liczy, uwielbia wycieczki i zabawy z rodzicami. Kubuś jest wesołym i rezolutnym czterolatkiem uwielbiającym zabawy.

Piękna i cudowna książeczka, czytało nam się ją wspaniale. Krótkie, wesołe historyjki z życia Kubusia i jego rodziców dostarczyły nam wiele radości. Język jak najbardziej przystosowany do odbioru dla małych czytelników, bez trudnych słów, bardzo podobały nam się historyjki gdzie występowały gry słów (wiatrówka: kurtka, strzelba, choroba). Duże literki które umożliwiają czytanie również początkującym molikom książkowym. Do tego książeczka jest pięknie wydana: format A4, gruba okładka, a kartki w środku z grubego, kredowego papieru, ilustracje - piękne, kolorowe i wesołe, oddają klimat książeczki, każda kartka również ilustrowana - po bokach krasnoludkiem.  Książeczka bawi i uczy, historyjki wesołe i z morałem. Książeczka idealna na prezent, ucieszy i maluszków i rodziców - gorąco polecam .

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania książeczki dziękuję blogowi 

"Książeczki synka i córeczki"

oraz Wydawnictwu SKRZAT

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Pod hasłem"

Dorota Kania - "Cień tajnych służb"

źródło

TYTUŁ: Cień tajnych służb
AUTOR: D. Kania
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo M
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 212

Ostatnio głośno zrobiło się w blogosferze o tej książce, przeczytałam kilkanaście opinii - jedne pozytywne, inne mniej, jednym słowem można powiedzieć że książka wywołała poruszenie. Co mnie skłoniło do sięgnięcia po tę książkę - zwykła ludzka ciekawość. Jak to było? Co się stało? Dlaczego? Czy książka dostarczy mi odpowiedzi na te pytania?

"Polityczne zabójstwa, niewyjaśnione samobójstwa, niepublikowane dokumenty, nieznane archiwa" ten krótki slogan z okładki książki - przyciąga nasz wzrok i wzbudza naszą ciekawość, w połączeniu z nazwiskami o których się czyta daje dużo do myślenia. Autorka przedstawia nam trzynaście osób które straciły życie w dziwnych i tajemniczych okolicznościach,  a niektóre sprawy są niewyjaśnione do dziś, nie znaleziono zabójców, dziwne samobójstwa. Osób które znamy z pierwszych stron gazet, telewizji, osób publicznych min: Marek Papała, Sławomir Petelicki, Krzysztof Olewnik, Jacek Dębski, Alicja i Piotr Jaroszewiczowie, Marek Karp, Andrzej Lepper, Jeremiasz Barański. Autorka przedstawia nam ich historie, oraz procesy śledcze które były prowadzone. Z informacji które udało się autorce uzyskać i nam przedstawić wyłania się obraz nie do końca klarowny, dziwne matactwa w sprawach, znikające dowody, powiązania ze światem przestępczym, a do tego we wszystkich sprawach w tle pojawiają nam się ludzie ze służb specjalnych nie tylko dawnych PRL-oskich, ale również ówczesnych, oraz osoby które teraz niejednokrotnie oglądamy na ekranach naszych telewizorów. Dlaczego niektóre sprawy zostały nie rozwiązane do dziś? Czy komuś na tym zależy? 

Rozdział czternasty "Śmierć w cieniu Smoleńska" - 10 kwietnia 2010 roku na lotnisku w Smoleńsku przy podchodzeniu do lądowania rozbił się samolot Tu - 154M, na pokładzie którego znajdował się prezydent Polski Lech Kaczyński wraz z małżonką Marią, oraz elita polskiego narodu: generałowie, przedstawiciele Sejmu, Senatu i Kancelarii Prezydenta, szefowie instytucji państwowych, przedstawiciele Kościołów: katolickiego, prawosławnego i protestanckiego, osoby prywatne, oraz załoga samolotu. Katastrofa która wywołała wstrząs ogólnonarodowy. Co do procesu wyjaśniania katastrofy i całego przebiegu lotu, nie ma o czym mówić, na pewno nie powinno to wyglądać tak jak wyglądało, ale nie na tym skupia się autorka w rozdziale czternastym, a na dziwnych wypadkach i zgonach które następowały po katastrofie, niby nic dziwnego ludzie giną i umierają. Tak owszem, ale tutaj chodzi o osoby które miały coś wspólnego bezpośrednio z katastrofa lub które mogły w znaczący sposób wpłynąć na wyniki śledztwa. Dziwne - dlaczego co do całego wyjaśnienia katastrofy jest tyle wątpliwości i pytań?

Pani Dorota Kania przybliżyła nam najbardziej zagadkowe i najgłośniejsze zabójstwa i samobójstwa,  nie wyjaśnia i nie snuje domysłów, ale rzeczowo po przeanalizowaniu dokumentów z prokuratur, sądów i IPN -u (niektóre prezentuje nam w książce) opisuje zaistniałe sytuacje. Do tego książkę czyta się dobrze, jak reportaż, jednej rzeczy jakiej mi brakło w książce do przedstawionych historii - to zdjęcia, dzięki którym książka byłaby pełniejsza.

Książka nie do końca odpowiedziała na moje pytania, które zadawałam sobie przed rozpoczęciem czytania, a po zakończeniu powstało ich jeszcze więcej. Dlaczego w tak głośnych zabójstwach i samobójstwach tak wiele rzeczy zawiodło, były takie niedopatrzenia, powiązania osób znanych ze światem przestępczym. Czy komuś na tym zależało? Czy kiedyś poznamy prawdę? Nie wiem, ale na pewno książka dostarcza nam wiele informacji o których wcześniej nie wiedzieliśmy.

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Dorocie z Wydawnictwa M

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

Olga Rudnicka - "Drugi przekręt Natalii"

źródło

TYTUŁ: Drugi przekręt Natalii
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 496

Uwielbiam książki pani Olgi Rudnickiej, udało mi się przeczytać prawie wszystkie jej książki i bardzo przypadły mi do gustu, a po przeczytaniu książki "Natalii 5" pokochałam siostry Sucharskie. Jak tylko dowiedziałam się że jest druga część o przygodach Natalii wiedziałam - na pewno ją przeczytam i jest, zgarnęłam ją z biblioteki, odrzuciłam inne książki i zabrał się do czytania ...

