"Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą"
ks. Jan Twardowski
 |
| źródło |
Ś
piątek, 1 listopada 2013
środa, 30 października 2013
Tomasz Sakiewicz - "Bajki dla Marysi i Alicji"
 |
| źródło |
AUTOR: T. Sakiewicz
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo M
DATA WYDANIA: 2013
STRON: 214
Tomasz Sakiewicz - z wykształcenia psycholog, z zawodu dziennikarz. Współtwórca i redaktor naczelny "Gazety Polskiej", oraz od 2011 roku dziennika "Gazeta Polska Codziennie". Współtwórca Telewizji Republika, prezes zarządu Niezależnego Wydawnictwa Polskiego. "Bajki dla Marysi i Alicji" to opowiadania napisane dla córek autora.
Tomasz Sakiewicz zabierał swoje córki w cudowne miejsca, gdzie poznały niesamowitych ludzi i zwierzęta. Może szepnę Wam słówko o tych krainach i o ludziach tam spotkanych.
Znacie taką wyspę Bajka, nie ... to musicie ją odwiedzić, tam cukierki mówią, fortepiany latają, a jezioro to oranżada :) a chcecie poznać ufoludki, tak - mają dwa czułki - a może trzy? sama już nie wiem, a Wy? , a może napijecie się napoju hola-cola, nie - to dla dorosłych, powiem wam w sekrecie że wydobywa z nich dzieci, Anabel to czarodziejka, a Kasia to wróżka, bałwanek Was przytuli mimo że ze śniegu rozgrzeje Was mocno, nie znacie jeszcze Józka - chłopca biednego o dobrym sercu, koniecznie jeszcze musicie poznać krasnoludki i osiołka co szczęście może dać, a może posłuchacie co misie chcą Wam powiedzieć - może jakiś wasz sen chcą Wam opowiedzieć :) czy magiczny kamień może Wam pomóc? i nie zapomnijcie o gościu który przychodzi do nas raz w roku, w tę jedną noc.
To nie bajki, to cudowne opowieści, napisane dla dzieci - z przesłaniem: o tym jak ważne jest mieć dobre serce, rodzinę, wiarę w siebie, o tym jak mimo że kogoś jest brak - czuwa nad nami, o miłości i przyjaźni, o szczęściu. Gdy zaczynałam czytać tę książkę z córką, myślałam "ot zwykłe bajki", ale czytane jedna po drugiej opowieści uświadomiły mi jak mają cudowne podejście do dzieci, jak chcą im wiele przekazać w ich dziecinny sposób, uświadomić i powiedzieć że zawsze może być dobrze, że muszą wierzyć w siebie i swoje możliwości, że muszą mieć wyobraźnie.
Cudowna książka do czytania w rodzinnym gronie, do objaśnienia historii i rozmowy - której tak na co dzień nam brak. Powiem Wam że niektóre historie zasmuciły mnie, mimo że z dobrym zakończeniem, że z przesłaniem, pomyślałam - bajki dla dzieci, a my dorośli tak wiele możemy z nich wyczytać dla siebie. Polecam Wam gorąco tę książeczkę - dla wszystkich w rodzinie i małych i dużych
Nadmienię jeszcze o samym wydaniu: duża książka formatu A4, gruba okładka, z brokatowymi literkami, w środku kartki ze śliskiego papieru, piękne kolorowe ilustracje, duże literki co ułatwi czytanie początkującym małym czytelnikom - krótko mówiąc, pięknie wydana książka, jeżeli szukacie wyjątkowego prezentu, ta książka będzie idealna.
Moja ocena: 6/6
Tomasz Sakiewicz zabierał swoje córki w cudowne miejsca, gdzie poznały niesamowitych ludzi i zwierzęta. Może szepnę Wam słówko o tych krainach i o ludziach tam spotkanych.
