Michael Hesemann - "Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy"

źródło

TYTUŁ: Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy.
AUTOR: M. Hesemann
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo M
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 344

Pytanie - co skłoniło mnie do sięgnięcia po tę książkę? Odpowiem - po prostu zwykła ludzka ciekawość. Zapewne i wasze wyobraźnia jak i moja została ożywiona za sprawą książek i filmów, które poruszają wątki religijne, przywołują różne legendy i mity, tworząc z nich niesamowite historie. Oczywiście jest to czysta fikcja literacka, czy też filmowa, ale ogromne zainteresowanie takimi tematami pokazuje jak może być to dochodowy interes. A my i nasza wiara? Czy jest to dla nas czysta fikcja czy zasiewa w nas ziarno niepewności?

"Jeśli nie napiszesz czegoś negatywnego o Watykanie, nigdy tego nie sprzedasz! (...) Jeżeli chcesz zarobić, David, musisz napisać jakąś historię o Watykanie, o zabójstwie i pieniądzach, to zawsze jest trafione!" [1]

Dan Brown to pisarz którego to książka "Kod Leonarda da Vinci" ostatnimi czasy wywołała największe poruszenie, czy też książka "Święty Graal, Święta Krew" której to autorzy odkrywają przed nami tajemnicę Świętego Graala strzeżoną przez Zakon Syjonu, papieżyca Joanna - kobieta która była papieżem, ostatnimi czasy również wzbudzająca zainteresowanie, inkwizycja, polowanie na czarownice, morderstwa w Watykanie, templariusze i ich skarby, krwawe wyprawy krzyżowe, Ewangelia Judasza, zwoje z Qumran ... wszystkie te zdarzenia poruszają nie tylko naszą wyobraźnię ale również licznych autorów, którzy wykorzystują liczne postacie i wydarzenia związane z Kościołem i mocno je ubarwiają, do tego twierdząc że są to same fakty historyczne poparte dokumentami a nie ich wyobraźnia,  zniekształcają fakty by ich historie były bardziej kontrowersyjne. Wiele publikacji mieni się jako literatura faktu, popularnonaukowa lub naukowa - a jak czytelnik ma rozróżnić czy autor przedstawia nam fakty czy też fikcję. W dobie wszechobecnego Internetu  mamy ułatwione zadanie, a i wiele publikacji może ułatwić nam poznanie faktów. "Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy" jest właśnie taką publikacją, w której to autor zabiera nas w podróż od początków chrześcijaństwa do pontyfikatu Jana Pawła II.

Autor w bardzo przystępny sposób przedstawia nam liczne mity, kłamstwa i legendy związane z chrześcijaństwem i Kościołem.  Podróż swoją rozpoczyna już od pierwszych chrześcijan i apostołów, pusty grób, Judasz - zdrajca i jego Ewangelia, Maria Magdalena - kim była?, zwoje z Qumaran - czy ich historia może zmienić poglądy o chrześcijaństwie, papieżyca Joanna - kim była i kiedy żyła?, wyprawy krzyżowe, templariusze, polowanie na czarownice, inkwizycja, papież Hitlera ... wszystkie te wydarzenia i postacie związane z Kościołem liczni autorzy wykorzystali do swoich publikacji tworząc wiele teorii spiskowych w których to Kościół jest instytucją   ukrywającą przed wiernymi wiele faktów, wprowadza ich w błąd. Autor przedstawia nam te mity, kłamstwa i legendy, a potem zderza je z faktami historycznymi, popartymi licznymi źródłami i naukowymi rozprawami. Poznajemy fakty, które ukazują wydarzenia i ciemne postacie w zupełnie innym świetle, poznajemy prawdę historyczną.

Mimo że to literatura popularnonaukowa, ale autor jak już wspomniałam w bardzo przystępny sposób, łatwym językiem zapoznaje nas z historią, prowadzi nas przez te wszystkie wydarzenia i zapoznaje z postaciami. Jedynym brakiem, małym minusem dla tej publikacji jest brak zdjęć, myślę że dzięki zdjęciom książka zyskała by pełniejszą formę przekazu. 

Możecie pomyśleć że to książka typowo religijna, nic podobnego, każdy w niej znajdzie coś dla siebie, skonfrontuje swoją wiedzę na dany temat z faktami. Ja gorąco polecam tę publikację, warto po nią sięgnąć.