Siostry Sucharskie - poznały się dwa lata wcześniej, kiedy to zmarł ich ojciec - Janusz Sucharski pojawiły się na odczytaniu testamenty szanownego tatusia, który okazało się być bigamistą i miał pięć córek, dziewczyny o sobie nie wiedziały, a żeby mu się nie myliło wszystkie miały na imię Natalia. Zamieszkały wspólnie w posiadłości ojca w Mechlinie. Jakie są siostry Sucharskie, no cóż różne opinie o nich krążą - apodyktyczne, zaborcze,  kłótliwe, lepiej im się nie sprzeciwiać, lubiące mieć kontrolę nad wszystkim, stojące murem za sobą.

Janusz Zawada - starszy miły pan, były wspólnik ojca sióstr Sucharskich, którego to teraz po śmierci ojca siostry odwiedzają i spędzają z nim wspólnie święta, pan Janusz został przyszywanym dziadkiem. Ale czy w rzeczywistości to naprawdę starszy, miły pan?

Pewnego dnia dziewczyny zdają sobie sprawę z tego że nie miały żadnej wiadomości pd pana Janusza ani nie odbiera telefonu, zaniepokojone tym stanem postanowiły do niego pojechać (pojechały trzy Natalie) - a tam, pod domem policja, pogotowie, w mieszkaniu pana Janusza znajduje się trup bez ... głowy, ale pana Janusza nie ma. Policja wszczyna śledztwo oraz poszukiwania pana Janusza, niestety odnajdują jego ciało. Zrozpaczone siostry nie dają wiary tym doniesieniom, uważają że pan Janusz żyje, a maja ku temu kilka powodów. Niestety policja potwierdza że pan Janusz nie żyje, siostry dziedziczą wszystko po panu Januszu, w tym zabytkową szkatułkę której w żaden sposób nie można otworzyć.  Kto nie może ten nie może, dzieci Natalii - Anielka i Przemek dali sobie radę, o czym w odpowiednim czasie poinformowały mamę i ciocie, a tam ... brylanty, pięćdziesiąt sztuk. Siostry Sucharskie postanowiły dowiedzieć się co to za brylanty, skontaktowały się z Krzysztofem Borowiakiem - antykwariuszem który ich nie cierpi, ale czego nie robi się dla pieniędzy. Jak się okazuje o brylantach ktoś wie, chce je przejąc, siostry są w niebezpieczeństwie, giną następni ludzie. Kto chce zdobyć brylanty? Czy osobista ochrona sióstr z policjantów (bardzo osobista :)) im pomoże? Ciąża - kto? 

Ponowne spotkanie z siostrami Sucharskimi było oszałamiające, warto dla tej książki zerwać noc. Autorka raczy nas nie tylko wspaniałą intrygą kryminalną, ale również niesamowitymi siostrami, które potrafią zagmatwać każdą sytuację, do tego mają cięte języki i stoją za sobą murem. Lekki język, zabawne dialogi, zwariowani bohaterowie, akcja która pędzi nie daje nam się nudzić. Po prostu rewelacyjna książka, która obowiązkowo należy przeczytać. Liczę że pani Olga ponownie zabierze nas do Mechlina i uraczy nas następnymi przygodami sióstr Sucharskich. Książka obowiązkowo do przeczytania, nie tylko na letni czas.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Trójka E-Pik" (lekkie, wakacyjne czytadło)

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały" (abolicyjnie - I-II kryminał polski)

"Czytamy polskie kryminały"

Bożydar Grzybek - "A komu czasem nie odbija?"

źródło

TYTUŁ: A komu czasem nie odbija?
AUTOR: B. Grzybek
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Grodkowskie
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 184

Jurek, nieśmiały, wykształcony, świetny mówca - choć z reguły milczy, w czasach studenckich potrafił wstawić się za kolegami i załatwić im wszystko, tylko nic dla siebie, nie potrafi przystosować się do życia, wręcz można by powiedzieć że to ciamajda, którego wszyscy wykorzystują i się naśmiewają.

Nasz pan Jureczek pracuje w dewocjonaliach u pana Kuferka, niestety nie zagrzał tam długo miejsca i został wyrzucony z pracy, z odsieczą przychodzą mu znajomi (jedyni przez niego znani recydywiści) - Graf i Bibuła, którzy zabierają go na opłacony pogrzeb, tam przez przypadek Jurek wygłasza mowę pogrzebową, która to otwiera mu drogę do kariery w firmie  pogrzebowej pana Miecia "Święta Pamięć".  Sława jego jako mówcy roznosi się po mieście, Jurek ma coraz więcej pracy bo rodziny chcą mieć profesjonalną mowę na pogrzebie. Niby pełnia szczęścia, ale dla Jurka nie do końca, pensja marna, koledzy się z niego naśmiewają, a do tego nachodzą go myśli o grasującym mordercy Maniusiu - Brzytewce, w końcu Jurek wygłasza mowy pogrzebowe na pogrzebach jego ofiarach, może go pomylić z przyjaciółmi zmarłych i zasadzi się na niego. Jedyną rozrywką dla Jurka jest toczenie dysput filozoficznych z panem Mieciem i pięknym Stasiem - Kroczyński jest biznesmenem, jest znajomym ofiar, a jednocześnie ma nietypowe hobby - zbiera brzytwy. Jurek zaczyna podejrzewać Kroczyńskiego że to on jest Maniusiem - Brzytewką, sprawy się komplikują gdy ginie mąż młodej kobiety w której to Jurek się podkochuje - policja podejrzewa Jurka że to on jest Maniusiem Brzytewką.  Czy sprawa się wyjaśni? Czy Jurek odnajdzie swoją miłość? Kto jest mordercą z brzytwą?