Znacie taką wyspę Bajka, nie ... to musicie ją odwiedzić, tam cukierki mówią, fortepiany latają, a jezioro to oranżada :) a chcecie poznać ufoludki, tak - mają dwa czułki - a może trzy? sama już nie wiem, a Wy? , a może napijecie się napoju hola-cola, nie - to dla dorosłych, powiem wam w sekrecie że wydobywa z nich dzieci, Anabel to czarodziejka, a Kasia to wróżka, bałwanek Was przytuli mimo że ze śniegu rozgrzeje Was mocno, nie znacie jeszcze Józka - chłopca biednego o dobrym sercu, koniecznie jeszcze musicie poznać krasnoludki i osiołka co szczęście może dać, a może posłuchacie co misie chcą Wam powiedzieć - może jakiś wasz sen chcą Wam opowiedzieć :) czy magiczny kamień może Wam pomóc? i nie zapomnijcie o gościu który przychodzi do nas raz w roku, w tę jedną noc.
To nie bajki, to cudowne opowieści, napisane dla dzieci - z przesłaniem: o tym jak ważne jest mieć dobre serce, rodzinę, wiarę w siebie, o tym jak mimo że kogoś jest brak - czuwa nad nami, o miłości i przyjaźni, o szczęściu. Gdy zaczynałam czytać tę książkę z córką, myślałam "ot zwykłe bajki", ale czytane jedna po drugiej opowieści uświadomiły mi jak mają cudowne podejście do dzieci, jak chcą im wiele przekazać w ich dziecinny sposób, uświadomić i powiedzieć że zawsze może być dobrze, że muszą wierzyć w siebie i swoje możliwości, że muszą mieć wyobraźnie.
Cudowna książka do czytania w rodzinnym gronie, do objaśnienia historii i rozmowy - której tak na co dzień nam brak. Powiem Wam że niektóre historie zasmuciły mnie, mimo że z dobrym zakończeniem, że z przesłaniem, pomyślałam - bajki dla dzieci, a my dorośli tak wiele możemy z nich wyczytać dla siebie. Polecam Wam gorąco tę książeczkę - dla wszystkich w rodzinie i małych i dużych
Nadmienię jeszcze o samym wydaniu: duża książka formatu A4, gruba okładka, z brokatowymi literkami, w środku kartki ze śliskiego papieru, piękne kolorowe ilustracje, duże literki co ułatwi czytanie początkującym małym czytelnikom - krótko mówiąc, pięknie wydana książka, jeżeli szukacie wyjątkowego prezentu, ta książka będzie idealna.
Moja ocena: 6/6
Za możliwość przeczytania książki dziękuje pani Dorocie z Wydawnictwa M
Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
poniedziałek, 28 października 2013
Olga Rudnicka - "Martwe jezioro"
 |
| źródło |
AUTOR: O. Rudnicka
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 2009
STRON: 232
Przeczytałam prawie wszystkie książki pani Olgi Rudnickiej, do całości brakowało mi "Martwego jeziora" i "Lilith". Podczas wypadu do biblioteki znalazłam na półce "Martwe jezioro", od razu zabrałam się do czytania. Ciekawe czy debiutancka powieść pani Olgi jest tak samo porywająca jak pozostałe jej książki?
Beata Rostowska mieszka w wynajętym mieszkaniu wraz ze swoja najlepszą przyjaciółką Ulą, jest doradcą podatkowym, ma dobra pracę, ukończyła studia - gdzie musiała sama na nie zapracować, mimo że jej rodzice to majętni ludzie. Odcięli się od niej i Beata sama musiał sobie radzić w życiu, całe swoje życie miała wrażenie że nie jest za dobra, że nie spełnia oczekiwań rodziców, przez to stała się zamknięta na ludzi, przygarnęła ją rodzina przyjaciółki, traktując jak córkę.
