Joanna Chmielewska nie żyje.

źródło

To wiadomość która pewnie pojawi się na wielu blogach i nic w tym dziwnego. Pani Joanna - królowa polskiego kryminału - bawi całe pokolenia, autorka komedii kryminalnych, książek sensacyjnych, oraz książek dla dzieci i młodzieży. Któż jej nie zna i jej twórczości. 

Pierwszą książkę pani Joanny przeczytałam w wieku około 12 lat, od tamtej pory stała się jedną z moich ulubionych pisarek. Książki pani Joanny to były jedyne książki polskiego autorstwa (nie licząc lektur) które czytałam, innych autorów zaczęłam dopiero poznawać jakieś dwa lata temu. Mam w domu na półce kilkanaście książek jej autorstwa, uwielbiam je i często do nich wracam, teraz będą miały dla mnie jeszcze większą wartość. Pani Joanno dziękuję za cudowne chwile które spędziłam z pani książkami i spędzę je jeszcze nie jeden raz. Dziękuję.

źródło

Marta Obuch - "Łopatą do serca"

źródło

TYTUŁ: Łopatą do serca
AUTOR: M. Obuch
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 328

O Marcie Obuch i jej książkach słyszałam wiele dobrego, ale sama nie miałam jeszcze przyjemności zapoznania się z jej twórczością, ale do czasu :) Podczas mojej ostatniej wizyty w bibliotece zobaczyłam wśród nowości książkę Marty Obuch "Łopatą do serca", nawet się nie zastanawiałam, od razu sięgnęłam po nią i zabrałam ją do domu, by wieczorem oddać się lekturze.

Michalina Skoczylas zwana Misią, żona  Henryka - biznesmena, skąpca, z którym przed ślubem podpisała intercyzę. Wraz ze swoja przyjaciółką Zuzą założyły własny salon kosmetyczny, bez wkładu męża skąpca, lubiły swoja pracę i zaczęły właśnie wychodzić w swoim biznesie na prostą. Pewnego dnia świat Misi przewraca się do góry nogami: dowiaduje się że jej mąż to nikt inny jak szef śląskiej mafii - Hardy, ma kochankę, do jej mieszkania wprowadza się Igła - wysoki, dobrze gotujący i lubiący dobre wino szef ochrony Henryka (ale iskrzy), pląta się jej też policjant - Piotr Marchewka, który robi maślane oczy do Zuzy, a do tego wszystkiego wszyscy czegoś szukają - czego ... Misia i Zuza prowadzą własne dochodzenie, chcą nawracać przestępców ... oj dzieje się dzieje :) Do tego dochodzi jeszcze pytanie - kim jest Jarosław Maziarz?

Tak dzieje się wiele i o to chodzi, ta książka idealnie trafiła w mój gust. Pełna humoru, zadziwiających sytuacji, śmiesznych dialogów, po prostu idealna na lekki, rozluźniający wieczór, by spędzić mile czas. Nie zrażajmy się opiniami: że bohaterowie mało wyraziści, że język prosty, że może zbyt wiele wątków, a zakończenia można się domyśleć, nie nie i jeszcze raz nie. Wątki mimo że było ich kila świetnie ze sobą współgrały, bohaterowie może i mało wyraziści i język prosty, ale ta książka to kryminalna komedia - jest idealna, świetnie się przy niej bawiłam i o to chodzi - gorąco Wam ją polecam. Mam nadzieję że inne książki pani Marty trafią w moje ręce, z przyjemnością oddam się ich lekturze.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Pod hasłem"

"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienną chandrę)

"Czytamy polskie kryminały"

Wyzwanie "Polacy nie gęsi" - edycja druga

Z dniem 30 września 2013 roku zakończyła się pierwsza edycja wyzwania "Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę!" - wyzwanie które wymyśliła AnnRk. Do wyzwania przystąpiłam z przyjemnością, bo lubię polską literaturę, którą tak naprawdę odkryłam dopiero dwa lata temu, wcześniej z polskich autorów czytałam tylko Joannę Chmielewską (lektur szkolnych nie liczę).