Bardzo pozytywne jestem zaskoczona tą książką, na okładce mamy napisane "czytadło dla wymagających", zgadzam się w 100%. Czytadło - na pewno, fabuła nie skomplikowana, język prosty, mimo toczących się dysput filozoficznych, wiadomo o co chodzi i co bohaterowie mieli na myśli, dla wymagających - na pewno, świetnie przedstawieni bohaterowie, ich mentalność i życie w naszej polskiej rzeczywistości, słowne riposty, absurdalne sytuacje, a wszystko to w całości tworzy niebanalną całość, okraszoną humorem.

Dodam jeszcze że jak wiadomo książki nie ocenia się po okładce, niestety gdybym była w księgarni i wśród wielu książek z pięknymi okładkami, na tę książkę nie zwróciłabym uwagi, jedynie mocny czerwony kolor przyciąga uwagę do niej -  i tu straciłbym wyjątkową lekturę, do tego przyszli czytelnicy nie zrażajcie się napisem na okładce o  "... męczeniu kota ...", nic podobnego, wszyscy mogą spokojnie czytać, nic złego się nie dzieje - musiała to napisać by nikt nie myślał że tu zwierzątku dzieje się krzywda.

Jeżeli macie ochotę na przeczytanie ciekawej i nietuzinkowej książki, to jest idealna lektura dla Was - gorąco polecam.

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuje pani Agacie z 

WYDAWNICTWA GRODKOWSKIEGO

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

"Trójka E-Pik" (lekkie, wakacyjne czytadło)

Opinia opublikowana na lubimyczytać.pl - TUTAJ

Joanna Miszczuk - "Zalotnice i wiedźmy"

źródło

TYTUŁ: Zalotnice i wiedźmy
AUTOR: J. Miszczuk
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 424

Ponad rok temu przeczytałam książkę pani Joanny "Matki, żony, czarownice", ta saga wprost oczarowała mnie. Pierścień przekazywany z pokolenia na pokolenie kolejnej córce, prowadził mnie przez zawiłości pokoleniowe, książka o kobietach niezwykłych i silnych. Gdy tylko dowiedziałam się że jest kontynuacja  tej książki, to wiedziałam że będę chciała ją przeczytać i udało się - w końcu zobaczyłam ją na bibliotecznej półce i przygarnęłam do domu, ciekawa dalszych losów Asi i jej potomkiń zatopiłam się w lekturze ...

Asia ma swoją wymarzoną pracę, pracuje dla Dietera, znajomego ze starych czasów, rozwija się, i czuje że żyje, że odzyskuje wiarę w siebie i swoje możliwości, że jest silną kobietą, jak jej potomkinie.  Razem z córką  Kamilą mieszka w Niemczech, gdzie regularnie rozmawia przez skypa z mężem Piotrem , po jego wyskoku w bok z jej najbliższą przyjaciółką - ciągle chce ratować swoje małżeństwo. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, Asia z  Kamilą przyjeżdżają do Wrocławia, gdzie Asia odczuwa dziwny chłód ze strony Piotra, chce porozmawiać o ich przyszłości, będąc z wizytą u koleżanki w swoim wynajętym mieszkaniu dowiaduje się skąd ten chłód Piotra - są w separacji i to z jej winy - musi przejść do kontrataku, rozwód. Gdy wydaje się że wszystko pomału się układa, w wypadku ginie jej szef, a rządy w firmie przejmuje jej były - pierwszy mąż Julek, który nie przebolał rozwodu z Anią. Ani grozi bezrobocie, brak miłości, Julek chce odwetu, firma upada. Czy Asi uda się wyjść na prostą? Czy spotka swoją miłość? Czy pierścień pokaże jej drogę?

Obok codziennych rozterek Asi, poznajemy następne niesamowite kobiety z jej przeszłości, kobiety silne, mądre, dążące do celu, kobiety które zaznały prawdziwej miłości, a także kobiety bezwzględne.  Poznajemy ich historię i dalsze losy pierścienia, który teraz Asia nosi na palcu. Czy pierścień przyniesie jej szczęście i miłość? Czy będzie igrał z jej uczuciami ?

Zatopiłam się w lekturze z prawdziwą przyjemnością.  Mimo że historia Asi miejscami nie była tak frapująca jak w pierwszej części, a nawet powiedziałbym że momentami nużąca, za to historie jej potomkiń czytałam z wypiekami na twarzy, chłonąc każdą kartkę z ich życia, a same wielkie nazwiska z którymi zadawały się jej potomkinie jak choć by Nostradamus dodawały tylko pikanterii tym historiom. Wiem ktoś może powiedzieć że to chyba przesada aby kobiety z jednego rodu przez pokolenia zadawały się z najznamienitszymi swoich czasów, być może, ale nie chodzi tu o autentyczne wydarzenia to fikcja którą ma się nam dobrze czytać.
Bohaterowie wyraziści i  nie mamy problemu z określeniem ich charakterów, albo są źli albo dobrzy. Książkę czyta się lekko i przyjemnie, język prosty, fabuła przejrzysta co ogólnie daje nam przyjemną wakacyjną lekturę.

Moja ocena: 4,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Trójka E-Pik"  (lekkie, wakacyjne czytadło)

"Pod hasłem"

Piotr Wereśniak - "Zabili mnie we wtorek"

źródło

TYTUŁ: Zabili mnie we wtorek
AUTOR: P. Wereśniak
WYDAWNICTWO: OTWARTE
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 320

Maciej Szuman pseudonim "Bankier", trzydziestoparoletni, dobrze ubrany, jeździ lexusem, w kieszeni srebrne pudełko z białym proszkiem, bogaty, bryluje w najlepszym towarzystwie, oficjalnie zajmuje się inwestowaniem na giełdzie ... nieoficjalnie - obraca brudnymi pieniędzmi , po przejściu przez jego ręce pieniądze są czyste. Wielu ludziom pomógł - ze złodziei i kanciarzy stać się biznesmenami i filantropami. 