Pewnego dnia Beata kojarzy pewne fakty, po przeczytanym artykule o grupach kwi, wynika z niego jasno, na pewno jej ojciec nim nie jest - więc kto? czyżby mama miała romans, była niechcianym dzieckiem i dlatego takie odtrącenie? Beata postanowiła odkryć prawdę, wynajęła agencję detektywistyczną która ma jej pomóc w poznaniu prawdy. Beata nawet nie zdaje sobie sprawy jak bardzo będzie to skomplikowana sprawa? Do tego wszystkiego: jej przyjaciółka Ula usilnie stara się ją wyswatać z bratem Jackiem, oraz przychodzi zaproszenie na ślub jej siostry. Całkowite zdziwienie - co oni chcą po dwóch latach? Ula jedzie na ślub siostry z Jackiem, czy tam dowie się prawdy o sobie? Po co ją ściągnęli na ślub? A co z Jackiem?
Debiutancka powieść Olgi Rudnickiej wypadła bardzo dobrze, mamy tu kryminał z humorem, do tego kroi się romans - to cechy które zapewniają nas że książka będzie ciekawa, i tak było. Przeczytałam książkę z zainteresowaniem i uśmiechem na twarzy, dialogi z humorem i ciekawe sytuacje, no i ten mężczyzna :) język lekki, dzięki czemu książkę czyta się szybko i lekko. Naprawdę fajna, lekka, rozluźniająca książka, można powiedzieć że takie lekkie czytadełko, ale takie książki są bardzo potrzebne, bardzo, mają nam dać wytchnienie :)
Dodam jeszcze że znając późniejsze książki pani Olgi, muszę powiedzieć że warsztat pisarski z książki na książkę coraz bardziej się rozwija, gratuluje pani Olgo :) Czekam na następne pani książki, a Was gorąco zachęcam do zapoznania się z twórczością autorki.
Moja ocena: 5/6
Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (optymistyczna książka na jesienna chandrę)
piątek, 25 października 2013
Joanna Chmielewska - "Złota mucha"
 |
| źródło |
AUTOR: J. Chmielewska
WYDAWNICTWO: Vers
DATA WYDANIA: 1998
STRON: 352
Kolejna książka Joanny Chmielewskiej z mojej kolekcji, mimo że czytane, zawsze do nich chętnie powracam. Książkę "Złota mucha" czytałam tylko raz, teraz ponownie udaję się nad morze wyławiać bursztyn :) a co z tego wyjdzie ...
Joanna to kobieta nietuzinkowa, nie lubi gotować, nie przeszkadza jej bałagan, gdyż sama nie należy do osób sprzątających (sterty różnych papierów zalegają w jej mieszkaniu), namiętnie kocha bursztyn - tak, powiecie przecież kobiety kochają piękne ozdoby z bursztynu, a i owszem. Jednak Joanna postanowiła sama wyłowić ten bursztyn z morza, oszlifować go i zrobić sobie z niego naszyjnik, lub jakieś wisiory. W tym celu udała się nad morze, gdzie w pocie czoła wyławiał ten bursztyn, zbierała, w domu różnymi sposobami szlifowała ... osiemnaście lat jak z bicza strzeliło, a z naszyjnika - nici. Nawet nie zdawała sobie sprawy że gdy te osiemnaście lat temu wyjechała nad morze wyławiać ten bursztyn, z ówczesnym swoim drugim mężem wdepnęła w sam środek afery - a muszę Wam powiedzieć że afery wprost przepadają za Joanną, i tak wtedy Joanna uczestniczyła w niecodziennym połowie bursztynu - młoda kobieta nie mogąc wyciągnąć śmieci z bursztynami, rozebrała się do bikini (nadmienię że panowało zimno) i wskoczyła do lodowatego morza by wyciągać te śmieci - warto było, piękne okazy, niespotykane, bursztyn w środku ze złotą muchą, z chmurką i z kijanką wylegająca się z jajka - istne cuda. W noc po połowie kobieta wraz z mężem zniknęli, a wraz z nimi bursztyny - po latach odnaleziono ich ciała. Co stało się z bursztynami? Kto ich zamordował? Za Joanną przez te osiemnaście lat ciągnęły się te bursztyny, a ona jako patriotka nie chciała by bursztyny były wywiezione, wplątana w aferę postanowiła rozwikłać zagadkę, wraz z przyjaciółką i nowym adoratorem :) nawet nie zdawała sobie sprawy jak bardzo była wplatana w całą aferę.