[1] Michael Hesemann "Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy", Wydawnictwo M, 2013 str. 330

Moja ocena: 5,5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję pani Dorocie z Wydawnictwa M

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Pod hasłem"

"Trójka E-Pik" (sierpień - literatura popularnonaukowa/naukowa)

Suzanne Collins - "Kosogłos"

źródło

TYTUŁ: Kosogłos
AUTOR: S. Collins
WYDAWNICTWO: Media Rodzina
DATA WYDANIA: 2010
STRON: 376

Po bestsellerowej pierwszej części "Igrzyska śmierci" (kilka słów o niej TUTAJ) i drugiej części sławnej trylogii "W pierścieniu ognia" (kilka słów o niej TUTAJ)- przyszła kolej na trzecią część "Kosogłos". Czy ostatnia część wciągnie mnie równie mocno jak poprzednie - zobaczymy.

Igrzyska Ćwierćwiecza zostają brutalnie przerwane na arenie, Katniss zostaje z areny uprowadzona przez rebeliantów, przeżywa. Trafia do Trzynastego Dystryktu, który miał nie istnieć, ale istnieje, życie w nim toczy się pod powierzchnią ziemi. To tam Katniss odnajduje swoją rodzinę - mamę i Prim oraz Gala, Dwunastki już nie ma, niewielu udało się przeżyć. Katniss dochodzi pomału do siebie, goją się rany na ciele, ale co z umysłem, ciągłe koszmary, niepokój o Peeta - który został pojmany przez Kapitol. To tu Katniss dowiaduje się że trwa rebelia, Dystrykty walczą z Kapitolem o niepodległość, a Katniss ma zostać ich symbolem rebelii. Czy podoła tej funkcji? Czy będzie umiała się odnaleźć w nowej sytuacji? Kogo tak naprawdę Katniss kocha, kogo potrzebuje? Czy rebelia zwycięży?

Trzecia część sławnej trylogii Igrzyska śmierci niestety nie porwała mnie. Odniosłam wrażenie że Katniss to pionek w całej grze, robi to co jej karzą, no może poza paroma wyjątkami - dzięki którym to w książce coś się dzieje. Nagrywa reklamówki, wciska się w strój kosogłosa, odwiedza Dystrykty, ale przez większą część książki czytamy o jej rozterkach: kogo zabić, kogo wybrać, tęsknota, brak chęci do życia, obwinianie się o śmierć wszystkich ludzi, chęć ucieczki, często odpływała w majakach morfaliny - gdzie ta Katniss waleczna i nieustępliwa? Miejscami książka mnie nużyła, plusem dla książki jest język - lekki i łatwy, dzięki czemu czytało się szybko. Jak dla mnie brakło akcji i werwy, niestety trzecia część przeciętna - najsłabsza z całej trylogii. 

Moja ocena: 3,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Trójka E-Pik" (luty 2013 - powieść z wątkiem niewolnictwa)

Anna Gras - "Misiek i świąteczne obżarstwo"

źródło

TYTUŁ: Misiek i świąteczne obżarstwo
AUTOR: A. Gras
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Grodkowskie
DATA WYDANIA: 2008
STRON: 80

Miśka czyli Michała poznałam już jakiś czas temu, podbił moje serce gdy chcąc ratować swój honor smakosza wykrył fałszerzy czekolady, a działo się to wszystko w książce "Misiek i fałszerze czekolady" - gdzie patrząc na okładkę miało się już ochotę na coś słodkiego - TUTAJ możecie oglądnąć okładkę i poczytać opinię. Gdy w moje ręce trafiła druga książka o przygodach Miśka zabrałam się z przyjemnością do jej czytania :) 

Tym razem Misiek musi sprostać nie lada wyzwaniu, wyzwaniu które postawiła przed nim mama - obwieszczając swoją decyzję jako dyktaturę w domu. Wyzwanie - spędzenie świąt w rodzinnym gronie u wujka Milka, oj będzie to niełatwe zadanie. Babcia, która go zawsze strofuje, wujek Milek - który potajemnie wyjada smakołyki z zapasowej lodówki, nielubiane kuzynostwo i ciocia Basia - która szykuje im niezwykłą Wigilię, gdyż jej fascynacją jest gotowanie (nie zawsze zgodnie z przepisami, raczej przepisy gdzieś zasłyszane, widziane), z mamą która go wspiera ale ... bez taty, który musiał zostać na kontrakcie w Ameryce. Misiek czuje się zagubiony i źle, jest głodny - bo to co serwuje ciocia nie nadaje się do jedzenia, zostaje oskarżony o zjedzenie czekoladek z choinki, co napawa go goryczą i ucieka ... poznaje przemiłą sąsiadkę Kasię która spędza święta sama, bo rodzice pracują. Jednak święta jeszcze się nie skończyły, gdzie ich magia :) O tak, święta potrafią być magiczne :) Czy Misiek zakosztuje prawdziwej świątecznej kolacji? Czy odkryje kto wyjadł czekoladki z choinki? Czy spełnią się jego najskrytsze marzenia?