W pewien wtorkowy dzień ktoś postanowił się pozbyć "Bankiera", snajper oddał do niego dwa strzały na parkingu przed hipermarketem, karetka wiezie go do szpitala, operacja, OIOM - "Bankier" przeżywa, jednak nie jest to na rękę pewnym ludziom, "Bankier" ma zniknąć.  On o tym wie, boi się, niespodziewanie z pomocą przychodzi mu pani doktor pediatra - Miła, jego była dziewczyna, jedyna przy której czuł że żyje i przy której chciał się ustatkować. Pomogła mu uciec, ale oni już depczą im po piętach, teraz też i Miła jest w niebezpieczeństwie. Niespodziewanie Maciej spotyka swojego zabójcę "Krytego" - snajpera, który chce mu pomóc. Czy Maciej dowie się kto chce się go pozbyć? Czy ochroni Miłę? Czy uda mu się zacząć nowe życie? Czy spotkanie z zabójcą będzie jego ostatnim spotkaniem?

Po przeczytaniu książki pana Piotra "Nie szukaj mnie" (o książce TUTAJ), bardzo chciałam zapoznać się z jego debiutancką powieścią "Zabili mnie we wtorek". Tym razem autor uraczył nas historią kryminalną w której mamy:  pościg, ucieczkę, zabójstwo, miłość, płatnego zabójcę, szantaż, duże pieniądze, a to wszystko powiązane z polityką, skorumpowaną policją i tajnymi służbami - jeden wielki spisek. Mogę powiedzieć że kawał dobrego kryminału, gdzie akcja toczy się szybko i wciąga, nie ma zbędnych opisów, a zakończenie - zaskakujące :)
Powiem Wam jeszcze że dodatkowym atutem książki są krótkie rozdziały, które dokładnie i treściwie opisują dany moment powieści, powiedziałbym że to takie krótkie klatki filmowe, autor jest scenarzystą i reżyserem, więc takie krótkie przypominające kadry z filmu rozdziały są zrozumiałe.
"Zabili mnie we wtorek" to idealna lektura na lato - polecam, a ja wypatruję następnej powieści pana Piotra.

Moja ocena: 5/6

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi czyli czytajmy polską literaturę"

"Pod hasłem"

"Czytamy kryminały" (styczeń - kryminał polski)

"Czytamy polskie kryminały"

Opublikowana na lubimyczytać.pl - TUTAJ

Podsumowanie wyzwań czytelniczych za miesiąc maj - czerwiec 2013.

Tak i minęło już pół roku, jak ten czas leci, a dwa miesiące od ostatniego podsumowania wyzwań czytelniczych. Musze Wam powiedzieć że te dwa miesiące wypadły bardzo blado, w jednym wyzwaniu nie przeczytałam ani jednej książki, mam plany nadrobić zaległości w wakacje, ale chyba nie za bardzo mi to wyjdzie. Organizacja czasu dla dwójki dzieciaczków, a do tego sezon ogórkowy się zaczyna, czas zacząć robić zapasy na zimę, choć powiem że już trochę popakowałam i pomroziłam różnych owoców i warzywek.

Wracając do wyzwań, to na bieżąco możecie śledzić ich przebieg w zakładce WYZWANIA.

Wyzwanie 1 - "Z półki"

Wybrałam poziom 3 czyli 11-15 książek przeczytanych z półki w ciągu roku. Na koniec kwietnia liczba ta wynosiła - 6. Niestety przez ostatnie dwa miesiące przeczytałam tylko jedną książkę z półki.

1. Krokodyl z kraju Karoliny - J. Chmielewska  - 15.06.2013

Wyzwanie 2 - "Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa"

W miesiącach maj - czerwiec czytaliśmy lektury klasy VI, i na tym koniec, nie tylko dlatego że są wakacje i od szkoły należy się odpoczynek. Ewa (Książkówka) i Leger postanowili zakończyć przygodę z lekturami na szkole podstawowej, może kiedyś wznowią wyzwanie dla lektur gimnazjalnych i ze szkoły średniej. Więcej informacji na ten temat TUTAJ.

Mi udało się do ostatniej odsłony w wyzwaniu przeczytać dwie lektury:

1. Bajki robotów - Stanisław Lem
2. Szatan z siódmej klasy - Kornel Makuszyński

Na moje ręce przywędrował piękny Dyplomik na zakończenie wyzwania - DZIĘKUJĘ :)

Wyzwanie 3 - "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

W tym wyzwaniu przeczytałam przez te dwa miesiące jedenaście książek - myślę ze to dobry wynik :)

1. Sklepik z Niespodzianką. Adela - K. Michalak - 07.05.2012
2. Sklepik z Niespodzianką. Lidka - K. Michalak - 13.05.2013
3. Pan Przypadek i trzynastka - J. Getner - 15.05.2013
4. Bajki robotów - S. Lem - 19.05.2013
5. Misiek i fałszerze czekolady - A. Gras - 22.05.2013
6. Małe psoty wielkich świętych - M. Maassen-Zajączkowska - 27.05.2013
7. Szatan z siódmej klasy - K. Makuszyński - 08.06.2013
8. Śmierć mówi w moim imieniu - J. Alex - 12.06.2013
9. Krokodyl z kraju Karoliny - J. Chmielewska - 15.06.2013
10. Pola - M. Zimny-Louis - 20.06.2013
11. Dziewczyny wojenne - Ł. Modelski - 24.06.2013

Wyzwanie 4 - "Trójka E-Pik"

maj 2013 (3/3)
książka która została nagrodzona/której autor został nagrodzony

1. Zamieć śnieżna i woń migdałów - C. Lackberg
2. Bajki robotóe - S. Lem

powieść obyczajowa z zagmatwanym wątkiem rodzinnym

1. Sklepik z Niespodzianką. Adela - K. Michalak
2. Sklepik z Niespodzianką. Lidka - K. Michalak

kryminał polskiego autora (mężczyzny)

1. Pan Przypadek i trzynastka - J. Getner

czerwiec 2013 (2/3)

książka z motywem anioła - Trzy twarze Ewy - B. Freethy

książka z motywem wojny - Dziewczyny wojenne - Ł. Modelski

biografia - ...

Kategorie czytelnicze na lipiec to:
lekkie, wakacyjne czytadło - ...
książka z rozbudowanym wątkiem żywiołu (woda, ogień, ziemia, powietrze) - ...
książka której akcja dzieje się w Chinach lub Japonii - ...

lekkie czytadło już ściągnęłam z półki - to "Wszyscy jesteśmy podejrzani" - J. Chmielewskiej, na pozostałe dwie kategorie nie mam pomysłu.