Gdy pierwszy raz przeczytałam tę książkę zakupiłam naszyjnik z bursztynu, oczywiście była to mierna imitacja, jednak dumnie nosiłam go jakiś czas :) Cóż mogę Wam powiedzieć, kolejna świetna książka pani Joanny, niecodzienne sytuacje, dialogi pełne humoru, barwne postacie, a przez to wszytko przewija się czar PRL-u :) Kryminał z humorem - czego więcej trzeba dla relaksu. Jak najbardziej zachęcam do spotkania z panią Joanną, książka lekka i z humorem, spędzicie z nią miły czas :)
Moja ocena: 5/6
Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
"Trójka E-Pik" (książka z motywem morza/oceanu)
sobota, 19 października 2013
Agata Christie - "Noc i ciemność"
 |
| źródło |
AUTOR: A. Christie
WYDAWNICTWO: Prószyński i S-ka
DATA WYDANIA: 1995
STRON: 216
On - Michael Rogers - Mike, młody, pochodzi z biednej rodziny, pragnący czerpać z życia same korzyści, chce się bawić, zmienia pracę jak rękawiczki - nie chce stałej pracy, dziewczyny - lubi, ale się do nich nie przywiązuje.
Ona - Fenella Guteman - Ellie, młoda, bardzo bogata (w wieku 21 lat odziedziczyła pokaźny majątek), tłamszona przez rodzinę, bez prawa szaleństwa, rozrywki, z oddaną przyjaciółką - guwernantką Gretą.
On i ona spotykają się pewnego dnia - przypadkiem. Ona stoi pod sosnami, on nadchodzi, patrzą na siebie i wiedzą coś ich ciągnie do siebie, a może to ten skrawek ziemi do sprzedania. Oboje przyjechali go zobaczyć - Cygańskie Gniazdo, przyciąga ich, choć to miejsce przeklęte. On i ona, potajemne spotkania, potajemny ślub, przecież on jest biedny, jak przyjmie go jej rodzina. Greta ułatwia im spotkania i ślub, choć Mike jej nie lubi twierdzi że owinęła sobie Ellie wokół palca. Ona w jego ramionach odnajduje spokój, wiją swoje gniazdko w Cygańskim Gnieździe. Są szczęśliwi choć jej rodzina krąży wokół nich jak sępy. Klątwa daje znać o sobie - Ellie spada z konia - umiera. Ale, ale ... czy to był na pewno wypadek? Co cała jej rodzina robiła w Anglii choć powinni być w Ameryce? Dlaczego Greta tak chętnie zajmuje się wszystkimi sprawami Ellie? Czy spotkanie Mike i Ellie było przypadkowe? Czy Mike i Greta na pewno się wcześniej nie znali?
Ponowne spotkanie z królową kryminału należy do bardzo udanych. Choć powiem że to trochę inna książka niż te które czytałam do tej pory. Gdy zaczynamy czytać i posuwamy się dalej mamy wrażenie że to zwykły romans biednego chłopaka i bogatej dziewczyny, zaborcza i nieufna jej rodzina, on pragnący jej dobra, wypadek który nieszczęśliwie ich rozdziela - takie love story, nic bardziej mylnego. Dopiero na końcu, dosłownie na kilku ostatnich kartkach poznajemy zamysł autorki, jak precyzyjnie stworzyła całą historię, jak każdy element ma znaczenie, jak trybiki w całej historii się zazębiają ... zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło. Gorąco polecam tę książkę, warto po nią sięgnąć - bo Agata Christie znów Was zaskoczy.
Moja ocena: 5/6
Baza recenzji Syndykatu ZwB
Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:
Subskrybuj:
Posty (Atom)