Autorka ponownie uraczyła mnie wspaniałą historią o Miśku, chłopcu bardzo inteligentnym, lubiącym psikusy, mającym cięty język - taki miły chłopiec z nadwagą z której to sam potrafi stroić żarty. Czas w książce - to święta, Wigilia i tu autorka pod koniec książki wprowadziła prawdziwą świąteczną, ciepłą atmosferę i trochę magii :) Wspaniała książeczka która pokazuje nam że cuda się zdarzają :) i nieważne gdzie spędzasz święta, ważne jest to by być z kimś bliskim i kochającym.
Mam nadzieje że powstanie następna książeczka o Miśku, a Was gorąco zachęcam do sięgnięcia po książki o Miśku, to lektura nie tylko dla dzieci :)

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania tej wspaniałej książeczki dziękuję pani Agacie 

z Wydawnictwa Grodkowskiego

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Pod hasłem"
"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienną chandrę"

Joanna Chmielewska nie żyje.

źródło

To wiadomość która pewnie pojawi się na wielu blogach i nic w tym dziwnego. Pani Joanna - królowa polskiego kryminału - bawi całe pokolenia, autorka komedii kryminalnych, książek sensacyjnych, oraz książek dla dzieci i młodzieży. Któż jej nie zna i jej twórczości. 

Pierwszą książkę pani Joanny przeczytałam w wieku około 12 lat, od tamtej pory stała się jedną z moich ulubionych pisarek. Książki pani Joanny to były jedyne książki polskiego autorstwa (nie licząc lektur) które czytałam, innych autorów zaczęłam dopiero poznawać jakieś dwa lata temu. Mam w domu na półce kilkanaście książek jej autorstwa, uwielbiam je i często do nich wracam, teraz będą miały dla mnie jeszcze większą wartość. Pani Joanno dziękuję za cudowne chwile które spędziłam z pani książkami i spędzę je jeszcze nie jeden raz. Dziękuję.

źródło

Marta Obuch - "Łopatą do serca"

źródło

TYTUŁ: Łopatą do serca
AUTOR: M. Obuch
WYDAWNICTWO: Replika
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 328

O Marcie Obuch i jej książkach słyszałam wiele dobrego, ale sama nie miałam jeszcze przyjemności zapoznania się z jej twórczością, ale do czasu :) Podczas mojej ostatniej wizyty w bibliotece zobaczyłam wśród nowości książkę Marty Obuch "Łopatą do serca", nawet się nie zastanawiałam, od razu sięgnęłam po nią i zabrałam ją do domu, by wieczorem oddać się lekturze.

Michalina Skoczylas zwana Misią, żona  Henryka - biznesmena, skąpca, z którym przed ślubem podpisała intercyzę. Wraz ze swoja przyjaciółką Zuzą założyły własny salon kosmetyczny, bez wkładu męża skąpca, lubiły swoja pracę i zaczęły właśnie wychodzić w swoim biznesie na prostą. Pewnego dnia świat Misi przewraca się do góry nogami: dowiaduje się że jej mąż to nikt inny jak szef śląskiej mafii - Hardy, ma kochankę, do jej mieszkania wprowadza się Igła - wysoki, dobrze gotujący i lubiący dobre wino szef ochrony Henryka (ale iskrzy), pląta się jej też policjant - Piotr Marchewka, który robi maślane oczy do Zuzy, a do tego wszystkiego wszyscy czegoś szukają - czego ... Misia i Zuza prowadzą własne dochodzenie, chcą nawracać przestępców ... oj dzieje się dzieje :) Do tego dochodzi jeszcze pytanie - kim jest Jarosław Maziarz?

Tak dzieje się wiele i o to chodzi, ta książka idealnie trafiła w mój gust. Pełna humoru, zadziwiających sytuacji, śmiesznych dialogów, po prostu idealna na lekki, rozluźniający wieczór, by spędzić mile czas. Nie zrażajmy się opiniami: że bohaterowie mało wyraziści, że język prosty, że może zbyt wiele wątków, a zakończenia można się domyśleć, nie nie i jeszcze raz nie. Wątki mimo że było ich kila świetnie ze sobą współgrały, bohaterowie może i mało wyraziści i język prosty, ale ta książka to kryminalna komedia - jest idealna, świetnie się przy niej bawiłam i o to chodzi - gorąco Wam ją polecam. Mam nadzieję że inne książki pani Marty trafią w moje ręce, z przyjemnością oddam się ich lekturze.

Moja ocena: 5,5/6

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

"Polacy nie gęsi II"

"Pod hasłem"

"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienną chandrę)

"Czytamy polskie kryminały"