Wyzwanie 5 - "Pod hasłem"

maj 2013 - Pory (roku, dnia, spodnie)

1. Lato w Zatoce Aniołów - B. Freethy

czerwiec 2013 - Państwa, miasta 

1. Krokodyl z kraju Karoliny - J. Chmielewska
2. Proroctwo o Watykanie - J. Neirynck

Hasło na lipiec - Homo sapiens (musi znaleźć się w tytule: płeć, imię, nazwisko, pokrewieństwo, człowiek, ludzie)

Wyzwanie 6 - "Czytamy kryminały"

maj - czerwiec 2013: kryminały włoskie i za akcją rozgrywającą sie w małym miasteczku

niestety w tym wyzwaniu nie przeczytałam ani jednaj książki pasującej do wyzwania, pocieszam się tym że w okresie wakacyjnym można nadrobić zaległości czytelnicze do wcześniejszych miesięcy, może uda mi się coś przeczytać

lipiec - sierpień 2013:  kryminały amerykańskie/kanadyjskie (pisane przez autorów z USA i Kanady, ew. których akcja dzieje się w USA lub Kanadzie) i kryminały historyczne (których akcja rozgrywa się do zakończenia I wojny św. - 1918 r.)

Wyzwanie 7 - "Czytamy polskie kryminały"

to nowe wyzwanie do którego przystąpiłam, bo polska literatura którą lubię czytać i kryminały :) więcej o samym wyzwaniu możecie poczytać TUTAJ

1. Pan Przypadek i trzynastka - J. Getner - 15.05.2013
2. Wieczorny seans - K. Beśka - (przeczytany wcześniej - polecany)
3. Szatan z siódmej klasy - K. Makuszyński - 08.06.2013
4. Śmierć mówi w moim imieniu - J. Alex - 12.06.2013
5. Krokodyl z kraju Karoliny - J. Chmielewska - 15.06.2013

Kochani życzę Wam w te wakacje dużo wspaniałych i ciekawych książek. Udanego i słonecznego wypoczynku. Pozdrawiam.

Łukasz Modelski - "Dziewczyny wojenne"

źródło

TYTUŁ: Dziewczyny wojenne
AUTOR: Ł. Modelski
WYDAWNICTWO: ZNAK
DATA WYDANIA: 2011
STRON: 338

Książki o tematyce wojennej nie specjalnie mnie pociągają , czytam od czasu do czasu, i na te co trafiłam okazały się bardzo dobrymi lekturami, ale nie pasjonuję się tematyką wojenną. Oczywiście mam w planach przeczytaniu kilku książek z wojną w tle, ale zawsze odkładam to na kiedy indziej, tym razem w moje ręce w bibliotece wpadła książka "Dziewczyny wojenne" na którą miałam ochotę od jakiegoś czasu, ale tym razem skłoniło mnie do sięgnięcia po tę książkę wyzwanie - czerwcowa Trójka E-Pik, w której to pojawiła się kategoria "z wojną w tle". 

Książka Łukasza Modelskiego "Dziewczyny wojenne" to wspomnienia wojenne jedenastu kobiet. Kobiet bardzo różnych, w różnym wieku - jedne w czasie wybuchu wojny były jeszcze dziećmi, inne nastolatkami, inne zaczynały dorosłe życie, miały swoje marzenia i plany, wojna spowodowała że bardzo szybko stały się dorosłymi kobietami. Pochodziły  z różnych rejonów Polski, z miasta, ze wsi, bardziej wykształconych lub mniej, poznajemy wojnę ich oczami, to tam w swoich miejscowościach wchodziły i działały w konspiracji nie raz narażając własne życie. Aresztowane przez Niemców lub Sowietów, torturowane, osadzane w więzieniach, wywożone w głąb dalekiej Rosji - na roboty, głodne, walczące o kawałek chleba, pomagające Żydom, przeprowadzające ludzi przez granicę, pilotujące samoloty, sanitariuszki. Kobiety które dla dobra ojczyzny były w stanie poświęcić życie, ale jednocześnie były to kobiety które miały marzenia, kochały, przytulały dzieci pragnąc żyć by ich nie osierocić, chciały być w tych trudnych czasach po prostu kobietami.

Również po wojnie prześladowane za swoją działalność, nadal działały w konspiracji, przenikały do komórek UB, pomagały.

Jak się okazuje wojna to nie tylko męska sprawa, kobiety również potrafią w niej brać udział, działać i pomagać. Bardzo wciągające wspomnienia, te wspaniałe kobiety zabierają nas w czasy wojny i pokazują swoje życie, czytamy również o czasach powojennych. Dużym plusem jest na koniec każdego rozdziału informacja co dzieje lub działo się z główną bohaterką jej bliskimi i znajomymi po wojnie. Autor bardzo prostym językiem przedstawia nam historie tych jedenastu kobiet, a w dwunastym rozdziale wspomina jeszcze inne kobiety i ich walkę. Książka zawiera również zdjęcia, dzięki którym poznajemy twarze naszych bohaterek, a czytając ich wspomnienia widzimy je podczas ich walki wojennej. 

Uważam ze to obowiązkowa lektura dla każdego, by nie zapomnieć tamtych dni, by nie zapomniec tamtych ludzi - ich walki i poświęcenia.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polska literaturę!"

"Trójka E-Pik" (z wojną w tle)

Magdalena Zimny-Louis - "Pola"

źródło

TYTUŁ: Pola
AUTOR: M. Zimny-Louis
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 424

Antonina Pogorzelska zwana Tosią, to osiemdziesięcioletnia kobieta, mieszkająca sama w bloku na czwartym pietrze, ciepła, czuła, wyrozumiała, pomocna, lubi gotować i robi to bardzo dobrze, miłośniczka herbat, taka kochana babcia. Pewnego dnia zapowiada rodzinie że postanowiła nie wychodzić więcej z domu, dobrze tak powiedzieć - ale jak to nie wychodzić? zakupy, lekarz, świeże powietrze - ale nasza Tosia jest nieustępliwa, ma już wszystko zaplanowane, pomagać będzie jej sąsiad Jacek, z którym wiąże ją przyjaźń. I tak to nasza Tosia obserwuje  świat ze swojego balkonu, ogląda telewizję, porozmawia z odwiedzającymi - a jest o czym rozmawiać, rodzinne życie dzieci i wnuków Tosi komplikuje się, życie Jacka nie jest usłane różami, same kłopoty i zmartwienia na już nie młodą głowę Tosi i jej serce. 