Wyzwanie zakończyłam z liczbą przeczytanych książek - 53 :) bardzo się z tego cieszę, czyli średnio na miesiąc przeczytałam 4 książki i kawałek piątej :)

Od 1 października 2013 ruszyła II edycja "Polacy nie gęsi", wyzwanie potrwa do 30 września 2014 roku. Tym razem Ania urozmaiciła nam wyzwanie, dodając wytyczne i  można zdobywać dodatkowe punkty. Więcej o samym wyzwaniu i nowym regulaminie TUTAJ

Ja już zgłosiłam się do wyzwania i założyłam nową zakładkę Wyzwania 2014, ponieważ wyzwanie będzie przez większość 2014 roku to umieszczam już je w nowej zakładce :)

Zapraszam i Was do tego wyzwania :)

Suzanne Collins - "W pierścieniu ognia"

źródło

TYTUŁ: W pierścieniu ognia
AUTOR: S. Collins
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 360

Jakiś czas temu udało mi się przeczytać pierwszą część trylogii Suzanne Collins - "Igrzyska śmierci" (kilka słów o niej - TUTAJ), i pomimo że nie jestem fanką science-fiction to książka zrobił na mnie ogromne wrażenie, bardzo mi się podobała. Niedawno udało pożyczyć mi się następną część trylogii "W pierścieniu ognia" - zabrałam się do jej czytania z wielkim zapałem.

Po wygranych Głodowych Igrzyskach, Katniss i Peeta wracają do domu. Mieszkają teraz w Wiosce Zwycięzców w swoim Dystrykcie, wiodą spokojne życie, które mimo to napawa ich niepokojem. Zwłaszcza to co wydarzyło się na arenie - męczą ich nocne koszmary, szukają zapomnienia w codzienności: Peeta maluje obrazy i wypieka chleb, Katniss stara się odbudować swoją przyjaźń z Galem. Czy to się jej uda? Jej uczucia burzą się w niej, lubi i Gale i Peeta. Czy będzie musiała wybierać pomiędzy nimi? Jednocześnie Katniss i Peeta przygotowują się do odbycia Tournee Zwycięzców, które muszą odbyć przed następnymi Igrzyskami. Odwiedzając kolejne Dystrykty zauważają że coś się dzieje, dochodzą do nich głosy o rewolucji, której to Katniss i jej zachowanie na arenie było początkiem, stała się symbolem. Tymczasem mają odbyć się następne Igrzyska - Ćwierćwiecza, tym razem w wyniku losowania na arenę mają trafić zwycięzcy z poprzednich lat - w przypadku Dwunastego Dystryktu - Katniss, Peeta lub Haymitch. Kto tym razem wygra Igrzyska? Co z rebelią i jej symbolem? Co z miłością?

O ile "Igrzyska śmierci" wciągnęły mnie i po ich lekturze chciałam więcej, to dalsze losy Katniss - dziewczyny która igra z ogniem, nie do końca mnie usatysfakcjonowały. Co do samej fabuły nie mam zastrzeżeń, wartka akcja, rebelia, brak zbędnych opisów, czytało się lekko i szybko. Bohaterowie - nie mają za bardzo rozbudowanych osobowości, wiemy kto jest kto i jaką odgrywa rolę. Natomiast główna bohaterka - Katniss, niestety ale zaczęła mnie irytować, nie dość że ma rozterki sercowe, nie wie którego tak naprawdę wybrać chłopaka, to jeszcze wszyscy wokół wiedzą co się dzieje, rebelia, symbol, a ona biedna jedna nic nie wie - kompletnie zagubiona, ale może ma takie prawo w końcu ma zaledwie siedemnaście lat.
Fani książki "Igrzyska śmierci" i tak sięgną po tę część jak i ja, i pomimo że nie zrobiła już na mnie takiego wrażenia jak pierwsza część, to będę poszukiwać następnej części trylogii - "Kosogłos".

Moja ocena: 4/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: "Pod hasłem"

Pomału, pomału ... będę wracać

Tak, pomału, pomału będę wracać, nic już nie będzie takie same, a tak wiele wciąż może się zmienić. Czytanie nie idzie mi tak jak kiedyś, ale sięgam po książki - by myśli zająć czymś innym, co do samych opinii ... myślę że parę słów skrobnę na temat książek które przeczytam. 

Podsumowania wyzwań nie będzie, bo i nie ma co podsumowywać, w miesiącu wrześniu nie przeczytałam żadnej książki, a z letnich miesięcy - zapraszam do zakładki WYZWANIA

Właśnie kończę czytać "W pierścieniu ognia" - jutro będzie o niej parę słów.