Pomiędzy współcześnie dziejącymi się wydarzeniami Tosia zabiera nas w wspaniałą podróż do przeszłości, od swojej młodości, posługiwania u hrabiostwa Morawskich, życia na wsi, wojny, wyjazdu do Warszawy, zakazanej miłości, pierwszej pracy, pierwszego pocałunku, zamążpójścia, dzieci, zdrady, wspomina swoje życie i ludzi z nim związanych, ale bardzo szczególne miejsce w jej wspomnieniach zajmuje Pola, jej ciotka, która zabrała ją do Warszawy. Pola w oczach Tosi zawsze była damą, pewną siebie i dążącą do celu, stworzona do wyższych celów - dla Tosi Pola zawsze była wzorem, choć Pola skrywała pewną tajemnicę ... i to nie jedną.  Tosia przedstawia nam swoje życie, jego radości i smutki, jednocześnie przygotowuje się do tego co nieuchronne. 

Książka jest REWELACYJNA. Autorka w cudowny, lekki sposób, raczy nas wspaniałą opowieścią, sagą rodzinną. Akcja dzieje się współcześnie, a główna bohaterka Tosia przenosi nas swoimi wspomnieniami w różne okresy swojego życia, ale nie myślcie że jest to pogmatwane, o nie, dokładnie wiemy kiedy i co się dzieje, fabuła świetnie się uzupełnia i współgra, a bohaterowie są wyraźni i dopracowani, nawet drugoplanowi bohaterowie mają swoje dopracowane charaktery. Do tego bardzo obrazowo i pięknym językiem opowiedziana jest cała historia, powiem Wam ze ostatnie dwa rozdziały czytałam ... płacząc, odkładałam książkę sięgając po chusteczkę, by po chili znów czytać i płakać. Dlaczego? - nie powiem, bo ważne jest aby samemu to przeczytać i poczuć.

Moją uwagę przykuły również rysunki na pierwszej i ostatniej stronie książki autorstwa Agnieszki Koczot, a szczególnie ten na końcu, starsza kobieta siedząca przed lustrem a w lustrze odbicie ... młodej dziewczyny. Jak bardzo wymowny jest ten rysunek, i jak wiele daje do myślenia.

Jedynym minusem książki jak dla mnie była zbyt mała czcionka, gdzie trzeba było bardzo skupiać i wytężać wzrok, wolałabym żeby książka miała więcej stron, a czcionka była większa - oczywiście to uwaga skierowana do wydawnictwa, by pomyśleli też o tych co mają problemy z czytaniem, zwłaszcza małej czcionki.

Gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po tę książkę, na pewno spędzicie z nią niezapomniane chwile i długo pozostanie w Waszej pamięci.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!"

Joanna Chmielewska - "Krokodyl z kraju Karoliny"

źródło

TYTUŁ: Krokodyl z kraju Karoliny
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Kobra Media
DATA WYDANIA: 2007
STRON: 314

Kolejna moja propozycja książki Joanny Chmielewskiej dla Was. Jak zauważyliście wcześniej, bardzo lubię książki pani Joanny i już kilka Wam zaprezentowałam, a teraz zbliża się lato, czas relaksu i odpoczynku, a to zapewne będzie na ten czas odpowiednia książka :)

Joanna po powrocie do kraju z Danii, obowiązkowo musiała się spotkać ze swoja przyjaciółką Alicją, zauważyła że Alicja jest podenerwowana, jakby czegoś się bała, ale Joanna nie pytała o co chodzi a Alicja nic nie mówiła. Pewnego dnia podczas jazdy przez miasto Joanna zabrała Alicję która była szalenie zdenerwowana, kazała jej jechać i zgubić granatowego opla w którym to profil kierowcy wydał się jej znajomy, tym razem Joanna chciała dowiedzieć się czegoś więcej, Alicja obiecała że się spotkają i jej opowie - na spotkania Alicja powiedziała że się boi, chodzą za nią, ale jak rozmawiać bez kawy, w czasie kiedy Alicja robiła kawę Joanna podziwiała odnowione mieszkanie Alicji i zobaczyła ... ze we framudze drzwi ktoś zamontował mikrofon - ale kto? i po co? na te pytania Alicja nie odpowiedziała, umówiły się na następny dzień na neutralnym gruncie - Alicja nie przyszła, Joanna dowiedziała się że Alicja została zamordowana. Szok, ogromny szok, przecież w nocy Alicja dzwoniła do Joanny, nakazując jej przyjść i obejrzeć jej zwłoki, gdyby coś się stało.  Kto zamordował Alicję i dlaczego? D tego wszystkiego ktoś kradnie zwłoki Alicji z kostnicy - kto i po co? Joanna podejmuje prywatne śledztwo, drogi prowadzą do Danii, przemytu i kontrabandy.  Czy odnajdą mordercę Alicji? Czy Joanna może czuć się bezpiecznie, ktoś może myśleć że ona też wie to co Alicja.

Zastanawiacie się dlaczego Dania to kraj Karoliny :) i dlaczego krokodyl z Danii, aaaa tego Wam nie powiem, sami musicie przeczytać :)

Jak już wspomniałam książka idealna na zbliżające się wakacje, pełna humoru, zabawnych dialogów, niecodziennych i dziwnych sytuacji, które wywołują u nas śmiech :) Kryminał z humorem, gdzie czytając tę książkę odprężycie się na pewno, polecam również inne książki autorki, które towarzyszą i umilają mi czas od bardzo dawna. Choć przyznam się Wam że większą sympatia darzę starsze książki pani Joanny, w nowych książkach jak dla mnie brakło tego pazura, tego czegoś co było w starych książkach które czytam po raz kolejny - do tego i  Was zachęcam.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Z półki"

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Pod hasłem"

"Kapitan Żbik na tropie - czyli czytamy polskie kryminały"

Joe Alex - "Śmierć mówi w moim imieniu"

źródło

TYTUŁ: Śmierć mówi w moim imieniu
AUTOR: J. Alex
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literackie
DATA WYDANIA: 1989
STRON: 160

To moje pierwsze spotkanie z panem Maciejem Słomczyńskim, który pisał pod pseudonimem Joe Alex, gdzie jednocześnie Joe Alex był głównym bohaterem kilku powieści. Książkę udało mi się wyszukać w bibliotece na półce ze starciami, jakie będzie to spotkanie - zobaczymy.

Joe Alex - pisarz powieści kryminalnych i detektyw, wraz ze swoimi przyjaciółmi, Karoliną Beacon - archeologiem i  inspektorem Scotland Yardu - Beniaminem Parkerem wybrali się wieczorem do Chamber Theatre na nowoczesną sztukę "Krzesła", gdzie spędzili miły wieczór. Po zakończeniu sztuki pojechali do Klubu Zielonego Pióra, aby kontynuować wspólny wieczór, niestety spokój ich został zakłócony. Inspektor Parker został ponownie wezwany do teatru, gdzie odkryto zwłoki odtwórcy głównej roli w przedstawieniu "Krzesła" - Stefana Vincy, w garderobie - z wbitym sztyletem w sercu. Inpsektor Parker wraz z Joe Alexem udają się na miejsce zbrodni i rozpoczynają śledztwo, a dowody zaczynają wskazywać że mordercą może być tylko ktoś z pracowników teatru, a wytypowani przez inspektora podejrzani maja solidne alibi, zresztą jak i wszyscy pracownicy teatru. Sprawa jeszcze bardziej się komplikuje gdy lekarz sądowy uściśla godzinę śmierci Stefana Vincy, na którą ani inspektor, ani Joe nie mogą się zgodzić, ponieważ czas ten wskazuje że  zbrodnia została popełniona w czasie przerwy przedstawienia, a wszyscy widzieli grającego nieboszczyka jeszcze w drugiej części. Jak to jest możliwe? Kto to zrobił? Jaki był motyw? Inspektor ciągle kluczy i idzie ślepymi uliczkami, ale Joe już wie kto jest zabójcą.

"Śmierć mówi w moim imieniu" to kryminał w starym angielskim stylu, pierwsze co nasunęło mi się po jego przeczytaniu to porównanie do kryminałów Agaty Christie, wiadomo królowa jest jedna, ale uważam że panu Słomczyńskiemu udało się  świetnie odtworzyć klimat  angielskiego kryminału i zainteresować czytelnika.
Mamy zbrodnię, zamknięte koło podejrzanych wśród których jest morderca, dżentelmeni i damy, wyższe sfery, logiczne rozumowanie, wszystko dzieje się bez pośpiechu, aby na końcu kiedy wydaje się że wiemy kto jest mordercą ... trop idzie w innym kierunku, ukazując prawdziwe motywy i mordercę.
To moje pierwsze spotkanie z autorem a już mogę powiedzieć że zaliczam je do bardzo udanych, i na pewno będę chciała ponownie się spotkać. Do tego i Was zachęcam, a zwłaszcza miłośników kryminałów

Moja ocena: 5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

"Kapitan Żbik na tropie - czyli czytamy polskie kryminały"

Kornel Makuszyński - "Szatan z siódmej klasy"

źródło

TYTUŁ: Szatan z siódmej klasy
AUTOR: K. Makuszyński
WYDAWNICTWO: Nasza Księgarnia
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 280

Nie wiem jak dla Was, ale dla mnie jedna z najprzyjemniejszych lektur szkoły podstawowej. Wspaniale mi się ją czytało w szkole, i z takim nastawieniem przystąpiłam do powtórnego spotkania z bohaterami książki.

Józef Skwarek jako Adam Cisowski
w filmie " Szatan z siódmej klasy" z 1960 r.
(żródło)

Adam Cisowski - uśmiechnięty, niesforny, z rozmierzwioną czupryną na głowie, wzrok przenikliwy, sprężysty i silny, myślący logicznie, umie wysuwać wnioski z każdej - nawet najbardziej dziwnej sytuacji, uchodzi w szkole za osobę bardzo bystrą, koleżeński, dobrze się uczy, przez profesora Gąsowskiego nazywany diabłem i szatanem, siedemnastoletni uczeń klasy siódmej warszawskiego gimnazjum, jego rodzice: tato jest lekarzem a mama zajmuje się domem, ma czworo rodzeństwa - dwóch braci i dwie siostry. 

Adaś rozpracował system odpytywania uczniów z historii przez profesora Gąsowskiego, czyn ten wstrząsną profesorem, to była tajemnica skrywana przez niego latami, jednak profesor nie mógł gniewać się na tego przemiłego i uśmiechniętego chłopca, w końcu znalazł również odpowiedź dla profesora gdzie podziały się jego listy które niby wysłał do przyjaciół. Sława Adasia rozeszła się po całej szkole, pomógł kolegom z młodszej klasy i odnalazł przyszywane sto złotych, w swojej klasie odnalazł zagubione pióro. Ta sława nie pozostałą obojętna dla profesora Gąsowskiego,

Kadr z filmu "Szatan z siódmej kasy"
z 1960 r.

postanowił ze swoim problemem zwrócić się do Adasie, zaprosił go do swojej ojcowizny na wieś Bejgole koło Wilna, gdzie zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Adaś nie był zdecydowany na wyjazd z profesorem na wieś, miał jechać z rodzicami nad morze, ale jedne fiołkowe oczy "kozy" przekonały go do wyjazdu. Sam nie wiedział w co się pakuje, co przyniesie mu ten wyjazd.
Dworek we wsi Bejgole był stary i zaniedbany, a rządy sprawował tam brat profesora Gąsowskiego - Iwo z żoną Ewą i córką Wandą. To tu zaczęły dziać się dziwne rzeczy jak ... kradzież drzwi, tak, tak, pewnie Was dziwi to - drzwi, ale to właśnie podążając tym tropem Adaś odkrył że we dworze mieszkał kiedyś żołnierz francuski z armii napoleońskiej, to on pozostawił wskazówki na drzwiach - gdzie ukrył skarb. Adaś będzie musiał nie tylko odnaleźć skarb, ale także stawić czoło rzezimieszkom którzy chcą odnaleźć i wykraść skarb. Czy Adaś podoła zadaniu które na niego czeka?  Czy spotka tego lata coś więcej niż tylko zagadkę do rozwiązania?

Mogę powiedzieć jedno - przecudowna książka, dla młodzieży, z wątkiem detektywistycznym, z humorem, pierwsza miłość, zagadka, to może zachęcić do czytania i nie tylko uczniów jako lektura, powrót po latach bardzo przyjemny. Uważam że książka bardzo trafiona jako lektura szkolna. Mam nadzieję że jeszcze wiele lat będzie wciągającą książką.

Kadr z filmu "Szatan z siódmej klasy"
z 1960 r. (źródło)

Jak by to nie było, taka książka nie mogła przejść nie zauważona przez świat filmowy i tak w 1960 roku
 Maria Kaniewska wyreżyserowała film pod tym samym tytułem co książka "Szatan z siódmej klasy" gdzie główne role zagrali Józef Skwarek (Adaś), Stanisław Milski (prof. Gąsowski), Pola Raksa (Wanda), film jako drugi w historii został zgłoszony do Oskarów. Powiem Wam w sekrecie że film darzę wielkim sentymentem,  po obejrzeniu filmu podkochiwałam się w Adasiu :)

Kadr z filmu "Szatan z siódmej klasy"
z 2006 r. (źródło)

W 2006 roku Kazimierz Tarnas powtórnie wyreżyserował film "Szatan z siódmej klasy", gdzie tym razem główne role zagrali Bartosz Fajge (Adaś), Wojciech Malajkat (prof. Gąsowski), Katarzyna Bator (Wanda), oczywiście oglądałam film obowiązkowo, nie tylko przez wzgląd na sentyment do starego filmu, ale także dla pana Malajkata, którego bardzo lubię.  Niestety jednak sentyment pozostał do starej wersji, w nowszej brakło całego uroku, brakło tego czegoś, tego czym urzekała stara wersja.

Jednym słowem zachęcam do przeczytania książki i oglądnięcia obu filmów, wspaniały powrót i wspomnienia.

Moja ocena: 6/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa"

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"

Mariola Maassen-Zajączkowska - "Małe psoty wielkich świętych"

źródło

TYTUŁ: Małe psoty wielkich świętych
AUTOR: M. Maassen-Zajączkowska
WYDAWNICTWO: PROMIC
DATA WYDANIA: 2012
STRON: 86

Gdy myślimy o świętych to wyobrażamy sobie piękne i dostojne malowidła, obrazy, figury które oglądamy w kościele czy kaplicach, w książkach religijnych, małe obrazki z wizerunkami świętych które dostajemy od księdza czy też siostry zakonnej na lekcjach religii. Postacie zadumane, patrzące w niebo, patrzące na nas, a my wśród świętych szukam swoich powierników: radości i smutków.

Tak naprawdę to zapominany o jednym że święci też byli kiedyś ... dziećmi :) tak, tak to jakoś trudno nam sobie wyobrazić, a o tym właśnie jest ta książeczka.

"Małe psoty wielkich świętych" to cztery króciutkie opowiadania o dzieciach i ich dzieciństwie, jak łobuzowali, jacy byli, o ich poszukiwaniu Boga. Tak więc mamy tu opowiadanie o ...

św. Franciszku z Asyżu, który był niesfornym pędziwiatrem, zawsze uśmiechnięty, żartowniś i psotnik: a to wylał kubeł zimnej wody na wychodzącego z szynku mężczyznę, a to zamienił osły handlarzom na targu, oj trzymały się go psikusy, trzymały ... ale Franciszek miał tajemnicę - którą był jego dar, potrafił przemawiać do zwierząt, opiekował się nimi - tak zdobył przyjaciela Cezara.

św. Janie Marii Vianneyu, który to jako mały chłopiec wymykał się z domu by nie odmawiać wspólnie modlitwy z rodziną, chciał modlić się głośno, chodził na lekcje religii które odbywały się w ukryciu, pragną  zostać księdzem.

św. Cyrylu i Metodym, to dwaj bracia a jakże różni, Cyryl - zamyślony, zadumany, świetny łowczy i jeźdźca, Metody - żartowniś, dogadywacz. Obaj od najmłodszych lat rozumieli się bardzo dobrze, pomagali i wspierali. Aby jak najwięcej czasu przebywać ze sobą, bawić się, polować, wymyślać co będą kiedyś robić nie raz uciekali z lekcji, ale zawsze myśleli o innych, o niesieniu im pomocy, wiary ... kiedyś spełnią swoje dziecięce marzenia.

św. Antonii Padewski, nazywany przez wszystkich "bystrymi oczami" potrafił odnaleźć wszystko, nawet zaginionego, a wręcz porwanego kolegę, mimo że psotnik, zawsze miał na uwadze pomoc kolegom.

Pomimo dziecięcych zabaw, psot i uciech, wszyscy zawsze mieli w sobie pokorę, poszukiwali Boga i pragnęli pomagać bliźnim, dążyli do wyznaczonych celów. Jak mówi autorka "Każdy z nas nosi w sobie  taką iskierkę"[1], iskierkę świętości która jeśli będziemy ją pielęgnować rozbłyśnie, która będzie mogła rozgrzać nie tylko nasze serce i duszę, ale także innych. Piękna, wyciszająca, książeczka, opowiadania z morałem, czytanie jej sprawiło i mnie i córce dużo radości.

Do tego książeczka bardzo pięknie wydana, twarda okładka, w środku grube kartki i ciekawe obrazki oddające klimat książki. Zachęcam do sięgnięcia po tę książeczkę, święci to nie tylko poważne figury i obrazy w kościele,  byli także małymi łobuziakami jak nasze dzieciaki, co bardzo spodoba się Waszym dzieciom:)

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję pani Agnieszce z Wydawnictwa PROMIC

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:

"Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę"